Szlak transportowy

[Yukari]

-Szczerze, to nie wiedziałam czego miałabym się spodziewać podróżując z Tobą, ale dziękuję, że nie zamierzasz mnie trzymać na uboczu. Postaram się Ciebie nie zawieźć - po raz kolejny Yukari stawiała sobie poprzeczkę nieco wyżej. Tutaj nie była wystawiana do walki w kontrolowanych warunkach. Wydawało się, że teraz ważniejsze od tego było śledztwo i znalezienie ludzi, którzy uprzykrzają życie kupcom.

Komentarza na temat swojej opowieści czarnowłosa już nie usłyszała. Drzewo znajdujące się przed nimi dosłownie runęło na ziemię z ogromnym hukiem. Konie zaczęły szaleć i gdyby nie to, że Yukari potrafiła jeździć, zapewne by spadła, a to nie skończyłoby się dobrze. Zwierzę w końcu się uspokoiło, a do niej dotarły słowa wypowiedziane przez osobę znajdującą się z tyłu. Gdyby nie fakt, że głaskała konia chcąc go całkowicie wyciszyć zareagowała by gwałtowniej. Odwróciła się po chwili a jej oczom ukazało się pięciu mężczyzn. Obrzydliwych mężczyzn, którzy nie mieli za grosz kultury, którzy krzywdzili... I to uderzyło ją najbardziej.

W ślad za Jun zeszła z konia. Była to dla niej całkiem nowa sytuacja, pierwszy raz miała walczyć bez obecności chłopaków. I pierwszy raz nie do końca wiedziała co ma zrobić i jak daleko się posunąć. Akira zabijał, ona... nie koniecznie była do tego przekonana, jeżeli była taka możliwość wolała tego unikać. Widziała jednak siekiery w ich dłoniach i to nasunęło jej jedno pytanie. Jak daleko byliby w stanie się posunąć by uzyskać to czego chcieli? Skinęła głową w stronę Jun, po czym skupiła całą swoją uwagę na mężczyznach po lewej stronie i choć nie chciała ich skrzywdzić, to nie wykluczała takiej opcji.

Znając swoje słabsze strony Yukari nie miała wątpliwości, że musi się pozbyć tego co mężczyźni trzymali w dłoniach, a co gorsza, pozbywać się problemu pojedynczo. Nie miała bowiem za dużego doświadczenia, co komplikowało sytuację, ale jak nie teraz, to kiedy? Nie myśląc za wiele, by nie nie podjąć jeszcze gorszej decyzji, złożyła pieczęć. Był to baran, mający na celu zamknięcie jednego z mężczyzn w kopule z kryształu. Dodatkowy czas, jeżeli w ogóle udałoby się jej osiągnąć zamierzony efekt, spożytkuje na osobie, która została. Chciała zranić. Wyciągnęła kunaia i cisnęła nim w mężczyznę, a dokładniej w ramię, tak by dalsze trzymanie siekiery stało się dla niego utrudnieniem. Była też przygotowana na to, że gdyby coś nie poszło zgodnie z planem to odskoczy zwiększając dystans między nimi

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Kampania 4/...

Wiosna 396 roku Yukari Zlecenie Specjalne C - Cienie pod maskami

Walka się rozpoczęła, całą uwagę wzięła na siebie Jun, która po kilku pieczęciach wytworzyła ze swojej ręki ognisty miecz. Siekiery potrafiły wystraszyć, ale miecz z płomieni z niezbyt przyjemnym dźwiękiem był w stanie przyprawić nawet i o dreszcze. Kobieta szybko znalazł się przy herszcie i kopniakiem odrzuciła go do tyłu, zwiększając dystnas pomiędzy nim, a tobą oraz jego skrzydłami. Następnie doskoczyła do dwóch bandytów z prawej i wypaliła w ich klatkach piersiowych dwie ogromne dziury. Po chwili został jej tylko do pokonania przywódca tej odrażającej bandy.

Ty zaś w miedzy czasie postanowiłaś na zachowawczą walkę, pierwszego z oponentów, udało ci się zamknąć w kryształowej kopule. Drugi z początku postąpił krok w twoją stronę, ale widząc co Seinin potrafi zamierzał się chyba wycofać, stracił przez to koncentrację. Dzięki temu twój atak kunai`em doszedł swojego celu. Ostrze broni wbiło się rzezimieszkowi głęboko w ramię, na tyle mocno, że tak jak zakładałaś na początku, miał wyłączoną rękę z dalszej walki.

Wynik potyczki można było już uznać za rozstrzygnięty, jednak należało postawić jeszcze tą jedną kropkę nad i.

