[11] Shirosato (白里) – Biała Osada

[Boyos]

Shirosato położona jest w wąskiej, kamienistej dolinie, gdzie jasne, wapienne skały dominują nad krajobrazem. Zbocza wokół wioski są strome i nierówne, a odsłonięta skała miejscami niemal całkowicie pozbawiona roślinności. W świetle dnia kamienie odbijają słońce, nadając okolicy jasny, niemal kredowy odcień, od którego osada wzięła swoją nazwę.

Zabudowa Shirosato jest skupiona i dopasowana do terenu. Drewniane domy o niskich dachach stoją na kamiennych fundamentach, często częściowo wciśnięte w zbocza. Wąskie ścieżki i schody z nieobrobionego kamienia łączą poszczególne części wioski, prowadząc od brzegów strumienia ku wyżej położonym zabudowaniom. Przestrzeń jest ograniczona, co sprawia, że osada rozwija się raczej w górę niż na boki.

Przez dolinę przepływa wąski, szybki strumień, który w porze deszczowej potrafi gwałtownie przybrać. Jego brzegi są kamieniste i nieregularne, a niewielki most łączy oba brzegi w najwęższym miejscu doliny. Woda wykorzystywana jest do codziennych potrzeb oraz do nawadniania niewielkich, tarasowych upraw wyciętych w zboczach.

Shirosato nie posiada rozległych pól ani bogatej infrastruktury. To osada przystosowana do trudniejszych warunków — samowystarczalna, oszczędna w przestrzeni i materiałach. Mieszkańcy polegają na pracy rąk, handlu z sąsiednimi wioskami i zasobach dostarczanych z doliny. Choć niewielka, Shirosato pełni rolę ważnego punktu na kamienistych szlakach prowadzących przez ten fragment regionu.

[Deku Orochi]

Deku powiedział, co miał powiedzieć, nie przejmując się tym, że jego słowa mogły wyjść dla niektórych zbyt oschle. Spokojnie obserwował ludzi, którzy zostali zesłani pod jego rozkazy. Orochi odwrócił się do dziewczyny, która nagle postanowiła zainterweniować, swoim pytaniem, czy to już koniec jego popisów przed tłumem. Bohater uśmiechnął się cierpko, po czym spojrzał na nią, nie przejmując się tym, że nie znał nikogo z osób, które postanowiły ratować Atarashi.

– Jestem gotów… Możemy ruszać – Przemówił spokojnie, odwracając głowę od Kikury. Jego ludzie ustawili się szybko we właściwiej formacji, a on jedynie gestem dłoni wskazał im by podążali za resztą tej cudacznej wycieczki. Każdy miał prawo walczyć o własny dom. Każdy, kto potrafił trzymać broń mógł ruszyć na te przeklęte ziemie, gdzie krew wybije mocniej niż wszelkie źródła wody. Wioska, o której mówili, nie leżała specjalnie daleko. Jednak znajdowała się w punkcie który należało zdobyć. Mimo że nie była to misja specjalnie trudna, to z jakiegoś powodu wysłali tu więcej ludzi niż trzeba. Orochi podróżował spokojnie, starając się pilnować na każdym kroku. Gdy wreszcie znaleźli się na miejscu Deku poznał swojego dziesiętnika… Chłopaczek w wieku który mówił, że miał zdecydowanie zbyt mało wiosen za sobą by ginąć w podobnym miejscu. Deku jedynie uśmiechnął się na jego słowa, by dopiero po chwili odpowiedzieć rzeczowym i pewnym tonem.

– Postaram się zdobyć wioskę, tak żeby nikt z was nie musiał ginąć… Bez sensu jest narażać ludzi w bezpośrednim starciu – Gdy wreszcie znaleźli się w dolinie, Deku mógł zobaczyć miejsce, do którego zostali zesłani z góry. Typowa osada rolnicza, liczne baseny z ryżem, kilkadziesiąt skleconych na szybko chat. Gdy Deinara zaczął zastanawiać się nad planem, Deku w pewnej chwili mu przerwał nie licząc się wcale, z tym że to niekulturalne zachowanie.

– Dajcie mi podejść bliżej, sprawdzę, z czym mamy do czynienia… Wrócę z dokładniejszym raportem i wtedy podejmiemy decyzję… Obiecuję, że nikt mnie nawet nie będzie w stanie zauważyć – Chłopak spojrzał po wszystkich, doskonale, zdając sobie sprawę z tego, że najlepiej wychodziło mu działanie samodzielne. Jeśli teraz ruszą z całą armią, to efekt może być niewspółmierny do kosztów, jakie poniosą. Chłopak kucał między ostrymi kamieniami, czekając, aż reszta podejmie decyzje.

[Nobuo]

Czwarty dzień wojny
Misja wojenna A+ - Deku Orochi

---

Posty
Nobuo 8
Deku Orochi 7

---

Stali tak w 5, zastanawiając się jak podejść do tematu. Deku to wszystko przerwał oznajmiając, że osobiście przeprowadzi zwiad. - Ale panie Deku, naprawdę chce pan to zrobić? Jest pan pewny? - Zapytał go Aon. - Jeżeli jest taki pewny siebie to nie widzę problemu w tym by przeprowadził zwiadu. - Kikura kiwnęła głową. - Może komuś ci dać do pomocy? - Tajemniczy mężczyzna postanowił się dopytać Deku jak on to widzi. Jeżeli nie chciał nikogo to właśnie w tym momencie ruszył, jeżeli chciał kogoś jeszcze to mógł o tego kogoś poprosić. Ale to była maksymalnie jedna, może z dwie osoby... Które na pewno nie były tak kompetentne jak on sam.

