Osada Mizunomura

[Kaito Ishikawa]

Osada Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"

Pośród zielonych dolin i gęstych lasów, u stóp łagodnych gór, leży niewielka osada Mizunomura, miejsce, gdzie życie od pokoleń płynie w rytmie wody i pór roku. Wioska powstała nad czystym, spokojnym strumieniem, który rozdziela pola ryżowe niczym srebrna wstęga. To właśnie dzięki niemu mieszkańcy mogą uprawiać swoje tarasowe pola, a szum płynącej wody stał się nieodłączną częścią codzienności. Domy w Mizunomura są proste, drewniane, z dachami krytymi strzechą. Ustawione są wzdłuż krętych, ziemnych ścieżek prowadzących między polami i niewielkimi ogrodami. Nad strumieniem przerzucono kilka drewnianych mostków, a przy jednym z nich stoi stary młyn wodny, którego koło nieustannie obraca nurt. Mieszkańcy wioski to głównie rolnicy i rzemieślnicy. Od świtu pracują w zalanych wodą polach ryżu, w słomianych kapeluszach chroniących przed słońcem. Inni zajmują się tkactwem, naprawą narzędzi lub handlem z wędrowcami, którzy czasem docierają tu górskimi traktami. Na skraju wioski, tuż przy linii lasu, stoi niewielka brama torii prowadząca do skromnej kapliczki poświęconej duchom wody i gór. Mieszkańcy wierzą, że to właśnie one czuwają nad urodzajem pól i spokojem doliny. Podczas świąt zapalane są lampiony, a ich światło odbija się w spokojnej tafli strumienia. Mizunomura nie jest miejscem wielkich wydarzeń ani bogactwa. To cicha, zapomniana przez świat osada, gdzie czas płynie wolniej, a życie toczy się w harmonii z naturą. Jednak dla tych, którzy potrafią słuchać, w szumie wody i wietrze poruszającym pola ryżu kryją się historie starsze niż sama wioska.

[Minari]

Hana szybko okazała się być bardzo protekcjonalną Kunoichi, robiąc jej wykład na temat ciągłego używania Byakugana, długości drogi, a także domysłów odnośnie ilości pokładów chakry Minari, które mogłaby lepiej spożytkować, niż tak po prostu marnować. Sama Białowłosa uprzejmie wysłuchała tego, co wojowniczka miała do powiedzenia, jednocześnie sprawdzając czy wokół nich wszystko jest w porządku. Gdy się upewniła, że nic na nich w pobliżu nie czyha, wyłączyła swoje doujutsu.

- Dziękuję za Twoje pouczające słowa, Hana-san. - Odpowiedziała jej kulturalnie i z lekkim uśmiechem. - Zamierzałam tylko co jakiś czas badać otoczenie, aby upewnić się, że nie czyha na nas nic złego i masz rację, ciągłe korzystanie z Byakugana byłoby męczące, a sama chakra może być pilnie potrzebna w innych sytuacjach.

Następnie skupiła się na Kudo, który będąc doskonale poinformowanym, przybliżył jej nieco temat samej wioski i problemów z bólem brzucha u kilkoro dzieci. Brzmiało na tyle znajomo, że Minari mimo wszystko westchnęła z niepokojem. Może to rzeczywiście tylko problemy z higieną, a może problem był bardziej poważny niż można było zakładać.

- Miejmy nadzieję, że to rzeczywiście tylko problemy z higieną, a nie próba trucia mieszkańców, tak jak w Takamine. - Zwróciła się do swojego towarzysza po fachu. - Bardzo mnie martwi, że Senrankai mocno opierają swoje działania na truciznach. Używają ich do zatruwania broni i wody, a skutki bywają naprawdę niebezpieczne.

Mimo, że wyłączyła Byakugana, to nadal starała się pozostawać czujna i obserwowała normalnym wzrokiem, czy coś przypadkiem nie czai się w pobliżu. Miała jakieś niepokojące przeczucie, że stanie się coś złego. Ostatnio tyle już tego przeżyła, że wcale by się nie zdziwiła, gdyby znowu coś się wydarzyło. Powoli zaczynała wierzyć, że ma po prostu pecha i przyciąga kłopoty.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 3/...

