Lub "Południowe Sogen" jak uparcie nazywają je członkowie Uchiha i Gazo, którzy tutaj mieszkają. Niepodbita część Sogen, która została wcielona do Ryuzaku no Taki i jest obecnie siedzibą szczepów Uchiha, Gazo oraz Wyrzutków Cesarskich - przede wszystkim Yukich, którzy uciekli z Cesarstwa. Zarządzana przez pana feudalnego - Takeda Masatoshiego i jego klan.
Krótki wygląd: - czarne włosy, ciemne oczy - wyraźnie zarysowana szczęka, ostre rysy twarzy - delikatne blizny na przedramionach i rękach - przeciętny wzrost, docięta sylwetka
Widoczny ekwipunek: - ochraniacz na czoło z emblematem klanu - skórzana kamizelka shinobi - kabury na broń na lewym i prawym biodrze - torba z ekwipunkiem na lewym pośladku
Nishiwara Irime wydawała się nie tyle zaskoczona, co raczej poirytowana tym do czego doszło. Przyjęła jednak zwój, zwracając uwagę na to, że musi to być coś niezwykle ważnego, skoro oddelegowano do tego samego Sakkiego. Azuma czuł, że powinien coś powiedzieć. Coś, co nie wzbudziłoby czujności.
– Nie Pani jedna otrzymała wiadomość. Rantori było po drodze – odpowiedział, wykorzystując to czego dowiedział się od Shizukiego. W Rantori urzędował Uchiha Takeru, kolejny Kogo którego sylwetka była Azumie bliżej znana. To pod jego dowództwem poprowadzili szturm i odzyskali miasto, które przez pewien czas, było w posiadaniu dzikusów z Atarashii.
Irime złama plombę i rozwineła zwój by zapoznać się z informacjami spisanymi ręką samego Masahiro-dono. Na pewno przez myśl przeszło jej, by się upewnić że jest to prawdziwy dokument. Znała jednak pismo samego Shirei-kana, a także rozpoznała jego pieczęć. Nie po raz pierwszy widziała jego rozkazy. Uchiha widział, jak jej wzrok wędruje z jednej strony na drugą… Ostatecznie, skwitowała to westchnieniem.
A potem potwierdziła to zgodą. Chciała to jednak zrobić, nie po jego myśli. Azuma chciał mieć pewność, że kobieta dotrze do miasta. Dużo prościej byłoby tego dopilnować, towarzysząc jej. Ona chciała wrócić w pojedynkę. Czy zwęszyła podstęp? Niekoniecznie. Może uznała, że Sakki musi mieć jeszcze inne obowiązki?
Musiał działać. Szybko!
– Z całym szacunkiem Pani, mogę towarzyszyć. Wasz posterunek był ostatni. Moja droga powrotna będzie wiodła prosto do Sarufutsu. We dwoje będzie bezpieczniej, szczególnie nocą na warcie. Trakty wciąż nie są bezpieczne.
Zaryzykował. Wysunął to w czym dostrzegał szansę do odwiedzenia jej od samotnej podróży. Oczywiście była Kogo, doświadczoną wojowniczką która poradzi sobie spokojnie z zgrają bandytów, ale noc i zmęczenie, konieczność czuwania, były niedogodnościami, które każdy miał nadzieję uniknąć.
