Górska Samotnia

[Kaito Ishikawa]

Lato 396
Wyprawa A
Anzou
"Wybraniec kłów" _____________________________
Posty:
MG: 4
Anzou : 3
_____________________________

Szedłeś dalej, tylko to już był koniec korytarza, gdzie miałeś pójść ? Zostało ci jedynie wskoczyć ponownie do wody, aby pójść dalej. Zanurkowałeś woda o dziwo nie była lodowata, ale też nie była gorąca była przyjemnie idealna. Płynąłeś powoli przed siebie, poruszałeś się po korytarzu o średnicy pięciu dorosłych mężczyzn, dlatego też nie musiałeś martwić się, że gdzieś po drodze utkniesz. Kiedy znajdowałeś się w połowie własnych sił, znalazłeś u góry mały tunel, gdzie mogłeś wynurzyć głowę i zaczerpnąć świeżego powietrza. Było to bardzo wygodne. Po złapaniu kilku oddechów płynąłeś dalej, aż w końcu znalazłeś się na brzegu.

Stanąłeś na nogi, aby ponownie usłyszałeś grzmot, a po nim ponownie jak wcześniej po skałach rozniosła się energia, wyczułeś jak kamienie trzęsą się, po czym fala mocy spłynęła na ciebie rozchodząc się po całym twoim ciele. Ponownie jak to wcześniej miało miejsce, w uszach wciąż słyszałeś grzmot choć już dawno wszystko się uspokoiło..

Rozejrzałeś się po miejscu do którego dopłynąłeś, okazało się, że znajdujesz się... w tym samym miejscu z którego wyruszyłeś. Znajdując się ponownie przed tymi samymi trzema korytarzami uświadomiłeś sobie, że zatoczyłeś małe kółko. Co to wszystko mogło oznacza ? I jak znaleźć wyjście z tej sytuacji ? Może odpowiedź czai się w którymś z pozostałych korytarzy ?

Archiwum Głosów

Raijin - KLIK

[Anzou]

Chłopak miał dwie możliwości. Skorzystał z opcji, która wiązała się z zanurkowaniem i płynięciem. Nastolatek mógł sobie przypomnieć morderczy trening, który przeprowadzała mu Kagada. Anzou doskonale pamiętał, jak jakiś czas temu, przy Kujanari nurkował ze swoją ekipą, wycieńczony, wypruty z Chakry. Penetracja takich tuneli, gdy jest się względnie pełnym sił nie jest taka skomplikowana. Kaminari pędził ile sił w mięśniach, nie miał pojęcia jak długi jest tunel, jak wiele czasu będzie musiał spędzić pod wodą, miał z tyłu głowy też opcje, aby potencjalnie zawrócić, gdy będzie brakowało mu tlenu. Chłopak MUSI przeżyć. To jest absolutny priorytet. Sam czas nurkowania nie był aż tak długi, Władca Laserów po drodze znalazł jakąś specyficzną komnatę, dzięki której zaczerpnął powietrza, odsapnął trochę i mógł ruszyć w dalszą podróż. Pozytywnym aspektem był również fakt, że miejsce, w którym pływał Kaminari było stosunkowo szerokie, nie było ryzyka utknięcia i śmierci z powodu... braku tlenu. Anzou niczym rybka płynął i dostrzegł koniec swojej podróży, wyszedł na powierzchnie i okazało się, że tym razem znajdował się w tym samym miejscu, do którego wpadł.

- O co w tym wszystkim chodzi? W sumie... sprawdziłem tylko jedną z dróg. Teraz szanse są większe...
Powiedział Anzou pod nosem, ale wtedy znowu huknęło. To było bardzo dziwne uczucie, dźwięk był niezwykle podobny do poprzedniego. Czyżby ponownie piorun uderzył w górę, gdzie w tunelach znajdował się Władca Laserów? Głos Raijina też ucichł, czyżby Anzou wrócił do pełni sił i zmysłów?
- Którędy, Raijinie?
A cóż szkodzi spróbować, prawda? Anzou chwilę oczekiwał na odpowiedź, jeżeli jakaś wskazówka padnie ze strony dziaduszka - zasugeruje się jego odpowiedzią. Jeżeli nie - wybierze tym razem tunel środkowy. Oczywiście - w pełni skupiony, licząc, że tym razem Piorun go poprowadzi w miejsce, gdzie uda mi się znaleźć nie tylko wyjście, ale również i siłę, która pomoże mu w walce z zagrożeniami. Jak będzie potrzeba - Anzou oświeci sobie drogę użytą już wcześniej techniką. Jest gotowy do obron i reakcji.

