Karczma "Klejnot Pustyni"

[Daisuke]

-Kurwaaaaa, śledzisz mnie czy co? Zostawiłem cię na parę dni i już mnie po całej pustyni szukasz?- Przepite gardło ledwo było w stanie działać, ale najwyraźniej przedłużone przekleństwo pozwoliło nieco oczyścić struny głosowe i prowadzić w miarę skuteczną rozmowę. Przynajmniej jak na kogoś, kto tylko wzrokiem szukał nowego trunku, bo wciąż był cały wczorajszy. Na tyle wpadł w ten ciąg, że chyba nawet nie zdawał sobie sprawy, ę od ich ostatniego spotkania minęło trochę więcej niż kilka dni.

-Argh... Ciepłe- Wykrzywił się odstawiając ciepły kubek dnem do góry, zaraz po tym jak wypił wszystko co tam było na raz. Chyba nie tego się spodziewał. Przy ostatniej wizycie Bami stawiał im pyszne, zimne sake, które na taką pustynną pogodę sprawdzało się idealnie. Po jaką cholerę pić coś gorącego, gdy wszyscy w tym regionie jest gorące od samego patrzenia.

-Dobra, chuj z tym, mów co dla mnie masz- Otrząsnął się, zdzielił sam sobie kilka kontrolnych liści po twarzy i uderzył pięściami w stół. Wyglądało na to, że jego poranna rutyna przywracania się do porządku przeszła kilka zmian, ale chyba zadziałała szybciej niż on sam się spodziewał. Spojrzał przez chwilę zdziwiony na ten kubek, który jeszcze chwilę temu miał jakąś dziwną substancję. Wzruszył jednak ramionami, nie mając czasu na zastanawianie się nad tak nieistotnymi sprawami i wlepił swoje przepity oczy prosto w rozmówcę.

[Risu]

~ 3/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

Bami słysząc odpowiedź Daisuke zatrzymał się na chwilę i podrapał po głowie a później liczył coś przez chwilę na palcach po czym zmarszczył brwi.
- Parę dni? Toć widzieliśmy się chyba z rok temu. Ale poleciałeś młody. Chyba w innej czasoprzestrzeni żyjemy w takim razie bo zaskoczyłeś mnie tym, nie powiem. - powiedział w końcu kręcąc głową z niedowierzaniem i siadając obok.
- Pij, pij, pomoże ci na chwilę wytrzeźwieć, bo chyba już dawno nie byłeś. - powiedział Bami śmiejąc się mocno. Wypicie napoju choć był gorący, sprawiło że Daisuke wbrew logice zamiast czuć się jakby było mu jeszcze cieplej to poczuł po chwili jakby temperatura dookoła nieco zelżała, można by niemal powiedzieć że zrobiło się wręcz przyjemnie.

- Narwany jak zwykle co? Dobrze, dlatego właśnie współpracujemy heheh. No dobra, sytuacja podobna jak poprzednio, daję ci adres, ty tam idziesz, nakopiesz do dupy gościowi, którego tam znajdziesz i potem wrócisz tutaj, wspólnie się napijemy i nauczę cię jak otworzyć następną bramę. - powiedział rzeczowo Bami i przesunął przed Daisuke jeszcze jeden kubek z gorącym, gorzkim płynem, który przed chwilą Nakasada wypił a także wcisnął mu do ręki zwitek papieru na którym musiał być adres o którym przed chwilą wspomniał.

[Daisuke]

-Co na starość czas ci się dłuży. O moją trzeźwość się nie bój. Twarda głowa, stalowy żołądek, wytrzymam wszystko- Trochę zaskoczył go upływ czasu, ale wszystko to zwalił na starcze życie Bamiego. Daisuke się tutaj świetnie bawił, więc to nic dziwnego, że czas mu dobrze mijał. Bami natomiast pewnie już szykował się do grobu, nie mógł nic ciekawego robić, alkoholu jego organizm już tak nie przyjmował. Co to za życie? Nic dziwnego, że wydawało mu się jakby wszystko trwało 10 razy dłużej. Tak, to z całą pewnością była jedyna rozsądna opcja. Żadnej innej myśli Daisuke nie dopuszczał do swojej głowy. Pewny siebie i przekonany do swoich racji, a do tego chętny do bitki. Oj wrócił dawny Daisuke. Cokolwiek Bami mu dał, postawiło go szybko na nogi i dokładnie tego potrzebował. Tym bardziej, że zaraz dobiją solidnego interesu.

