Pomniejsze szlaki

[Suyunami Yuri]

Poprzedni wątek: klik!

Cała dyskusja wskazywała, że nikt nie zamierzał się tutaj ze sobą spierać. Nie zostało im za dużo do ustalenia, więc poświęcili ostatnie minuty na doprecyzowaniu, którym szlakiem będą się poruszać, granicach swoich umiejętności. Yuri zapamiętał możliwości Kenjiego i postanowił, że będzie go obserwował, żeby nie przekraczał swoich granic za bardzo. Nie zdradził im jeszcze jednej ważnej rzeczy dotyczącej swoich umiejętności, ale wolał to na wojnie zostawić na ostatnią chwilę, jako zaskoczenie. Wilki powinni być ostatnim dzwonkiem do wsparcia, mimo że kilka z nich w watasze dałoby radę wspomóc mężczyznę. Ale był to ogromny koszt chakry, którego też nie powinien ryzykować.

Tak też ruszyli w końcu z obozem, razem z innymi oddziałami wojska. Nie odzywali się zbytnio do siebie i to też było, jakby okej. Może cisza była najlepszym rozwiązaniem na takiej misji. Inni zaczęli się rozchodzić po drogach, znikając im sprzed oczu. Białowłosy poczuł, że teraz zaczęło się robić poważniej. Szedł tuż za ich dowódcą, który narazie nie wydał im żadnego rozkazu, ale dopóki nie działo się nic nadzwyczajnego to był bardzo dobry znak. Ale wszystko zacznie się poza okopami Ryuzaku a ten moment nieuchronnie się do nich zbliżał, aż ciarki przeszły go po ciele.

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 9/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Szliście już jakąś chwilę, z mapy oraz informacji od Kenji`ego wynikało, że znajdowaliście się mniej więcej w połowie drogi, do wskazanego punktu na mapie. Właśnie wtedy poczuliście dreszcz, który po was przeszedł
- Na lewo, kryć się - syknął wasz dowódzca
Wskoczył w gęste krzaki, Yuri zanim, nie miałeś powodów żeby nie posłuchać Kenji`ego. Będąc bardzo dobrze ukrytymi, Mori wydał rozkaz
- Stała czujność, Yuri sharingan - rzucił do dziewczyny
Dziewczyna z dumnego klanu Uchiha uruchomiła swoje doujutsu. Była to chwila w której mogłeś nasłuchiwać, oczekiwać, ale też zadbać o najbliższy teren do zabezpieczenia, może i tobie coś udałoby się dojrzeć... Sekundy upływały bardzo powoli, jedna po drugiej, nic nie widziałeś ani nic nie słyszałeś co byłoby w stanie zagrozić twojej osobie bądź drużynie. W końcu Mori odezwał się:
- Nie wiem co to było, ale z pewnością coś tutaj jest. Oddaliło się od nas w tamtym kierunku... - wskazał brodą część lasu przed wami - ...poczułem nieprzyjemny dreszcz, trudny do opisania... To nie mogli być bandyci, wróg też nie, a przynajmniej wątpię... może Yokai ? - zostawił pytanie, które unosiło się w przestrzeni pomiędzy wami
- Ja nie widziałam nic swoim sharinganem. - dorzuciła dziewczyna, która wyglądała na znacznie pewniejszą i bardziej skupioną na zadaniu.
Mijał minuty, podczas których teren wciąż był przeczesywany przez sensora i dziewczynę z klanu Uchiha, jednak nic nie znaleźli, a towarzyszące uczucie, gdzieś umknęło w oddali.
- Teren czysty, mamy zadanie do wykonania, musimy iść dalej. Yuri-san co sądzisz o sytuacji ? - zapytał cię Mori powoli podnosząc się z kolan
Dziewczyna również wstała, ale było po nich widać, że wciąż pozostają w napięciu.


