Osada Mizunomura

[Minari]

Minari skinęła tylko głową na prowokujące słowa chłopca i nie powiedziała nic więcej. Była zrezygnowana i smutna, więc w tym momencie było jej już wszystko jedno. Wbrew temu, co powiedział, nikt się nad nim tak naprawdę nie znęcał, a to co zrobiła Hana, było tylko nieprzyjemnym ostrzeżeniem i próbą zastraszenia. Gdyby chciano się nad nim znęcać, to już dawno płakałby na kolanach błagając o litość. Do tego jednak Minari nie zamierzała dopuścić, więc skoro nawet mocniejsze groźby nie zadziałały, to bardziej już nie zmierzała naciskać. Widać było, że ta tajemnica była warta ich zdrowia i z chęcią się poświęcą.

Tak więc pozostało im już wrócić do wioski i odstawił chłopca do reszty jego bandy, aby mógł spokojnie opowiedzieć im, jaki to był dzielny i nie dał się zastraszyć, pilnując dobrze ich sekretu. Pech jednak chciał, że wracając do właściwego domu, dostrzegli dziewczynę, która ewidentnie zachowywała się tak, jakby wymykała się gdzieś ukradkiem. Gdy Minari spojrzała na ich małego “przewodnika” i dostrzegła, jak blednie ze strachu, miała pewność, że sprawa jest ze sobą powiązana. Zignorowała więc jego próbę odwrócenia uwagi stadem ptaków, które właśnie przelatywało. W tym momencie Białowłosa patrzyła za dziewczynką i odpaliła Byakugana, żeby jej nie zgubić na dalszej odległości.

- Hana-san, odprowadź proszę w ciszy naszego dzielnego zucha do reszty jego towarzyszy, a potem dołącz do mnie. - Poprosiła towarzyszącą jej kunoichi. - Ja pójdę powoli śladem dziewczynki.

“W ciszy”, czyli dopilnować, żeby dzieciak nie wydarł się na cały głos i nie ostrzegł przypadkiem tamtej “uciekinierki”. Minari ruszy sobie spokojnie za nią, mając ją cały czas na “radarze” i zachowując wystarczający odstęp i ostrożność, żeby tamta nie zorientowała się, że jest śledzona. To była ostatnia próba w tym temacie, jaką podjęła Minari. Była już tym wyraźnie zmęczona i miała ogromną ochotę dać sobie po prostu spokój i wrócić do Shiroi-iwy. Nie lubiła na siłę wpychać się tam, gdzie jej nie chciano, jednak w tym momencie sytuacja była mocno podejrzała i potrzebowała się upewnić, że to nic strasznego, ani złego, co mogłoby zaszkodzić nie tylko tamtym dzieciom, ale też pozostałym mieszkańcom. Tego zdecydowanie nie chciała mieć na sumieniu i tylko to jeszcze ostatkiem sił pchało ją do działania, biorąc górę nad zniechęceniem. Jeśli wreszcie uda jej się dowiedzieć prawdy, będzie miała przynajmniej podgląd na sytuację i oceni, co dalej należy zrobić.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Kampania 10/...

Lato 396 roku Minari Kampania D - Czysta woda, spokojny sen

W momencie kiedy chłopak usłyszał co chcesz uczynić spróbował krzyknąć, aby ostrzec dziewczynę jednak Hana nawet bez twojej instrukcji zakryła mu usta.
- Spokojnie chłopcze, nie ma co krzyczeć. - powiedziała Hana z lekkim uśmiechem, jakby sytuacja sprawiała jej satysfakcje.
Dzięki względnej ciszy miałaś okazję, aby bez alarmowania dziecka ruszyć za nim w pogoń. Dziewczynka pomijając, że nie kompletnie nie znała się na rzemiośle skrywania się to dodatkowo, mogłaś dostrzec jak jest przejęta swoją drogą. Dlatego nie musiałaś obawiać się o wykrycie jednakże wciąż pilnowałąś się, aby nie dać dziewczynce szanse na wykrycie.

Po około trzydziestu minutach dziewczynka znalazła się przy studni, wokół której znajdowały się suche, kruche bezlistne drzewa. Sama zaś studnia miała wyryte jakieś znaki, napisy, jakby to była jakaś receptura.

Mogłaś dostrzec jak dziecię nabrało wodę, zanim jednak cokolwiek z ową wodą zrobiło to na głos wypowiedziało następującą formułkę:
- Bohaterze Musashi, obdarz mnie swoją mocą, daj mi siłę o wielki.
Po czym stałaś się świadkiem jak dziewczynka klęka, oddaje cześć bohaterowi Musashiemu jak jakiemuś bóstwu, po czym wychyla wiadro z wodą, aby się napić. W tym samym czasie dostrzegłaś na jednym z drzew wyryty napis: "Senrankai"...



Hana
Dziewczynka

Archiwum Głosów

Pierwszy chłopiec
Kudo Nemunari
Pierwsza Matka
Pierwszy mieszkaniec
Drugi chłopiec
Drugi mieszkaniec
Pierwsza mieszkanka
Zarządca osady
Pierwsza dziewczynka
Druga dziewczynka

Słowniczek

Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"