-Jakieś konkrety tym razem? Wiesz, chuj tam mi do tego czym sobie koleś zasłużył, ale jak już mnie wysyłasz to się chociaż podziel jakąś historyjką- Zanim sięgnął po kolejny kubek, który mu zaoferowano, to postawił sprawę jasno. Tym razem to nie będzie zwyczajne wparowanie komuś na chatę. Chciał konkretów. Najzwyczajniej w świecie chciał się dowiedzieć czegoś więcej o Bamim i jego planach na domknięcie spraw. Z czegoś to wszystko musiało wynikać i Daisuke przeczuwał, że może być w tym coś, co może mu się kiedyś przydać. Był oportunistą i jeśli mógł wysłuchać swojego towarzysza, aby ten wyśpiewał mu nieco sekretów, no to jest skłonny przedłużyć nieco tą rozmowę i opóźnić obijanie mordy. Chociaż jak sięgnął i kolejne łyki gorącego napoju przepływały przez jego gardło, to czuł jak nogi zaczynają mu chodzić pod stołem.

[Risu]

~ 5/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

Bami mlasnął parę razy i również pociągnął mocno ze swojego kubka w którym również znajdował się ciemny płyn.
- No dobra, nieistotne to. Najważniejsze że ponownie na siebie wpadliśmy i można zająć się drugim etapem naszych interesów... - powiedział Bami i rozsiadł się wygodnie a kiedy Daisuke okazał zainteresowanie powodem dla którego był wysyłany w danej miejsce, starszy z mężczyzn uśmiechnął się chytro.

- O proszę, nie spodziewałem się że będziesz taki ciekawski... - powiedział po czym podrapał się po głowie - No to dość dawno temu, miałem partnerkę. Stałą partnerkę, żyliśmy razem, wszystko wydawało się świetne. Momentami nawet myślałem czy się z nią nie ustatkować, nie założyć rodziny. Zaufałem tej kobiecie, wtedy dałbym sobie za nią rękę uciąć i wiesz co? I bym teraz kurwa nie miał ręki! - powiedział Bami na koniec uderzając lekko w stół na podkreślenie swoich słów.

- No. I dlatego wcześniej chodziłem co jakiś czas do domu w którym mieszkała i jak otworzył mi jakiś koleś to dostawał w mordę.- powiedział Bami i wyszczerzył się chichocząc pod nosem.

[Daisuke]

Daisuke parsknął śmiechem, uznając, że tą wymianę uprzejmości wygrał po raz kolejny. Był cholernie upartym i twardym zawodnikiem, a do tego nawet najzwyklejsze oczywistości zdawały się do niego nie docierać. Nic dziwnego, że nawet ktoś kto mógłby na spokojnie z nim zadrzeć w walce na pięści nie próbował dalszej dyskusji. Była bezcelowa, zwłaszcza, że mieli też zupełnie inny problem do rozwiązania.

-Nie musisz mi mówić- Odpowiedział nieco zdziwiony historią, którą się podzielił oraz wyrazem twarzy, że nie musi być traktowany protekcjonalnie. Przecież to nie Daisuke lata za kobietami i ma zamiar układać sobie z nimi życie. To one same do niego przychodzą i wyobrażają sobie nie wiadomo co. Nakasada nigdy nie bawił się w zaufanie i wspólną przyszłość. I nigdy, przenigdy by nawet o tym nie pomyślał. Przecież to by kompletnie do niego nie pasowało. Nigdy! Chyba że...

