Sztab Generalny Dzikich

[Boyos]

Obóz generalny Dzikich rozłożony jest na kamienistej półce u podnóża gór, w miejscu gdzie las rzednie i przechodzi w surowy, skalisty teren. Całość nie przypomina regularnego obozu wojskowego, lecz raczej tymczasową, brutalnie podporządkowaną przestrzeń, wyciętą z dzikiej natury.

W centrum znajduje się duży, ciemny namiot dowódczy, wykonany z grubego, zszywanego płótna i skór. Jego konstrukcja wsparta jest na masywnych, nieobrobionych belkach. Na dachu i wejściu widnieje prosty, biały znak pazura – symbol Dzikich. Przed namiotem stoi szeroki, ciężki stół z surowych desek, na którym rozłożona jest mapa terenu. Zamiast chorągiewek użyto drewnianych kołków i kamiennych znaczników.

Wokół namiotu wbito w ziemię zaostrzone pale, tworzące nieregularny pierścień ochronny. Pomiędzy nimi wiszą skóry, talizmany z kości oraz prymitywne proporce, poruszające się na wietrze. Kilka dużych palenisk rozstawionych jest wokół głównej przestrzeni – ogień daje światło i wyznacza granice sztabu.

Po bokach znajdują się niskie stoły robocze i skrzynie ze sprzętem: zwinięte mapy, prymitywne narzędzia, zapasowe tyczki namiotowe, liny i worki z zaopatrzeniem. Część skrzyń jest prowizorycznie przykryta skórami, chroniąc zawartość przed wilgocią.

[Kaito Ishikawa]

Fabuła

Lato 396 roku Antai

Dotarliśmy w końcu do obozu, trochę to zajęło, ale finalnie udało się. Było to miejsce, z którego mieliśmy posyłać nasze wojska oraz nimi zarządzać. Na szczęście to nie była praca dla mnie, chyba nie zniósłbym myśli działać jako planista wiedząc, że gdzieś tam przelewa się krew moich ludzi... Tak to byli moi ludzie, klan Mateki należał do mnie, a ja byłem jego protektorem, gotowy na wiele, aby tylko ochronić ich przed śmiercią.

W raz z Mai ulokowaliśmy się w jednym z namiotów. Poinstruowałem dziewczynę, że czasami nie będzie mnie w namiocie, że będę gdzieś na polu walki, że podczas mojej nieobecność ma nie opuszczać obozu, a podczas zmierzchu ma nie wychodzić z namiotu. A razie ataku na sztab ma uciekać do Atarashi do siedziby klanu Mateki. Oświadczyłem jej też, że zostawiam jej Kitsune i Karasu, zwierzęta, które mi lojalnie towarzyszyły miały za zadanie donieść mi informację od Mai, gdyby była tak potrzeba. Nawet gdyby miała uciekać, miała wysłać do mnie zwierzęta, żeby mnie powiadomiły, że jest w zagrożona.

Przed pierwszym wymarszem na pozycje wroga czuć było w powietrzu ekscytację i chęć sprawdzenia się, u niektórych krew nawet za bardzo buzowała... Tak to zawsze wyglądało przed rozpoczęciem, później z moralami bywało różnie. Ja sam w spokoju oczekiwałem rozkazów, razem z Mai i zwierzętami spacerowaliśmy nieopodal po tutejszych lasach.

[Arii]

1/19

Przejęcie
Misja Wojenna A+ - Kaito Ishikawa

---

Czas wojny w końcu nadszedł. Wszyscy zostali wezwania do zebrania się w Sztabie Generalnym, który stworzony został, aby kontrolować przebieg walk na potężnym placu boju. Każdy kto zamierzał wejść do głównego namiotu zobaczyć mógł rozpostartą mapę na potężnych, złączonych ze soba stołach. Wszędzie zaznaczone były punkty, które powinni przejąć od Uchihów i Ryuzaku. Wszyscy w namiocie nanosili następne poprawki otrzymując kolejne listy od posłańców, szpiegów i generałów, którzy znajdowali się w całkowicie innych namiotach debatując i podejmując coraz trudniejsze decyzje przed własnym wyruszeniem z wojskami.

Mężczyzna, który w krótkim czasie zdobył sławę wśród Ludzi Zza Muru i tytuły w klanie Mateki wkroczył w to miejsce z pewnym siebie krokiem, wiedząc z czym przyjdzie im się teraz zmierzyć. Wraz ze swoją kobietą i dwójką zwierzaków ulokowali się w jednym z namiotów. Troszcząc się o nią przekazał jej najważniejsze drogi ucieczki i zasady, których powinna się trzymać. Zatroszczył się w pełni o jej bezpieczeństwo - to nie były już przelewki i walki o zwykłe tereny. Wypowiedziano sobie prawdziwą wojnę a na niej nie będzie już tylu jeńców jak do tej pory. Samuraj zdawał sobie z tego sprawę, dlatego nie zamierzał dopuścić do straty swoich najbliższych po tej stronie kontynentu.

Spacer pomagał zebrać myśli i ukoić stres, którego o dziwo ten nie czuł. Zamierzał ochronić Matekich i Dzikich walcząc o ich prawo do ziemi, do domu i życia. I nie tylko ich, ale wszystkich pozostałych obywateli nieznanych nikomu osad za zniszczonym Murem. Ale chyba mógł spodziewać się, że ta sielanka szybko zostanie przerwana. Widział już z daleka, jak do niego i Mai zbliżała się postać ubrana w płaszcz, krok miała szybki, pewny i wyczuł, że przyszły pierwsze rozkazy. Mężczyzna padł na jedno kolano, chyląc czoła przed nim.

-Kaito-dono! Zostałeś wezwany do namiotu Oficer Shurari! W trybie natychmiastowym!

Dialogi: