Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

[Haretsu Raigen]

Stałem jak słup soli podczas przemowy obok reszta mojej drużyny, odprowadzałem wzrokiem Hikaito którego wrócili do szeregu i zanim się obejrzałem strażnik był już gdzieś w środku przemowy, szkoda że nie pamiętam początku ale raczej nic ważnego nie wspominał.
Dosiadłem się posłusznie ze swoją drużyną do stołu, obok Hikaito. Obleśne danie na misce wywoływało prędzej odruchy wymiotne niż pobudzało kubki smakowe.

Tak czy siak, zabrałem się za posiłek, czułem się wyczerpany. Uniosłem łeb przed siebie gdy Manjiro wspomniał o mnie, od razu wyprostowałem plecy dumnie unosząc brodę. Tak, jestem Haretsu, Raigen Haretsu. Dziedzic klanu i następca zarządców Tsurai. Uważaj jak się do mnie zwracasz, nie chciał byś mnie chyba obrazić?

Słysząc szeptanie Hikaito tuż obok mnie, które na wpół przerwało mój monolog i rozmowę z Manjiro spojrzałem po lewo prosto w oczy Hikaito, złapałem głębszy wdech widocznie nasycając swoją sylwetkę pomimo palącego bólu od pieczęci. Jak mnie nazwałeś? Jak śmiesz odnosić się do mnie bez krzty szacunku! Utrzymując w prawej dłoni widelec zrobiłem wymach prosto w dłoń Hikaito leżącą na stole między misami. Zerwałem od razu z miejsca pozorując realny konflikt. Żądam przeprosin! Krzyknąłem wręcz na całą sale do Hikaito, tak by większość oczu była skierowana na mnie i czekałem na rozwój sytuacji. Nie wiedziałem czy strażnicy zareagują, czy nieświadomie pomogą Hikaito w jego planie.