Deku zaczął iść w stronę, Białej Osady. Trzymał się raczej krzaków, tak by nie zwrócić na siebie uwagi. Podczas samej drogi nie zastało go nic co mogło jakkolwiek spalić całą akcję szpiegowską. Wystarczyły tylko ostatnie dwie rzeczy zanim zorientuje się co dalej. Musiał wybrać miejsce do którego się uda. Co to oznacza, Deku sam się zgłosił by ustalić jak wygląda osada. Mógł tam wejść na pewniaka, mógł się zakradać, ale musiał też ustalić co chce wiedzieć, informacje były na wyciągnięcie ręki ale jakie one miały być?

Sama osada, w miarę tętniła życiem i już na ten moment wyglądała, że może w niej mieszkać nawet kilkaset ludzi. Była dosyć ciasno zabudowana, po środku znajdował się plac. A do samej osady Deku miał z jakieś 100 metrów, bo trzeba było się jeszcze przeprawić przez wodę.

---

Posłaniec
Deinara Orochi - Klik!
Kikura Orochi - Klik!
Chłopiec
Mężczyzna
Aon - Klik!

[Deku Orochi]

Deku przedstawił swój śmiały plan, nie przejmując się tym, że teraz wszystkie spojrzenia zostały zwrócone w jego stronę. Gdy Aon wyraził swoje obawy, Akoraito jedynie położył swoją dłoń na jego ramieniu z wdzięcznością, uśmiechając życzliwie w jego kierunku.

– Dziękuje ci bardzo za troskę… Jednak poradzę sobie z tym zadaniem, nie narażając nikogo więcej – Kwitując kiwnięciem głowy słowa reszty drużyny wstał na równe nogi, spoglądając teraz na ludzi, którzy zostali wysłani wraz z nimi by przejąć osadę. Deku rozejrzał się jednak po nich z zupełnie innego powodu, by wreszcie przestać szukać gdy znalazł już na horyzoncie słomiany kapelusz i jakiś znoszony płaszcz. Porwał to z poprzednich właścicieli, po czym szybko narzucił na siebie, zwracając się przed opuszczeniem obozu do przywódców ich grupy.

– Wrócę za dwie godziny, starajcie się nie szaleć przez ten czas – Deku zniknął, korzystając ze swej pełnej szybkości, tak by w oczach mniej doświadczonych shinobi zostać odebranym jako ktoś znacznie silniejszy niż ranga, którą piastuje. Nie interesowało go nic poza własną renomą i szacunkiem, jakim dążyli go inni członkowie plemienia. Deku pojawił się na drodze niczym cień, poprawiając teraz kapelusz, jeśli udało mu się jakiś zdobyć. Gdy wreszcie mógł działać po swojemu spojrzał na osadę przed sobą, mając już w głowie gotowy plan. Spokojnie, stawiając kolejne kroki chciał dostać się do wioski, wypatrując teraz każdego zagrożenia. Gdy wejdzie do środka nieodkryty przez nikogo, uda się do centralnego punktu osady, w którym przebywają głównie ludzie mający dość wolnego czasu by zbudować miejsce, w którym można było się napić. Każda osada posiadała taki przybytek, w gorszym lub lepszym stanie. Deku chciał przed samym wejściem wypuścić z rękawa jednego z węży, który miał zostać tu by pilnować, czy nikt nie próbuje uciec lub nie ma w okolicy szpiegów, którzy ujawnią się, gdy on zacznie przedstawienie… Jeśli udało mu się znaleźć w miarę zatłoczone miejsce, wybrał najbardziej rozgarniętego mieszkańca, do którego podszedł powoli.

– Witam, nazywam się Deku Orochi i chciałbym porozmawiać z kimś, kto zrozumie co znaczy jak mu powiem, że poza wioską czeka dwustu bardzo gorliwych ludzi, którzy zostali wysłani by przejąć tę osadę na czas zbliżającej się napaści z rąk Ryuzaku – Młodzieniec spojrzał na człowieka, którego wybrał z uśmiechem, rozumiejąc, jak trudne było to, do czego właśnie go zmuszał. Życie tych ludzi było wcześniej spokojne i opanowane, wojna wcale nie była im potrzebna… Oni nic na tym nie zyskiwali.

– Rozumiem, że słyszałeś o mobilizacji wojsk stacjonujących po stronie Atarashi… Ta ziemia może niedługo zamienić się w miejsce, w którym nikt nie chce się znaleźć… A ja, ja chcę was wszystkich ochronić, żebyście dalej mogli wieść spokojne życie – Deku był szczerym człowiekiem, najszczerszym, jakiego można było spotkać. Jeśli przy tym był też dobry i uczciwy, to tylko kolejne plusy.

– Jeśli zrozumiałeś chciałbym, żebyś przekazał informacje ludziom, by nie robili niepotrzebnego zamieszania… Chcemy tu się tak rozlokować by nie przykuwać zbędnych spojrzeń, gdy przyjdzie najgorsze uciekniecie, a my kupimy wam czas – Orochi złożył ramiona na piersi, czując, że całkiem dobrze mu to wyszło. Wciąż pilnował węża, który miał zbierać informacje o tym, co działo się poza budynkiem, jednak Deku chodziło głównie o szpiegów i możliwość ataku z zaskoczenia… Bohater działał sprawnie i całkowicie po swojemu.

  Ukryty tekst