Warsztat kowala

[Ayumu]

"Ochotnik"
Misja rangi C (Senrankai)
Mumei
Kolejka 4/14+

Mumei zeskoczył i zaczął badać okolicę. Największą jego uwagę przykuły beczki, które potraktował jako potencjalą kryjówkę. Fakt faktem, uciekinier był niewielkiego wzrostu, więc miało to bardzo dużo sensu. Podszedł i by zajrzeć do beczki, otworzył jedną, zobaczywszy w niej tylko wodę. Potem drugą, również to samo. Kątem oka dostrzegł przemieszczającego się człowieka, piekarza, który z impetem wychodził z budynku.

- Co mnie tu! - zaczął się drzeć - Najpierw jeden mi skacze na mąkę, teraz drugi grzebie w beczkach! Co, okraść uczciwego człowieka się zachciało? - wymachiwał wielką łopatą do chleba i gdyby nie zręczny unik, Mumei by pewnie dostał, chociaż nie był to atak, a raczej gestykulacja z narzędziem w dłoni. - Sio mi stąd! - darł się jeszcze, dalej wymachując łopatą.

Niby nie zdążył zadać żadnych pytań, ale dużo się dowiedział. Goniony zeskoczył na worki z mąką, co miało być następnym krokiem sprawdzenia po beczkach. A w połaczeniu z machaniem drewnianym narzędziem spowodowało, że odsuwając się od beczek Koseki zerknął jeszcze w stronę worków. I widział wgniecenie po lądowaniu z niewielkiej odległości. Mało tego, widział ślady mąki na ziemi. I to ludzkie ślady zrobione z mąki. Najwyraźniej złodziej niefortunnie ubrudził się czymś, co pozostawiało jego trop, nawet w mieście.

[Mumei]

Mumei zeskoczył z krawędzi dachu lekko i niemal bezszelestnie, od razu zaczynając badać najbliższą okolicę. Jego uwagę przyciągnęły stojące przy ścianie beczki. Uciekinier był niższy i drobniejszy od niego, więc takie miejsce mogło posłużyć za szybką kryjówkę. Podszedł do pierwszej i uchylił wieko. W środku była tylko woda. Sprawdził drugą – ten sam widok.
Kiedy się odwrócił, z budynku obok wypadł piekarz z łopatą do chleba w dłoni. Mężczyzna był wyraźnie wzburzony i zaczął gwałtownie gestykulować narzędziem. Mumei odsunął się o krok i zrobił szybki unik, by nie znaleźć się w zasięgu drewna przecinającego powietrze. Cała sytuacja była bardziej chaotyczna niż groźna, ale shinobi i tak zachował ostrożność.
W tym krótkim zamieszaniu zdążył jednak dostrzec coś ważniejszego.
Jego wzrok powędrował ku workom z mąką ustawionym na podwyższeniu. Na jednym z nich widniało wyraźne wgniecenie, jakby ktoś przed chwilą wylądował na nim z niewielkiej wysokości. Jeszcze bardziej wymowne były ślady na ziemi. Rozsypana mąka zostawiła jasne odciski kroków prowadzące dalej w uliczkę.
- Chyba mam "coś", tam! - na twarzy Mumeia pojawił się lekki uśmiech. Podniósł dłoń do skroni i wykonał szybki, swobodny gest przypominający żartobliwe salutowanie, dwa palce przyłożone do czoła, krótkie skinienie głową, jakby chciał pokazać, że wszystko jest pod kontrolą.
Chwilę później ruszył za tropem.
Nie przyspieszył do pełnego biegu. Zamiast tego przeszedł w lekki, sprężysty trucht. Wystarczająco szybki, by nie zgubić śladów mąki, ale na tyle spokojny, by zachować pełną czujność. Jego wzrok śledził kolejne odciski na ziemi, jednak jednocześnie obserwował całe otoczenie. Dachy, wąskie przejścia między budynkami, cienie przy ścianach, ruch przechodniów. Uciekinier mógł w każdej chwili spróbować zasadzki albo zmienić kierunek. Mumei był na to przygotowany.
W jego umyśle już czekała gotowa technika podmiany. W mieście nie brakowało przedmiotów, które mogłyby posłużyć jako punkt dla Kawarimi no Jutsu. Beczki, skrzynie, kosze czy porzucone narzędzia. Gdyby coś nagle poszło nie tak, był gotów zareagować w ułamku sekundy. Na razie jednak podążał za tropem spokojnie i metodycznie, pozwalając rozsypanej mące prowadzić się dalej przez uliczki.

z/t główna ulica