Jun obserwując kątem oka jak walczysz, zamierzała pozwolić sobie jedynie na jeden komentarz:
- Yukari nie żałuj ich ! Pomyśl o kobietach, które zostały zgwałcone, o zabitych cywilach, dzieciach, o okradzionych starcach, którzy zbierają dobra na kolejną zimę.
Między wierszami mogłaś zrozumieć prosty jak kryształ przekaz: "Zabij albo oni zabiją innych".

Kōseki Jun - KLIK

Archiwum Głosów

Herszt
Szczurowaty bandyta

[Yukari]

Yukari była świadoma tego, co dzieję się obok. W przeszłości widziała jak walczą mężczyźni, jednak widok kobiety w akcji był całkowicie innym doświadczeniem, można by rzec, że nawet motywującym. Nie było jednak czasu na dłuższe zerkanie w tamtym kierunku, musiała skupić się na tym, co znajdowało się przed nią. I choć jej walka była zachowawcza, to właśnie taka miała być, przynajmniej do chwili, gdy usłyszała słowa Jun. Mimowolnie zerknęła w jej kierunku. Brutalnie nazwała rzeczy po imieniu, co tylko wstrząsnęło czarnowłosą. Jak miałaby nie żałować ludzkiego życia? Tym bardziej tego, które sama może odebrać? Dla niej to dalej była świeża sytuacja, ale czy zło wyrządzone przez mężczyzn nie było wystarczającym argumentem by zabić?

Zrozumiała przekaz, a teraz już nie było odwrotu. Jeden z mężczyzn zamknięty był w kopule, co oznaczało tylko jedno. Musiała pozbyć się człowieka, którego już i tak zraniła. Kunai bowiem trafił w ramię uniemożliwiając mu dalszą walkę tą ręką, czy równie sprawnie będzie operował drugą? Nie sądziła, ale zapewne zaraz się o tym przekona. W jej dłoni zaczęło pojawiać się ostrze, które jakiś czas temu czarnowłosa widziała w sklepie z wyposażeniem. Nie była to klasyczna katana, a raczej coś nieco mniejszego, nieco lżejszego.

Gdy wszystko było gotowe, zdecydowała się na atak, a fakt, że była osobą leworęczną, w tym momencie był jej atutem, a przynajmniej tak sądziła. Ruszyła w stronę przeciwnika z jednym zamiarem, chciała zatopić ostrze w jego brzuchu. Nie zakładała, że wszystko pójdzie całkowicie sprawnie, jednak nie wahała się. Była przygotowana, by się bronić, w razie jakiegokolwiek ataku ze strony mężczyzny.

  Ukryty tekst

[Kaito Ishikawa]

Kampania 5/...

Wiosna 396 roku Yukari Zlecenie Specjalne C - Cienie pod maskami

Seinin rodu Kōseki po udzieleniu ci rady, ruszyła wykończyć ostatniego ze swojej części przeciwników. Herszt próbował stawić jej czoła, ale wszelki trud, który sobie sprawił, aby jej sprostać poszedł na marne. W kolejne dwa cięcia włożył całą swoją siłę, jednak nie zrobiło to żadnego wrażenia na Jun, która wręcz ze znudzenie ominęła ataków, napierając cały czas do przodu. Na końcu kobieta wykonał piruet i szybkim, wręcz niedostrzegalnym ruchem ścięła hersztowi łeb. Ogień z miecza podpalił korpus ciała pokonanego sam zaś sama kobieta po chwili znalazła się przy kryształowej kopule, którą stworzyłaś i prostym pchnięciem, przebiła się do środka, dosięgając swym ostrzem ciała twojego przeciwnika...

Ty zaś utworzyłaś coś w postaci wakizashi, ruszyłaś na przeciwnika, który nie był w stanie nawiązać z tobą walki na szybkość. Jednak gdyby tylko dopadł cię, pokazałby ci przewagę swojej siły. Czy to było rozsądne ? Pewnie nie, ale przy przeciwniku mogłaś sobie pozwolić, aby spróbować pojedynku w przestrzeni której z reguły nie mogłaś dominować.

Oponent nie był w stanie dostrzec twojego ataku, ty zaś bez problemu ominęłaś jego tym samym korzystając z okazji i zatapiając swoje kryształowe ostrze w jego bebechach. Wyszarpnęłaś ostrze odskakując na dwa metry. Bandzior padł na kolana, ale jeszcze żył, choć nic się nie odzywał to widziałaś jak drżącymi dłońmi próbował zatamować swoją ranę.