Uchiha Yuri
Mori Kenji

Archiwum Głosów

Kobieta ze sztabu

[Suyunami Yuri]

Szli spokojnie przez szlak, aż w końcu coś się wydarzyło. Musieli się skryć przed niewidocznym dla nich zagrożeniem. Yurii przyjrzał się terenowi wokół nich, ale nic samemu nie dostrzegł a z reakcji swoich towarzyszy mógł wywnioskować, że było to coś naprawdę zagrażającego ich pozycji. Przełknął ślinę, ale uspokoił się. Nie mogli teraz popadać w paranoję z tego powodu, że coś zostało wypatrzone, tym bardziej, że nie rozumieli, czym to coś mogło być. -Yokai, ha?- zmrużył oczy. Słyszał tylko jakieś plotki, które delikatnie go kierowały na ten temat, ale nie wiedział czy w coś takiego mógł uwierzyć, nie doświadczając tego na własne oczy. Historie wyssane z palca - to by było idealne określenie w jego położeniu.

-Myślę, że skoro coś takiego wyczułeś, powinniśmy się oddalić od granic lasu - jeżeli plotki o Yokai mogą być prawdziwe, wolę, żeby nikt nas nie przyciągał przez strach. Powinniśmy delikatnie odbić i skierować się bliżej obozu Dzikich.- odpowiedział i wyprostował się. Nie czuł i nie nie-widział tego, co oni, więc ciężko było mu zareagować inaczej. Chociaż zmartwiła go ta sytuacja, sprawiając, że bardziej się napiął i poczuł, że musi być w gotowości do jakiś ataków. Tego im brakowało, żeby w połowie drogi napotkać jakieś zagrożenie mogące całkowicie zniweczyć ich misję, nad którą musieli i tak się bardzo pokłonić.

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 10/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Mori patrząc gdzieś w dal lasu, kiwnął głową, słysząc potwierdzenie swoich słów.
- Tak właśnie zrobimy, chodźcie. - rzekł spokojnie po czym ruszył w stronę obozu dzikich.
Yuri też jeszcze na chwilę przystanęła i swoim sharinganem przeskanowała teren po stroni, gdzie ostatnio pojawiła się czyjaś obecność. Jednak i ona w końcu wyłączyła swoje umiejętności i rzucając ci ciepły uśmiech, ruszyła przed siebie podążając za dowódcą.

Po kolejnym dłuższym odcinku, czasu, bliżej nieokreślonym znaleźliście się blisko obozu dzikich. Mori ruchem ręki wskaza na las po waszej lewej. Wciągnął was w leśne gęstwiny.
- Po prawej stronie, przed nami jest obóz dzikich, a nasz cel po lewej, który znajduje się około dwóch kilometrów od nas. Nie słyszałem, żeby któryś z nich władał umiejętnościami sięgającymi aż tak daleko, dlatego możemy czuć się w miarę bezpiecznie, w miarę podkreślam. Na mapach niedaleko tego miejsca znajduje małe wzgórze, z którego będziemy mieli lepszy widok na całą okolicę. Jakieś pytania, sugestie, niejasności ? Jeżeli coś was martwi lepiej teraz wszystko wyjaśnić. - wyjaśnił Mori
- Może zastosujemy jakieś proste znaki jak podniesiona na linii barku otwartą dłoń, to stop ? - zapytała Yuri
- Hmm... Jesteśmy dosyć daleko, mamy względnie bezpieczne pozycję, nie czuję takiej potrzeby, ale jeżeli Suyunami-san widzi takową to mogę na to przystać. - zaproponował Kenji
Czy rzeczywiście istniała taka potrzeba ? Czy chciałeś wdrożyć taki element w życie ? To już musiałeś sam odpowiedzieć.


Uchiha Yuri
Mori Kenji

Archiwum Głosów

Kobieta ze sztabu

[Suyunami Yuri]

