Centrum

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 12
Deku Orochi 11

---

Deku potrzebował dosłownie kilku minut by wróciło mu całe czucie w dłoniach i nogach. W tym czasie kobieta się nad nim pastwiła. - Podoba mi się reakcja twojego ciała... Pacjent zero, ciekawe jakie będzie miało to skutki... Słuchaj wężowinko... Jesteś wyjątkowy, mogłeś jako pierwszy przetestować mój specyfik, ciekawe jak w tym momencie na ciebie zadziała. - W tym momencie Orochi, mógł przejść do działania, zrobił salto w akwarium. Odbił się od ziemi, potem od ściany, zamoczył włosy w tej wodzie... Była ona niedobra, zwyczajnie obrzydliwa.

Deku rozbił z główki akwarium po czym się wylała woda a on sam się wydostał. - Co jest?! Czemu się możesz ruszać?! - W panice wykrzyczała kobieta, kiedy to ten przyłożył dłonie do podłoża i pojawiły się węże które ją pochwyciły i pogryzły. Ta zaczęła krzyczeć z bólu, jednak jakoś magicznie się wyślizgnęła z objęć gadów i stanęła na przeciwko Deku, był ubrany tylko w spodenki.

- To był błąd uciekać z probówki, jebany wężu. - Kobieta wytarła ubraniem brud z twarzy po czym zaczęła składać pieczęcie ale robiła to bardzo ale to bardzo wolno.

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

  Ukryty tekst

[Deku Orochi]

Gdy Deku zaczął swoją manifestację chęci życia, kobieta zaskoczyła się równie mocno, jak gdyby zobaczyła Świętego Mikołaja okradającego bank. W swej arogancji uznała, że ktoś, taki jak on podda się jej eksperymentom, bez chęci na to by ujrzeć kolejny dzień. Orochi odbił się nogami od ścianki akwarium, po czym rozbił główką akwarium, w którym się znajdował. Woda wylała się na całe pomieszczenie, gdy wężowy wojownik przyłożył swe dłonie do ziemi, atakując przeciwniczkę, która była w tej chwili całkowicie bezbronna. Nie było czasu na myślenie… Bóg jeden wie, gdzie aktualnie się znajdował i z czym przyjdzie mu się tu zmierzyć. Chłopak obserwował wszystko wokół siebie, by nie trafić przypadkiem na zatrutą igłę, czy kolejne niecne sztuczki bandy zwyroli.

– Jak mogę się ruszać?… Myślałaś, że ktoś, taki jak ja da ci się tak łatwo pokonać? – Chłopak atakował swymi wężami bez ustanku, a gdy zauważył, że kobieta zaczyna składać pieczęcie ponownie wyciągnął dłonie przed siebie by zaatakować ją całym skupiskiem swego kekkei genkai. Węże miały wprowadzić w ciało przeciwniczki swój jad, który miał dać jej faktyczny powód do niepokoju.

– Mówiłem, żebyś uważała… Bardzo głupio dobrałaś sobie przeciwnika – Deku nie miał litości dla własnych oponentów, a każdy z nich był potencjalnym pokarmem dla jego gadzich towarzyszy. Walka wciąż trwała, a on uzbrojony jedynie w spodenki starał się ujrzeć kolejny dzień. Nie było mowy o przegranej, nie było szans by człowiek, który tak wiele musiał poświęcić teraz padł w starciu z wariatką… Klan Orochi dowie się o tym, co się tutaj działo, a kara, jaka spadnie na tych ludzi będzie gorsza od samej śmierci.

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 13
Deku Orochi 12

---

Kobieta zrobiła pieczęć tygrysa i w stronę Deku powędrował potok błota, ten jednak spojrzał na niego i go zwyczajnie uniknął nie muszą się nawet jakoś mocniej spinać. Sam zaś posłał w stronę szalonej uczonej trochę węży, które błyskawicznie ją oplotły i zaczęły gryźć. - Boże co to jest?! Co to za węże?! Czemu są tak palące?! - Darła się pytając kobieta, kiedy Orochi mógł się przypatrywać temu jak ją zaczęły gryźć a ona sama zaczęła się coraz mocniej osuwać na ziemie.

- To nie możliwe, byś był w stanie tak kontrolować jad. - Powiedziała już praktycznie cała sparaliżowana leżąca na podłodze. - Jednak ty też teraz poczujesz palenie... - I głowa jej opadła na ziemię, to było ostatnie co mogła zrobić za swojego żywota, czyli przepowiedzieć niedługą przyszłość Deku.