Jun wskoczyła na konia
- Widziałam już takie rany. On już nie żyje. Czeka go powolna śmierć, chyba że skrócisz go o głowę. W każdym razie, już po walce, wygrałyśmy, te kanalie już nie żyją. Wybieraj co z nim zrobić i ruszamy dalej. - pogoniła cię kobieta, nawet nie próbując zaszczycić spojrzeniem twojego oponenta.


Kōseki Jun - KLIK

Archiwum Głosów

Herszt
Szczurowaty bandyta

[Yukari]

Yukari nie potrafiła walczyć wręcz, ale to nie znaczyło, że nie chciała próbować. Musiała przełamać barierę, którą miała w głowie, w innym przypadku cały czas będą pojawiać się problemy. Wystarczy, że spotka na swojej drodze kogoś, kto zmniejszy dystans między nimi i wtedy przegra, a na to mnie mogła sobie pozwolić. Nie teraz, gdy w głowie miała obietnicę złożoną przyjaciółce.

Świst ognia przecinający powietrze, towarzyszył jej w chwili, gdy atakowała mężczyznę. Czuła jak ostrze przebija ubranie i wbija się w ciało. Było to dziwne uczucie, do którego czarnowłosa nie przywykła. Szarpnięciem wyciągnęła swoją własność i odskoczyła na bezpieczną odległość. To właśnie wtedy Jun stwierdziła, że mężczyzna przed nią umrze śmiercią powolną. Czy tego chciała? Nie była pewna. Spojrzała na niego widząc jak chce zatamować krew i po ludzku było jej go żal. Czy podczas walki chciałaby by ktoś zostawił ją w ten sposób? Czy potrafiłaby czekać na swój ostatni oddech, a może liczyłaby, że ktoś się zjawi i jej pomoże?

Dłużej się nie zastanawiała, podeszła do mężczyzny od strony jego pleców. Miała jeden cel, poderżnąć mu gardło. -Przepraszam...- był to ledwo słyszalny szept, po którym skróciła jego cierpienie. Nie patrzyła na niego, zaciskając palce na krysztale. Myślała, że z każdym razem będzie lepiej, że może zacznie się przyzwyczajać do tego co robiła, jednak tak nie było. Za każdym razem czuła, że serce bije jej mocniej, że robi coś, do czego tak naprawdę nie ma prawa.

Wskoczyła na konia gotowa kontynuować ich podróż.- A co z nimi? Tak po prostu ich zostawimy?-zapytała wskazując na ciała. Ktoś przecież musiał to sprzątnąć, prawda?

[Kaito Ishikawa]

Kampania 6/...

Wiosna 396 roku Yukari Zlecenie Specjalne C - Cienie pod maskami

Stanęłaś za mężczyzną, choć zajęty był tamowaniem krwi, zorientował się, że zanim stoisz. Nie błagał, nie płakał, nie korzył się...
- Nie gwałciłem... Okradałem tylko dla moich dzieci... Oby ciebie nie spotkał ten los - wydusił z siebie bandyta
Pociągnęłaś kryształowym ostrzem po gardle... Za płytko... Nie wprawna ręka podjęła się czegoś, czego jeszcze nie była nauczona. Nie tak łatwo zabić, tylko dlatego po ktoś ci powiedział, że to słuszne. Wskoczyłaś na swojego wierzchowca, ale jeszcze długo towarzyszył ci ten gardłowy dźwięk, nie mogący złapać powietrza, duszący się własną krwią

Dźwięk

---------------------

Będąc już na siodle Jun odpowiedziała ci
- Wilki załatwią sprawę za nas. Te śmieci akurat na coś się przydadzą. Odstraszą innych śmiałków od kradzieży. - powiedziała spokojnie kobieta

W dalszej części rozmowy seinin zdążyła wrócić do wcześniej rozpoczętego tematu
- Krótka ta wasza historia, spodziewałam się większego "pazura". Najwidoczniej musiałbym tam być, ale w kazdym razie brzmi normalnie. Nie pierwsza kobieta z charakterem co ujarzmiła faceta. Cieszę się, że nie próbowałaś złapać go na dzieciaka. To ułatwia. - duża doza szczerości wylała się z kobiety, chyba nawet za duża -...A jak twoja droga shinobi ? Wykonałaś już jakieś misję dla osady przed spotkaniem mojego siostrzeńca ? - zapytała cię kobieta, nie kryjąc swojego zaciekawienia w głosie

Minęło kilka kolejnych godzin powoli zbliżałyście się do osady.


Kōseki Jun - KLIK
Bandyta

Archiwum Głosów

Herszt
Szczurowaty bandyta