[Kaito Ishikawa]

Lato 396
Wyprawa A
Anzou
"Wybraniec kłów" _____________________________
Posty:
MG: 5
Anzou : 4
_____________________________

Zapytałes na głos licząc, że może ktoś ci tym razem odpowie tak się niestety nie stało. Korzystając z latarki poszedłeś w głąb środkowego tunelu. Po kilkunastu przebytych metrach wszystko wyglądało dokładnie tak samo jak w tunelu po lewej stronie. Po chwili korytarz zaczął dziwacznie zakręcać wokół własnej osi, w pewnym momencie zrozumiałeś, że znajdujesz się niżej, ale tak jakbyś zawracał z powrotem do miejsca z którego przybyłeś.

Na dole ponownie natrafiłeś na jaszczurki tym razem te były w kolorze żółtym z elementami zielonego. Schemat był bardzo podobny na początku znalazłeś tylko kilka sztuk, a z każdym przebytym metrem orientowałeś się, że ich coraz więcej i więcej, aż w końcu doszedłeś do pokaźnego stada oraz do końca korytarza.

Na końcu również znajdowała się roślina, którą zdołałeś dostrzec już z pewnej odległości, gdyż była w stanie oświetlić pobliską przestrzeń tym razem jednak w przeciwieństwie do tamtej mieniła się żółtym kolorem.

Chwilę się rozejrzałeś i tak, mały zbiornik wody z prowadzącym dokądś tunelem też znalazłeś.

Miałeś czas, aby nad tym wszystkim się porządnie zastanowić, może powoli zacząć wysnuwać jakieś wnioski. Miałeś czas gdyż zbytnio ci się nie spieszyło, a warto było dodać, że zwierzęta które ci towarzyszyły nie przejawiały w stosunku do ciebie złowrogich zamiaru, a przynajmniej jak na razie.

Archiwum Głosów

Raijin - KLIK

[Anzou]

Z każdą kolejną minutą Anzou rozumiał mniej. Znalazł się w bardzo specyficznej sytuacji, w jakichś tunelach, które dotychczas prowadzą chyba do nikąd. Kaminari musiał jednak działać. Korytarz był nieco inny, chłopak jednak miał jakieś wrażenie, że jest jakoś… znajomo. Władca Piorunów po chwili też dostrzegł jaszczurki, nie tak dużo, ale ich liczba się zwiększała. Analogicznie jak poprzednio, z różnicą koloru. Władca Piorunów szedł jednak dalej i dotarł do miejsca, gdzie ponownie był to ślepy zaułek, jedynie roślina miała inny kolor. Liczba jaszczurek była podobna. Anzou sięgnął pamięcią do momentu nurkowania, nie przypomina sobie faktu, żeby widział jakiś dodatkowy tunel, więc… nie powinien wypłynąć w tym samym miejscu. Drogi znowu były dwie - bawić się w nurka lub ruszyć powrotnie. Anzou postanowił nieco popływać, jeżeli wypłynie w tym samym punkcie - to wszystko przestanie mieć sens. Władca Piorunów wziął wdech i zanurkował. To była jego szansa, aby rozwiać wątpliwości. Kaminari nie forsuje jednak tempa, jeżeli będzie wiedzieć, że nie dopłynie - zawróci. Ryzyko nie ma sensu, nie teraz, gdy wszystkie rzeczy zostały jeszcze niesprawdzone. Anzou mimo to liczy, że uda mu się wypłynąć gdzie indziej.

[Kaito Ishikawa]

Lato 396
Wyprawa A
Anzou
"Wybraniec kłów" _____________________________
Posty:
MG: 6
Anzou : 5
_____________________________

Wskoczyłeś do wody, orientując się, że jest tako samo przyjemnie miła pod kątem ciepła jak ta w której już się dzisiaj zamoczyłeś. Nabrałeś odpowiednio dużo powietrza i zanurkowałeś, po kilku ruchach gdy podpłynąłeś do przodu zauważyłeś, że tunel prowadzi do góry. Zacząłeś nim płynąć nie musząc martwić się o zaklinowanie. Po kilku metrach dostrzegłeś światło, aby po następnych kilku mocniejszych ruchach wyjść na większy akwen tuż przy wodnej roślinności znajdującej się na dole. Przyspieszyłeś tempa i już byłeś na zewnątrz, zorientowałeś się, że ponownie wróciłeś do głównej komnaty, skąd mogłeś wejść do trzech jaskiń, które były przed tobą.

Wstałeś, co to wszystko mogło oznaczać ? Ponownie usłyszałeś grzmot, a chwilę po nim poczułeś rozprowadzającą się ogromna dawkę energii po skalnych elementach otoczenia, które ponownie przez ciebie przeszły. Postąpiłeś kilka kroków i choć już wszystko tak jak szybko przyszło tak równie szybko odeszło to jednakowoż w uszach dalej dudnił ci dźwięk grzmotu niosącego się echem po skalnych półkach.

Co to wszystko miało oznaczać ? Został ci jeszcze jeden korytarz ten po prawej stronie. Jednak czy aby na pewno napotkasz coś innego ? Czy mogłeś spodziewać się jedynie innego koloru kwiatka oraz jaszczurek ? Z pewnością los w postaci Raijina na sam koniec igrał z tobą niemiłosiernie, jednak w końcu była to próba, która miała na celu zwiększenia twojego ofensywnego wachlarza.

Archiwum Głosów

Raijin - KLIK

[Anzou]

Chłopak z klanu Kaminari wskoczył do wody i od razu poczuł, że temperatura cieczy jest podobna do tej, w której nurkował już wcześniej. Niebieskooki poruszał się stosunkowo szybko, chciał przebyć tajemniczą drogę w możliwie najszybszym tempie. Nie miał zamiaru kiblować tutaj tygodni, musiał działać, musiał zdobyć odpowiednią siłę i wesprzeć klan w ostatecznych starciach z wrogiem. Musiał pomóc Chino zdobyć to, co chciała. Władca Piorunów po chwili przemieszczania ponownie znalazł się w miejscu, w którym wszystko się zaczęło. Historia zatoczyła krąg. Władca Laserów był bardzo zdezorientowany, próbował wyciągnąć jakieś wnioski, ale jego myślenie zostało przerwane przez kolejne wyładowanie elektryczne i dźwięk, który przeszył całą grotę. Dźwięk był bardzo intensywny, niewiele miał wspólnego z przyjemnościami, Anzou próbował jakkolwiek namierzyć jego źródło i dalszy kierunek - o ile jest to w ogóle możliwe. Dwie z trzech dróg zostały już przebadane. Dwie z tych dróg przyprowadziły Anzou do miejsca początkowego, gdzie pojawiając się przywitał go piorun. Czy to wszystko było jakimś... przypadkiem? Nastolatek podrapał się po głowie i otrzepał delikatnie z wody. Nie był jeszcze zmęczony, miał siłę, ale cała sytuacja powoli go drażniła. Największą zagadką było jednak to, że Kaminari płynął pierwszy raz i nie zauważył żadnej innej drogi, a finalnie wylądował w tym samym miejscu. Zanim jakiekolwiek, inne, może drastyczne kroki zostaną podjęte - chłopak musi zbadać dokąd zaprowadzi go tunel, którym jeszcze nie szedł. Dopiero wtedy, mając pełny ogląd sytuacji będzie mógł podjąć jakąś inną decyzję. Góry ot tak same się nie zasklepiają. Tego jest pewien Niebieskooki. Anzou ruszył zatem trasą, którą jeszcze nie szedł, spodziewał się tam podobnego schematu: jaszczurki, być może w innym kolorze, do tego potem roślina i tajemniczy zbiornik z wodą. Niemniej - gotowy był też na inne scenariusze, takie, które będą wymagały od niego automatycznych reakcji, odruchów obronnych. Białowłosy również zamierza oświetlić sobie trasę, o ile zajdzie taka potrzeba. Nie pytał już o nic Raijina. Nie da to nic, a przynajmniej... tak uważał w chwili obecnej.

[Kaito Ishikawa]

Lato 396
Wyprawa A
Anzou
"Wybraniec kłów" _____________________________
Posty:
MG: 7
Anzou : 6
_____________________________

Ruszyłeś do przodu, ostatnim możliwym wejściem które ci pozostało do zwiedzenia. Nie było niespodzianki, wszystko z początku wyglądało dokładnie tak samo, jak w dwóch pozostałych jaskiniach. Zwykłe skalne półki niczym się nie wyróżniające. Rozświetlając sobie korytarz, zorientowałeś się, że w tym przypadku droga lekko skręca w lewo. Po kolejnych kilku metrach zacząłeś natrafiać na jaszczurki, które całe były na niebiesko z małymi elementami żółtego oraz z zielonymi oczkami. Zaprawdę dziwne to były stworzenia.

Tak jak we wcześniejszych przypadkach dotarłeś do końca tunelu, oczywiście był tam zbiornik wodny, który dokądś prowadził, masa jaszczurek, które również na ten moment wyglądały jakby były pokojowe do ciebie nastawione, oraz kwiat. Roślina która również rozświetlała jaskinie rzucała niebieskie, wręcz granatowe światło. Takiego koloru również była ona sama. Zdawało ci się jakby jaszczurki ją opatulały... Czy to może mieć znaczenie ? W każdym razie znowu mogłeś płynąć albo zawrócić tunelem którym przyszedłeś.

Jednak czy rozwiązaniem twojej sytuacji było takie krążenie, czy może coś po drodze pominąłeś, coś czemu należało się lepiej przyjrzeć ? Trudno było odpowiedzieć na to pytanie przy takich szczątkowych informacjach, jednak było to dodatkowe wyzwanie samego Raijina.

Archiwum Głosów

Raijin - KLIK

[Anzou]

Aby mieć 100% pewności chłopak z klanu Kaminari postanowił przebyć drogę ostatnim z tuneli. Podejrzewał, że sam tunel będzie w jakiś sposób wpisywać się w dotychczasowy schemat. Trochę ciemności, trochę zakrętów, a finalnie - jaszczurki, ich zwiększająca się ilość i finalnie - roślina o jakimś kolorze, odpowiadającym jaszczurkom. Niebieskooki dostrzegł, że kolor jaszczurek jest niebieski, co było trzecim już kolorem. Chłopak przypomniał sobie wtedy słowa Raijina. Niech prowadzi Ciebie czysty piorun. Pioruny zazwyczaj mają podobny kolor do tego, przez co Kaminari przyspieszył kroku. Na końcu klasycznie znajdowała się już roślina, a jaszczurki... jakby ją otulały? To było wyjątkowe zachowanie. Wcześniej tylko obserwowały. Czyżby natura dawała mu jakieś znaki? Kaminari przykucnął przyglądając się bliżej roślinie, szukał w niej jakiegoś znaku, czegoś może... znajomego?

Ponownie - były dwie opcje. Wrócić na miejsce, z którego przyszedł Anzou, spróbować jeszcze raz, na spokojnie to sobie tam ułożyć lub... zanurkować. Być może niebieski kolor łączy się jakoś z burzą, grzmotami, przez co może finalnie doprowadzi to Władcę Piorunów do wyjścia albo innego miejsca? Do tej pory chłopak krążył w kółko. Pora wyrwać się z tego kręgu, ruszyć naprzód i zdobyć moc, o której mówił Raijin. Białowłosy nie ma nic do stracenia, postanowił ponownie - zanurkować, wziąwszy uprzednio solidną dawkę powietrza. Standardowo - nie narzuca sobie jakiegoś drastycznego celu, żeby wypłynąć z drugiej strony, wszystko będzie robił w ramach swoich limitów, które dość dobrze zna. Jeżeli Anzou wypłynie na w punkcie początkowym... to będzie raczej oznaczać jedno - brak jakiejś względnej logiki w miejscu, w którym się znajduje, czyli... może wpływ iluzji? Jakieś silne Genjutsu, które manipuluje otoczeniem? Czy może Anzou tak mocno oberwał w trakcie upadku, że poprzepalało mu styki?

[Kaito Ishikawa]

Lato 396
Wyprawa A
Anzou
"Wybraniec kłów" _____________________________
Posty:
MG: 8
Anzou : 7
_____________________________

Bez problemu przepłynąłeś przez wodny tunel, ciepła woda tylko uprzyjemniła ci tą podróż. W żadnym momencie nie poczułeś się zagrożony albo, że nie dasz rady. Wszystko poszła gładko jak wcześniejsze dwie próby, co finalnie skończyło się tym, że wypłynąłeś na brzeg. Choć wiedziałeś co cię czeka to i tak miałeś nadzieję na inne zakończenie... Tak ponownie wróciłeś do miejsca wyjścia.

Mogłeś zacząć się zastanawiać nad bezsensem tej sytuacji. Jednak w tym momencie ponownie usłyszałeś uderzenie, które niosło się po skalnych ścianach, tym razem było ono o wiele, wiele silniejsze. Nawet zdołało rzucić cię na kolana, czy też jak mogłeś spojrzeć w lewo zniszczyć skorupę skalnej ściany.

Pod nią mogłeś dojrzeć to co skrywało. Mianowicie był to ogromny, skalny obraz w ścianie, jakby wykuty przez kogoś dłutem. Przedstawiał łąki, piorun oraz burzowe niebo, w każdym z tych części mogłeś dojrzeć małe wgłębienia. Czyżby to była jakaś łamigłówka ?

Nic innego nie dostrzegłeś co mogłoby chociaż na trochę przybliżyć cię do rozwiązania sekretu tych pomieszczeń. Ile byś nie przyglądał się reszcie scenerii w tym miejscu nic się nie zmieniło oprócz tej jednej ściany oraz silniejszego grzmotu. Czyżby on wyznaczał twój koniec ? Na wszystkie pytania musiałeś odpowiedzieć sobie sam.

Archiwum Głosów

Raijin - KLIK