-Ciekawy sposób na spędzanie wolnego czasu. Ale do czego ci jestem potrzebny? Za stary już jesteś, żeby podrzędnych lowelasów obijać po ryju? - Machnął ręką w powietrzu, jakby chciał odgonić od siebie jakąś muchę (albo niewygodne myśli). Szybko pociągnął temat dalej, nie zatrzymując się na swoich rozważaniach o przyszłości z kobietami. Zamiast tego skupił się na tym co lubił najbardziej. Obijaniu mordy. Problem w tym, że to co usłyszał nie pasowało jeszcze do przysługi, którą miał wyświadczyć. Chyba pożałował zbytniego zainteresowania tematem. Ludzie lubili się uzewnętrzniać i mówić o swoich problemach, zamiast mówić o konkretach tej całej historyjki. Spojrzał przez ramię w kierunku barmana i kiwnął głową. Jednoznaczny komunikat, żeby przyniósł mu coś do picia.

[Risu]

~ 7/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

Bami słysząc zarzuty wypowiedziane przez Daisuke zaśmiał się gromko, jednak śmiech po chwili przeszedł w kaszel a mężczyzna uderzył się dwa razy mocno w klatkę piersiową aż udało mu się powstrzymać napad.
- Ciało już nie to, kości już nie te... Jestem za stary na takie uganianie się za byle leszczem. Jak pewnie wiesz, technika której używamy nadwyręża organizm. Kiedy pojmiesz ją w pełni, wtedy dopiero zrozumiesz jak bardzo nas to wyniszcza na dłuższą metę... Pokazanie ci jednego manewru na sucho to nie problem, ale już jakaś bardziej angażująca walka na wyższych obrotach... Nie sądzę aby wiele takich walk przede mną zostało... - powiedział Bami a w jego głosie lekko przebijał się ból i gorycz, najpewniej związana właśnie z tym o czym opowiedział młodszemu zawadiace.

[Daisuke]

-Starość nie radość- Parsknął śmiechem, jak Bami zaczął się śmiać, ale gdy to przeszło w kaszel szybko dodał -Tylko mi tu kurwa nie wykituj-. Dało się w tym usłyszeć coś na podobieństwo obawy o czyjś stan. Daisuke przecież takich uczuć nigdy nie odczuwał, nie wspominając już o tym, żeby potrafił je w jakiś sposób wyrazić. Jedynym wyjaśnieniem na taką reakcję, które on sam dostrzegał, było obawianie się, że straci potencjalnego nauczyciela, zanim wyciągnie od niego wszystko czego potrzebuje.

-Daj spokój, patrz na mnie. Chodzący okaz zdrowia. Żołądek potężny jak zawsze, a głowa twarda jak jeszcze nigdy dotąd- Bami się przed nim otwierał, co momentalnie wywołało całkowicie przeciwną reakcję u Nakasady. Nie chciał dopuścić do swojej głowy myśli o tym, że i jego czekać będzie taki koniec. On sam przecież był zbyt idealny na coś takiego. Nawet jego słowa znajdowały pokrycie w rzeczywistości, bo przecież był w stanie idealnym. Problem w tym, że od tamtego spotkania nie zdążył nawet pomyśleć o użyciu tej bramy. Obawiał się konsekwencji czy po prostu alkohol był ważniejszy? Na pierwszy rzut oka wydawało się przecież, że zapijanie jednego sake kolejnym było jego ulubioną rozrywką. Prawda była jednak taka, że ponad to wszystko Włócznik dbał o swoje własne możliwości i zawsze był gotowy na sto procent. Dlaczego więc szósta brama była przez niego tak zamknięta niemal na stałe?

[Risu]

~ 9/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

- O, nie, nie, nie, co to, to to nie! - powiedział Bami jakby odgrażając się że do grobu mu jeszcze daleko.
- Tak łatwo się ode mnie nie uwolnisz a jeszcze muszę trochę wiedzy wbić do tego zakutego łba. - powiedział i jeszcze raz zaśmiał się świszcząc jednak szybko odchrząknął i spoważniał nieco.
- No dobra, tak czy srak masz zadanie i musisz je wykonać zanim nauczę cię kolejnego kroku a wierz mi, to nie są już przelewki i nawet nie jesteś w stanie sobie wyobrazić co potrafi ludzkie ciało. - powiedział Bami i pociągnął łyk z kubeczka. - Będę tutaj na ciebie czekał w takim razie, jak załatwisz sprawę to pójdziemy sobie gdzieś i zobaczysz. - wyszczerzył się na koniec mężczyzna i jak Daisuke ruszył to jedynie pomachał mu jeszcze na odchodne i przeniósł się do innego stolika.

[Daisuke]

-Mam nadzieję. Bo jak wrócę, a ty już wywiniesz kopyta to tak ci do dupy nakopie, że wrócisz z tamtego świata- Nie był przekonany, że słowa Bamiego mogą być prawdziwe. Szybko się starzał, a jego stan wydawał się z dnia na dzień pogarszać. No bo przecież minęło ledwie kilka dni od kiedy się widzieli, prawda? Dla Daisuke więc zmiana była kolosalna i wizja tego, że narobi się za darmo było conajmniej niezbyt interesująca. Jasno dał do zrozumienia, że wyładuje swoją złość nawet na martwych truchle, żeby tylko otrzymać swoją zapłatę za wykonaną misję. Tym bardziej, że tą nagrodą nie była tylko garść miedziaków. Czekała na niego tajemnica o wiele większa niż mógł przypuszczać i ponad wszystko chciał ją poznać w pełni.

-Te, kurwa, tylko gdzie mam iść?- Zapytał, jak już wstał od stołu i planował się odwrócić w stronę wyjścia. Tak skupił się na bramach oraz stanie zdrowia swojego zleceniodawcy, że praktycznie wyleciało mu z głowy co miał zrobić. Obić komuś mordę. To bardziej niż oczywiste, bo tylko takie zlecenia przyjmował. Ale kim miał być przyszły denat? Było widać, że Daisuke próbował sobie przypomnieć, więc sięgnął po kufel z alkoholem, żeby kupić sobie nieco czasu, a następnie spojrzał na Bamiego. To on powinien wszystko wyjaśnić, a nie, że już chciał posłać Nakasadę bez żadnego konkretnego wyjaśnienia.

[Risu]

~ 11/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

- Hihihih, chlej tak dalej a jeszcze się okaże że będę musiał szukać sobie nowego narwańca do brudnej roboty, heheheh. - zaśmiał się Bami i wypił solidny łyk z buteleczki z sake. Kiedy jednak usłyszał pytanie Daisuke, niemal opluł się napojem, jednak powstrzymał odruch i przełknął alkohol zanim zaczął się ponownie śmiać.

- Cholera, chłopie, wypij może jeszcze jedną czy dwie kawy zanim ruszysz w drogę bo będę musiał cię szukać w Morskich Klifach albo u samurajów! - zaśmiał się Bami po czym wskazał palcem na jedną z dłoni Daisuke.

- A weź pokaż co tam trzymasz? - zachęcił starszy z mężczyzn a jeżeli Nakasada otworzył dłoń to znajdowała się tam karteczka, którą Bami wręczył mu chwilę temu.

[Daisuke]

Popatrzył na Bamiego, potem na jego rękę, a dopiero na końcu na to co wskazywał, czyli swoją dłoń. Całość zajęła mi chwilę dłużej niż powinna, ale taki obrót spraw najwyraźniej go zdezorientował. Było widać w jego oczach, że nie dowierzał słowom starszego od siebie wojownika, ale nic już na to nie mógł poradzić. Faktycznie ostatnimi czasy trochę zatracił się w swoim cugu alkoholowym, nie pierwszy i nie ostatni raz. Ale tym razem całkowicie zatracił się w tym, całkowicie ignorując wszelkie treningi, które były przecież podstawą jego funkcjonowania.

-Dobra, kurwa, nie pierdol mi tutaj zagadkami i jakimiś śmieciami. Po co te podchody?- Musiał się jakoś odgryźć za taką zniewagę, więc oczywiście wybrał dalsze pyskowanie. Na chwilę odwrócił się w kierunku barmana, który mimo że nie słuchał dokładnie ich rozmowy to ucho miał (a przynajmniej tak sądził Daisuke) nastawione na ewentualne zamówienia. Palcami wskazał liczbę trzy i liczył że tym sposobem otrzyma trzy kawy do stolika. Po tym mógł przystąpić do analizy skrawka papieru, który otrzymał. Zrobił to z wyjątkowo nieprzyjemną miną, wkurzając się że do tak prostego zadania jak obicie mordy, każą mu czytać coś z kartki.

