Dom Takashiego

[Nobuo]

Pod osłoną nocy
Misja S - Takashi

---

Posty
Nobuo 3
Takashi 2

---

Akcja gaśnicza trwała z jakieś piętnaście minut, wszystko było lane od domów wokół, po dach tego domostwa czy były spluwane jakieś rzeczy do środka. Pomimo tylu chętnych, było tam z dziesięciu shinobich, paliło się tak mocno, że nic się nie zmieniało. Dopiero były pierwsze zalążki tego, że dom zaczyna być jakkolwiek kontrolowany. Po tym czasie wybiegła z domu Ayakohira. - Jedno ciało zwęglone, nikogo nie uratujemy. - Była czarna od sadzy, aż musiała usiąść obok. - Nie pomogę wam.

Akcja gaśnicza zajęła jeszcze z godzinę aż udało się ogarnąć ogień na tyle by być w stanie go kontrolować. - Niszczycielski żywioł co nie. - Zagadała dalej siedząc na ziemi. Jeszcze coś tam się tliło, ale wszyscy byli na tyle wykończeni, że ciężko było cokolwiek wskórać.

- Zostawcie to nam. - Pojawiła się grupka shinobich, złożyli kilka pieczęci i zaczęli akcje gaśniczą od nowa. - Takashi, jak tylko będzie bezpiecznie, musisz tam wejść i zbadać to ciało. Mało mogłam zobaczyć, ale coś mi nie pasowało w tym wszystkim. - Powiedziała próbując wstać, prawdopodobnie zatruła się dymem. Dlatego też po tych słowach zakręciło się jej ponownie w głowie i musiała aż się położyć.

Tak też po jeszcze kilku minutach można było zobaczyć, że przestało się palić, dalej w środku było bardzo gorąco, ale jakiś powód musiał być tego, że Ayakohira chciała byś poszedł i zbadał te zwłoki w środku...

---

Ayakohira - Klik!
Jakiś shinobi
Inny Shinobi

---

[Takashi]

Akcja gaśnicza była długa i monotonna, a z każdą następną upływającą minutą poczucie bezradności zaczęło dopadać Takashiego coraz bardziej. Myślał, że wraz z jego przybyciem cała sprawa rozwiąże się szybko, a ogień zostanie pokonany w oka mgnieniu, jednakże zegar tykał, a jego poczynania okazały się bezsensowne i bezskuteczne. Po pewnym czasie z płonącego budynku wybiegła Aya. Była zmęczona i cała czarna od sadzy, jej stan nie był najlepszy, ale nie ma się co dziwić. Spędziła trochę czasu w strasznych warunkach, to i tak dobrze, że wyszła z tego cało.
- Nie zdążyliśmy na czas, trudno. - odpowiedział jej z wyczuwalnym smutkiem w głosie. - Cieszę się, że tobie nic się nie stało.
Do akcji ratunkowej dołączyli następni shinobi, którzy szybko pomogli uporać się z żywiołem. Ich pomoc okazała się zbawienna, bowiem dzięki dodatkowym użytkownikom Suitonu zagrożenie zostało zażegnane znacznie szybciej. W tym czasie różowowłosa odpoczywała, dochodząc do siebie i czerpiąc tyle świeżego powietrza, ile tylko była w stanie. Doradziła także Takashiemu, żeby sam wszedł do budynku, kiedy już wreszcie pożar zostanie pokonany. Podobno to jedno zwęglone ciało budziło jej wątpliwości. Jak nakazała, tak też uczynił. Kiedy już sytuacja na zewnątrz została opanowana, młodzieniec wszedł do środka, stawiając powoli każdy następny krok. Takie miejsca były niebezpieczne i należało uważać na wszystko dookoła. Nigdy nie wiadomo, kiedy jakiś element budynku się osunie, kiedy podłoga się zawali lub sufit spadnie, a każda z tych ewentualności mogła przerodzić się w tragedię. Niestety jego rola była taka, że musiał zbadać całą sprawę i przyjrzeć się temu ciału. Właśnie dlatego postawił na odwagę, którą chciał zaspokoić ciekawość. Poruszał się powoli i łagodnie, będąc gotowym do ewentualnego wyskoku lub użycia zdolności, która pozwoliłaby mu uniknąć niebezpieczeństwa. Starał się zlokalizować ciało i przyjrzeć mu się z bliska. Znaleźć cokolwiek w takich ciemnościach było trudno, ale gdy chłopak skupiał swój wzrok, było mu znacznie łatwiej dostrzec detale. Miał nadzieję, że nic zaraz nie spadnie mu na głowę.