Do pokoju wbiegła dziewczyna ze sklepu z dwoma mężczyznami ubranymi w zbroję i posiadające katany na wyposażeniu. - COŚ TY ZROBIŁ!? - Wydarła się na niego, przerażona. Oczy Deku kiedy tylko spojrzał na tą którą go obezwładniła straciły ostrość. Deku poczuł jak odpływa... Całe jego ciało zaczęło nabierać siły, ale nie był w stanie myśleć trzeźwo... To co miał w głowie to była zwykła dzikość. Chłopak widział tylko rozmazany obraz, nie był w stanie dokładnie nawet zobaczyć co robił ale coś go kontrolowało... Czy to był instynkt? Czuł tylko zapach krwi, czuł czystą nienawiść. Miał poczucie jak jego złość się materializuje...

Zaczął ponownie kontrolować siebie dopiero po chwili... ale jak spojrzał to dziewczyna i mężczyźni w zbrojach już nie żyli...

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

  Ukryty tekst

[Deku Orochi]

Może i bohater nie wyglądał w tej chwili epicko, jednak czuł się właśnie w ten sposób, gdy w samych gatkach powalał swego przeciwnika. Kobieta nie była w stanie go pokonać, gdy po wykonaniu kilku ślamazarnych znaków zaczęła wypełniać pomieszczenie błotem. Bohater wsadził w swój atak wszystko, czym dysponował, licząc, że jego własne umiejętności są w stanie pokonać przeciwnika, na którego się natknął w tych zapomnianych pomieszczeniach, które już dawno opuściła boska łaska. Deku sztywno wpatrywał się w twarz kobiety, gdy z przerażeniem opadała na ziemię, zdając sobie sprawę z własnej porażki.

– Mówiłem ci, że zadarłaś z rodem Orochi… Jesteś albo tak głupia, albo niedouczona by faktycznie wierzyć, że jesteś w stanie mnie zabić. – Deku przypomniał sobie słowa swego mistrza, które mówiły o tym, że najpotężniejsi z rodu węża potrafili nawet pokonać samą śmierć… Czy on kiedyś uzyska podobną moc. Zanim się zorientował do pomieszczenia wbiegły kolejne osoby, tym razem była to dziewczyna, która wcześniej go obezwładniła, w asyście dwóch strażników. Oro chi spojrzał na nich z pustką w oczach, całkowicie, ignorując swe emocje, które mówiły mu by rozerwał wszystkich na strzępy… Przecież był ponad to, wystarczyło, że ich wszystkich złapie by władze Atarashi same wymierzyły sprawiedliwość. Zanim, jednak zdołał zrobić, cokolwiek ze swych planów, jego własne myśli zniknęły za mroczną kurtyną nienawiści… Deku nie wiedział, co się dzieje, nie miał pojęcia, czy on to wciąż on, a jego rękoma nie kierował obcy byt. Gdy ocknął się na tyle by być w stanie rozejrzeć się po pomieszczeniu, odkrył się ci, którzy przybyli by sprawdzić, co dzieje się w zamkniętym laboratorium… Leżeli teraz martwi. Chłopak odwrócił głowę, wymiotując nagle w spazmach nagłego ataku, po czym dźwignął się chwiejnie na nogach. Powoli skierował się w stronę wyjścia, mając nadzieję, że znajdzie jakieś wyjście z miejsca, które musiał natychmiast opuścić… Co oni mu kurwa zrobili.

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 14
Deku Orochi 13

---

Deku stał osłupiały, po czym zebrało mu się momentalnie na wymioty, nie mógł wiedzieć co to za moc go dotknęła ale czuł, że zwiększała jego zdolności bojowe... Dodatkowo też na ten moment przynajmniej przysłaniała logiczne myślenie czystą dzikością. Teraz nadszedł moment jak Deku musiał się z tego miejsca zwyczajnie wynieść. Nie było już szalonej kobiety... Znaczy była ale martwa, dziewczyna i strażnicy podobnie.

Znajdował się w pomieszczeniu w którym było tylko jego byłe rozbite akwarium, samo pomieszczenie miał z 5 na 5 metrów, przed nim znajdowały się drzwi z którego wybiegli ludzie, których prawdopodobnie zabił Deku.

Kiedy tylko spróbował wyjrzeć za nie to zobaczył schody w górę... Czuł w tym momencie pieczenie na całym ciele, jakieś dziwne czarne tatuaże pulsowały na jego skórze, ale jakby powoli zaczynały się chować.

