Satori no Bunko

[Nobuo]

Biblioteka oświecenia
Fabuła - Ichirou & Souei

---

Soundtrack

Stanęli na chwilę naprzeciw siebie. Pazur... Souei Matsuda, Shirei-kan... Ichirou Asahi, a naprzeciw nich… -Gadian… Wyniesiony. - Odpowiedział na przedstawienie się Sabaku. Było to jednocześnie przedstawienie i krótkie podsumowanie tego, kim właściwie był. Słowo Wyniesiony zawisło na moment w powietrzu należało do tej samej kasty, o której wcześniej nie chciał mówić zbyt wiele. Z każdą sekundą można było zauważyć coś jeszcze. Białe tatuaże na jego ciele zaczęły delikatnie połyskiwać. Nie był to mocny blask, raczej subtelne odbicie światła, jakby linie na jego skórze reagowały na energię krążącą w tym miejscu.

Pazur w tym czasie nie przysłuchiwał się szczególnie rozmowie obu mężczyzn. Zamiast tego wolał zbierać informacje po swojemu metodą obserwacji. A było na co patrzeć. Setki regałów wypełnionych księgami. Niektóre wyglądały na bardzo stare, inne na świeżo przepisane. Rzędy półek ciągnęły się niemal bez końca po obu stronach pronaosa. Gadian zauważył to spojrzenie. - Te księgi są ogólnodostępne. -Wtrącił spokojnie, jakby czytał Matsudzie w myślach. - To wiedza podstawowa otaczającego nas świata. Staramy się, by Bliżsi byli odpowiednio wyedukowani… zanim przejdą do pracy nad nowymi pismami.

Idąc dalej, co jakiś czas wskazywał dłonią półki, jakby mimochodem podpowiadał im, na co mogą zwrócić uwagę, rozglądając się po pronaosie. W końcu dotarli do miejsca, gdzie zaczynała się właściwa brama. Tym razem Gadian faktycznie zatrzymał się naprzeciw nich. Ichirou zaczął odpowiadać na jego pytania, a mnich słuchał uważnie. Po chwili odezwał się ponownie.- Zakładam, że słyszeliście jedynie legendy o połączeniu ich w klucz. - Powoli złożył ręce za plecami. - Każdy element daje niesamowitą moc… jednak to tylko cząstka. To, do czego prowadzi ten artefakt, pozwala wejść na drogę światu. Odblokować nowe ścieżki, nowe moce, nowe historie. - Na chwilę spojrzał w stronę ogromnych wrót biblioteki.

- Zrozumcie to jako metaforę. Każdy klucz prowadzi do czegoś nowego… ten klucz prowadzi do wielkich zmian. - Zrobił kilka powolnych kroków. - W każdej układance zmiana jednego czynnika potrafi stworzyć zupełnie inny efekt końcowy. - Spojrzał na nich ponownie. - Nie brakowało przecież wiele, byście nie stali tutaj we dwóch… a we trzech. Może nawet wszyscy. - Na moment jego głos przycichł. - Jednak coś się posypało. I dlatego dzisiaj… teraz… spotykam się tylko z waszą dwójką. - Lekko przechylił głowę. - Ten klucz jest dokładnie tym samym. Początkiem nowej drogi. A każdy z was może mieć w niej ogromne znaczenie. - Próbował brzmieć mądrze.

Czy robiło to na kimś wrażenie? Na pewno nie na Matsudzie. Ten wciąż bardziej interesował się tym, co ich otaczało, niż filozofią mnicha. Gadian jednak mówił dalej. - Pytasz, czemu klejnoty są kojarzone z legendą końca. - Odwrócił się w stronę ogromnych wrót. - Po przekroczeniu progu Biblioteki Oświecenia każdy z elementów traci nieodwracalnie swoją moc. - Na moment zapadła cisza. - Wtedy można je już tylko połączyć w klucz… który trzeba uformować w Studni Otwarcia. - Powoli przekręcił głowę w ich stronę. - Dopiero wtedy sam klucz wskaże wam drogę do Świątyni Żywiołów.

Po chwili dodał jeszcze spokojniej - W zasadzie… nie wiadomo nawet, czy biblioteka już nie wysysa z nich mocy. - Jego spojrzenie było teraz zupełnie poważne.- Odwrót w tym momencie jest bezcelowy. - Droga powrotna została zamknięta. Po chwili Gadian znów wrócił do swojego spokojnego tonu. - Informacje zbierają Bliżsi. Na całym świecie istnieją także Dalecy zwyczajnie oczy biblioteki. - Spojrzał na Ichirou. - Dlatego najważniejsze wydarzenia świata rzadko są dla nas zagadką. - Krótka pauza. - Na przykład to… że kryzys polityczny jeszcze nie dopadł twojego domu. - Rzucił w stronę Shirei-kana, sugerowało to, że faktycznie biblioteka ma aktualne informacje, o tym co się dzieje na świecie. Po chwili Gadian ponownie złożył dłonie. - Cenę, o którą pytasz… o której wspomniałem… już wam powiedziałem.

Zrobił krok w stronę drzwi. - Ale jest też coś więcej. - Jego głos stał się spokojniejszy. - Ceną jest rozliczenie z tym, co było… i przyjęcie ciężaru zmiany świata. - Spojrzał na nich uważnie. - Zamknięcie rozdziału tego, co było… i napisanie tego, co dopiero będzie. - Lekko pokręcił głową. - To nic innego jak odpowiedzialność. A nie jeden już pod nią się zapadł. - Na moment jego wzrok przeszedł po nich obu. - Dlatego musicie mieć czystą głowę. - Krótka pauza. - Serce… macie brudne. - Uśmiechnął się delikatnie.- Każdy shinobi ma brudne serce.

Po chwili dodał - Ale głowa… to coś, co można oczyścić. - W tym momencie Souei wtrącił swoją błyskotliwą myśl. Gadian skinął lekko głową. - Podoba mi się twoje rozumowanie. Po czym dodał spokojnie - Jednak po przekroczeniu progu dowiecie się więcej… niż nie jeden człowiek byłby w stanie opracować przez całe życie. - Powoli rozłożył dłonie. - Dlatego sami uznajcie się za godnych przekroczenia progu biblioteki… która stoi przed wami. - Wziął głębszy oddech. - Wy którzy poświęciliście całe życie spełnieniu legendy. - Następnie Gadian wykonał gest pchnięcia dłońmi wrót z 40 metrów.

Ogromne drzwi zaczęły się otwierać... A przed przedstawicielami Klepsydry odsłoniło się jej wnętrze.

Widok

---

Akarui
Misae
Yoichi
Owari - Klik!
Młodszy mnich
Funanori
Gadian - Klik!

---

16