Główna ulica Hachimantai

[Sosuke]

Powoli odnajdował się w swoimi nowym-starym życiu. Po powrocie z Sarufutsu potrzebował chwili, żeby złapać oddech, a zima była do tego idealnym momentem. Choć w ich stronach była ona stosunkowo łagodna, tak świat wyraźnie wtedy zwalniał i pozwolił Sosuke nadgonić rzeczywistość. Teraz stało przed nim pierwsze większe wyzwanie. Sanae wysłała go z listą zakupów, która powtarzał sobie w głowie raz za razem, żeby niczego nie zapomnieć. Ostatnie czego potrzebował to oberwać laczkiem, bo zapomniał czegoś kupić.

-Argh... Nic ci nie jest?- Stęknął, bardziej z zaskoczenie, aniżeli bólu, próbując uświadomić sobie co właściwie się stało. Wszedł w kogoś? Wpadł na ścianę albo beczkę? Zamrugał szybciej kilka razy i rozejrzał się, dostrzegając, że zamyślając się nad listą zakupów najprawdopodobniej kogoś potrącił. Już chciał wyciągnąć rękę, aby pomóc poszkodowanemu się podnieść, ale wtedy został oskarżony o rzeczy, których najwyraźniej nie zrozumiał, a jego zaskoczenie tylko się powiększało z każdą chwilą. Cofnął lekko rękę z niepewnością, dostrzegając palec wymierzony we własną osobę.

-Zawody?- Zapytał sam siebie, w głębi duszy dziękując samemu sobie, że Tsuyosha nie było w pobliżu albo kogoś innego z dzieciaków, bo był przekonany, że na takie niewinne pytanie szybko dostał by odpowiedź: "W wyciąganiu Sosuke z wody". Dotarło do niego, że przecież odpowiedź już otrzymał, zanim zadał pytanie, ale chwilę zajęło zanim do niego to dotarło. Z jakiegoś powodu zaciekawiło go co takiego dzieje się nad stawem, ale ponad wszystko obawiał się wizji lecącego laczka, więc chcąc nie chcąc najpierw musiał wypełnić swoje obowiązki zanim będzie mógł pójść się zrelaksować. Dlatego czym prędzej poleciał na targ, zrobił zakupy, odniósł je do domu, aby potem móc równie szybko popędzić nad jezioro, licząc na to, że nie spóźni się zanadto na to wydarzenie. Jego doświadczenie z rybami raczej nie było chlubą, więc warto było popracować trochę nad tym. Nawet jeśli jako Uchiha miał szczególny uraz do wody.

[Nobuo]

Karasie jedzą...
Misja A - Sosuke

---

Posty
Nobuo 2
Sosuke 1

---

Nic sobie nie zrobił Kise z pytania Sosuke, podobnie pytanie o zawody zostało zostawione w eterze. Jednak takie pytanie to jak wystawienie przeciwnika pod najsilniejszą technikę Katonu. Następnie jak się rozstali, przedstawiciel może nie najlepszej ale na pewno najfajniejszej rodziny w Uchihah postanowił wykonać zadanie jakie go efektem motyla podrzuciło pod to spotkanie. Kupił to co miał, wrócił do domu, zostawił co miał, nie otrzymał techniki latającego klapka no jutsu i wyruszył prosto na miejsce o jakim wspominali nowo poznani ludzie.

Dochodząc nad jezioro mógł zobaczyć masę ludzi, poubieranych jak stare dziady, krótkie spodenki odbiegające od standardów jakie nosili w domu, proste kamizelki, typowe kapelusze rybackie. Pomimo poczucia, że to nie są raczej shinobi, mógł odczuć, że znalazł się w gronie wędkarskich seininów. Patrzyli na niego spod łba, czując zagrożenie, że ukradnie im najlepsze możliwe patenty na połów ryb.

- Jednak przyszedłeś... Świetnie, łowiłeś kiedyś ryby?... Masz swój sprzęt, zaraz cię zgłosimy i ogarniemy jakieś wędki i przynęty byś nie był w czarnej dupie już na starcie haha. - Podszedł do ciebie Aomine, z uśmiechem zaczął nakreślać co się dzieje. Jakby Sosuke wolał odpuścić, to i tak presja tłumu oraz pozytywne usposobienie Aomine utrudniało mu odmowę. - Dobra ale zacznijmy od zapisania cię. - Podeszli we dwóch do stanowiska, było to zbite kilka desek na stół, proste siedzenie za którym siedział niebiesko włosy. - Kuroko weź dopisz, nowego. - Oparł łokieć na stole i się lekko pochylił. - Weź bo to jest niestabilne. - Zepchnął jego łokieć ze stołu. - A jak się nazywa ten twój nowy kolega. - Zapytał patrząc prosto na Aomine. - Yyy, nie wiem. - I we dwóch spojrzeli na Sosuke...

