Siedziba władzy

[Kaito Ishikawa]

Kampania 7/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pod pachą z niedźwiedziem

Akirai-sama wszedł do powozu
- Wyruszamy !!! - krzyknęła blondyna
- Aż się boję pomyśleć co się z jej chłopem dzieje jak zupę przesoli. - mruknął na głos Sammo
Orszak głowy szczepu ruszył w stronę Mikunigaoka, bo to właśnie tam miał odbyć się zlot czterech. Patrząc bo innych shinobi nie widziałaś jakiegoś większego stresu czy strachu. A właściwie na każdej twarzy (poza niektórymi) widać było dużą ekscytację, większość bowiem czuła, że jest historyczny moment dla waszego szczepu. W końcu po wielu trudach i rozpychaniach się w regionie zostaliście w końcu zauważeni.

Podróż mijała bardzo spokojnie, wasze tempo było wręcz usypiające.
- Sasame, znasz jakąś piosenkę ? Przydałoby się umilić ten spacer. - powiedział do ciebie staruszek wsparty jedną ręką o głowę
- Sammo ! Tego już za dużo ! Żadnych przyśpiewek ! - krzyknął rudowłosy lider z wnętrza obozu.
- No dobra ! Już ! Spokojnie, zapomnij, że pytałem. - obruszył się seinin i poszedł spać dalej

Po blisko godzinie nagle usłyszałaś krzyk jednego z waszych sensorów
- DZIESIĘCIU WROGA ! PÓŁUDNIOWY-WSCHÓD ! PIĘĆDZIESIĄT METRÓW ! GOTOWAĆ SIĘ DO WALKI !
Wojownicy dystansowi przyjęli pozycje obronne, ty zaś wypatrywałaś przeciwnik gdyż z zrządzeniem losu tak się stało, że szli od twojej strony
- Sasame słoneczko, zostawiam ich w twoich rękach. - rzekł niewzruszony Sammo sennym głosem.


Akirai Shūsuke - KLIK
Yen Sammo - KLIK
Dziewczyna nadzorująca wyprawę
Sensor

Archiwum Głosów

Urzędnik

[Sasame]

Podróż mijała przez sporą część czasu bez zakłóceń, nie licząc znudzonego Sammo, który próbował rozruszać atmosferę, jednak został szybko spacyfikowany przez Lidera szczepu. Szłam dość automatycznie po wyznaczonej mi stronie powozu, jednak kiedy zostali zasygnalizowani wrogowie, od razu weszłam w stan pełnej gotowości.

- Tak, tak, zajmę się tym, jeszcze byś sobie coś nadwyrężył, Sammo! - odpowiedziałam radośnie, spoglądając w kierunku z którego mieli nadciągać wrogowie, po czym ruszyłam w ich kierunku. Już zmierzając w ich kierunku wyciągnęłam z kieszeni płaszcza dziesięć senbonów i ruszyłam z pełną prędkością. Kiedy tylko znalazłam się w odpowiedniej odległości to rzuciłam pierwszą salwę metalowych igieł, każda z nich wymierzona w innego przeciwnika. Jeżeli zajdzie taka sposobność to oczywiście nie przepuszczam okazji aby któryś z wrogów otrzymał ciosem z pięści. Starałam się w międzyczasie zlokalizować również kogoś kto mógł wizualnie nadawać się na przywódcę oddziału wroga. W razie ataków przeciwnika wykonuję uniki a jeżeli okaże się że nadciąga atak, którego nie zdołam uniknąć w normalny sposób to korzystam z techniki Shunshin no Jutsu aby przyśpieszyć się jeszcze bardziej.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Kampania 7/...

Wiosna 396 roku Sasame Zlecenie Specjalne S - Pod pachą z niedźwiedziem

Z/T

[Kaito Ishikawa]

Na tablicy z ogłoszeniami, od Wiosny 396 roku dołączono taki o to komunikat

A pod nim widniał jeszcze dopisek:

Lider klanu Kōseki, Kazuo z radością ogłasza, że

Hirata Yukari oraz Kōseki Akira (seinin)
zawarli porozumienie serc i losów,
a ich ślub planowany jest na Lato 397 w Seiyama.

Niech nadchodzący rok będzie czasem przygotowań, harmonii
oraz umacniania więzi, która połączy ich wspólną przyszłość.

Niech wieść ta dotrze do wszystkich, którym jest przeznaczona.

Lider klanu Kōseki

[Kaito Ishikawa]

Kampania 1/...

Wiosna 396 roku Sasame Kampania S - Wachlarz na ochłodę ???

Minęło trochę czasu od zakończenia twojego ostatniego zadania. Czas pomiędzy zadaniami wykorzystałaś między innymi na nauki, licząc, ze kiedyś ta wiedza zaprocentuje i w przyszłości zwróci się jako dobra inwestycja.

