Cmentarz świętych

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 19
Kaito Ishikawa 18

---

Samehada przekazała ci cząstkę swojej chakry, poczułeś jak rana na nodze zaczyna ci się goić. Nie odczuwałeś już takiego tam dyskomfortu.

Plan był zacny posłać falę w stronę Mai, tylko nie została ta fala w żaden sposób naładowana i po prostu machnąłeś mieczem, a w tym czasie spróbował cię ugryźć ponownie pies, był on już na tyle poraniony, że nie stanowił aż takiego zagrożenia. Dlatego też użyłeś na nim dwóch potężnych cięć... Walka dawała wszystkim w kość i wykonałeś dwa szybkie manewry tnące na psie powodują w nim takie obrażenia, że nie było już co zbierać ze zwierzaka, był poszatkowany jak dobra sałatka.

W tym czasie ponownie doskoczyła do ciebie Mai, jak biłeś się z psem, była ponownie w furii zwierzęcej. Dlatego też byprowadziła dwa błyskawiczne ataki drapiąc ci doszczętnie udo i brzuch.

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Walka rozgorzała na dobre, tak się przejąłem, że wyciągając naładowane tanto, nie wypuściłem z niej wiązki choć bardzo chciałem. Rzuciłem tanto, ale pies do mnie dopadł. Samehada powoli leczyła moje rany, ale do tej pory większe obrażenia otrzymywałem aniżeli byłem leczony. Jednak to tylko to cenne istnienie pozwoliło mi dalej stać na nogach, choć wciąż byłem daleko od uznania, że sytuacja jest komfortowa. Walcząc przez cały czas czułem jak Samehada zabiera chakrę, żywiąc się nią oraz próbuje mi ją przekazać.

Chodź byłem mocno ranny nie stosowałem swojej najmocniejszej techniki, gdyż nie chciałem ubić dziewczyny, wobec niej posiłkowałem się swoją najszybszą techniką jeśli takowała była potrzeba, bardziej zależało mi na zasłaniaiu się Samehadą, aby odbierała chakrę Mai i leczyła moje rany.
- Mai, to skończone. Jak widzisz wciąż tu jestem. Nie uciekam. Pozwól sobie pomóc, wróćmy do Atarashi.
Jeżeli będę miał stuprocentową pewność, że mogę ją znokautować nie zabijając zrobię to. Jeżeli będzie chociaż najmniejszy cień szansy, że ją zabije dalej skrywam się za Samehadą, chcąc osłabić dziewczynę. Wyłączam też wzmocnienie miecza, nie chcę zabić Mai, chcę z nią wrócić, zwrócić dług wdzięczności wobec który niej miałem. Całym sercem zależało mi, żeby dziewczynę uratować.

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 20
Kaito Ishikawa 19

---

Postanowiłeś wykonać swoją najszybsza technikę na Mai. Dziewczyna też miała jakiś plan ale nie była aż tak szybka, dlatego też przejąłeś inicjatywę i pierwszy wypłaciłeś jej bombę za pomocą swojej samehady. Na samej dziewczynie nie zrobiło to większego wrażenia tylko ją trochę poraniło, nie była w stanie sie przed tym zablokować.

Jednak w swoim "zwierzęcym szale" ponownie do ciebie dopadła drapiąc cię w losowe miejsca. Było to bolesne doświadczenie jednak były już gorsze w twoim życiu i nie skutkowało to większymi konsekwencjami poza odrobiną bólu... Przynajmniej na ten moment.

Tym razem dziewczyna spróbowała przejąć inicjatywę i chciała na ciebie wskoczyć atakując bezpośrednio twoją głowę. Miałeś jeszcze czas na reakcję. Nie była już tak szybka jak się mogło zdawać. Ale dalej była ona bardzo groźną oponentką po której można było się wiele spodziewać...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Do dziewczyny nie dochodziły moje słowa
- Mai. Mai. Jestem tutaj, to ja Kaito. Słyszysz. To ja Kaito. - choć targały mną emocję starałem się zbytnio nie podnosić głosu
Czułem, że w tym momencie gdybym zbudził to coś co chciałoby, coś co czaiło się gdzieś w tym miejscu, nieuchronnie zginąłbym bez najmniejszych szans na zwycięstwo.

