[14] Inemura (稲村) – Wioska Ryżu

[Uchiha Tsuyoshi]

Lato 396 roku

---

Tsuyoshi cicho westchnął i było to westchnienie ulgi. Wyglądało na to, że sytuacja była opanowana. Wieśniacy zostali przekonani do tego, że warto współpracować ze zbrojnymi z Wolnego Sogen i zabrali się do przygotowań do palenia ciał. Reszta oddziału Tsuyoshiego również się zebrała i na szczęście obyło się bez strat w ludziach - co było co prawda do przewidzenia patrząc na to, jakie skutki wywołał jego Katon, ale wciąż - nie było to stuprocentowo pewne.

Właśnie, jego Katon. Było naprawdę blisko do niezłej wtopy, ale oddział, który przydzielił mu Rintaro był wprost idealnie skrojony pod potrzeby jego i całej tej misji. Po krótkim rozmówieniu się z Yokimurą, Ryu i wydaniu racji żywnościowych, mogli przejść do dalszych czynności, które musiały zostać wykonane. Yokimura zadbał o zabezpieczenie perymetru i wyznaczenie wart, czyli w zasadzie wszystkie najistotniejsze sprawy porządkowe. Tsuyoshi w żołnierskich słowach mu podziękował, poprosił jeszcze o klatkę z krukiem i przyborami do pisania i skupił się na rozmowie ze staruszkiem, który wystąpił wobec nich w imieniu całej wioski. Staruszek poinstruował Kōgō co do miejsca, które nada się na ich tymczasową kwaterę. Uchiha nie protestował, zdając się na miejscowego.

Niedługo później byli już we wnętrzu suszarni. Było lato, ale wobec wszechobecnej mgły i wilgoci, Tsuyoshi z zadowoleniem przywitał przyjemne ciepło ognia, który nie był już nieokiełznanym żywiołem z jego technik, a spokojnym płomieniem trawiącym drewno w wyznaczonym miejscu. Przyjął też oczywiście herbatę. Zanim jednak zaczął rozmowę, sam położył na stole swoje racje żywnościowe i przed tym, jak wziął coś dla siebie, kazał poczęstować się staruszkowi.

- No dobrze, Kenzo-sama. Przede wszystkim, powinienem się przedstawić. Nazywam się Uchiha Tsuyoshi i jak już zdążyliście zauważyć, przybyłem ze swoim oddziałem przywrócić w Inemurze prawo i porządek, jakie zapewniali tu od wielu lat Uchiha. Chciałbym, żebyś mi opowiedział, skąd się wzięli ci zbóje, kiedy się tu zainstalowali i czy byli powiązani z którąkolwiek z innych walczących stron, czyli z Kaminari albo z Dzikimi - powiedział i pozwolił mu się swobodnie wypowiedzieć, po czym kontynuował zadawanie pytań.

- A co do samych Kaminari i Dzikich, powiedz mi wszystko, co wiecie na ich temat. Czy w okolicy były widywane jakieś ich oddziały w ciągu ostatnich miesięcy, czy kręcili się tu jacyś podejrzani ludzie, co mówili między sobą ci bandyci, którzy tu przesiadywali. Czy mówili oni cokolwiek, co mogłoby się nam przydać? Od takich informacji zależą życia naszych żołnierzy, w tym tych, którzy właśnie was uwolnili od tej niedoli - zaznaczył, jak istotne dla niego są to informacje. Oczywiście mogło być tak, że nic z tych rzeczy nie było staruszkowi wiadome, bo nikogo oprócz rōninów tu nie było, a sami rōnini albo unikali rozmawiania przy mieszkańcach o takich rzeczach, albo... nie byli zbyt dobrze w nich zorientowani. Tsuyoshi liczył jednak na choćby strzępki informacji, które będzie mógł przekazać w raporcie do sztabu generalnego, a które ktoś tam jakoś powiąże z czymś innym i być może zrobi z nich dobry użytek.

- Mam też jeszcze jedno, nietypowe pytanie. Od moich dowódców słyszałem, że rōnini, którzy was tutaj tak męczyli, byli w ostatnich czasach zabijani przez... no właśnie, to dziwna sprawa, bo nie wiadomo do końca przez kogo. Podobno był to ktoś, kto był w stanie ciąć ich z zadziwiającą precyzją, a do tego miał dziwne, niebieskie spojrzenie. Nie sądzę, żeby to był duch, jak zdawały się sugerować plotki, ale czy naprawdę znajdowano tu w okolicy martwych rōninów? I jeśli tak, to kto mógł ich zabijać? - po tych słowach Tsuyoshi zamilkł i zamienił się w słuch. Był bardzo ciekaw odpowiedzi, bo dużo od niej zależało. Czy były to tylko plotki czy może w okolicy czaił się jakiś kolejny, niebezpieczny przeciwnik?

-4 shurikeny