Z/T - Jezioro

---

Kise
Aomine
Kuroko

---

[Oya]

1/14

Widział ktoś Uszatka?
Misja C - Uchiha Yumi

---

Zaczynał się kolejny piękny dzień. Zima odpuściła już kilka miesięcy temu, wiosna pozwoliła rozkwitnąć pięknym drzewom i kwiatom, co spowodowało unoszenie się ponad zapachem mocnych i ostrych przypraw, delikatniejszych zapachów. Ludzie zachowywali się, jakby nie toczyła się wokół nich żadna wojna, chociaż akurat w wiosce Hachimantai, gdzie przebywali migranci z Morskich Klifów dało się to zauważyć przez ustawione wszędzie namioty dowodzenia lub mieszkalne. Chociaż i te były powolnie zastępowane czymś na wzór jakiś budynków (chociaż, jak narazie ciężko było to tak nazwać).

Kolejny raz została tutaj wezwana. Tym razem do swoich włości zapraszał ją niejaki Ming. Powinna z nim się spotkać w pobliżu klatek ze zwierzętami, ale ciężko jej było je zlokalizować przez natłok ludzi i strażników, którzy kręcili się to w jedną, to w drugą stronę. Widziała, że w trakcie tygodnia wszystko mogło się tutaj wydarzyć, ponieważ widziała mniej namiotów w zachodniej części wioski. Za to były tam ustawione na potężnych balach od drzew budowane łódki, którymi mogli wypływać na połów. Zauważyła obok zapakowane w skrzyniach sieci rybackie. I pierwszą z kartek, gdzie leżał sobie szary wilk. Nie reagował na hałas obok, oparł swój pysk na łapy i spał. Był to o dziwo bardzo przyjemny widok, bo w tym momencie zwierzak wydawał się całkowicie opanowaną kulką do przytulania. Jakby był udomowionym psem.

Dialogi:
-

[Yumi Uchiha]

Zleciała z życiu Yumi zima oraz wiosna, nastolatka przez ten okres była skupiona głównie na pomocy w domu, rozwoju oraz wykonywaniu prostych zadań, które jeszcze misjami nie były ale te miały się niedługo zacząć jak tylko dziewczyna ruszy w świat. Taka jedna przygoda była niedaleko przed nią samą, niedoświadczona w walce, bez sharingana weszła w lato z pełnym zapałem.

Trafił się dzień co musiała się udać do włości pana Minga. Miała się ona zjawić niedaleko klatek ze zwierzętami, tym razem sama bez nikogo z rodziny, było to dosyć nowe odczucie w jej życiu... W końcu coś sama w pełni zrobi, a nie tylko od małego trzymana przez innych za uszy. Tego dnia w wiosce była masa ludzi, namiotów było trochę mniej ale nie była to rzecz która przykuła jej uwagę na dłuższy moment.

Dochodząc do miejsca zaczęło pojawiły się skrzynie z pochowanymi w nich sieciami, ale to nie one były kluczowe w tej sytuacji tutaj był szary wilk. Momentalnie jego obecność rozczuliła dziewczynę która ostrożnie do niego się zbliżyła badając najpierw czy jest agresywny czy nie. - Ooo pan piesio. - Powiedziała wyższym głosem, by pokazać jak bardzo podobał się jej ten obrazek i samym tonem pokazać zwierzakowi, że jest przyjacielsko nastawiona.

[Oya]

2/14

Widział ktoś Uszatka?
Misja C - Uchiha Yumi

---

Dziewczyna w końcu mogła sama się wykazać i postarać o coś. Zazwyczaj miała jakąś opiekę nad sobą, tym razem z całą pewnością będzie musiała polegać na tym, co ona sama uważa. Dlatego radosnym krokiem wkroczyła do Hachimantai w poszukiwaniu włości pana Minga. Jednak widok wilka przykuł jej uwagę w pełni. Widziała, jak słodko śpi i nie widziała żadnego problemu w tym, że nie był to zwykły pies. Podeszła do niego ostrożnie, patrząc czy jakoś zareaguje. Jedynie strzelił uszami i głośniej odetchnął. Otworzył powoli jedno oko, ale nic nie zrobił. Patrzył, jak się do niego zbliżała i pozwolił podejść na tyle, żeby dać się pogłaskać.

Otworzył już drugie oko i nawet trochę nachylił do niej swoje czoło, aby to zrobiła. Najwyraźniej był dobrze wychowany i wytresowany. Wyczuł w niej towarzysza i nie zamierzał jej zaatakować. A to mogłoby skończyć się przeróżnie. -Santoro, widzę, że znalazłeś nową koleżankę.- tuż za nią odezwał się męski głos. Kiedy się odwróciła w jego stronę wilk szczeknął i zaczął machać jak szalony ogonem, spinając się na łapkach i podnosząc trochę kuper do głowy. Jego oczy zabłyszczały a jęzor wyleciał z pyska. -No już, już, bo ubrudzisz koleżankę. Nie chciałbym płacić za jej pranie, Santoro-kun.- zaśmiał się donośnie. Mężczyzna nosił na sobie skórzaną kamizelkę i bawełniane spodnie. Na butach miał ocieplane, skórzane buty zapinane na rzemyki. Miał kilkudniowy zarost na twarzy i roztrzepane włosy w każdą możliwą stronę świata. -A tak poza tym to z kim mamy przyjemność?- mężczyzna przypominał jakiegoś łowcę albo kogoś podobnego, o kim dało się przeczytać w jakiś historiach spisanych na zwojach.

Dialogi:
Mężczyzna