Zadanie Samehada było proste, miała zabierać chakrę Mai i przesyłać mi jej część uzdrawiając mnie tym samym.

Widząc nadciągającą Mai zdecydowałem się odpowiedzieć manewrem obronnym, techniką szerokiego cięcia celując w nogi. Moim celem jest podcięcie dziewczyny i położenie na niej z Samehada, która powinna mieć lepszy dostęp do całkowitego osłabienia dziewczyny. Nawet jeżeli nie będę w stanie jej znokautować to przynajmniej wezmę ją na wymęczenie. W dalszym ciągu chciałem uratować dziewczynę, dalej chciałem uwolnić ja z tego miejsca.

Czułem obrażenia, które mi zadano, było ich coraz więcej, były coraz bardziej dotkliwe, jednak nie zamierzałem się poddać. Tak jak ona oddała za mnie życie, tak i byłem gotowy oddać za nią swoje życie. Od samego początku byłem na to gotów. Patrzyłem na jej twarz i chodź daleko było jej to tej dziewczyny, którą pamiętałem to jednak przed oczami miałam obraz tamtej Mai, którą po raz pierwszy raz spotkałem.

Mai w oczach Kaito

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 21
Kaito Ishikawa 20

---

Ponownie poczułeś jak broń przekazuje ci cząstkę swojej chakry. Pojedyncze pomniejsze rany się momentalnie zasklepiły i wyleczyły, dodało ci to trochę siły i mogło przedłużyć twoje życie i znacząco zwiększyć szanse w walce.

Wykonałeś na lecącej dziewczynie technikę, przy pomocy swojego miecza zblokowałeś jej atak i jednocześnie przyszpiliłeś ją do ziemi. Problem był w tym taki, że zwinnie się z tego wywinęła i ponownie drapnęła cię na poziomie watrąby, bół był potężny.

Ty nie pozostawałeś jej dłużny i korzystając z rękojeści artefaktu jaki dzierżyłeś wyprowadziłeś jej strzała prosto w nos aż lekko odleciała. Myślałeś, że to koniec jednak nie... Dziewczyna podniosła się i wyglądała równie cienko jak ty ale dalej miała w sobie wigor walki... Co musiało jej siedzieć w głowie, co to musiało być za miejsce, że tak była zmanipulowana...

Albo faktycznie dzierżyła do ciebie taką nienawiść za to czego doświadczyła w tym miejscu.

Jak Mai faktycznie wyglądała.

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Walka w dalszym ciągu trwała w najlepsze, pomysły powoli końcyzły mi się jak mógłbym przekonać moją towarzyszkę do poddania się.
- Mai, proszę cię. Wróć do mnie. Przepraszam za wszystko co cię spotkało, przepraszam, że byłem słabeuszem, przepraszam, że nie dałem rady cię wyciągnąć z tego miejsca. Jestem tutaj i nie zamierzam wyjść bez ciebie z tego miejsca. Wyjdziemy stąd razem albo razem zostaniemy tutaj na wieczność. - walcząc wciąż próbowałem do niej przemówić.

Moja taktyka, przedstawiała się następująco, wyciągnąłem bombkę z chili i ruszyłem na dziewczynę zamarkowałem uderzenie swoją najszybszą techniką, po czym tak naprawdę odbiłem się od podłoża i zamiast uderzenia mieczem, skoczyłem w kierunku dziewczyny przyciskając ją do krat celi. Chciałem wyssać z niej chakre za pomocą Samehada, licząc na to, że istota zdoła mnie całkowicie wyleczyć przy okazji odbierając resztę sił Mai. Gdyby dziewczyna za bardzo zaczęłaby się wierzgać, odpalam bombkę chili i łapię Mai za rękę, że nie była w stanie mi uciec. Wiedziałem, że bombka z chili to miecz obusieczny, ale byłem gotów na wszystko, żeby tylko wyciągnąć dziewczynę w całości. W żadnym momencie nie wykonuje uderzenia kończącego, bądź okaleczającego. Stawiam jedynie na uderzenia defensywne, aby nie wyrządzić dziewczynie większej krzywdy.