[Risu]

~ 13/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

- Masz na tej karteczce adres, idź tam i załatw to co ustaliliśmy. - powiedział Bami i pokręcił głową z niedowierzaniem, prawdopodobnie zszokowany poziomem jaki reprezentował sobą w tym momencie Daisuke a możliwe że nawet zaczynając wątpić w to czy to aby na pewno dobry pomysł aby kogoś takiego nauczyć pełni potencjału jaki drzemał wewnątrz zdolności Hachimon Tonkō.

Jeżeli po wypiciu kolejnych porcji kawy Daisuke nie potrzebował kolejnych instrukcji to mógł on wreszcie wyruszyć aby wykonać zadanie jakie zlecił mu Bami, tym razem jednak, Daisuke zdawał się mieć szczęście, ponieważ wskazany adres wcale nie znajdował się aż tak daleko od miejsca gdzie się obecnie znajdował, dzięki czemu, nie będzie musiał on przeprawiać się do innego miasta tylko po to aby obić komuś pysk. Nie to żeby był to na ogół problem, zwłaszcza jeżeli nagrodą za obicie pyska było coś co interesowało Włócznika, prawda?

[z/t]

[Risu]

~ 25/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

Noko patrzyła na oddalające się plecy Włócznika, a na jej twarzy, mimo bólu, pojawił się wyraz dziwnego spokoju. Słysząc jego pytanie o to, czy było warto, nie odpowiedziała od razu. Dopiero gdy Daisuke rzucił swoje imię, uśmiechnęła się pod nosem, pozwalając medykowi, by pomógł jej wstać.

- Daisuke, co? Zapamiętam... - szepnęła bardziej do siebie niż do niego. - I tak, młody... było warto. Bo tylko czując ten ogień w żyłach, wiesz, że naprawdę żyjesz, a nie tylko wegetujesz jak ten piach na pustyni! - zawołała za nim na pożegnanie, po czym wsparta na ramieniu medyka, powoli zniknęła w progu domu.

---

Powrót do karczmy zajął mu mniej czasu niż droga na miejsce "zlecenia". Kofeina wciąż buzowała, ale teraz mieszała się z buzującą w żyłach irytacją. Gdy pchnął drzwi lokalu, Bami siedział dokładnie w tym samym miejscu, leniwie kręcąc kubkiem z niedopitym trunkiem. Na dźwięk kroków Nakasady starszy mężczyzna uniósł wzrok i momentalnie zesztywniał. Jego oczy prześlizgnęły się po potarganych ubraniach Daisuke, sińcach na jego żebrach i tym charakterystycznym, przygaszonym blasku w oczach, kogoś kto zdecydowanie żałował ujrzenia czegoś co przed chwilą widział.

- O kurwa... - mruknął Bami pod nosem, a jego rubaszny humor wyparował w sekundę. - Młody... ty nie wyglądasz, jakbyś obił pysk medykowi. Ty wyglądasz, jakbyś przeżył spotkanie z tornadem...
Wtedy też Bami zobaczył wstążkę w dłoni Daisuke i momentalnie pobladł niemal tak samo jak Noko chwilę wcześniej. Odstawił kubek z taką siłą, że płyn rozlał się po stole.

- Nie mów mi, że ona tam była. Powinna być w mieście, u handlarzy! Miałeś tylko pogonić tego lalusia, co się koło niej kręci, żeby wiedziała, że wciąż o niej pamiętam! - Bami złapał się za głowę, autentycznie przerażony obrotem spraw. - Przecież gdyby była w pełni sił, to bym cię teraz zbierał z tamtego ogrodu do wiadra! Żyjesz tylko dlatego, że jest tak samo wrakiem jak ja, ty durny narwańcu!

Bami rozejrzał się nerwowo po karczmie, jakby spodziewał się, że zaraz przez ścianę wpadnie rozwścieczona Noko, by dokończyć z nim porachunki.

- Dawaj to... - wyciągnął drżącą rękę po wstążkę, a jego głos stał się nienaturalnie cichy. - I siadaj. Wyglądasz, jakbyś potrzebował czegoś mocniejszego niż ta przeklęta kawa. Opowiadaj... co ci nagadała? I czy... - zawahał się - Czy bardzo mocno oberwała przez te Bramy?