[Nobuo]

Pod osłoną nocy
Misja S - Takashi

---

Posty
Nobuo 4
Takashi 3

---

Wszedłeś do środkach, wszędzie było pełno dymu, było gorąco ale tak do przeżycia. Jaki miała w tym wszystkim cel Ayakohira, by kogoś wysyłać do środka? Robiłeś ostrożnie każdy krok by nie wpaść w zabójczą pułapkę. Problemem było to, że nie powiedziała gdzie jest ciało, ale jeżeli była w stanie do niego dojść to musiało być gdzieś blisko. Na tyle, że ty też dojdziesz.

Pierwszy pokój to była zwykła klatka, korytarz, ściany poniszczone, resztki z obrazów na ziemi. Robiąc kolejne kroki zaglądałeś do kolejnych pomieszczeń, mogłeś tam dostrzec dziwne karteczki przyczepione do ścian, ale były już całkowicie spalone tylko ślad po nich zostawał na ścianie. W kolejnym ostatnim pomieszczeniu na parterze były otwarte drzwi, z raczej resztki z tych drzwi.

Kiedy tylko tam zajrzałeś dostrzegłeś ciało, prawdopodobnie mężczyzny, już zwęglone ale jeszcze się żarzyło, było ono pod ścianą. Wyglądało jakby siedziało pod ścianą, ale też były w nią wbite kunaie, z jednej i drugiej strony. Scena wyglądała jakby był przymocowany do niej.

Rozglądając się po pomieszczeniu nie mogłeś nic więcej znaleźć poza, śladami jakby notek wcześniej przyczepionych na ścianach. Zaczynało robić ci się słabo i gorąco tak też postanowiłeś zacząć się wydostawać. Wychodząc z pokoju uderzyłeś nogą jakiś zwój. Podniosłeś go i kiedy uznałeś za bezpieczne otworzenie go mogłeś przeczytać.

Nie tak się umawialiśmy, jak nie chcesz by ktoś ucierpiał to zostań w domu... Do zobaczenia.

K.

---

Ayakohira - Klik!
Jakiś shinobi
Inny Shinobi

---

[Takashi]