Mai w oczach Kaito

DLA MG

  Ukryty tekst

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 22
Kaito Ishikawa 21

---

Teraz wpadłeś na pomysł by przejąć inicjatywę, wyciągnąłeś bombkę chilli i rzuciłeś w nią. Nie była w stanie na to zareagować, tak też zasłoniła oczy ale nie odpuściła walki i ruszyła ponownie w twoim kierunku. Ty zrobiłeś piruet za pomocą techniki podcinając jej nogę i wykonałeś ponownie najszybsze cięcie na dziewczynie. Kiedy tak tylko w trakcie zdążyła cię kopnąć podczas upadania.

Mai leżała na ziemi, ty łapałeś oddech po całym zajściu... Gdzieś w oddali cały czas płakał yokai... Przyjrzałeś się dziewczynie ta oddychała ale nie była przytomna, walka ją na tyle wykończyła, że to był koniec.

W tym momencie dobiegł do ciebie Kurogane razem z pieczętnikiem. - Kaito kurwa, gdzieś ty wypierdolił!? - Krzyknął jak tylko zobaczył cię w jednej z cel razem z martwym psem i nieprzytomną dziewczyną. - T... T... To ona? - Zapytał jąkając się Ryoyu. - Nie ważne czy ona, musimy uciekać. Narobiłeś tyle hałasu, że coś zaczęło biegać po katakumbach i to nie w jako jedna osoba tylko cała chmara czegoś lata korytarzami.

Kiedy tylko wystawiłeś głowę na korytarz usłyszałeś jakby cała horda czegoś biegła w waszym kierunku z prawej strony tunelu, Kurogane przybiegł z lewej...

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

W końcu udało mi się powalić Mai, dopadłem do nieprzytomnej dziewczyny, sprawdzając czy wszystkie jej funkcje życiowe są w normie, gdyby było coś niepokojącego mam zamiar dać jej pigułkę bojową oraz pigułkę ze skrzepniętą krwią oraz swoimi i jej ciuchami opatrzyć jej ewentualne rany, które nie wyglądając zaciekawie. Na wszelki wypadek ze swoich ciuchów oraz z ciuchów dziewczyny robię więzy i wiąże nadgarstki i kostki dziewczyny, dodatkowo ją kneblując. Po tych zabiegach sam wziąłem pigułkę ze skrzepnięta krwią, schowałem Samehade, swoje tanto i kiedy podniosłem dziewczynę wparował Kurogane z Ryoyu... Ucieszyłem się na ich widok.
- To nie czas na wyjaśnienia. Mam Mai. Wynośmy się stąd. - zawołałem do Kurogane.
Po usłyszeniu tego co się dzieje, co się obudziło spojrzałem na Kurogane
- Prowadź. - nakazałem mu
W tym momencie nie wiedziałem, co jest gdzie, nie byłem w stanie odnaleźć się w tym miejscu. Liczyłem na mojego towarzysza, który z pewnością uciekając miał o wiele lepszą orientację co się tutaj dzieje i którędy należy uciec, aby uwolnić się z tego miejsca.

Mai trzymałem mocno w swoich ramionach, byłem gotowy poświęcić swoje życie tak jak ona poświęciła swoje dla mnie. Byłem gotów przyjąć na siebie każde ewentualne uderzenie które miałoby w jakiś sposób być w nią wymierzone. Całą uwagę skupiłem dokładnie na tym celu, część pozostawiając na biegnięcie za Kurogane.