Ruszyli dalej, zbliżając się znacznie do terenów obozu dzikich, który dosłownie był na wyciągnięcie ręki, co oznaczało, że oni również byli na wyciągnięcie ręki, co go delikatnie przerażało, ale także ekscytowało. Ostatnim razem poznał możliwość walki, prawdziwej walki pomiędzy przeciwnikiem na małej przestrzeni, czuciem jego oddechu na swojej twarzy... Tym razem nie miał walczyć, według założeń... ale... coś przyspieszało jego tętno. -Uważam, że ustalenie podstawowych znaków - Stop, Ruszamy, Wycofujemy się jest bardzo ważne. Im bliżej tego obozu i celu naszych obserwacji tym większe prawdopodobieństwo naszego wykrycia. Nie wiemy, czy raporty były dokładne i czy w trakcie wrogi obóz nie wzmocnił swoich własnych zabezpieczeń. Jeżeli ostatecznie nas wykryją dobrym będzie ustawić się w odpowiednich odległościach awaryjnie, tak żeby każdy z nas widział twoje ruchy i znaki.- białowłosy spojrzał się mężczyźnie prosto w oczy, delikatnie potakując na słowa dziewczyny. Dobre zabezpieczenie na każde niebezpieczeństwo.

-Znak, który powiedziała Yuri-san - Stop!. Otwarta dłoń z delikatnym ruchem w daną stronę...- pokazał tutaj nawprost, lewo, praw -Ruszamy. Uniesione wysoko dwa palce w powietrze - wycofujemy się. Są proste, ale mogą nam się ostatecznie przydać, szczególnie na wzgórzu, gdzie również będziemy widoczni dla innych w najgorszym wypadku.- zaznaczał każdą z opcji odpowiednim tonem, żeby dobrze odtworzyć ich zamiary, po czym kiwnął głową, że to wszystko co miał do powiedzenia. Cały czas był czujny, może są już obserwowani i to właśnie powinno ich przerażać?

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 11/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Kenji przyjął twoje uwagi ze spokojem, jeżeli takie było życzenie drużyny to nie oponował aby nauczyć się prostych komend. Kto wie, możliwe, że to właśnie dzięki temu wyjdziecie z tej misji cało... W każdym razie ustalenie dodatkowych znaków dodało trochę więcej pewności dziewczynie, która ucieszyła się z podjętej decyzji.

Ruszyliście za swoim dowódcą, mogłeś poczuć ciężar sytuacji, przebywałeś bowiem bardzo blisko głównych sił wroga. Twoi towarzysze mieli włączone swoje umiejętności sensoryczne, mogłeś to poznać po sharinganie w oczach Yuri oraz po połowie pieczęci Kenji`ego, którą cały czas podtrzymywał. W ten o to sposób mieliście doskonałą widoczność na punkt, który znajdował się na waszej mapie. Co się działo w samym obozie trudno było wam orzec. Jednak po kilku minutach wnikliwych oględzin zdaliście sobie sprawę, że kilka oddziałów wroga działa przy moście, wyglądało to na jego sabotaż. Najwidoczniej dzicy mieli zamiar wyłączyć z użytku drogę pomiędzy swoją bazą, a bazą z której jakiś spory czas temu wymaszerowałeś wraz ze swoimi kompanami.

W zaroślach spędziliście jeszcze z godzinę podczas której nic się dodatkowego nie zadziałało. Stąd mieliście też dobry widok, więc nie było sensu na zmianę miejsca
- Hmm... sabotaż drogi prowadzącej do obozu wroga. Powinno wystarczyć. Myślę, że powinniśmy wrócić, co sądzicie ?- rzucił Kenji
Mężczyzna był gotowy, aby się wycofać, Yuri kiwnęła głową na znak, że przychyla się do propozycji po czym popatrzyli z wyczekiwaniem na ciebie.

Mori Kenji

Archiwum Głosów

Uchiha Yuri
Kobieta ze sztabu

[Suyunami Yuri]

-Wyruszyć?- powiedział, nieco zdziwiony. Nie mieli żadnych danych na temat tego co się działo. Siedzieli obserwując, jak Dzicy sabotażowali most, aby nikt od Ryuzaku nie miał dostępu. Ale nie wyliczyli, ile dokładnie było wojsk i kto dokładnie tutaj stacjonował. Szczegółów, które potrzebował ich stan do dalszego działania. -Nie mamy tak naprawdę żadnego konkretne raportu. Nie znamy dokładnych sił wroga rozstawionych tutaj. Według mnie powinniśmy się jeszcze tutaj rozejrzeć, aby być jak najdokładniejszymi w raporcie i przekazaniu informacji. Jesteśmy tak blisko obozów Dzikich, ze nas wyrzucą na zbity pysk z informacją, że szabotażują przejście.- wyjaśnił swoje stanowisko dziewczynie i mężczyźnie. Wiedział, że tutaj mógł trochę polec, ale czy nie miał racji? Nie wykonali w żadnej części swojego zadania a w sztabie te informacje będą przydatne do dalszego planowania ruchów wojsk.

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 12/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Zaprotestowałeś mając do tego pełno prawo, dwójka spojrzała na ciebie po czym spojrzała na oddziały wroga sabotujące trasę bezpośrednio łączącą dwa sztaby.
- Czasami trudno o napotkanie jakiegoś większego ruchu wojsk, a to co już mamy już jest jakąś cenną informacją do przekazania. - rzekł Kenji
Było po nim widać, że analizuje twoje słowa zastanawiając się jaką podjąć decyzję. Yuri wyglądała jakby w dalszym ciągu szykowała się do opuszczenia miejsca, jednak nie zamierzała się odezwać. Cisza jaka nastała między wami była przerywana przez miarowe uderzenia topora oraz okrzyki, które już bardzo zniekształcone docierały do waszych uszu.
- W porządku...- ponownie zaczął dowódca -... zostańmy do wieczora, będę zamieniał się z Yuri w stosowaniu umiejętności sensorycznych, przejdziemy na tą samą metodę co na szlaku. W przeciwnym razie szybko stracimy największą broń naszego oddziału zmysł wyczuwania. Wojsko wroga również nie znajdują się bezpośrednich naszej pozycji, dlatego też jestem w stanie zgodzić się na zostanie trochę dłużej. - zakończył z niepewną miną
Ryzykowaliście, miejmy nadzieję, że będzie warto

Obserwowaliście, obserwowaliście i... obserwowaliście. Jednak żadne wojska przeciwnika nie chciały się wam pokazać. Jedynie oddziały wroga dalej przebywały przy moście. Do waszych uszu oprócz nie wyraźnych rozmów docierał śpiew ptaków, które najwidoczniej miały swoje gniazdo nieopodal miejsca, w którym znajdowała się twoja drużyna.

Po Yuri było widać, że już jest wyczerpana, Kenji wyglądał dobrze, ale ile brakowało do jego limitu ? Na to mógł odpowiedzieć jedynie on sam. Właśnie wtedy, z obozu wroga wyszło wojsko, liczone nie w setkach ale w tysiącach, tak było ich naprawdę dużo. Cały wymarsz trwał naprawdę sporo, zmierzając na zachód. Widzieliście jeszcze koniec wojsk, kiedy Kenji odezwał się
- Dobra chyba już wystarczy. Dziewczyna jest na wyczerpaniu, ja też czuję, że powoli zbliżam się do limitu. Chcesz jeszcze zostać czy już wracamy ? - zapytał Mori, jednak tym razem nie zwróciłeś uwagi, żeby albo Yuri przejawiali oznaki wycofania się, czekali na twoją odpowiedź.


Mori Kenji

Archiwum Głosów

Uchiha Yuri
Kobieta ze sztabu

Dla Adminów

  Ukryty tekst

[Suyunami Yuri]

Widział niepewność w oczach dowódcy, ale jednak jego prośba została przyjęta i zostali tutaj na dłużej. Przez większość czasu patrzyli się na dokładnie tą samą zgraję dzikich, którzy sabotowali przejście. Ale w końcu wydarzyło się to na co czekali. Tysiące żołnierzy przeszło a Yurii starał się ich zliczyć, żeby posiadać, jak najdokładniejsze dane. Wiedział, że jego kompani są na skraju wyczerpania, ale nie mogli inaczej... Nie zamierzał wrócić z pustymi dłoniami do obozu i na pewno to co zebrali będzie warte wysłuchania ich raportu.