Jednak w pewnym momencie doszłaś do wniosku, że już wystarczy względnie spokojnego okresu w twoim życiu i ruszyłaś do budynku siedziby władz. Co cię tam mogło czekać tego nie mogłaś wiedzieć, ale za to wiedziałaś, że lord Akirai zdążył już wrócić z Mikunigaoka. Z pewnością gdybyś poczekała ktoś by w końcu zapukał do twoich drzwi z nową misję, jednak jak zablokowałaś taką ewentualność i chciałaś jak prawdziwy zawodowiec zakończyć to co zaczęłaś. Zwłaszcza, że walka z twoim ostatnim przeciwnikiem nie należała w końcu do najłatwiejszych, oponent przycisnął cię trochę do ściany, co tylko mogło uzmysłowić ci jak potężną organizacją musi być Senrankai.

Wiosenny dzień, wcale, a wcale takiego nie przypominał, było praktycznie lato ! Kto by pomyślał, że tutaj w Karmazynowych Szczytach, w kraju Daishi jest możliwa taka anomalia pogodowa. Choć znając, życie doskonale wiedziałaś, że to dopiero pierwszy taki dzień w nowym roku i po nim albo po kilku podobnych przyjdzie potężny przymrozek, tak to w przyrodzie wyglądało.

Bez trudu dotarłaś do właściwego budynku. Stanęłaś przed gabinetem lidera swojego szczepu. Chciałaś od razu wejść ? A może zapukać ? W każdym razie obojętnie od tego co wybrałaś, jedynie co usłyszałaś:
- BANDA NIEUDACZNIKÓW !!! KTO DO TEGO DOPUŚCIŁ !!! - wroga aura aż wyzierała z pod drzwi
To było niepodobne do lidera, zwyczajowo, skrywał się za maską spokoju. Najwidoczniej ktoś mu nieźle musiał zaleźć za skórę. Musiałaś zdecydować co teraz zrobisz.


Akirai Shūsuke - KLIK

[Sasame]

Choć przerwa była przyjemną odskocznią od ciągłej walki z Senrankai, wiedziałam że nie ma czasu aby odpuszczać na zbyt długo, ponieważ wroga organizacja nie spała i trzeba było się jej pozbyć jak najszybciej. Byłam ciekawa jak radziły sobie pozostałe klany Karmazynowych Szczytów, jednak nie wyglądało żebym miała dostać jakieś informacje na ten temat zwłaszcza że nie miałam pomysłu co miałoby to realnie zmienić dla mnie.

Szybkim i pewnym siebie krokiem przeszłam przez siedzibę władzy, w końcu byłam seininką i mało kto miał nade mną autorytet i powód aby mnie zatrzymywać. Kiedy zatrzymałam się pod drzwiami prowadzącymi do gabinetu Shirei-kana, usłyszałam dochodzące z wnętrza gniewne krzyki Akiraia, na które z pewnością nie pasowały do zwyczajowo spokojnego i opanowanego mężczyzny. Nie wahając się zapukałam do drzwi i nawet nie czekając na odpowiedź, otworzyłam je na oścież wchodząc do środka.

- A co tu tak głośno. Wiadomo coś więcej o Senrankai? Wyciągnęliście coś z tego oficera co złapałam ostatnio? - rzuciłam w przestrzeń w pomieszczeniu i rozejrzałam się od razu, chcąc zobaczyć komu to przyszło otrzymać burę od lidera.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 2/...

Wiosna 396 roku Sasame Kampania S - Wachlarz na ochłodę ???

Nie robiąc sobie nic z krzyków lidera wparowałaś do środku, orientując się, że w środku znajduje się oprócz lidera jeszcze dwóch wojowników. Jednego rozpoznałaś, był to nikt inny jak Takahashi, który pomagał ci w ostatniej misji.
- Panie to była chwila nie uwagi, nie mogliśmy się spodziewać, że będzie do tego zdolny. - tłumaczył się nieporadnie shinobi
- Jak to nie mogliście się spodziewać !? Doskonale wiedzieliście, że ostatnio jeden z nich sam siebie zabił, to czego tym razem się spodziewaliście ? Szkoda słów... - mówił lider rozwścieczony lider, kiedy w końcu cię zauważył. -... O Sasame, chodź, chodź, też się ucieszysz z wieści.