- Bami -
- Noko -

[Daisuke]

Tyle potrzebował wiedzieć. Ciężko było to uznać za pewnego rodzaju pocieszenie, ale jej słowa z całą pewnością dużo zmieniały. Kiwnął głową i przetarł twarz ręką, być może wycierając krople potu, które się tam zebrały. Ich spotkanie było jednym z tych, które potrafiły w zupełnie nieoczekiwany sposób odmienić losy jednostek. Nie było tutaj może żadnego shireikana, nie było wydarzeń, którą wstrząsną całym regionem. Zapewne nikt z pobliskich domów nie zapamięta tego nawet jakoś specjalnie dłużej niż dwa dni. A jednak Daisuke odchodził stąd z nową wiedzą, nową znajomością i nowym spojrzeniem na świat. Nie zmieni się z dnia na dzień i raczej nie ma czego oczekiwać że ten ochlejmorda z pięściami do wynajęcia przy brudnych robotach nagle stanie się wzorem cnót obywatelskich oraz bohaterem o którym będą pisać pieśni. Takie historie były dla innych. Nakasada całe życie spędził w cieniu i z tego cienia raczej nie wyjdzie, ale ogień w żyłach czerpanie z życia tego co najlepsze było zdecydowanie bardziej optymistyczną przyszłością dla niego niż wegetowanie, codziennie odwiedzając tą samą karczmę i tak samo upijając się do nieprzytomności.

---

Całą drogę zastanawiał się co zrobić. Wparować z kopniakiem w jaja, przywitać twarz Bamiego pięścią czy może roztrzaskać mu na łbie kufel piwa. Każda z opcji wydawała się równie interesująca, ale im dłużej szedł, tym bardziej docierały do niego słowa Noko o paleniu się zbyt szybko. Trzeba było dać sobie czas i podejść do całej sprawy na chłodno. Brzmiało to idealnie i pięknie w swojej prostocie.

Wszedł ze sporym impetem, ale jak na niego, było to wejście wyjątkowo łagodne. Zawiasy nawet nie ucierpiały, a drzwi nie nosiły kolejnych śladów uszkodzeń. Minę miał jednak równie nietęgą co zazwyczaj. Lekko przymrużone oczy rozejrzały się po pomieszczeniu, zapewne budząc przerażenie wśród zwykłej klienteli. Bami jednak się go nie obawiał i był gotowy na ich kolejne, dość klasyczne spotkanie. Ale Daisuke nie odpyskował. Po prostu stał nad nim w absolutnej ciszy i pozwolił mu mówić. Gdy materiał wystający z zaciśniętej pięści został dostrzeżony, Nakasada rzucił go na stolik, aby Bami mógł mu się lepiej przyjrzeć. Nawet jeśli doskonale wiedział co to jest i od kogo to jest, Noko chciała aby zostało to przekazane i tą część zadania właśnie została wykonana. Zacisnął mocniej zęby, gdy zleceniodawca żartował sobie na temat tornada, wizyty u handlarzy i zbieraniu z ogrodu. Nie dlatego, że Daisuke tej walki nie wygrał. Dlatego, że Bamiego najwyraźniej bawiła wizja ich wspólnej walki. Gotowało się w środku, ale próbował wytrzymać.

-Od jebanego początku wiedziałeś, że też ma ten, kurwa, problem?! I nic mi chuju nie powiedziałeś?!- Wreszcie pękł. Stoicyzm nie był w jego naturze, więc gdy tylko dowiedział się o tym, że Bami doskonale znał stan swojej byłej partnerki, to musiał zareagować. Jedno machnięcie ręki i kubek szybko pożegnał się ze stołem, bo wierzch dłoni Włócznika właśnie nadał mu taką prędkość, że w ułamku sekundy roztrzaskał się na przeciwległej ścianie. Zaraz potem złapał Bamiego za fraki i przygwoździć go do ściany. Niespecjalnie przejmował się swoim stanem zdrowia, ani tym ile stołów, krzeseł i ludzi będzie musiał po drodze staranować.