Lato 396 roku Minari Kampania D - Czysta woda, spokojny sen

Wyłączyłaś swoje doujutsu, Hana kiwnęła głową z aprobatą, dzięki czemu mogłaś zaoszczędzić chakre. Po drodze co jakiś czas na chwilę włączyłaś jeszcze swojego byakugana, ale robiłaś to tylko na chwilę, aby szybko przeskanować cały teren, upewniając się czy aby na pewno jesteście bezpieczni. Odkrywałaś wtedy, że wszystko jest w jak najlepszym razie i o nic nie musicie się martwić. Hana przypatrywała się twojemu nowemu podejściu, w momentach skanowania okolicy, ponownie kiwała głową z aprobatą.
- Bardzo dobrze, o to chodzi. Nie zużyjesz zbyt dużo chakry, a z zasięgiem doujutsu jesteś w stanie dać nam lepszy pogląd w kluczowych momentach podróży. - zauważyła kobieta chłodnym tonem, bez większych emocji, które mogłyby być wymalowane na jej twarzy.

W drodze poruszyłaś kwestię używania trucizn przez Senrankai.
- Tak, coś słyszałem, choć muszę przyznać, że byłbym zaskoczony, gdyby schemat został powielony...-powiedział Kudo z lekkim zamyśleniem, jakby analizował całą sytuację -... w przypadku Mizunomura nie mówimy o działaniu większym w skali, garstka dzieci...-znowu zamyślenie-... Jednak dopóki nie zobaczymy przypadków to będziemy musieli wstrzymać się z oceną. - zakończył Nemunari kwestię związaną z ewentualnym podtruwaniem osady przez Senrankai
- Jednak pełna zgoda, przeciwnik, który działa na truciznach nie jest najprzyjemniejszy do walki, zwłaszcza taki nieuchwytny... Mam nadzieję, że osada rozwiąże ten problem jak najszybciej. - zauważył przejęty Kudo, zmartwionym głosem.

Dotarliście do osady, była to spokojna wioska, z oddali mogliście zauważyć pracujących ciężko ludzi przy polach ryżowych. Im bliżej byliście tym bardziej mogłaś się utwierdzić w przekonaniu, że to spokojne miejsce do życia, bez zgiełku podobnego do centrum Shiroi-Iwa. Kudo idąc na przodzie doszedł do jednego z mieszkańców, po krótkiej rozmowie został wskazany zarządca osady. Sprawa potoczyła się już z rozpędem, po chwili znaleźliście się przed obliczem starszego mężczyzny
- Dzień dobry, jesteśmy uzdrowicielami z Shiroi-Iwa, przyszliśmy spojrzeć na dzieci, a przy okazji chcemy porozmawiać z mieszkańcami na temat higieny, polecenie szanownego Reiko-dono. - przedstawił twój kolega
Starzec bacznie wam się przyglądając, splunął za ramię
- Chodźta, pokaże wam dzieciaki, leżą w jednym domu. Jak skończycie wróćcie do mojej chaty, ludzie już będą. - odpowiedział mężczyzna zmęczonym głosem.




Kudo Nemunari
Hana
Zarządca osady

Archiwum Głosów

Pierwszy mieszkaniec
Drugi mieszkaniec
Pierwsza mieszkanka

Słowniczek

Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"

[Minari]

Wyglądało na to, że udało się porozumieć z Haną, a chociaż kunoichi nadal wykazywała sporo chłodu i niedostępności, to Minari wcale to nie przeszkadzało. Akceptowała ją taką, jaka była, zwłaszcza że mieli wszyscy razem ze sobą współpracować i wrócić do domu w jednym kawałku. Tak więc Białowłosa od czasu do czasu skanowała teren i upewniała się, że nic po drodze na nich nie czyha. Droga jak na razie była bezpieczna, więc nie musieli się spinać i rozglądać na wszystkie strony z duszą na ramieniu.

Słowa Kudo nieco ją uspokoiły. Rzeczywiście, gdyby Senrankai znowu postanowili podtruć wioskę, to w grę wchodziłaby znacznie większa masa chorych i to nie tylko dzieci. Tutaj mieli do czynienia tylko z kilkoma przypadkami, do tego w ograniczonym wieku. Może dzieci znalazły gdzieś w lesie wilczą jagodę i najadły się tego kompletnie nieświadome, że to trujące? Było wiele opcji i możliwości, ale tak jak powiedział jej towarzysz, najpierw muszą zbadać małych pacjentów, aby dokładnie się dowiedzieć, co właściwie zaszło.

- Tak, przebadamy i ocenimy co to takiego. - Potwierdziła stanowisko Kudo. - Mam nadzieję, że to nic poważnego i uda się przemówić mieszkańcom do rozsądku, aby bardziej o siebie dbali. Myśli, że wiedząc co to mydło i balia?