Akirai czekał aż wejdziesz głębiej do środka, nikt z zebranych przez ten moment nie kwapił się, żeby ci odpowiedzieć. Dopiero kiedy zajęłaś woje miejsce nie opodal biurka, Akirai sam w końcu zabrał głos. Mogłaś wtedy przyjrzeć mu się bliżej, w czasie swojego wzburzenia wyglądał jak rozjuszony niedźwiedź, gotowy pochłonąć wszystko co stanie na jego drodze. Na szczęście, powoli się uspokajał, chodź akurat jego spojrzenie wciąż zdradzało głębokie wzburzenie
- Oficer Senrankai, tego którego ostatnio pojmałaś... Skurczybyk odgryzł sobie język i padł, nie zdążyli go odratować... Taka amatorszczyzna... Właśnie... - lider spojrzał na ciebie jakby właśnie sobie coś uświadomił -... Dlaczego ciebie tam nie było ? Z twoim doświadczeniem, nikt by nie miał wątpliwości, że ktoś może targnąć się na własne życie - zadał ci pytanie czerwonowłosy
Jego świdrujące spojrzenie sokoła spoczęło na ciebie, mogłaś poczuć nieprzyjemną presję. Zaś Takahashi wraz z kolegą, chyba się ucieszyli, ze teraz to ty stałaś się obiektem "westchnień" władcy, zdradzili się głębokim wypuszczenie powietrza z słyszalną ulgą.


Akirai Shūsuke - KLIK

Takahashi Yūto

[Sasame]

Atmosfera wewnątrz gabinetu była wyraźnie napięta, jednak na całe szczęście nie było aż tak źle jak się spodziewałam. Skinęłam Takahashiemu na powitanie po czym stanęłam sobie z boku, spoglądając to na lidera to na pozostałych. Dość szybko również wyjaśnił się powód takiej nieprzyjemnej atmosfery a był nim oficer Senrankai, czy też może jego śmierć. Ta informacja rzeczywiście nie była zbyt dobra i mina mi nieco zrzedła.

- O nie! Kolejny się zabił? Ależ to upierdliwe... - powiedziałam, westchnęłam ciężko i pokręciłam głową.

- A nie dałoby rady wyciągnąć coś z niego z pomocą Yamanaków? Znacznie by to ułatwiło wszystko, jeżeli nie będziemy musieli ich łapać żywcem i do tego potem jeszcze utrzymać żywych. - zapytałam się lidera, mając nadzieję że może akurat dostanę odpowiedź twierdzącą.

- Wydaje mi się że jak im go przekazywałam to mogłam coś wspomnieć o tym że pewnie będzie próbował się zabić, ale nie jestem pewna a sama nie powiedziałabym że jestem wykwalifikowana do przesłuchań, więc nie rozumiem czemu miałabym być przy nich obecna. Jak trzeba to złapię kolejnego oficera... A dowiedzieliśmy się cokolwiek z tego zanim się zabił czy nie? - odpowiedziałam i zaraz po tym zadałam pytanie, chcąc narutalnie odejść od tematu braku mojej obecności podczas przesłuchania.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 3/...

Wiosna 396 roku Sasame Kampania S - Wachlarz na ochłodę ???

Poruszyłaś kwestię Yamanaka, lider nie przerwanie wpatrywał się w ciebie, chyba nie do końca chodziło mu o taką odpowiedź na jego pytanie. Nie był zadowolony z twojego wtrącenia jednak nie komentował tylko pozwolił ci, abyś w pełni mogła podzielić się swoimi spostrzeżeniami, a może i w końcu odpowiedziała na zadane pytanie.

Poruszyłaś kwestię przesłuchania i dałaś w po wątpienie swoje zdolności, Akirai skwasił się na twoje słowa.
- Przepraszam, że ci zaufałem. Twoje doświadczenie ma być wsparciem dla innych, jesteś seininem, tej rangi nie zdobywa się za największą ilość zjedzonych dań w pobliskiej ramenowni, a sprawa była WAŻNA... Mam nadzieję, że następnym razem wykażesz więcej inicjatywy... - lider spojrzał na Takahashi`ego i jego towarzysza -... Nie myślcie, że o was zapomniałem, was też to się dotyczy. Jeżeli czegoś nie wiedzieliście bądź nie byliście pewni należało dopytać, tego też oczekuje się od Sentokich. A teraz powiedzcie Sasame to co i mnie powiedzieliście. - rzekł Akirai po czym wstał z wolna i podszedł do okna, będąc do was odwrócony plecami.
- Tak jest Akirai-dono ! - zlękniony wydusił siebie Takahashi
Mężczyzna zwrócił się do ciebie, dzieląc się wszystkim tym co udało się im ustalić
- Około pięćdziesięciu kilometrów stąd znajduje się rozległe torfowiska górskie. Ponoć to tam znajduje się łącznik, który jest w stanie nas nakierować na inną dużą kryjówkę Senrankai, ale to właściwie tyle co udało nam się z niego wyciągnąć. Nawet z wyciągnięciem takiej prostej informacji mieliśmy sporo kłopotów... Sama informacja wydaje się być prawdziwa, posłaliśmy już w tamto miejsce naszych ludzi, potwierdzili obecność Senrankai. - podzielił się z tobą Yūto


Akirai Shūsuke - KLIK

Takahashi Yūto

[Sasame]

Reakcja Shirei-kana wydała mi się nazbyt przesadzona, więc uniosłam brew, zastanawiając się co powinnam zrobić w takim razie.