Wnętrze budynku było niemalże doszczętnie zniszczone, a resztek tego, co pozostało, często nie dało się nawet zidentyfikować. Ogień był jednym z najbardziej niebezpiecznych żywiołów od zarania dziejów i nic się w tej kwestii nie zmieniło. Palił wszystko na swojej drodze, był destrukcyjny, a nawet najmniejsza iskra była w stanie przerodzić się w pożar niewyobrażalnych rozmiarów. Sytuacja w dzielnicy mieszkalnej Yokukage na szczęście została zażegnana, ale na jak długo? Może spokój był tylko pozorny i trwał chwilę, a całe to wydarzenie było jedynie preludium tego, co miało nadejść? Nie chcąc się nad tym zastanawiać, Takashi wszedł do środka, zachowując przy tym ogromną ostrożność. Powoli stawiał każdy następny krok, rozglądając się uważnie. Chociaż było ciemno, a w powietrzu nadal unosiły się kłęby dymu, coś tam był w stanie dostrzec, gdy tylko wyostrzył wzrok. Koncentrował się głównie właśnie na tym oraz na wykrywaniu wszelkich niepokojących dźwięków, które mogły zwiastować zawalenie się stropu lub jakiejś belki nośnej.
Kolejne pomieszczenia, które mijał, były zupełnie zwyczajne i nie budziły podejrzeń młodzieńca. Według słów różowowłosej gdzieś na swojej drodze powinien znaleźć ciało, to właśnie ono było powodem niepokoju jego przełożonej i to właśnie jemu miał się przyjrzeć na własne oczy. Dopiero w ostatnim pokoju dostrzegł dziwną scenerię, która do zwyczajnych nie należała i przedstawiała faktycznie zwęglone ciało, wokół którego znajdowało się wiele dodatków. Kunaie wbite w ściany, które oznaczać mogły albo walkę, albo to, że mężczyzna był przywiązany do nich linkami. Na czarnych, osmolonych ścianach znajdowało się coś jeszcze - jasne plamy w kształcie prostokątów, które najprawdopodobniej pochodziły od wybuchowych notek, to dawało prawdopodobny czynnik zapalny całego pożaru. Te same ślady znajdowały się w korytarzu i innych pomieszczeniach. Niestety poza tymi dwoma dowodami i żarzącym się jeszcze ciałem nie dało się dostrzec niczego innego, co w jakikolwiek sposób mogłoby doprowadzić bohatera do jakichkolwiek wniosków. I właśnie wtedy - gdy odwrócił się i zaczął wychodzić - natknął się na zwój, który przetoczył się między jego nogami. Chwycił go i otworzył, a to, co ujrzał, mogło stanowić ważny element dowodowy. Zabrał go ze sobą.
- Nie tak się umawialiśmy, jak nie chcesz by ktoś ucierpiał to zostań w domu... - czytał w głowie każde słowo. - Do zobaczenia... K.
Czyli ten ktoś został tutaj z własnej woli, wiedząc o nadciągającym pożarze? Nie ma żadnych innych ciał, więc poświęcił się, żeby zagwarantować bezpieczeństwo innym? A może mieszkał tutaj sam?
Smród w budynku był ogromny, a temperatura cały czas była wysoka, warunki nie były sprzyjające, chłopakowi robiło się powoli niedobrze. Nie chciał doprowadzić się do skrajnego wyczerpania tak samo, jak Aya, dlatego wyszedł odpowiednio wcześniej, kierując się bezpośrednio do niej. Szedł nieco szybciej zapamiętaną wcześniej drogą, ale cały czas uważał, by nie wpaść w jakąś pułapkę losu. Kiedy wyszedł z powrotem na zewnątrz, wypuścił z płuc chyba całe powietrze i nabrał tyle świeżego, ile tylko był w stanie. Po tym rozpoczął proces oddychania na nowo, dotleniając organizm.
- Rzeczywiście niepokojące. - pokazał dziewczynie znaleziony zwój. - Ogarnęliśmy pożar i poza tym jednym człowiekiem chyba wszyscy są bezpieczni. Mamy rozwiązać całą tę sprawę, czy zajmuje się tym ktoś inny?
Gdy skończył mówić, na chwilę odwrócił się i splunął za siebie. Niestety nieprzyjemna sadza wypełniła jego układ oddechowy, dlatego często odchrząkiwał ją i wypluwał. Nienawidził takiego smrodu, dlatego przy najbliższej okazji będzie musiał się przebrać i wziąć prysznic, najlepiej jeszcze przed wykonaniem następnego kroku, jeśli będzie okazja. A tak poza tym, to cały czas miał w głowie misję sprzed paru lat, gdzie musiał rozwiązać zagadkę podpalacza w osadzie. Okoliczności tych dwóch wydarzeń były bliźniaczo podobne i napawały chłopaka niepokojem. Teraz był znacznie bardziej doświadczony i z pewnością lepiej poradziłby sobie z tego typu zleceniem, ale czy teraźniejsze okoliczności były takie same, co poprzednie? O co chodzi z tą notatką i z tym ostrzeżeniem?