Stragan ze zwierzętami

[Kaito Ishikawa]

Stragan ze zwierzętami

Mały stragan sprzedawcy znajduje się wewnątrz wioski przy głównej bramie, to tam finalizujemy transakcję. W celu przyjrzenia się wszystkim dostępnym okazom należy udać się kilkadziesiąt metrów obok do specjalnej grupy zagród, gdzie znajdziemy wszystkie dostępne zwierzęta. Znaczna odległość zwierząt od wejścia/wyjścia z wioski chroni ludzi przed intensywnym zapachem, już na "Dzień dobry". System zagród jest często oblegany przez chmarę dzieci, dla których owe miejsce jest istnym małym zoo. Zwierzęta wyglądają na zdrowe, silne, odpowiednio karmione i obdarowane dużą dawką miłości. Zagrody mają zadaszenie, a w chłodniejszym okresie dodatkowo są ogrzewane.
Ważne: Zakup towaru jest działaniem fabularnym co oznacza, że wymagane jest napisanie posta w tym temacie.

• Lista zwierząt możliwa do zakupienia:
  1. Zwierzęta

Ważne: Każdy zakup musi być udokumentowany dodaniem poniższego formularza:

Kopiuj

[uhide=5][color=#bfc8fb]Posiadana gotówka:[/color] wpisujemy stan naszego konta bankowego
[color=#bfc8fb]Koszt zakupu:[/color] wpisujemy całkowity koszt poniesionego przez nas zakupu
[color=#bfc8fb]Pozostała kwota:[/color] wpisujemy kwotę, która została nam po odjęciu kosztu zakupu od stanu naszego konta[/uhide]

[Minari]

Zanim Minari ruszyła w drogę powrotną do domu, jej uwagę przykuło jeszcze stanowisko z zagrodami i klatkami, w których trzymano najróżniejsze stworzenia na sprzedaż. Poczynając od żywego drobiu i inwentarza, poprzez konie wierzchowe, a kończąc na szczeniętach, kociętach i innych słodkich futrzakach. Wybór był naprawdę spory i różnorodny, przyciągając potencjalnych kupców, ale też gromady dzieci, które z zachwytem podziwiały puchate stworzenia. Sama Białowłosa również podeszła bliżej, aby trochę się rozejrzeć. Jako mała dziewczynka, posiadała kiedyś przez lata śliczną, białą kotkę, ale gdy przyszedł wreszcie na nią czas, był to tak ogromny cios dla Minari, że od tamtej pory nie zdecydowała się na kolejne zwierzę, mimo że Matka nie raz jej proponowała, żeby zastanowiła się nad nowym pupilem, który mógłby dotrzymać jej towarzystwa.

Jej spojrzenie padło na klatkę, stojącą na samym blacie stanowiska pary hodowców, gdzie leżała w kącie zwinięta w kłębek mała, ruda, puchata kuleczka. Z początku myślała, że to mały lisek, jednak szybko doszła do wniosku, że lisy zupełnie inaczej wyglądały. To stworzenie bardziej przypominało połączenie misia z szopem, a Minari pierwszy raz widziała takie stworzenie na własne oczy. Hodowca dostrzegł jej zainteresowanie i podszedł bliżej, uśmiechając się uprzejmie i zacierając ręce. Najwyraźniej zwęszył interes.

- Ma Panienka dobre oko. - Zagadnął, spoglądając na rudy kłębek. - To młode Pandy Rudej. Mój brat znalazł tego malucha w lesie, przy zabitej matce. Sam by zginął, więc przygarnęliśmy go i szukamy mu dobrego domu. To dzikie, ale łagodne stworzenie. Można je bez problemu udomowić.

- Biedaczek. - Odpowiedziała ze smutkiem na wieść o tym, że maluch stracił matkę. - Jest śliczny. Czym się żywi Panda Ruda?

- Głównie bambusem. - Odpowiedział hodowca. - Ale lubi też owoce, więc z karmieniem jej nie ma żadnych problemów. Chodzi po drzewach i dużo śpi.

- Rozumiem. - Odpowiedziała Minari i ponownie spojrzała na rude stworzenie. - Ile kosztuje?

- Cóż... - Zawahał się przez chwilę mężczyzna, drapiąc się po głowie z zakłopotaniem. - To dzikie, a do tego rzadko spotykane stworzenie. Zależy nam też, żeby ten maluch trafił w dobre ręce. Dwa tysiące Ryō.

Rzeczywiście, cena była wysoka, jednak po części Minari rozumiała, że suma miała na celu odstraszyć pierwszych lepszych zainteresowanych i wyselekcjonować tych, którzy naprawdę będą skłonni podjąć się opieki nad tym dzikim stworzeniem. Białowłosa zastanowiła się jeszcze chwilę, ale los tej puchatej sieroty tak ją dotknął, że ostatecznie wyciągnęła swój mieszek z pieniędzmi i przekazała uradowanemu hodowcy odliczoną sumę. Mężczyzna schował pieniądze, po czym wyciągnął czysty ręcznik i wyjął ostrożnie małą Pandę z klatki. Stworzenie poruszyło się i uniosło ospale słodki pyszczek, ziewając szeroko. Już po chwili Minari dostała w ramiona opatulonego ręcznikiem futrzaka, niczym niemowlę w beciku. Uśmiechnęła się ciepło i przytuliła malucha do siebie, jednocześnie delikatnie i uspokajająco głaszcząc. Rudy misiek chwilę węszył, poznając jej zapach, by na koniec zakopać się w ręczniku i ponownie ułożyć do snu, tym razem moszcząc się w jej objęciach.

- Chyba wszystko w porządku. - Stwierdził z aprobatą hodowca. - Gdyby miała Panienka jakieś problemy czy pytania, proszę przyjść. Konsultacje mamy darmowe.

- Dziękuję Panu. - Odpowiedziała uprzejmie i skłoniła grzecznie głowę.

Ostrożnie ruszyła w stronę domu, trzymając w objęciach zawiniętego w ręcznik futrzaka. Był cudowny i szybko przypadł Minari do gustu. Miała nadzieję, że opieka nad nim nie będzie zbyt mocno wymagająca i że maluch szybko przywyknie do nowego domu, gdzie będzie miał zapewnione wszystko, co najlepsze. Oby tylko Reiko nie miał nic przeciwko temu stworzeniu.

[zt]

  Ukryty tekst