- Oczywiście że tak, jednak jako seininka czy to znaczy że mam teraz zajmować się dosłownie wszystkim co wpadnie mi w ręce, czy może jednak jeżeli coś znajduje się poza moją ekspertyzą to powinnam oddać to do zrobienia komuś innemu? No i również po walce z oficerem musiałam odpocząć i zagoić rany jakie otrzymałam podczas walki a użeranie się z więźniami zdecydowanie nie należy do rzeczy w których jestem wyspecjalizowana. - odpowiedziałam równie zgryźliwym tonem Akiraiowi po czym odwróciłam się do Takahashiego, aby wysłuchać informacji jakie udało mu się zdobyć.

- Skoro tak to powinnam ruszać tam czym prędzej aby trop się nie urwał. Czy jesteście w stanie wskazać mi na mapie gdzie powinnam szukać celu? - rzekłam na głos i po otrzymaniu reszty informacji o jakie poprosiłam, oddaliłam się z gabinetu, bardziej zdenerwowana niż mi się wydawało.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 4/...

Wiosna 396 roku Sasame Kampania S - Wachlarz na ochłodę ???

Akirai zmrużył oczy, przyjrzał ci się uważnie i odpowiedział ci krótko, ale dosadnie:
- Wymówki, liczyłem na ciebie. Jednak tego już nie cofniemy. - lider najwidoczniej nie miał zamiaru gryźć się w język.
Zauważyłaś jednak, że powoli godzi się z waszym wybrykiem, deeskalując sytuację starając się pchać sprawy do przodu.

Rozmawiając z Takahashim, zadałeś mu pytanie, na które zamierzał ci odpowiedzieć, co wskazywało przytakiwaniem głową i otworzeniem ust. Jednakże usłyszałaś głos władcy Nawabari, który ci odpowiedział:
- Oczywiście, że czym prędzej ruszycie i nie, żadnych map i wskazywaniem palcy, żebyś mi nie wylądowała czasem w samym sercu Seiyamy. Jak już powiedziałem "ruszycie" to dokładnie to mam na myśli. Po drodze wszystko sobie wyjaśnicie i opowiecie, teraz szkoda marnować czas na dalszą paplaninę zwłaszcza, że nasz cel może uciec. - zakończył Akirai, z nutą zniecierpliwienia.
Lider szczepu Jugo, dał wam wszystkim do zrozumienia, że audiencja właśnie dobiegła końca i że tym samym przyszedł czas, aby zakasać rękawy i wziąć się do roboty.

Będąc juz na zewnątrz Takahashi przedstawił ci swojego towarzysza
- Sasame-dono to jest Kakuei-san, sentoki naszego szczepu. - Yūto przedstawił ci ostatniego z członków twojej drużyny.
- Bardzo mi miło Sasame-dono - odpowiedział Kakuei, niskim głosem

Po czasie w którym przedstawiliście się sobie zopytał cię Takahashi:
- Ruszamy od razu czy chcesz jeszcze wejść do sklepu Sasame-sama ?
Przygotowanie przed kolejną misją nie wydawało się głupim pomysłem, a wręcz przeciwnie bardzo trafnym, w gruncie rzeczy, zawsze można było zapomnieć przed misją uzupełnić zasoby we własnym ekwipunku.

Akirai Shūsuke - KLIK
Kakuei
Takahashi Yūto

[Sasame]

Tym razem to ja zmrużyłam oczy, jednak już nie skomentowałam nic więcej opuściłam gabinet wraz z pozostałymi gośćmi.
- Ktoś zdecydowanie obudził się dzisiaj lewą nogą chyba. No dobra, nie ważne. Miło mi cię poznać Kakuei-kun. - powiedziałam i skinęłam głową do Sentokiego.
- Myślę że wszystko czego mogłabym potencjalnie potrzebować, posiadam już przygotowane, więc wyruszajmy czym prędzej aby trop nie wystygł. Kto wie jakie wtedy Akirai-sama wyciągnąłby konsekwencje. - powiedziałam, pozwalając sobie na koniec na żartobliwy komentarz. Kiedy warz z Takahashim i Kakueiem wyruszyliśmy, zerknęłam na nich i kiwnęłam głową.
- No dobra, powiedzcie mi wszystko co wiecie o zadaniu. - zachęciłam obu Sentokich, chcąc spożytkować czas jaki spędzimy na podróży do docelowego miejsca, na poznaniu wszelkich szczegółów, których nie było czasu przekazywać w gabinecie Shirei-kana.