Pałac: Część Mieszkalna

[Minako]

Salon
Trzecie Piętro Pałacu jest miejscem pilnie strzeżonym przez wartowników, ponieważ jest to część prywatna i mieszkalna, należąca do Kotei’a, a także jego ważnych gości. Nikt postronny nie ma tu wstępu z wyjątkiem służby i straży. Prawe Skrzydło to komnaty prywatne Kotei’a, na które składa się na przykład przestronny Salon. Mimo swej okazałości, urządzony jest bardzo przytulnie. Oprócz pięknie malowanych i rzeźbionych ścian oraz sklepienia, marmurową posadzkę zdobi duży, ciężki dywan. Stoją tu dwie sofy z dużą ilością poduszek, dwa misternie zdobione fotele i trochę puf. Na środku, między sofami, postawiono duży, okrągły stolik, na którym można było najczęściej znaleźć jakąś przekąskę i karafkę z winem, a także kieliszki. Obok każdej sofy stoi też dodatkowy, mniejszy stolik, dla wygody siedzącego. Dla dekoracji, aby dopełnić pustynne malowidła na ścianach, w komnacie postawiono w donicach kilka palm i zielonych roślin, a także całą masę lampionów, dających wieczorem ciepłe światło i tworzących nastrojową atmosferę. Warto jeszcze wspomnieć, że z salonu można wyjść na taras, który schodami w dół przeniesie nas do Ogrodów, oraz bocznymi drzwiami do Jadalni.

Jadalnia
Pomieszczenie sąsiadujące z Salonem i połączone z nim bocznymi drzwiami, których łącznie w tym pomieszczeniu są trzy skrzydła. Kolejne dwa, to główne drzwi prowadzące na korytarz oraz drugie boczne, mniejsze dla służby. Przechodząc przez nie, zejdziemy krętymi schodami do samej kuchni w piwnicy Pałacu. To tą drogą służba przynosi przygotowane posiłki. Sama Jadalnia jest mniejszym pomieszczeniem, ale równie bogato udekorowanym. Zdobione ściany, sufit, a nawet witrażowe okna, wpuszczające do środka kolorowe światło. Na środku marmurowej posadzki, wyłożonej dywanem, stoi owalny stół z ciemnego drewna, z bogato zdobionymi nogami. Do kompletu stoi przy nim pięć krzeseł, równie wspaniałych, obitych dodatkowo czerwonym materiałem. Pod oknami jest jeszcze ława, z obitym siedziskiem, aby można było sobie na niej przycupnąć i wyjrzeć na roztaczające się w dole Ogrody. Z samych dodatków można tu zobaczyć kilka zielonych roślin w donicach.

Łaźnia
Jest to pomieszczenie w większości wyłożone ozdobną, marmurową mozaiką, znajdującą się nie tylko na posadzce, ale też na tej dolnej połowie ścian. Na lekkim, dwustopniowym podwyższeniu wkomponowano w podłogę nie duży, prostokątny basen z miejscem do siedzenia w wodzie. Sam zbiornik nie jest głęboki, bo stojąc w nim, woda sięga tylko do pasa. Można przy nim znaleźć białe ręczniki, a także gliniane słoiki i dzbany z różnymi wonnymi olejkami i balsamami do kąpieli. Pod ścianami, stoją w donicach rozłożyste palmy i zielone rośliny, idealnie komponując się z bogato zdobionymi ścianami i sufitem z jasnego piaskowca. W dzień duże okna wpuszczają wystarczająco światła, aby rozjaśnić to pomieszczenie, zaś wieczorem zapalane są świece w lampach, tworząc przytulne miejsce do odświeżenia się i relaksu. W łaźni znajdują się jeszcze boczne drzwi, za którymi można znaleźć toaletę, również wyłożoną marmurową mozaiką i zdobionym piaskowcem.

Sypialnia
Apartament Kotei’a z częścią dzienną i sypialną. W części dziennej znajduje się sofa z poduszkami, dwa fotele i okrągły stolik z karafką wina i kieliszkami. Pod ścianą stoi sekretarzyk z przyborami do pisania oraz niewielki regał z książkami i zwojami. Całość dopełniają rośliny w donicach i lampiony. Jest tu też wyjście na balkon z widokiem na Ogrody. Część sypialna to wielkie łoże z baldachimem, dwa stoliki nocne, szafa z komodą oraz pełno lamp i wszelkiego rodzaju ozdób. Na marmurowych posadzkach wyłożono duże dywany. Oba pomieszczenia utrzymane są w złocie, czerwieni i fiolecie, zaś meble rzeźbiono w drewnie malowanym na ciemny kolor. Wyjątek stanowi samo łoże, którego drewniane elementy w całości zostały okute czystym złotem. Oprócz sypialni Kotei’a, w jego prywatnym skrzydle są jeszcze cztery inne sypialnie, każda utrzymana w innym kolorze, na wypadek, gdyby urzędujący Władca Unii miał liczniejszą rodzinę.