-Tak. Czas, żebyśmy wracali. Dziękuję, że daliście radę. Nie nadużywajcie już swoich zmysłów.- odpowiedział do nich z uśmiechem na twarzy. Delikatnym, żeby nie przesadzać z radością. Pozostało im wrócić na tereny stacjonującego obozu, aby przekazać rewelacje na temat poczynań dzikusów. Jednak coś nie dawało mu spokoju, dlatego cały czas dłoń trzymał na rękojeści swojego tanto. Obserwował teren dookoła nich, kiedy wyruszyli. Nie chciał, żeby Mori stracił całkowicie panowanie nad swoich wzrokiem dookoła,. Dziewczyna już wyglądała, jakby miała umrzeć. Musiał zapewnić im całkowite bezpieczeństwo w drodze powrotnej, bo jeszcze wiele mogło się wydarzyć i tylko on posiadał w pełni sił, aby jakoś zareagować i ich ubezpieczyć.

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 13/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Wszyscy wspólnie podjęliście decyzję, aby wycofać się z spokojnie z waszej pozycji. To rzeczywiście były owocne oględziny, z takimi dwoma mocnymi punktami z pewnością mogliście liczyć, że zostaniecie przyjęci z otwartymi ramionami w waszym obozie dowodzenia.

Zdążyliście pokonać z pięćset metrów, kiedy Kenji syknął.
- Biegiem po drzewach i do przodu. - rzucił mężczyzna.
Gdy byliście już na wysokości gałęzi niczym małpy przeskakiwaliście z jednego drzewa na drugie. Dowódca lekko została za wami w tyle, jednak jak zerkałeś próbował zacierać ślady.

Mineło półgodziny, kiedy w końcu się odezwał
- Byli... - wydyszał z siebie - ...Oni tam byli... Zanim pobiegliśmy włączyłem jeszcze na wszelki wypadek swoje zmysły sensoryczne i niestety, ale wróg znalazł się nieopodal naszych pozycji z których doglądaliśmy armii. Nie wiem czy to był zwykły patrol czy ruszył naszym tropem. Na ten moment nikogo nie wyczuwam, ale przyznaję, że upiekło nam się, najpewniej byłaby tam niezła jatka. - z wyraźną ulgą zakończył mężczyzna, choć było po nim widać zmęczenie.
Yuri też wyglądała na wyczerpaną jednak była zadowolona z obrotu spraw, również oddychając z ulgą. Tempa nie zwalnialiście, słusznie, jednak do samego końca nie mogliście mieć pewności, czy nie jesteście gonieni.



Mori Kenji

Archiwum Głosów

Uchiha Yuri
Kobieta ze sztabu

Dla Adminów

  Ukryty tekst

[Suyunami Yuri]

Nie udało im się nawet rozpędzić po ścieżce, kiedy Kenji zdecydował o szybkim zmienieniu trasy ich ruchu. Bieg po drzewach i poruszanie się nimi, ale także zestresowanie samego dowódcy mówiło, że byli w niebezpieczeństwie. Robiło się ciemno i to nie działało w żaden sposób na ich korzyść. Kiedy Kenji w końcu się odezwał pozostało mu tylko jedno... Przegryzł swój kciuk i zaczął składać pieczęci. Jego towarzysze nie mogli już używać swoich umiejętności, bo nie będą w stanie mu w niczym pomóc... a droga nie była krótka i łatwa. Musieli mieć tutaj kogoś, kto przypilnuje ich bezpieczeństwa. I w tym momencie właśnie przyłożył dłoń do kory jednego drzewa i odskoczył do przodu. Na drzewie pojawiła się pieczęć, z której buchnął biały dym a. niego wyskoczył biały wilk w brązowe plamki, o dwukolorowych oczach.


-O proszę, proszę, kto mnie tutaj zaprosił. Ale że tak na drzewach?- ludzkie warknięcie od przywołańca sprawiło, że sam Suyunami się uśmiechnął.

-Poznajcie Harkiego. Harki to Yuri i Kenji.- skoczył jedną gałąź do przodu -Proszę, przeczesuj swoim zmysłem okolicę, co jakiś czas. Dawaj informację o najmniejszym ruchu w naszą stronę. Rozumiemy się?

