Szpital

[Papyrus]

Szpital Jedno z najważniejszych miejsc w osadzie. To tutaj lądują ciężko chorzy, a także ranni mieszkańcy osady. Miejsce o strategicznym znaczeniu dla prowincji z tego względu, że jest naprawdę niewiele miejsc na tyle sterylnych, w których ranni jak i chorzy mogliby dojść do siebie. Kolejnym czynnikiem, który sprawia, że miejsce to jest tak ważne to to, że można tutaj znaleźć ludzi wykształconych medycznie i znający Iryōjutsu, co w tych czasach jest rzadko spotykane. Budynek szpitalny składa się dwóch kondygnacji. W dolnej położona jest recepcja wraz z salami operacyjnymi, z kolei na górze położone są sale, gdzie znajdują się pacjenci dochodzący do siebie po operacjach bądź oczekujący na nie.

Ważne: Osoby, które trafią do szpitala decyzją Administracji, sędziego bądź misjodawcy, zobowiązane są użyć w swoim poście fabularnym poniższego szablonu:

Kopiuj

[color=#bfc8fb]Czas leczenia (do kiedy):[/color]
[color=#bfc8fb]Link do zdarzenia:[/color]

[Kaito Ishikawa]

Fabuła

Wiosna 396 roku Atarashi

Wszedłem do szpitala, lisowi nakazałem czekać na mnie. Choć nie byłem w stanie wytłumaczyć mu, że zwierzęta nie można wchodzić do szpitala to zrozumiał to instynktownie, zostając na zewnątrz.

W środku, zajęli się mną należycie, już po kilku minutach, wymyty, opatrzony leżałem na łóżku, przyjmując leki oraz zabiegi medyczne tutejszych shinobi, którzy otaczali mnie swoją leczniczą chakrą. Choć po godzinie czułem się już lepiej i chciałem wyjść to mogłem zapomnieć, personel wyśmiał moje sugestie i kazał leżeć. Znali mnie na tyle dobrze, że pogrozili iż jeżeli nie będę współpracował to napiszą do Yamamoto-dono.

Chcąc nie chcąc zostałem w szpitalu. Nie zapomniałem jednak o swoim lisie, z którym dzieliłem się otrzymywanym jedzeniem, rzucając mu kolejne porcje jadła z okna.

[Kujaku Haruka]

Post Fabularny

Wiosna 396 roku Atarashi Kaito Ishikawa

Minęły dwa dni, spędzone na odpoczynku i regeneracji. Dwa dni, które jednak nie dawały ci spokoju, ponieważ wiedziałeś doskonale, że gdzieś tam pozostała Mai - niespodziewana sojuszniczka, kobieta, którą być może dałbyś radę namówić na dołączenie do świty Yamamoto-dono oraz pozostałych klanów, gdyby nie to, że poświęciła się, by zatrzymać istoty, jakie stanęły wam na drodze do wyjścia. Złożyłeś jej jednak przysięgę - i choćbyś miał znaleźć tam tylko kości, wiedziałeś, że powrócisz do tego miejsca i znajdziesz sposób na jego ponowne odpieczętowanie. Problem tkwił jednak w tym, że choć siła i szybkość twojego ostrza była w oczywisty sposób potężna, tak materiały lub pieczęci chroniące tamto miejsce... jeszcze silniejsze. Pozostawało zatem znaleźć kogoś, kto miałby wiedzę na temat podobnych miejsc lub jeszcze bardziej zwiększyć treningi i własną moc.

Kiedy tak rozmyślałeś, wpatrując się we wschód słońca, usłyszałeś gdzieś na korytarzu zamieszanie - szybkie kroki i próbę cichej, ale jednak nadal dość wyraźnej kłótni. Twoje wyostrzone zmysły bez problemy wychwyciły rozmowę miedzy jednym z pielęgniarzy, a jakimś wyraźnie starszym mężczyzną o grubym głosie.

- ...zrozumieć, ten pacjent dopiero co wrócił zza Muru, do tego nasi Iryonini odkryli kilka starych, niezaleczonych w pełni urazów. Powinien odpoczywać jeszcze PRZYNAJMNIEJ przez najbliższy tydzień. Najlepiej dwa. Chakra... -

- Gówno mnie to obchodzi. Widziałem go już, jak walczył, do tego Kyuubi-sama za niego ręczył. Da radę wytrzymać jedną, cholerną rozmowę. -

- Zależy jaką. Stres związany... -

- Jaki kurwa znowu stres, co ty pierdolisz, chłopcze? Ma tylko powiedzieć, gdzie się szlajał, że w ogóle oberwał. No i jest jeszcze jedna sprawa, ale to już nie dla twoich uszu. -

- Wspomnienie związane z tym przeżyciem może... -

Kroki się zatrzymały i usłyszałeś... plaśnięcie? Trzask? Coś pomiędzy.

- Dość. Tym razem mówię już jako Kogo klanu Mateki, niosący rozkaz od samej seininn klanu - i nie będę się więcej powtarzać. Skoro Megumi-sama chce z nim porozmawiać teraz, a chłop jest przytomny i nie urwało mu języka ani szczęki, to porozmawia z nim teraz. Zresztą kurwa, ma do przejścia ile? Kilometr niecały? Bez przesady. -

Tym razem więcej protestów nie było, za to po paru sekundach otworzyły się drzwi, w których stanął pielęgniarz, który każdego ranka i wieczora sprawdzał twój stan oraz - co ważniejsze - postawny, ubrany w luźne, ale eleganckie kimono mężczyzna o łysej, pokrytej tatuażami czaszce i potężnych wąsach, z wianuszkiem wykonanym z kłów na szyi, paroma podobnymi bransoletami na nadgarstkach prawej ręki, fletnią przypiętą do pasa oraz... potężnym Zanbatō na plecach.

- Ishikawa-san? Mam nadzieję, że z waszym zdrowiem lepiej, bo musimy się udać na krótki spacer. Megumi-dono - z łaski Yumeki-sama seininn klanu Mateki - życzy sobie waszej obecności podczas śniadania. Potem możecie wrócić do odpoczynku. Potrzebujecie coś zabrać? -

Pielęgniarz patrzył pochmurnym wzrokiem na mężczyznę, przy czym ostentacyjnie przesunął się do szafki z lekami i skompletował kilka, które miałeś brać każdego ranka w celu szybszego odzyskania sił, kładąc zawiniątko z nimi przy twojej szafce nocnej. Zza okna usłyszałeś szelest - najwyraźniej twój zwierzęcy towarzysz również się przebudził.

---

Występujące postacie:
Kurogane Ryūzō - KLIK