Czuł też jak wraca mu jego świadomość, ten stan... To oszołomienie, zanikało. Jednak nie mógł sobie za żadne skarby przypomnieć co się wydarzyło w tym pomieszczeniu jeszcze chwilę temu. Chociaż sądząc po tym, że są 4 trupy i on sobie stoi tak po prostu to mógł wnioskować, że ich sam zabił...

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

[Deku Orochi]

Deku ruszył przed siebie chwiejnym krokiem, licząc się, z tym że nie będzie wcale łatwo rozwiązać zagadki, co tu się stało. Mijał po drodze martwe ciała, a na jego własnym właśnie znikały czarne znaki, na które nawet nie zwrócił uwagi. Wszystko przeniosło się do rozmytego znaku na jego piersi, który nie przypominał swym kształtem zupełnie niczego. Wojownik z wężowej rodziny nie był w stanie skupić własnych myśli, gdy odbijając się od ściany powoli zaczął wspinać się po schodach, które odnalazł po drugiej stronie drzwi. Nie pamiętał niczego, nie wiedział, co i w jaki sposób zabiło tamtych ludzi. Obecnie spoglądał przez rozmywający się pryzmat kolorów, zanim jego wzrok nie stał się znowu ostry i naturalny. Nie miał pojęcia, co tu się stało, jednak czuł, że było to związane z nienawiścią, jaką poczuł chwilę po tym, jak odpalił swoje kekkei genkai… Co to wszystko mogło znaczyć. Czym był eksperyment, który postanowiła przeprowadzić na nim tamta kobieta…

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 15
Deku Orochi 14

---

Problem z jakim spotkał się Deku, było to, że nie wiedział zupełnie nic o eksperymencie, o mocy... Jeszcze większym problemem było to, że nie miał nawet kogo o to zapytać. Szedł schodami i co ciekawe dostał się tam gdzie wcześniej był alchemik. Oznaczało to, że był w piwnicy pod alchemicznym. Mógł się rozejrzeć po tej piwnicy, w końcu były tu jakieś ciekawe rzeczy, preparaty przygotowane w fiolkach. Były też różne zioła, ziela, warzywa i wszelakiej maści rośliny.

Na półce mógł zauważyć Deku, jakiś dziwny dziennik. Kiedy tylko zbliżył się do niego mógł dostrzec, że jest to dziennik dostaw, mógł zrobić z nim co tylko chciał bo na razie nikogo tu nie było...

Sytuacja mogła się zmienić w mgnieniu oka ponieważ usłyszał drzwi otwierające się od piwnycy, ktoś prawdopodobnie będzie zaraz schodził. Znał ten dźwięk, wcześniej wydały one jak alchemii wyszedł do chłopaka na górę.

Mógł się zmierzyć z tym człowiekiem, mógł się schować, mógł tez udawać przygłupa, że nie wie skąd tu jest... Chociaż ta opcja nie brzmiała zbyt rozsądnie. Orochi musiał podjąć jakąś decyzję co zrobi z osobą która zmierza w to miejsce...

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

[Deku Orochi]

Deku zataczał się niczym młody na weselu, z którym wujaszek postanowi podzielić się rodzinnym sekretem bimbrowniczego cudu. Powoli wspinał się po schodach, zastanawiając się, w jaki sposób wpakował się w całą tę kabałę. Jego oddech był ciężki, jak gdyby łapał go po jakimś zdecydowanie byt trudnym wysiłku. Gdy znalazł się na szczycie schodów wszedł na do pomieszczenia, które w istocie okazało się miejscem, gdzie wcześniej widział alchemika oczami węża. Deku rozjeżał się po pomieszczeniu, gdy nagle w oczy wpadł mu rejestr dostaw, którego szukał na początku swego zadania… Orochi uśmiechnął się do siebie, po raz pierwszy od początku tej przygody. Był to zwyczajny śmiech przez łzy, gdy zrozumiał jak wiele trudu przyszło mu znieść by znaleźć ten kawałek papieru. Deku zgarnął zapiski z blatu, po czym wsadził je za gatki, jako że wciąż nie posiadał innego odzienia. Nie widział swoich rzeczy i był bardzo niepocieszony z powodu tego, że stracił swój ulubiony płaszcz. W pewnej chwili bohater usłyszał jak do pomieszczenia alchemicznego schodzą inni, a on w myśl zasady „zabije ich wszystkich” wyciągnął dłonie przed siebie by tak jak na dole pozbyć się wszystkich, którzy tu wejdą zostawiając sobie jednego przy życiu… Potrzebował odpowiedzi, zanim i ten ostatni skończy jak reszta.