-Aj, aj kapitanie!- i sam wilk przejął prowadzenie ich drużyny mając na celu przez swój zmysł wyłączyć wszystkie nieprawidłowości w okolicy, aby ustrzec ich przed możliwą zasadzką, bądź atakiem. Sam Yuri wziął rękę z ostrza i był przygotowany na inną ewentualność, aby zapewnić im drogę ucieczki. Tutaj wchodziło ustawienie Ucieczka. Obserwował swoim wzrokiem okolice, słuchem i węchem starał się wychwycić każdą najmniejszą anomalię.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 14/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Użyłeś techniki przywołując wilczego towarzysza.
- Jej ! Jaki słodki ! - pisnęła dziewczyna z zachwytu
- W innych okolicznościach wściekłbym się, ale teraz cieszę się, że masz coś w zanadrzu. - sucho odparł z Mori z wyraźną ulgą
Mężczyzna zdawał sobie sprawę, że wsparcie zwierzęcego towarzysza z pewnością wam się przyda.

Psiak nie wyczuł żadnego zagrożenia, przynajmniej do pewnego momentu i przynajmniej... nie z tyłu. Ponownie tak jak miało to miejsce za pierwszym razem kiedy szliście tą drogą, na tym etapie, poczuliście coś nieprzyjemnego. Chowaniec swoim psim zmysłem dał ci znać, że coś się zbliża, ale to już sam wiedziałeś. Jednak nie wiedziałeś, że jest przed wami w odległości sześciuset metrów. Kenji również użył swoich zmysłów, było po nim widać, że już ma dość, ale nie zamierzał pozostawać bez informacji.
- Yuri to na pewno ten yokai. Wyczuwam coś, kierunek północ, sześćset metrów stąd, zbliża się do nas... - czułeś jakby zaraz na te informacje zza pagórka miał wyłonić się yokai - ... Yuri wybacz, że to powiem, ale... - mężczyzna, zagryzł zęby, walczył sam ze sobą przez chwilę -... nie mamy z Yuri sił na walkę. Zostanę z tyłu jako ewentualne wsparcie, a dziewczyna jak zacznie się walka niech pędzi do obozowiska... Wiadomość ma priorytet. Yuri...-zwrócił się do dziewczyny-... Do lasu razem ze mną na mój znak pobiegniesz w kierunku siedziby, co by się nie działo masz cały czas biec. - zakończył wasz dowódca
- Tak jest - odpowiedziała wyczerpana dziewczyna

Kenji klepnął cię w ramię i udał się w raz z dziewczyną do lasu. Jak się dowiedziałeś od Harkiego demon był już niecałe trzusta metrów od ciebie. Zbliżał się do ciebie ze sporą prędkością. Gdybyście walczyli w tym momencie yokai miałby nad tobą przewagę wysokości, ale czy ma możliwość wykorzystania tego faktu ? Czy pozwolisz jej na to ? W raz z Harkim czuliście zapach nadciągającej potyczki.


Mori Kenji
Uchiha Yuri

Archiwum Głosów

Kobieta ze sztabu

Dla Adminów

  Ukryty tekst

[Suyunami Yuri]

-Nie mamy innego wyjścia. Ukryjcie się i ruszajcie od razu do sztabu. Odwrócimy uwagę demona i do was dołączymy.- powiedział Yuri podchodząc do Haskiego, który cofnął się łapami do tyłu. Pogłaskał go po głowie. -Daj spokój. Damy sobie radę z tym Yokai. Musisz tylko pomóc mi się do niego dostać i wycofasz się na bezpieczną odległość. Dobrze?

-Zawsze mówicie, że będzie dobrze a później wychodzi, jak wychodzi! Eh... Szkoda, że mamy ten pakt z tobą podpisany. Dawaj, wsiadaj i lecimy.- Harki warknął, żeby białowłosy wskoczył mu na plecy i nagle ruszyli przed siebie przyspieszając dostatecznie, aby zmniejszyć dystans pomiędzy Yokai. Suyunami chwycił się mocniej grzbietu wilka i przymknął delikatnie oczy, aby siła wiatru, go nie przytłoczyła. Jak tylko się zbliżali shinobi złożył pieczęci do klasycznej techniki Uchiha, gdy tylko zobaczył demona wypuścił całe powietrze z płuc wysyłając potężną kulę ognia (Wielką) w kierunku Yokai. Harki wykręcił od razu po wystrzale techniki wprost w drzewa a Yuri zeskoczył z niego składając kolejną sekwencję pieczęci.

