Szlak transportowy

[Sayuri]

No i zaczął się teatrzyk. Mimo, iż chciała tego uniknąć i naprawdę po prostu pomóc koledze, to oczywiście Masakiyo musiał powiedzieć, co swoje. Naprawdę, bez tego chyba by się jeszcze bardziej rozchorował. Jednakże przez to przeszkodził jej w tym, by mogła mu pomóc, co oczywiście nie umknęło uwadze Takayamy. W sumie odkąd się ujawniła, to ona grała tutaj tak naprawdę pierwsze skrzypce. Akabane i Ayame wyjątkowo milczały. Chociaż bardziej to dziwne było dla niej drugiej. Może już też miała styczność z Takayamą i wolała się przy niej hamować? To by nie zdziwiło Sayuri, bo dość konkretną wiązankę kobieta puściła w stronę Masakiyo. Sama czerwonowłosa nie miała pojęcia czy to rzeczywiście niechęć do takich tanich tekstów czy wręcz niechęć do płci przeciwnej. A może jedno i drugie, kto wie. W każdym razie nie żałowała sobie. Wyraz jej twarzy też mówił wiele. Ona z nikim się nie droczyła, nikomu nie chciała sprzedać delikatnego pstryczka. Mówiła z pełną powagą, a każde jej słowo wyrażało dobitnie, jak zniesmaczona była tym, co zaprezentował młody mężczyzna. Jednakże wszystko ma swoje plusy, czyż nie? Przynajmniej teraz mogła go na spokojnie wyleczyć, a ewidentnie tego wymagał. Gdyby nie teraz, to później, ale skoro młoda Hyūga miała takie możliwości, to nie zamierzała z nich nie skorzystać.

Dokończyła leczenie, podczas którego w międzyczasie zerknęła na swojego pacjenta. Nie wydusił z siebie już ani słowa. Chyba był wystraszony i obrażony jednocześnie. Cóż, groźba więzienia nie była zbyt przyjemna. Jednakże Takayama uznała, że taki argument skutecznie do niego przemówi. I chyba miała rację.
- Gotowe. Jednak przez chwilę jeszcze nie szarżuj, Masakiyo-kun. - powiedziała cicho i odsunęła się od niego, kiedy lecznica aura wokół jej dłoni zniknęła.

Ruszyli w drogę. Najwyższa pora wracać do osady i może dowiedzieć się, co to wszystko miało na celu, skoro finalnie i tak nie pojmali żadnego Senrankai ani ich wszystkich nie zneutralizowali. Z tego, co czerwonowłosa kunoichi zdążyła zauważyć, to jednak nie tylko ona była zdziwiona obecnością Takayamy. Ta jednak dość szybko wyjaśniła, co tu się wydarzyło. I dlaczego. Jak najbardziej Sayuri była w stanie to zrozumieć. Im mniej osób wiedziało o tym, że to nie wcale lord Tao jest w lektyce, którą eskortują, tym większa szansa powodzenia obu misji. Poza tym otrzymali pochwałę od kobiety. A to nie byle co przecież! Od razu na twarzy czerwonowłosej rozpromienił się szeroki uśmiech, który zaraz zmienił się w nieco zakłopotany, kiedy ponownie oberwało się Masakiyo. Tak czy siak, wszyscy wiedzieli, że i on dobrze się spisał, dzielnie walczył, tylko po prostu jego styl bycia nie wpisuje się w upodobania Takayamy. Jakoś musiał z tym żyć. I pewnie się dostosować, co zresztą robił.
- Dziękujemy za wyjaśnienia, Takayama-sama. W sumie dzięki tajemnicy, lord Tao przekaże te ważne informacje. Zrozumiałe zagranie. - powiedziała, idąc gdzieś blisko Ayame, ale też niezbyt daleko od samej uczennicy Ryuunosuke. Mimo, iż nie do końca odpowiadał jej chłód, jaki z kobiety się wydostował, to podziwiała jej sztukę walki. Była szybka i niesamowicie precyzyjna. Tego wymagała walka łukiem. Ciekawe, ile musiała trenować, żeby osiągnąć taki poziom.