Jej towarzysz zgodził się z faktem, że wróg posługujący się truciznami, może być naprawdę niebezpieczny, na co Minari skinęła głową przypominając sobie jej pierwszy wyjazd, gdy ich zaatakowano. To wtedy, podczas walki, Senrankai użyli co najmniej dwóch różnych trucizn, o różnym działaniu. Była przerażona, gdy druga trucizna ujawniła się dopiero na drugi dzień, ponownie otwierając rany tym, którzy wcześniej zostali ranni. Pomyślała, że Kudo zainteresuje coś takiego, więc opowiedziała mu o tym konkretnym przypadku.

Droga minęła im spokojnie i bez żadnych komplikacji trafili do celu swojej podróży. Minari przez chwilę patrzyła z uśmiechem na urokliwą okolicę, by podążyć za swoimi towarzyszami. Kudo wziął na siebie kwestie organizacyjne i już po chwili stanęli przed zarządcą osady, któremu wyjaśnił kim byli i po co przyszli. Białowłosa ukłoniła się grzecznie mężczyźnie i w milczeniu słuchała wymiany zdań. Gdy zarządca poprowadzi ich do domu, w którym złożono chore dzieci, Minari od razu zabierze się do pracy, żeby na początek zbadać stan jednego z dzieci i przeskanować uważnie jego organizm leczniczą chakrą. Jeśli będą przytomne, przeprowadzi też wywiad, dopytując o to, co jadły i skąd piły wodę. Wspólnie z Kudo będzie starała się ustalić wspólny mianownik, który okaże się głównym powodem choroby.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Kampania 4/...

Lato 396 roku Minari Kampania D - Czysta woda, spokojny sen

Weszliście do budynku w którym przebywała czwórka dzieci oraz dwie kobiety.
- Dobra, to już sobie poradzita, ide ludzi zwoływać - rzekł zarządca osadą po czym znikł wam z oczu.
Zajęliście się dziećmi, były w przedziale od ośmiu do jedenastu lat, po krótkim wywiadzie wyszło, że są "bandą", która trzyma się i udaje wszędzie razem. A z obszaru medycznego
- Od czasu do czasu robi mi się nie dobrze... - powiedział pierwszy chłopiec, najstarszy
- Czuję się słaba proszę pani... - powiedziała pierwsza dziewczynka, najwyższa
- Emm... bie... biegunka - zawierzyła się druga dziewczynka, najmniejsza
- Boli brzuszek - rzekł obolałym głosem najmłodszy z bandy, drugi chłopiec
Kobiety, które były z rodziny tych łobuziaków potwierdziły objawy, podkreślając, że występują w delikatnej wersji, sporadycznie, ale regularnie. Kudo kiwnięciem głowy wskazał ci na coś na co wcale nie musiał... Mianowicie od razu w oczy rzuciły ci się brud, którym oblepione były pociechy. Dodatkowo śmiało mogłaś założyć, że niektórzy są na bakier z higieną.
- Wyglądają jakby jednak wiedzieli co to są mydło i balia, jednak na tym bym poprzestał. - szepnął do ciebie Nemunari.

Na pytanie skąd piją wodę oraz co jedzą mogłaś zauważyć nerwowe spojrzenia najmłodszego z całej "bandy", który zerkał w stronę starszego. Ten jakby z biegiem okoliczności, ostrożnie pokręcił głową, jakby dawał coś do zrozumienia swojemu "towarzyszowi". Dowiedzieliście się, że jedzą i piją to co wszyscy z osady, kobiety oczywiście potwierdziły tą wersję wydarzeń. Jednak czy tak było naprawdę ? To już sama musiałaś ocenić.

Hana stała z boku, nie uczestnicząc w wywiadzie oraz w leczeniu. W pewnym momencie nawet wyszła z budynku
- Przejdę się jeszcze po osadzie. Będę w pobliżu. - rzuciła do was po czym poszła w tylko sobie znanym kierunku.

Kudo Nemunari
Hana
Zarządca osady
Pierwszy chłopiec
Pierwsza dziewczynka
Druga dziewczynka
Drugi chłopiec

Archiwum Głosów

Pierwszy mieszkaniec
Drugi mieszkaniec
Pierwsza mieszkanka

Słowniczek

Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"

[Minari]

Czwórka dzieci, które zawsze trzymały się razem i wszystko robiły wspólnie. Teraz wszystkie pochorowały się jednocześnie. Przynajmniej był pierwszy punkt zaczepienia, że dolegliwości występowały tylko w obrębie tej grupki i nikt więcej nie skarżył się na to. Minari z uwagą wysłuchała wszystkich wymienionych objawów, które ewidentnie mogły wskazywać na zatrucie pokarmowe, jednak coś jej nie do końca pasowało. Gdy wypytywali o jedzenie i picie, dostrzegła pewne wahanie u jednego z dzieci, a także kręcenie głową starszego. Był to sygnał, że coś musiały ukrywać, co może mieć istotne znaczenie. Do tego kobiety powiedziały, że objawy regularnie się powtarzają, ale mają łagodny przebieg. Kwestie higieny lepiej było pominąć, bo była to totalna rozpacz.