-Łaskawie się od niej odpierdol. Tym bardziej, że "powód jest już dawno nieaktualny"- Ręce trzęsły mu się ze złości, ale nadal trzymały Bamiego za szmaty w mocnym uścisku. Teraz to już nie krzyczał. Wycedził każde jedno słowo przez zęby. Nie znał całej historii, ale jak to bywa w świecie Daisuke, nigdy o to specjalnie nie pytał. Zawsze był tylko biernym obserwatorem wydarzeń i narzędziem, które ktoś wprawiał w ruch. Czy mu to przeszkadzało? Sądząc po wzroku, który wbijał w drugiego mężczyznę, wynikało, że najwyraźniej tak. Oczekiwał bardzo skrupulatnych wyjaśnień, jeśli miał go znowu odstawić na ziemię. Czy był gotowy stoczyć kolejną walkę zaraz po poprzedniej, z kimś z kim już raz walkę przegrał? Skoro przeżył wystarczająco długo w starciu z Noko, aby przeczekać aż jej stan się uaktywni, to może i w starciu z Bamim będzie tak samo. A nawet jeśli nie, to nie obchodziło go to. Potrzebował się wyładować.

[Risu]

~ 27/38 ~

~ Daisuke ~

~ Wyprawa Rangi A ~

~ Przebudzić bestię II ~

Soundtrack

Bami przez kilka sekund trwał w bezruchu, pozwalając Daisuke na ten wybuch agresji. Patrzył prosto w rozszalałe oczy chłopaka, a w jego własnych, zmęczonych źrenicach odmalował się autentyczny ból i poczucie winy, którego nie zdołałby ukryć żaden alkohol. Przez moment wydawało się, że starzec przyjmie każdy cios, każdą obelgę, byle tylko uciszyć sumienie.
Jednak gdy Daisuke zacisnął chwyt na jego koszuli, coś w Bamim pękło. To nie był już strach przed Noko czy żal. To była duma starego lwa, który mimo połamanych kłów, wciąż potrafił ugryźć.

Nagle, z szybkością, której poturbowany Daisuke nie był w stanie skontrować, dłoń Bamiego wystrzeliła do przodu. Zamiast uderzyć, starszy mężczyzna złapał Nakasadę za nadgarstek i wykręcił go z brutalną precyzją, jednocześnie uderzając go barkiem w klatkę piersiową. Daisuke poczuł, jak resztka powietrza opuszcza jego płuca, a świat wiruje. Chwilę później siedział ciężko na podłodze, przyparty plecami do ściany, podczas gdy Bami stał nad nim, dysząc ciężko.
- Dość! - ryknął Bami, a echo jego głosu sprawiło, że barman upuścił ścierkę. - Myślisz, że jesteś jedynym, który tu cierpi?! Myślisz, że ja chciałem, żebyście skoczyli sobie do gardeł?!

Stary wojownik odwrócił się do przerażonego barmana i rzucił mu na ladę garść monet, które brzęknęły złowrogo w ciszy lokalu.
- Wypierdalajcie stąd. Wszyscy. Karczma zamknięta - rzucił krótko, nie zdejmując wzroku z Daisuke. Goście nie czekali na drugie zaproszenie. W ciągu minuty w pomieszczeniu zostali tylko oni dwaj, wstążka na zakrwawionym stole i zapach rozlanego sake.

Bami powoli, z trudem, usiadł na podłodze obok Daisuke. Oparł głowę o tę samą ścianę i zamknął oczy. Wyglądał teraz na jeszcze starszego niż rano. Jego dłonie, dotąd pewne, lekko drżały, gdy sięgnął po butelkę, która ocalała z zamieszania.
- "Powód jest nieaktualny", co? - powtórzył pod nosem, gorzko się śmiejąc. - Noko zawsze miała talent do skracania skomplikowanych historii do jednego, bolesnego zdania.
Pociągnął długi łyk prosto z butelki i podał ją Daisuke, nie patrząc na niego. W powietrzu wisiał ciężar tajemnic, które miały zostać wyjawione. Bami głośno wypuścił powietrze, jakby zbierał siły, by wrócić do czasów, o których wolałby zapomnieć.

Daisuke rana średnia, łącznie masz lekką, średnią i ciężką

- Bami -
- Noko -