– Co mi kurwa zrobiliście… Masz trzy sekundy na odpowiedź albo skończysz jako karma dla moich węży, nie wiesz, co klan zrobi z wami, gdy dowie się, że położyliście rękę na jednym z naszych – Deku nie wiedział jeszcze, do kogo chciał się odezwać, jednak liczył, że coś uda mu się wyciągnąć z przeciwnika… Był bardzo wkurwiony, liczył więc, że przeciwnik zrozumie, że to nie był czas na pokrętne gadki i lawirowanie gdzieś przy innych tematach.

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 16
Deku Orochi 15

---

Deku stojąc w samym gaciach, zobaczył jak schodzi mężczyzna, ten sam który na początku stał na kasie. Zaczął do niego mówić, a ten patrzył na niego, zdziwiony co tutaj robi zapewne. - Co? Czemu tu jesteś? - To był kolejny moment jak Deku poczuł ogromną dzikość która zaczęła wypełniać jego żyły. Stracił ostrość w wzroku i po dosłownej chwili ponownie wrócił do świata żywych. Odzyskał kontrolę nad sobą, a sprzedawca został zabity, był przebity na wylot oraz pogryziony przez węże.

Dodatkowo Deku mógł zobaczyć jak jego strój wisi na wieszaku w rogu pomieszczenia. Mógł pójść po ciuchy ale w zasadzie kto mu kazał, był wolnym człowiekiem.

Jak już postanowił udać się schodami na górę, był środek nocy. Apteka była ewidentnie zamknięta, a na zewnątrz panowała błoga cisza. Najważniejsze teraz było wyjść z budynku nie robiąc zbyt wiele hałasu. Drzwi były zamknięte zwykłą belką więc wystarczyło ją podnieść.

Musiał się jeszcze tylko rano spotkać z mężczyznami którzy potrzebowali by zdobył dla nich dostawy z tego alchemicznego sklepu... Chociaż czy w tym wypadku zostanie powiązanym z tym co tutaj się wydarzyło to może być coś korzystnego dla chłopaka?

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

[Deku Orochi]

Deku miał zamiar zadać kilka pytań człowiekowi, który pojawi się w drzwiach, jednak w tym samym momencie ponownie przepadł za mroczną zasłoną, odzyskując zmysły dopiero, w chwili gdy już było po wszystkim… Jego przeciwnik był martwy, zanim, chociaż zdążył otworzyć usta. Orochi przez chwilę wpatrywał się w krew, która sączyła się z jego rozerwanych ran, jednak nie potrafił stwierdzić, skąd one się właściwie wzięły. Zaciskając swe pięści ruszył dalej, po kilku krokach, dostrzegając swoje ubrania wiszące w rogu pomieszczenia. To był chyba jedyny dobry aspekt tego dnia… Chwiejnym krokiem podszedł do wieszaka, zabierając wszystko, co należało do niego. Po kilku minutach był gotowy do drogi, mimo że w jego głowie wciąż trwała wojna z czymś, czego jeszcze sam nie potrafił zrozumieć. Trwała noc, gdy wyszedł przez drzwi sklepu, radząc sobie ze skoblem bez większych problemów. Było tak spokojnie, jednak mimo wszystko jeszcze chwilę temu walczył o swoje życie… Mimo że jego rodzina posiadała wiele podobnych miejsc pełnych tajemniczych eksperymentów, to jemu zawsze było daleko od podobnych zainteresowań. Bohater spojrzał w niebo, które obecnie zasłane gwiazdami przypominało mu, że wciąż miał wiele rzeczy do zrobienia… Przecież obiecał sobie to właśnie takiej nocy jak dziś.

[Nobuo]

Jak alchemik mówi weź pół... to weź pół!
Wyprawa B - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 17
Deku Orochi 16

---

Kiedy Deku wyszedł na górę a następnie na zewnątrz okazało się, że jest to ranek. Już ubrany, jeszcze lekko oszołomiony całą sytuacja, nie rozejrzał się po ulicy i nie zauważył nikogo czekającego pod sklepem. Czyżby tych dwóch gości go wykiwało, czyżby cała ta udręka poszła na marne? A może zwyczajnie był tam tyle zamknięty, że ci zrezygnowali. W każdym razie, nikt nawet nie zaglądał do tego alchemicznego, więc to musiał być idealny moment by faktycznie się zawinąć z tego miejsca zanim ktoś, poczuje trupy w sklepie albo sam sklep zacznie się rozkładać.