- Czy możemy dostać miski z wodą do mycia? - Poprosiła obie kobiety, które pilnowały dzieci. - Obmyjemy dzieci i poszukamy źródła kłopotu.

Owszem, potrzebowali tego, jednak Minari specjalnie zaangażowała kobiety, żeby na moment zajęły się czymś, a oni będą mogli porozmawiać z maluchami nieco swobodniej, sam na sam. Hana też postanowiła się oddalić, więc Białowłosa skinęła jej głową i ponownie skupiła się na malcach. Teraz, kiedy kobiet nie było w pobliżu, może uda się je zachęcić do konkretniejszych zwierzeń.

- Posłuchajcie mnie uważnie. - Zwróciła się do nich Minari. - To, że tak was męczy, jest spowodowane prawdopodobnie czymś niedobrym, co zjedliście lub wypiliście. Muszę znać całą prawdę inaczej ja i mój towarzysz nie będziemy wiedzieli, jak wam pomóc, jakich leków użyć i nadal będziecie cierpieć. Nie bójcie się. Nikt na was nie będzie krzyczeć. Jesteśmy tu po to, żeby wam pomóc.

Patrząc ma Minari, mogli dostrzec przede wszystkim ciepło i sympatię, a także troskę i zmartwienie spowodowane ich chorobą. Miała nadzieję, że tym razem otworzą się i powiedzą wszystko, żeby można było ustalić konkretną przyczynę. Sama Białowłosa podejrzewała, że maluchy zrobiły sobie gdzieś w lesie bazę i może zjadły coś, co nie powinny, jak grzyby czy trujące owoce, albo napiły się z zanieczyszczonego źródła. Miejmy nadzieję, że zdecydują się przyznać, bo inaczej naprawdę niewiele zdziałają z Kudo. Owszem, mogą teraz wyleczyć objawy, zakładając z góry leczenie pokarmowe, jednak objawy podobno nawracały, więc problem tak czy inaczej znów się powtórzy.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 5/...

Lato 396 roku Minari Kampania D - Czysta woda, spokojny sen

Kobiety bez podejrzeń kiwnęły głowami po czym wyszły na zewnątrz, bo jak się okazało miski z wodą, nie było w tym pomieszczeniu... Z pewnością było to zaskakujące, ale po co wnikać skoro udało wam się zostać z dziećmi bez opiekunek. Nie tracąc czasu od razu przeszłaś do próby wyciągnięcia od "bandy" informacji, które uznałaś, że mogą być skrywane. Najstarszy spojrzał po wszystkich, pozostała trójka pokiwała skwapliwie głową na znak, że się na coś zgadzają po czym chłopak ciężko westchnął i nie patrząc ci w oczy zaczął mówić:
- Zanim cokolwiek powiem, musi pani i pan obiecać, że nic nikomu nie powiecie inaczej nic nie powiem.
Kudo przysiągł od razu, najwidoczniej uznał, że co tam taka przysięga. Następnie oczy wszystkich skierowane były na ciebie, od twojej decyzji zależało jak potoczy się rozmowa.

Nie złożyłaś przysięgi

  Ukryty tekst

Złożyłaś przysięgę

  Ukryty tekst

Po chwili kobiety wróciły z dwoma misami wypełnionymi po brzegi czystą wodą.
- Po gotowaniu z rzeki, teraz cały czas gotujemy wodę, na wszelki. - wyjaśniła jedna z matek

Pierwsza Matka
Pierwszy chłopiec

Archiwum Głosów

Pierwszy mieszkaniec
Drugi mieszkaniec
Pierwsza mieszkanka
Kudo Nemunari
Hana
Zarządca osady
Pierwsza dziewczynka
Druga dziewczynka
Drugi chłopiec

Słowniczek

Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"

[Minari]

Słysząc, że dzieci oczekują przysięgi, żeby nikomu nic nie mówić, Minari spojrzała na nich z powagą i smutkiem. Kudo zgodził się bez żadnych problemów, najwyraźniej nie przejmując się faktem, że jeśli sprawa okaże się poważna, to będzie musiał złamać przysięgę. Białowłosa nie rzucała przysiąg na wiatr i zawsze starała się uczciwie podjeść do sprawy. Tym razem było tak samo, dlatego westchnęła z rezygnacją.