Skrzydło Gościnne
Jest to Lewe Skrzydło trzeciego piętra Pałacu, w całości przeznaczone dla gości Kotei’a, głównie dla Shirei-kanów, zjeżdżających się na narady w sprawie Unii. Znajduje się tu pięć bogato urządzonych sypialni, każda w innym kolorze, z wielkimi łożami, zdobionymi meblami i pięknymi dekoracjami. Jest tu także wspólna jadalnia dla gości, pokój dzienny, gdzie mogą miło spędzić czas i zrelaksować się, a także zejść z tarasu do Ogrodów. I oczywiście łaźnia z toaletą. Lewe Skrzydło jest niemal lustrzanym odbiciem prywatnego Skrzydła Kotei’a i urządzone w podobnym chociaż trochę mniej bogatym stylu, aby zapewnić ważnym gościom maksymalny komfort i wygodę. Na co dzień ta część Pałacu stoi pusta, ale regularnie jest sprzątana przez służbę i pilnowana przez gwardzistów. Na czas zjazdu Shirei-kanów, natomiast kręcą się tu także dodatkowi strażnicy z delegacji, pilnując swoim Liderów.

Ogrody
Na tyłach Pałacu, otoczone wysokim murem, znajdują się zielone Ogrody. Można się tu dostać przez tarasy Salonów na trzecim piętrze, jak i żelazną bramę z poziomu pałacowego dziedzińca. Tej jednak strzegą wartownicy i nie wpuszczają nikogo poza Kotei’em i jego gośćmi, ponieważ ta zielona dżungla należy do prywatnej części Pałacu. Las rozłożystych palm daje przyjemny cień, a zielone krzewy i kwitnące kwiaty dodają temu miejscu więcej uroku. Można tu spacerować po mozaikowych alejkach, przechodzić pod pięknie rzeźbionymi łukami z jasnego piaskowca i złota oraz usiąść na jednej z wielu kamiennych ławek. W centralnej części Ogrodów znajduje się spore oczko wodne z pływającymi w nim kolorowymi karpiami Koi. Jest tu także altana z leżankami i całą masą miękkich poduszek, gdyby ktoś z domowników miał ochotę wypoczywać wśród zieleni.

[Minako]

Zima 395. Wracając do Kinkotsu, Minako w pierwszej kolejności udała się do Siedziby Władzy, aby złożyć urzędnikowi raport ze swojej wyprawy. Przekazała dowody, w postaci gotowych umów do podpisów, których Oroboros używali do oszukiwania ludzi, a następnie szantażowania ich, a także wskazała na mapie lokalizację ich kryjówki, aby można było wysłać tam oddział i rozprawić się z tymi, którzy tam pozostali. Mieli znaczną przewagę liczebną, więc nie mogła zaryzykować walki z nimi wszystkimi. Najważniejsze było to, że ich spisek został odkryty, a dowody które przedstawiła, były też przestrogą, żeby uważać, co się podpisuje. Musiała przyznać, że był to ciekawy sposób na “przymusowych sponsorów”, ale jednocześnie było to niepokojące, że są na tyle sprytni, żeby coś takiego wykombinować.

Gdy to miała załatwione, udała się jeszcze do Szpitala. W dziupli Oroboros dostała ostrym gazem z pułapki, który ponoć miał powalać ludzi, więc będzie lepiej, jeśli upewni się, że wszystko jest w porządku. Dodatkowo chciała skonsultować swoje problemy z jedzeniem. Była świadoma, że to pewnie kwestia psychiki, bo znała skalę głodu na Pustyni i dlatego ciężko jej było samej lepiej się odżywiać, ale może jej przyjaciółka uzdrowicielka będzie znała jakiś specyfik, który poprawi chociaż trochę apetyt. Tak jak się spodziewała, Ryo w pierwszej kolejności zbeształa ją, że marnie wygląda i nie dba o siebie, ale gdy usłyszała o gazie, zabrała się do roboty. Na szczęście organizm Minako był na tyle wytrzymały, że substancja nie wyrządziła jej krzywdy. Gdy Ryo skończyła wreszcie świecić na nią zieloną czakrą, minę miała taką, jakby znowu chciała jej co najmniej dać w łeb, ale z trudem się powstrzymała. Zamiast tego, zaskoczona Minako dostała nie tylko coś na apetyt, ale też szereg zaleceń i dokument medyczny.

Patrząc na ten zwitek pergaminu, pogrążona we własnych myślach, wróciła wreszcie do Pałacu. Było późne popołudnie, więc może będzie miała jeszcze czas na solidną kąpiel, zanim Jou zakończy na dzisiaj pracę i opuści swój gabinet. Gdy przyjmowała zlecenie, posłała do niego wiadomość, że gdyby w ciągu tygodnia nie wróciła, to żeby zacząć jej szukać w miejscu, które wskazała. Wyrobiła się w pięć dni, ale zapewne i tak się martwił. Minął ponad rok, odkąd zaczęli ze sobą sypiać, a Minako nadal często nie miała pojęcia, co też mu tak naprawdę siedziało w głowie i kim tak naprawdę dla niego była. Widać było, że jest dla niego w jakimś stopniu ważna, ale jakie były jego prawdziwe myśli? Te które krył zawsze głęboko przed wszystkimi? Nawet ona tego nie wiedziała. Może dzisiaj wreszcie się dowie? Weszła do Pałacu i wspięła się schodami prosto na trzecie piętro, które było częścią mieszkalną tego okazałego budynku. Jednocześnie uruchomiła swój zmysł sensoryczny, aby zlokalizować samego Jou. Jeśli był jeszcze w swoim gabinecie na drugim piętrze, będzie miała czas, żeby się ogarnąć po ciężkiej wyprawie na Pustyni. Jeśli jednak będzie już na górze, nie będzie miała wyjścia i najpierw będzie trzeba się pokazać i przywitać.

[Papyrus]

Post Fabularny Takashima Minako Zima 395

  Ukryty tekst