Dodatkowo Deku mógł też przyjąć inną taktykę i zwyczjanie udać się do okolicznego posterunku i zgłosić sytuację. Gorzej, że cała akcja miała miejsce w centrum miasta, nikt się nie zorientował, że go nie ma? Albo... Nie był pierwszym którego złapali w sidła.

Jak tak teraz myślał stojąc na ulicy, w sumie cała sytuacja od początku wydawała się całkiem głupia i dziwna. Dwóch mężczyzn rozmawiających o jakiś dostawach, biorą losowego chłopaka z ulicy do wykonania misji? Nagle niepozorna dziewczyna go usypia? Może tutaj było coś, czego nie zauważył chłopak i był w stanie ukniknąć tego go teraz spotkało?

Pozostaje jeszcze ten dziwny symbol na ciele...

Misja zakończona sukcesem! Gratulacje! Ostatniego posta daje gracz

---

Hamura
Satoru
Sprzedawca
Dziewczyna
Alchemik
Szalona kobieta

[Deku Orochi]

Deku opuścił sklep, ruszając w swoją stronę, nie myślał więcej nad tym, co wypadało zrobić. Bo to wcale nie był aktualnie jego problem. W swoim życiu musiał podejmować niewiele moralnych decyzji, jednak dziadek zawsze powtarzał, że najważniejsze jest życie jednostki. W tym świecie był jedyną jednostką, o którą się martwił i w najbliższym czasie nie miał zamiaru tego zmieniać. Deku przeskoczył między kolejnymi drzewami, udając się po kilku chwilach do swego domu, który zajmował w dzielnicy, gdzie osiedlił się jego szczep. Wojownik z wężowego rody był zdezorientowany przez to, co stało się raptem kilka godzin temu… Rana na piersi cały czas paliła, a coś, czego nie potrafił opisać, jakby na chwilę usnęło w jego wnętrzu gotowe, by ponownie wyjść na światło dzienne. Orochi postanowił olać dwójkę, która wciągnęła go w to zadanie… Podejrzewając, że mogli służyć za wabik kolejnych. Zły na siebie nawet nie myślał o tym by zgłosić całe zajście do władz miasta. Co by mu to dało, gdy wojna praktycznie pukała do ich drzwi. Wciąż byli uchodźcami na ziemiach, które nawet nie należały do nich. Uchiha pragnęli odzyskać swoje siedziby, a jedyną przeszkodą na drodze miały być właśnie szczepy, które przybyły z nienanych ziem. Upadek wielkiego muru zmienił całą politykę… Świat stał na granicach właściwego funkcjonowania. Deku wślizgnął się do swego lokum przez okno, po czym padł na łóżku, przenosząc się momentalnie w głębokim śnie. Musiał dowiedzieć się co takiego mu zrobili i dlaczego czuł, że będzie chciał tego więcej…

[Deku Orochi]

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Czwarty dzień wojny
Misja wojenna A+ - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 1
Deku Orochi 0

---

Mineło kilka dni...

Deku był w swoim śpiulkolocie, kiedy to rozległo się mocne walenie w drzwi. W pierwszym momencie zmęczony jeszcze po ostatnich przygodach w piwnicy jakiejś szalonej kobiety i zabiciu kilku losowych złych ludzi wstał z łóżka. Nie zdążył jeszcze się zorientować co się dokładnie działo kiedy to ponownie ktoś zaczął walić w drzwi. - Deku Orochi!... Deku Orochi!... - Kiedy tylko udało mu się otworzyć drzwi za nimi stał mężczyzna, dosyć wątłej budowy. Był ubrany w ciuchy przypominające bardziej typowego urzędnika niż shinobi. Deku też go nie kojarzył z niczym szczególnym. - Panie Deku Orochi... Otrzymał pan wezwanie do stawienia się na wojnie. - Po czym wręczył mu list. - A następnie zniknął nim białowłosy podniósł głowę z kartki papieru.

Kiedy tylko wrócił do swojego lokum, mógł się zająć klasycznym porankiem, miał czas dla siebie a sama treść listu wyglądała następująco.

Wezwanie do służby w imię klanu

Do rąk własnych wojownika Deku Orochi,

Z rozkazu pani i woli przodków, których duchy czuwają nad naszym klanem, ogłasza się stan wojny. Nadciąga cień konfliktu, a honor klanu wzywa swych synów do broni. Nieprzyjaciel, znany jako ród Ryuzaku, podniósł rękę przeciwko naszemu dziedzictwu i spokojowi naszych ziem. Ich działania nie mogą pozostać bez odpowiedzi. Ostrze zostaje dobyte, a sztandary wojenne ponownie rozwinięte na wietrze. Tym samym rozkazuje się Tobie, Deku Orochi, abyś bez zwłoki porzucił wszelkie sprawy codzienne i stawił się do służby.

Pełna mobilizacja została ogłoszona.

Masz obowiązek przybyć na plac centralny przed wybiciem południa, gdzie zgromadzą się shinobi i kunoichi klanu. Tam zostaną wydane dalsze rozkazy, a następnie rozpocznie się marsz ku polu bitwy, gdzie rozstrzygną się losy naszego klanu. Niech Twoje ostrze będzie czyste, a serce wolne od wahania. Pamiętaj, że hańba ucieczki jest cięższa niż śmierć, a chwała zwycięstwa żyje dłużej niż życie człowieka.

W imię honoru, wierności i krwi przodków

<Pieczęć klanu Orochi>

---

Posłaniec

[Deku Orochi]

Po swoich ostatnich przygodach Deku przespał dwa dni… Przez ten czas praktycznie nie wstawał z łóżka, wymiotując żółtą mazią do podstawionej blaszanej miski. Nie był w stanie nic jeść ani myśleć racjonalnie w czasie, gdy jego ciało niemal płonęło z bólu. Dopiero trzeciego dnia otworzył swoje żółte oczy, przekonując się, że dziwna przypadłość całkowicie zniknęła. Chłopak czuł się jak nowo narodzony, ciesząc się tym, że wreszcie może wstać o własnych siłach. Deku rozejrzał się po zniszczonym pomieszczeniu, które było świadkiem ostatniej wojny. Nie ruszał w tym miejscu niczego, wszystko było tak, jak zostawili to poprzedni właściciele. No może poza kilkoma skórami węży, które pojawiły się wraz z jego przybyciem. Nagłe pukanie do drzwi zwróciło oczy bohatera w stronę wejścia do mieszania, a po krótkim przeciągnięciu ruszył w stronę wejścia, porywając po drodze swój płaszcz. Deku przewiesił go przez ramię, gdy wreszcie wpuścił do tego ciemnego miejsca odrobinę światła przez otwarte drzwi. W wejściu pojawił się starszy jegomość, który przypominał wysuszonego urzędnika z jakiejś antycznej biblioteki. Orochi spojrzał na niego z zainteresowaniem, gdy tamten po prostu szybko wręczył swoją przesyłkę. Bohater jeszcze stojąc w drzwiach rozerwał list, po czym wczytał się w pochyłe urzędnicze pismo… A więc to już czas. Deku zdawał sobie sprawę z tego, że jego życie może być krótkie i bardzo bolesne. Mieszkał w wiosce która jeszcze nie ostygła po ostatnich właścicielach… A ci stali u bram swego domu, domagając się oczywistego zwrotu. Deku nawet to rozumiał, jednak zdecydowanie nie chciał uczestniczyć, gdyby nie to, że był Orochi. Jako członek klanu był zmuszony do walki, a hańba dezercji była o wiele gorsza niż śmierć. Dla wyrzutków społeczeństwa nie było miejsca na świecie. Chłopak spojrzał ostatni raz na umykającego kuriera, po czym wrócił do siedziby by przygotować się do tego, co na niego czekało. Gdy słońce wzeszło na niebie, Deku zebrał swoje rzeczy, po czym ruszył do wyznaczonego miejsca. Wiedział, że może nie wrócić zbyt szybko do domu, dlatego, zanim oddalił się od domu rzucił ostatnie spojrzenie na miejsce, które z jakiegoś powodu stało mu się bliskie. Rana na piersi wciąż dawała o sobie znać, gdy odwrócił się na pięcie by dotrzeć do miejsca zbiórki. To tam miał otrzymać swoje przyszłe rozkazy, które raz na zawsze zmienią jego postrzeganie świata… Wojna rodziła mocne charaktery albo wbijała w glebę te, które okazywały się zbyt słabe. Gdy już dotarł na miejsce miał zamiar się przedstawić, po czym wyjawić powód swej wizyty.