Szpital

[Nizan]

Mogiły Tenranu
Misja A - Hiromi

---

Posty
Kolejka 7/X

---

Dla Hiromi podróż z Yoshira, ale przede wszystkim rozmowa pokazała, że nie wszyscy kierują się tymi samymi wartościami, a tym bardziej mają różne motywacje w tym, po co służą klanom. Medyczka starała się, by Yoshira mogła się poczuć przy niej swobodniej, jednak nawet jeżeli dziewczyna zdejmowała maskę profesjonalistki to było to tylko chwilowe.

Jedyny raz, kiedy Yoshira uchyliła rąbka tajemnicy czemu tak się zachowuje, był przed wyjazdem z szopy, w której dziewczyny spędziły półtora dnia. Było to też pomiędzy pakowaniem się do drogi, a wychodzeniem już na zewnątrz.
- Liczę, że dzięki tej misji, mojej rodzinie będzie łatwiej. Mam niepowtarzalną okazję udowodnić, że jestem profesjonalną kunoichi, a nasze konie są niezastąpione.

W samym obozie nim jeszcze dziewczyny przeszły do obozu dowodzącego, miał miejsce incydent ze strażnikami. Ci, nazywając Hiromi grubszą spotkali się z momentalną reakcją ze strony Yoshiry, ale też i Hiromi, która była wdzięczna za stawienie się w jej obronie. Nie mniej, Hiromi dopadła do strażników i również postraszyła ich, chcąc dowiedzieć się czegoś więcej o czymś, co zaciekawiło ją najbardziej. Imię, które miało przynosić pecha?

Strażnicy popatrzyli na siebie, po czym jeden z nich zrobił przerażoną minę.
- Ja… ja przepraszam… ale nie ma mowy. Chcecie, to na mnie nakablujcie, ale nie będę igrał z demonicznymi mocami. Wolę dostać kilka razy batem, niż narazić się temu czemuś. - powiedział cofając się o krok.
- Daj spokój, to tylko jakieś brednie. Powiedz im. - odparł jego towarzysz.
- Spierdalaj co! Sam im powiedz. Mówię, chcecie to mnie zgłaszajcie, ale ja nie pisnę słowa. Jeszcze sprowadzę nieszczęście na moją żonę i dzieci. - mruknął.

Drugi strażnik westchnął.
- Jak mamy wygrać wojnę, jak poważni ludzie, wyszkoleni wojownicy wierzą w jakieś historie o duchach? - zapytał, a strażnik nie był mu obojętny i podjął dyskusję.
- To nie jest jakiś tam duch. Poza tym, chłopaki ją widzieli. Słyszałeś, co mówili w sąsiednim obozie? Cały oddział zniknął bez śladu. I to nie byli jacyś poborowi.
- Może po prostu znaleźli skrzynię z zakopanymi skarbami, podzielili się i rozeszli do rodzin. Nie od dziś wiadome, że ludzie zakopują skarby, szczególnie na terenach objętych wojną. Znaleźli, wykopali, podzielili się i rozeszli w swoje strony. Proste. A nie, że jakieś duchy.
- Mów co chcesz, ja swoje wiem. Chcesz, to ryzykuj, mi moja babka opowiadała historie o tym, że Ci co zadzierają z mrocznymi siłami mogą sprowadzić klątwę na swoje rodziny.
- Powiecie wkońcu co się dzieje? - Yoshira przerwała tę wymianę, chyba też będąc już ciekawą o co chodzi.

Ten odważniejszy ze strażników pokręcił głową.
-Ehhh… chodzi o to, że na polach bitwy czasem pojawia się duch. To znaczy, chuj wie co to jest. Wygląda jak wysoka kobieta z czarnymi włosami i białej sukni. Jest przerażająco wysoka, bo ma chyba z dwa metry, nosi maskę na twarzy i… i w sumie tyle. Mówią na nią Biała Dama.
- Nie tylko! Mówili chłopaki na ognisku, że podchodzi i szepcze jakieś dziwne rzeczy. Albo, że nosiła trupy i to ona układała te mogiły. Mówię Ci, że to wszystko jej sprawka.
- No, same widzicie. Lepiej nie słuchać tych bredni.