Tej nocy mogła już trochę pospać, więc ochoczo z tego skorzystała, jak tylko rozbili obóz. Jednak ta noc minęła naprawdę szybko. Na całe szczęście nic się nie wydarzyło, więc mogła wstać spokojnie, odświeżyć się i jeśli mieli w planach jakieś śniadanie, to rzecz jasna zamierzała też pomóc.
- I jak? Nie przysnąłeś ani na minutkę? - zapytała i klepnęła Masakiyo po ramieniu, szczerząc się do niego. Jakoś to wczorajsze milczenie praktycznie wszystkich, trochę jej dokuczało. Nie czuła skrępowania, tylko po prostu wyczuwała, że to inni się krępują, może trochę boją nie wypalić niczego głupiego. W sumie wczoraj sama nie była lepsza. Nie należała do gaduł. Przez chwilę nawet biła się z myślami czy nie wspomnieć uczennicy Ryuunosuke o tym, że Shirako nie żyje, ale... Czy powinna? Nie kojarzyła, żeby jakoś często ze sobą współpracowali, chociaż jakby powiedziała, że to ten, co rozdarł namiot przed Zlotem Czterech, to pewnie by skoajrzyła. Na samą myśl o tej sytuacji uśmiechnęła się lekko. Może i były z nim perypetie, ale zawsze na wesoło.
- Ayame-chan, nie śniłaś dzisiaj nic? - zagaiła, bo w sumie nie słyszała żadnych słówek od koleżanki. Być może spała na tyle głęboko, że nic do niej nie docierało. Ich dowódczyni też chyba miała okazję na spokojny sen, nie ryzykując obłapiania przez Masakiyo. Chociaż gonitwa była akurat zabawna.

[Kaito Ishikawa]

Kampania 15/...

Lato 396 roku Sayuri Kampania C - Cień spod herbu Tao

Następny poranek zapowiadał się na kolejny ładny i spokojny dzień, podeszłaś do Masakiyo, który grzecznie się z tobą przywitał, po czym uśmiechnął w ten swój konkretny sposób, w momencie kiedy dzielił się swoimi "perłami" podrywu, jednakże w tej samej chwili dostrzegł Kogo rodu Hyūga, minę zrzedła mu niemalże jak za dotknięciem jakiegoś talizman. Niemalże natychmiast zgasł jego uśmiech, poprawił się, chrząknął i przygaszonym głosem odsuwając się od ciebie na pół metra odpowiedział:
- W porządku, dziękuję. Nie. Nie zdążyło mi się przysnąć, czujnie strzegłem naszego obozu.
Takayama w żaden sposób nie zareagowała, ale byłby to przejaw ludzkiej naiwności sądząc, że słyszy tego o czym rozmawiacie

Ayame zasś zdawała się być wypłoszona, kiedy do niej podeszłaś to aż podskoczyła ze strachu.
- Oooo Acchhhh... To tylko TY ! Chwała Amaterasu... - pauza na szybką modlitwę - ... Czy ja śniłam... Żartujesz... Ja dzisiaj wyśniłam same złe i parszywe rzeczy, ale to nie dziwota... - wyrzuciła z siebie dziewczyna -... podróżuje z nami zły cuch - powiedziała jeszcze cisze tak, że tylko ty byłaś w stanie to usłyszeć.
Kurohebi skończyła mówić, wskazując głową na Takayame, jakby sugerując, że to ona jest wszystkiemu winna.

Droga do osady nie była długa, a przynajmniej wam się nie dłużyła. W ciszy i spokoju dotarliście do budynku siedziby włądz, gdzie Akabane Z Takayamą miała złożyć niezbędny raport z misji.



Yukimura Masakiyo - KLIK
Kurohebi Ayame

Słowniczek

Yamauba - (山姥) - Górska wiedźma

Archiwum Głosów

Ichniejszy Senrankai
Tanaka Heihachi
Akabane Kohaku
Członek straży przybocznej lorda Tao
Takayama Yumi - KLIK
Urzędniczka

MISJA ZAKOŃCZONA SUKCESEM ! GRATULACJE !

Z/T