Ekwipunek zużyty

Poprzednia tura
1 x bombka chili

Aktualna tura
1 x pigułka ze skrzepniętą krwią

Aktualna tura deklaracja
Jeżeli będzie taka potrzeba to dla Mai
1 x pigułka ze skrzepniętą krwią
1 x bojowa pigułka żywnościowa

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 23
Kaito Ishikawa 22

---

Zaczęliście biec w stronę, z której wcześniej przybiegłeś. Ku twojemu zaskoczeniu korytarze, które wcześniej wydawały się chaotyczne, nagle okazały się dziwnie proste w swojej konstrukcji. To coś, co was goniło, zdawało się przyśpieszać. Z każdym waszym krokiem w stronę wyjścia jego odgłosy stawały się coraz głośniejsze. Tylko… właśnie. Jakiego wyjścia?... Żadnego nie było.

Biegliście dalej korytarzami, mijając kolejne pomieszczenia. Wszystko zaczynało się zlewać w jedną, bezkształtną całość. Jakbyście krążyli w kółko. Jakby te same ściany wracały raz po raz. Czy mogłeś jeszcze ufać temu, co widziałeś? Czy może już nie do końca? Po kilku minutach biegu dotarliście do jakiegoś ogromnego holu. Wpadliście przez masywne drzwi, które otworzyły się z głośnym echem. Z pomieszczenia wychodziły trzy kolejne korytarze. Układ tego miejsca sugerował, że znajdujecie się w samym centrum katakumb. Dodatkowo przez cały czas biegliście pod górę.

Na samym środku pomieszczenia z góry padało światło. Nie wiedziałeś jednak, co to za światło. Nie byłeś w stanie go rozpoznać. - Kurwa gdzie uciekać?! - Kurogane zatrzymał wszystkich i rozejrzał się nerwowo, szukając jakiejkolwiek drogi ucieczki. Co mogliście zrobić w tym momencie? Ty cały czas biegłeś z Mai na rękach, nieprzytomną i bezwładną. - Za światłem! - Pierwszy raz Ryoyu powiedział coś bez zająknięcia. Komunikat był prosty, szybki i jednoznaczny.

Kurogane tylko kiwnął głową. Rozpędził się i z całej siły uderzył pięścią w sufit w miejscu, z którego padało światło. Kamień pękł z głuchym hukiem. W suficie pojawiła się dziura. Kurogane chwycił Ryoyu i wyskoczył pierwszy. Ty zrobiłeś dokładnie to samo, przeskakując przez wyrwę z Mai na rękach.

Chwilę później… Znaleźliście się gdzieś w lesie…

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Kurogane ruszył, a ja zanim, biegłem co tchu, przyglądając się Mai czy wszystko z nią w porządku. Czułem, że coś się zbliża w naszym kierunku, czułem złowrogą siłę, coś co było w tamtym momencie dla mnie przytłaczające, jednak nie zamierzałem nawet odwrócić się i na to spojrzeć. W tym momencie zrealizowałem cel swojej misji przyszedłem po dziewczynę i zamierzałem z nią uciec.

W kluczowym momencie Ryoyu zachował trzeźwość umysłu i wyrzucił z siebie chyba ostatni pomysł jaki mu wpadł do głowy, jednak trzeba było przyznać, że kwestia za podążaniem ze światła okazała się strzałem w dziesiątkę. Wyskoczyłem za swoimi towarzyszami i dalej nie odwracając się biegłem co tchu, uciekając od tego miejsca najdalej jak się tylko dało.

W dalszym ciągu czuwałem nad Mai, gdyby coś się z dziewczyną miało zadziać to oprócz pigułek które miałem dla niej specjalnie naszykowane zamierzałem wykonać w ostatecznym akcie rzecz ostateczną... Włożyć w jej rękę Samehade i nakazać tej wspaniałej istocie która mnie dzisiaj uratowała, aby skonsumowała moją chakrę i wyleczyła dziewczynę.

Na ten moment biegłem dalej, nie zaważając uwagę na nic, chcąc uciec jak najdalej z tego miejsca. Gdyby tylko była taka możliwość pytam się towarzyszy czy znają się na leczeniu i czy ewentualnie nie posiadają lepszych więzów, aniżeli moje i Mai ciuchy.

