Wioska Kagemure

[Oya]

Dziewczyna spojrzała się na babuszkę i uśmiechnęła się do niej. Nie zdążyła jednak nic powiedzieć a kobieta już była przy kimś innym, mówiąc mu coś całkowicie podobnego, co do niej. Jeszcze bardziej ją to rozbawiło. Najwyraźniej kobieta była mistrzem handlu, zwiększając swoją klientelę przez swoje nagabywanie. Oya podeszła do jej kwiatów i zaczęła je wąchać, udając zainteresowanie. Poprzednie rozmowy wyłapane przez nią przez mieszkańców do niczego jej nie doprowadziły. -Po ile sprzedaje pani kwiaty? Skąd pochodzą?- zagadała do kobieciny, żeby całkowicie się na niej skupiła. Czy coś kupi? Nie wiedziała tego, ale warto było jakoś zacząć znajomość. -Jestem tutaj w interesach. Szukamy z szefem odpowiedniego miejsca do otworzenia interesu. Jednak doszły mnie z różnych stron informację, że wioska nie jest już taka bezpieczna.- dopowiedziała, jak gdyby nigdy nic. Biorąc jednego z ładniejszych kwiatów między palce i wąchając. Nawet jej się podobał ten zapach, był bardzo delikatny, ale z mocnym zaznaczeniem słodkości. Świeży zapach przed wojną sprawiał jej dziwną radość.

[Anzou]

Misja Rangi C
Oya Kaminari, Droga przeznaczenia.
Posty gracza: 6
Posty prowadzącego: 7

Babuszka była w swoim żywiole i od razu zareagowała uśmiechem, gdy dostrzegła, że Oya wykazuje nią jakieś zainteresowanie. Ta uwaga nie trwała jednak wiecznie, bo od razu przeszła do innych potencjalnych kupców. Każdy człowiek, który tutaj przechodził był potencjalną szansą sprzedażową. Oya jednak postanowiła spróbować swojej szansy i zrobić swego rodzaju rozeznanie. Kobieta słysząc pytania o kwiaty automatycznie przeniosła się ponownie swoją uwagą na rozmówczynię z klanu Kaminari.
- To zależy od gatunku, róże - 50, tulipany po 25. Wszystkie kwiaty pochodzą z mojej prywatnej uprawy, ogródek w domu. Dbam o nie jak o własne dzieci! Albo nawet i lepiej!
Kobiety głosy był pełen energii. Chyba naprawdę lubiła swoją pracę, a do tego poświęcała się roślinom, co jest chyba bardzo zdrowym podejściem w życiu. Mieć coś, co sprawia przyjemność i daje zarobić. Połączenie niemalże idealne. Dalej Oya poszła za ciosem i stosunkowo wprost zapytała o sytuacje w wiosce. Kobieta popatrzyła na nią ze zdziwieniem, odetchnęła głęboko i wbiła wzrok w ziemię.
- Zależy co ma Pani na myśli. Zależy od interesu. Nie jest źle, ale w wiosce mówi się, że syn właściciela karczmy został pobity. Czemu - nie wiem. Kto go pobił? A no też różnie mówią, jedni, że to jakieś zbiry, a inni... że wściekły wspólnik. Ja jednak nie wiem co jest prawdą. Mi nikt nie przeszkadza, a i kwiaty dobrze się sprzedają. I tak sobie żyję.