-Mogłeś ostrzec, że chcesz to zrobić. Wiesz jak się przestraszyyyyłem?!

-Oddal się na 25 metrów. Obserwuj mnie swoim zmysłem. Nie zbliżaj się bez powodu.- białowłosy wydał polecenie wybiegając przed siebie. Wilk nawet nie dyskutował obrócił się i pobiegł na odpowiednią odległość. Sam chłopak obserwując demona wyliczył odpowiednią odległość i gdy znalazł się w odpowiedniej wypuścił swoją chakrę. Tutaj nie będzie się bawił w półśrodki. Sięgnął po swoje tanto i obserwował, będąc gotowym do obrony lub uniku (odskakując w prawo lub lewo).

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Wyprawa - Wojna 15/...

Lato 396 roku Suyunama Yuri Wyprawa B - S2 Wojna - Prestiż

Ruszyłeś na Harkim w stronę demona, nie próbowałeś go unikać i bawić się w ciuciubabki, postanowiłeś na spotkanie z przeciwnikiem na utartej ziemi. Dwieście metrów do przeciwnika, ale jeszcze go nie widziałeś, czułeś wiatr we włosach, pokonaliście pagórek, dzieliła was odległość około stu metrów. Nakazałeś towarzyszami, aby oddalił się od ciebie, ale jednak utrzymywał pewną odległość.

Spojrzeliście na siebie z potworem, bo inaczej nie można było opisać to co widziałeś, a dostrzegłeś potwora, który kształtem przypominał kobietę połączoną z pająkiem. To coś wyglądało szkaradnie, miałeś chwilę, żeby się temu lepiej przyjrzeć, gdyż tak samo jak ty na chwilę przystała po czym ruszyliście na siebie niemal jak na zawołanie w tym samym czasie. Po kilku chwilach usłyszałeś za sobą głos zdyszanego Kenji`ego:
- Znam to... To Jorōgumo... Uważaj na siebie...
Nie zamierzał przesunąć się bardziej do przodu, zadowolił się zostaniem z tyłu.

Biegnąc starałeś się wyczuć odpowiedni moment, aby wypuścić swoją pierwszą technikę, nie było to proste, ale finalnie sztuka ta udała ci się, wyczułeś odpowiedni dystans. Mankament był taki, że twój oponent również zawiązywał pieczęci starając się wyczuć odpowiedni dystans pomiędzy wami, aby zastosować swoje jutsu.

Widok przysłoniła ci twoja własna technika, jednak nie zamierzałeś spoczywać na laurach i od razu rzuciłeś się po łuku w kierunku przeciwniczki starając się utrzymać również dystans pomiędzy tobą, a Harkim. Dostrzegłeś jak przeciwniczka uniknęła twojego jutsu, wychodząc ci naprzeciw i zawiązując kolejne pieczęci użyłeś swojej kolejnej techniki, jednak wtedy usłyszałeś swojego przywołańca, który krzykiem oznajmił ci, żebyś uciekał... Wpadłeś w genjutsu... Właśnie wtedy dostrzegłeś jak nadciąga w twoim kierunku ogromna kula ognia, jej widok był aż nadto znajomy. Oberwałeś... Oberwała też twoja przeciwniczka, a jak się później okazało, iluzja rzucona na ciebie. Prawdziwy potwór, którego chciałeś pokonać, był oddalony od ciebie o siedem metrów. Stał na ziemi, nie wiedząc co się właściwie dzieje. Tak... Byliście pod wpływem twojego genjutsu.

Mori Kenji

Archiwum Głosów

Kobieta ze sztabu
Uchiha Yuri

Dla gracza

  Ukryty tekst

Dla Adminów

  Ukryty tekst