Potem odeszłyście zostawiając ich samych. Ewidentnie pokłócili się jeszcze w tym temacie, a Wy wiedziałyście tyle, że istnieje duch, który sobie chodzi i układa mogiły. No, to chyba rzeczywiście lepiej było nie wierzyć w takie historie, bo przekazanie czegoś takiego w raporcie do Takeshiego mogłoby być…
- Co uważasz? Chyba wojna rzeczywiście wywiera duże piętno na umysłach ludzi, skoro tworzą się takie historie. - skomentowała dziewczyna jeszcze przed tym jak weszłyście do namiotu za Tamachim. - A co do honoru to nie ma za co, po prostu denerwują mnie takie komentarze.

W środku namiotu to Hiromi przejęła w pełni rozmowe, a Yoshira odsunęła się w cień, zostawiając medyczce pole do popisu.
- Od początku… hmmm… - mężczyzna podrapał się po brodzie. - W tym wszystkim najbardziej niesamowite jest nie tyle miejsce powstawania tych mogił i grzybów, czy tam kwiatów, które na tym wyrastają, co czas. Zaczęło się od tego, że jak po każdej bitwie wysłałem oddziały by posprzątały i pozbierały co się da. Ot, zwykła rutynowa czynność. Pierwszą mogiłę napotkali, gdy wracali do bazy. Co najważniejsze - nie zmieniali trasy. Szli tym samym szlakiem w jedną i drugą stronę. Ktokolwiek ułożył więc pierwszą mogiłę, musiał to zrobić wtedy, kiedy oddział minął to miejsce. Na początku wyglądało to po prostu na stos ciał ułożonych na sobie, otoczony kamyczkami i z ułożonym dziwnie znakiem z patyków. Pierwszą mogiłę widziałem na własne oczy i nie wyglądała groźnie. Zakładaliśmy, że lokalni ludzie po prostu przygotowali taki pochówek i tyle, jednak… po dwóch dniach na tej mogile zaczęło wyrastać dziwne… coś. Jakby rośliny, które były oślizgłe? Które wydzielają jakąś taką… nie wiem, maź? Trudno powiedzieć. Kazałem, by przenieśli to z drogi, bo zaczynało się to rozrastać i wtedy się zaczęło. Jak tylko ruszyli mogiłę, to następnego dnia zaczęli chorować, aż po tygodniu poumierali. Co więcej, takich mogił pojawiło się kilka w okolicy, jednak nigdy nie złapaliśmy tego, co je tworzył. Ze względów bezpieczeństwa, przenieśliśmy szlak trochę dalej i omijamy te miejsca, ale wiem, że inne obozy też napotkały podobne rzeczy. Nie paliliśmy tego, bo one… już dość urosły i jak podpalimy to może wzniecić się spory pożar. Jakby, dla nas nie ma problemu by to spalić, ale wolałem, by decyzję podjął klan, bo na moje to wychodzi poza moje kompetencje. No, więc tak to się ma. Napisałem list, przyjechałyście Wy. Jashinistka ma być dziś wieczorem. Jeżeli chcecie, możecie ruszyć i obejrzeć mogiłę przed jej przyjazdem. Pierwsza, najbliższa jest niecałe kilkanaście minut drogi szlakiem na północ. Gdybyście jednak chciały zobaczyć największą, to będziemy musieli Was tam zaprowadzić, albo przynajmniej narysować mapę, bo dotarcie tam nie jest takie oczywiste.

Z/T viewtopic.php?f=276&t=12227

Yoshira Uchiha - Klik
Takeshi Uchiha -
Tamachi Uchiha