Polana przy drodze

[Deku Orochi]

Dokąd nogi poniosą

Misja: C
Uczestnik: Izuro
Posty: 15/14+
Czas: Wieczór/pogodnie i ciepło

Izuro znalazł się w świecie który wymuszał od niego działanie nie do końca zgodne z prawem. Jego życiem kierowały czyste przypadki, a decyzje których dokonywał często mogły obrócić się przeciwko niemu. Grubas zaatakował włócznią swego przeciwnika, którym okazała się biała kupa niezidentyfikowanego materiału. Sądząc po jego minie nie znał się na technikach bombowców i pierwszy raz widział coś podobnego. Gdy włócznia ut kiwnęła w ciele stwora, tamten tylko cofnął się o krok, zerkając teraz na Izuro częściowo pochłoniętego przez mrok piwnicy. Na słowa bohatera grubas się uśmiechnął, po kilku chwilach, przemawiając zgodnie z faktycznym stanem.

– Jesteś głupszy, niż myślałem… Przecież ty już jesteś martwy. Nawet jeśli coś tam potrafisz, to nie masz szans, gdy pojawi się tu cała okoliczna straż. Jestem władcą tej pieprzonej wsi od wielu lat i z pewnością ktoś, taki jak ty tego nie zmieni – Człowiek o krępej sylwetce nie czekał na dalszy rozwój wypadków, tworząc nagle pojedynczy znak, po którym z sufitu i ziemi obok Izuro miały pojawić się kamienne kolce mające za zadanie przerwanie jego koncentracji na technice. Nawet jeśli dotonowe twory nie były najszybsze, to zdecydowanie nadawały się do tego, do czego zamierzał ich użyć oponent Izuro. Tobi wciąż chował się za stołem, a jego ojciec nie był w stanie poruszyć się choćby o centymetr. Walka rozpoczęła się na dobre, a jeśli sam bohater nie chciał wysadzić tego miejsca w powietrze to należało coś wymyślić, zanim skończy jako szaszłyk… Czas niemal zwolnił, gdy grubas krzyknął nagle.

– To twój koniec śmieciu, pożegnaj się z życiem! – Grubas miał jeszcze kilka asów w rękawie

Legenda:
Tobi
Kamaki Saburo
Tadaoki Samara
Żona Tadaokiego

  Ukryty tekst

[Izuro]

  Ukryty tekst

Przeciwnik mimo widocznej nadwagi dysponował niezłą zwinnością, a także umiejętnościami bojowymi stąd też Izuro nie chciał zbytnio ryzykować walki bezpośredniej w której nie czuł się za dobrze, ale jego życie jak i dzieciaka, a także ojca w większości zależała od pokonania rywala. Zielonooki wziął głęboki wdech kiedy dostrzegł szybki atak grubasa z włócznią. Myślał, że coś zrobi stworowi ten tylko wessał ostrze głębiej. Widząc to uśmiechnął się. Był osłonięty przez mrok piwnicy, a przed nim znajdował się gliniany potwór. Oboje wiedzieli w jakich miejscach wiedzieli, ale jasnowłosy odebrał swoją pozycję jako przewagę.
- Taki ktoś jak ty tego nie zmieni.... - te słowa przywódcy wbiły się do jego głowy. Postanowił więc udowodnić, że się myli! Dezaktywował glinianego stwora uwalniając przy tym włócznię. Spróbował rozpocząć swój atak od uniku przed wrogą techniką toteż odskoczył w stronę rywala by uniknąć ostrzy skalnych. Kierował się w stronę wroga. Będąc jeszcze w mroku wyciągnął z sakiewki na prawym udzie do prawej ręki dwie bomby świetlne*. Kiedy już to zrobił zaczął mówić i działać w tym samym czasie aby wróg skierował spojrzenie na niego.
- Mylisz się. Jestem w stanie to zmienić! - zaśmiał się. W tym czasie lewą ręką dostawał trzy shurikeny z sakiewki na lewym udzie. Przeciwnik głównie to powinien dostrzec i upadającego glinianego stwora, a najważniejsze było to co w ciemnościach się wydarzyło. Jasnowłosy nie myśląc zbytnio biegł w stronę wroga krzycząc wściekle by ten wiedział gdzie się dokładnie znajduje. Wyciągnął prawą rękę w stronę wroga i nadał impuls do jednej z bomb. Miał tylko nadzieję, że nie uaktywni drugiej przy tym. Druga miała być zastosowana chwilę później kiedy rywal "ocknie się". W tym czasie rzucił dwa shurikeny w stronę wroga, zaplanował odskok w bok i ostatniego posłał w stronę rywala. Celował w bolesne i utrudniające walkę punkty typu ręce, ciało. W tym momencie planował użyć drugiej bomby. Nie zatrzymując się pośpiesznie dostał włócznię z upadłej gliny i spróbował wbić w ciało wroga. Miał świadomość, że ten cios mógłby mocno skrzywdzić, a wręcz zabić, ale nie liczył się z tym. Miał nadzieję, że ta prosta aczkolwiek skomplikowana akcja powiedzie się. Stawał się faktycznie Nukeninem, człowiekiem wyjętym spod prawa! Miał nadzieję, że zdąży uciec zanim go złapią, ale na ten moment liczyło się pokonanie rywala, a przy tym ratunek rodziny która była celem tej misji.
W razie dodatkowych zagrożeń stara się instynktownie odskoczyć, zrobić unik, w ostateczności spróbować zablokować.

  Ukryty tekst

LEGENDA:
Mowa
Myśli