- Jesteście gotowi poświęcić za to swoje zdrowie? - Zapytała cicho. - Tak jak wam wcześniej powiedziałam. Jeśli nam nie powiecie, nie damy rady was wyleczyć. Nie mogę wam w ciemno przysiąc, ponieważ nie wiem jak poważna jest sprawa i czego właściwie dotyczy, a skoro nie przysięgnę, wy mi nie powiecie i dalej będziecie chorować.

Przez cały czas uważnie im się przyglądała. Nie miała pojęcia, co ukrywali, ale jeśli sprawa będzie wymagała interwencji ludzi z wioski albo głównej osady, to ciężko będzie utrzymać to w tajemnicy. Postanowiła spróbować negocjacji, aby mogły spokojnie to przemyśleć i jeszcze raz się zastanowić.

- Zróbmy tak. - Zaproponowała. - Powiecie nam o co chodzi, a my ocenimy sytuację. Jeśli damy radę uporać się z tym sami, to nikt więcej się o niczym nie dowie i zapomnimy o wszystkim. Jeśli jednak sprawa jest poważna i nie damy rady bez dodatkowej pomocy, to ciężko będzie to ukryć, ale zawsze możemy spróbować coś zdziałać, żebyście nie mieli kłopotów. Pamiętajcie, że tu chodzi o wasze zdrowie. Jeśli sytuacja będzie się powtarzać, w końcu bardzo ciężko zachorujecie i nie będzie już dla was ratunku...

Czy to będzie w stanie przemówić im do rozsądku? Nie miała pojęcia. Pozostało tylko mieć nadzieję, że pójdą po rozum do głowy i przekalkulują, że przecież chodzi o ich zdrowie. Tak czy inaczej, Minari nie była w stanie przysiąc, żeby potem musieć złamać przysięgę. Nie czułaby się z tym dobrze, dlatego wybrała trzecią drogę, dalsze negocjacje i próba uświadomienia dzieciom, w jakiej są sytuacji i jakie mają opcje do wyboru.

Gdy kobiety wrócą z miskami pełnymi przegotowanej wody, Minari skinie im głową z aprobatą. Była bardzo zadowolona, że przed używaniem wody do czegokolwiek, najpierw poddają ją gotowaniu. Wzięła jedną z misek i zabrała się za obmywanie z brudu pierwszego z dzieci.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 6/...

Lato 396 roku Minari Kampania D - Czysta woda, spokojny sen

Dzieci cie wysłuchały, szef "bandy" spojrzał na innych, mieli w sobie na tyle bezczelności aby na twoich oczach delikatnie pokręcić głową. Co prawda niby podrapali się po uchu, niby zaczęli się drapać po głowie, ale wiedziałaś, że "banda"... Zakończyła negocjaje
- W porządku mogę pani powiedzieć... Pijemy wodę jak wszyscy tylko mamy swoją bazę trochę dalej i stamtąd lubimy się napić. Możemy pokazać pani to miejsce, mama już nam mówiła, że musimy przegotowywać wodę, aby móc się jej napić, ale czasem zdarzy nam się zapomnieć. - skończył mówić chłopiec, historia brzmiała prawdziwie, ale powiedział to tak płynnie i mechanicznie, że od razu mogłaś wyczuć jakby historia była wyuczona na pamięć.
Pozostali tylko pokiwali głowami, a wtedy pojawiły się kobiety, pozostała trójka dzieci same z siebie napięły się będąc w gotowości, a może w strachu ? Najstarszy zwrócił się do swojej matki
- Opowiadałem pani o miejscu, gdzie ostatnio piliśmy wodę, zaproponowałem, że jej pokaże.
- Idź, ale jeszcze raz usłyszę, że stamtąd wodę żłopiesz to inaczej pogadamy - Matka wyraziła zgodę, ale również swoją groźbę.

Mogliście zatem udać się na miejsce oczywiście po myciu, które trwało chyba z dwie godziny zanim uporałaś się w raz z Kudo, aby doprowadzić dzieci jako tako do porządku. Mieszkańcy z zarządcą pewnie szczęśliwi z tego faktu nie byli, że kazano im tyle czekać, ale cóż poradzić... W między czasie zdążyła wrócić Hana
- Okolica czysta, a jak tutaj sprawy się mają ? - zapytała chłodno kobieta

Pierwsza Matka
Pierwszy chłopiec
Hana

Archiwum Głosów

Pierwszy mieszkaniec
Drugi mieszkaniec
Pierwsza mieszkanka
Kudo Nemunari
Zarządca osady
Pierwsza dziewczynka
Druga dziewczynka
Drugi chłopiec

Słowniczek

Mizunomura (水の村) – "wioska nad wodą"