Ekwipunek zużyty

Poprzednie tury
1 x bombka chili
1 x pigułka ze skrzepniętą krwią

Aktualna tura deklaracja
Jeżeli będzie taka potrzeba to dla Mai
1 x pigułka ze skrzepniętą krwią
1 x bojowa pigułka żywnościowa

[Nobuo]

Stare śmiecie
Misja S - Kaito Ishikawa

---

Posty
Nobuo 24
Kaito Ishikawa 23

---

Wybiegli wszyscy z katakumb znajdując się w lesie, pod wpływem adrenaliny spowodowanej tym czymś co ich goniło odbiegli jeszcze kilkadziesiąt metrów i dopiero po tym mogli na sekundę złapać oddech. - No to nieźle nas wywiało, Ryoyu ustal kierunek i wracamy do domu. - Akurat był poranek to na wieczór mogliście bez problemu zdążyć wrócić do osady.

Ryoyu korzystając z najprostszej techniki jakiej można użyć w lesie spojrzał na korony drzew, momentalnie ustalił kierunki i ruszyli w stronę południowego - zachodu. Mai cały czas była nieprzytomna, nie mieliście nikogo na stanie kto jakkolwiek znałby się na sztuce leczenia. Dlatego też cały czas miałeś sprytnie przygotowane pigułki, jednak dziewczyna nie wyglądała na taką jakby jej stan był niestabilny.

Podróż żwawym tempem zajęła wam dobre kilka godzin, w międzyczasie były rozmowy na temat tego miejsce, jednak pieczętnik i Kurogane nie mieli zamiaru się z tobą podzielić niczym więcej na temat tego miejsca... Jakby woleli zachować to czego się dowiedzieli dla siebie, albo nie uznali, że jesteś godny takiej wiedzy jaką była znajomość literatury znajdującej się w bibliotece w katakumbach... Ciekawe co tam mogło być?

Ty miałeś jednak na głowie ważniejsze sprawy jakimi było odstawienie Mai do szpitala i też w ten sposób tego samego dnia byłeś w stanie ją zanieść do szpitala w Atarashi, gdzie przejęli ją już na wejściu ludzie którzy wiedzieli jak jej pomóc.

Misja zakończona sukcesem! Gratulacje!

---

Kurogane Ryūzō - KLIK
Ryoyu
Przechodzień
Yokai
Głos
Mai

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Fabuła

Wiosna 396 roku Atarashi

Biegłem, biegłem i jeszcze raz biegłem co tchu ile tylko miałem sił w nogach. Dopiero po jakimś czasie przestałem biec orientując się, że nikt już nas nie goni. Złapałem oddech wraz z moimi towarzyszami i szliśmy dalej prędkim krokiem. Okazało się, że żaden z nich nie zna się na leczeniu, co mnie bardzo zmartwiło. Jednak na szczęście, nie potrzebowałem natychmiastowej pomocy medyka. Uspokojony trochę tym faktem, dzielnie maszerowałem przed siebie. Po drodze koło mojej nogi pojawił się kitsune, a na ramieniu usadowił się karasu. Obydwoje w zwierzęcy sposób wyrazili swoje wielkie zdziwienie dziewczyną, zwłaszcza kitsune nie mógł skończyć obwąchiwać Mai, jej zapach musiał ją bardzo intrygować.

Choć nikt nas nie gonił to i tak popędzaliśmy siebie, choć tempo mieliśmy umiarkowane. Z plusów tej sytuacji szybciej dotarliśmy do Atarashi gdyż już na wieczór ujrzeliśmy wioskową bramę. Przeszliśmy przez nią bez większych problemów. Strażnicy ujrzeli mnie oraz Kurogane i bez słowa przepuścili również resztę naszej kolorowej zgrai.

Opuściłęm chłopaków zapamiętując im, że w dalszym ciągu traktują mnie jak kogoś obcego. Co nie było miłe. Jednak nie zamierzałem tego komentować czy bawić się w zbędne uszczypliwośći, najzwyczajniej w świecie przyjął ten fakt do swojej świadomości i tyle... Bo cóż innego mógłbym zrobić ?

Z/T