Tereny Mieszkalne Sarufutsu

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 10/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ późne popołudnie/pogoda umiarkowana

Ich rozmowa przebiegała spokojnie, jak gdyby spotkali się tutaj na zwykłe przyjacielskie spotkanie, które nie miało nic wspólnego z planowaniem wtargnięcia w szeregi paskudnych ludzi. Koro przekazywała Yuriemu wszelkie informacje, do chwili, gdy w powietrzu nie rozbrzmiał dźwięk pukania do drzwi. Dziewczyna szybko odpowiedziała bohaterowi na jego pytanie, wskazując boczne drzwi, po czym sama ruszyła na spotkanie z gościem. Przez chwilę stanęła przed drzwiami by pozbierać rozbiegane myśli, po czym szarpnęła za odrzwia, przesuwając je w prawą stronę. Yuri nie mógł widzieć człowieka, który przybył do tego miejsca, jednak przez uchyloną szparę w przejściu między pokojami słyszał dokładnie męski głos.

– Koro-san, bardzo mi miło potwierdzić, że spotykamy się dzisiaj w budynku starego magazynu w dolnej części miasta… Zapukasz cztery razy, przyjdź tylko ze swoim wojownikiem inaczej nie wejdziesz do środka. To chyba twoja pierwsza walka prawda? – Obcy człowiek zaśmiał się, po czym, nie czekając na odpowiedź kobiety odwrócił się na pięcie, znikając z tego miejsca. Koro zamknęła drzwi, wracając do bohatera, który wciąż ukrywał się w oddzielnym pokoju, spokojnie spojrzała na niego uśmiechając się niepewnie.

– Czyli chyba już nie mamy wyboru, słyszałeś… Miejsce turnieju zostało wybrane, poczekamy kilka godzin i ruszamy – Kobieta usiadła na swoim miejscu, starając się obecnie zachować spokój, kontrolując własny oddech, na jej obliczu pojawił się smutek, jak gdyby to wszystko, co działo się wokół zaczęło ją przerastać. Kobieta po kilku minutach uniosła głowę, spoglądając na Yuriego.

– Opowiesz mi coś o sobie… Chciałabym lepiej cię poznać – Dziewczyna zaśmiała się pod nosem.

– Mimo że nawet nie znam twego imienia – Dodała cicho, tak że Yuri pewnie ledwo mógł zrozumieć co właśnie powiedziała. Czas mijał spokojnie, rozmawiali albo i nie, dopijali resztki herbaty oraz cieszyli się krótką chwilą spokoju, zanim wszystko nie stanie się znowu niebezpieczne. Dla Akoraito nie było to nic nowego, opanowany i spokojny zastanawiał się nad bardziej istotnymi sprawami niż własne życie. W tej chwili liczył się dobry plan, którego nie będą mogli zmienić, gdy przekroczą wrota nielegalnej areny. Yuri był w tym planie najważniejszym elementem, dlatego musiał skupić się na tym by zadanie powierzone mu przez Takeru zakończyło się sukcesem. Po kilku godzinach kobieta wstała ze swego miejsca, po czym, nakładając na siebie czarny płaszcz wiszący w koncie odezwała się smutno.

– Już czas – To był sygnał, że właściwa część zadania właśnie się rozpoczęła.

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna

[Suyunami Yuri]

Yuri spojrzał się przez małą szparkę pomiędzy ściankami. Odetchnął, kiedy mężczyzna opuścił wejście do posiadłości Koro. Otworzył bardziej drzwi, aby spojrzeć się na kobietę, która wydawała się zestresowana. Trwało to tylko sekundę, ale zobaczył w jej mimice zmartwienie, jakby zastanawiała się czy warto to teraz robić. Przymknął delikatnie drzwi i zaczął się rozbierać. -Eh... W sumie nie będzie to już nic szkodzić, skoro znasz Takeru-san...- odpowiedział jej nieco zrezygnowany. Ale nie wyczuł w niej nic, co miałoby mu powiedzieć, żeby jej nie ufać. Budziła w nim o dziwo zaufanie i chciał jej pomóc, bo najwyraźniej coś ją popychało do tak odważnych ruchów, aby móc zaprzepaścić swoją karierę a może i życie. -Suyunami Yuri. Nie muszę chyba nic więcej mówić...- delikatnie się zaśmiał, jakb dla samego siebie, żeby się rozluźnić. Złożył w kostkę swoje górne odzienie. I zaczął nakładać na siebie warstwy przyjemnego kimona. Odetchnął, kiedy doszło do zawiązywania Obi. -Od roku służę w Ryuzaku, jako shinobi. Chciałem pomóc, aby nie tylko mój ojciec z braćmi nosili to brzemię. Byłem krótko mówiąc beztalenciem, aż nie odkryłem swoich umiejętności pod okiem brata. Tak trafiłem tutaj przechodząc przez niemałe problemy z systemem, jaki wykorzystano przy starciach z Ludźmi Zza Muru. Widziałem dostatecznie dużo krwi, aż zacząłem zastanawiać się, gdzie jest granica. Gdzie jest rozsądek wysyłania niedoświadczonych ludzi na pewne zadania... Odpowiedzi nie znam niestety do teraz.- otworzył do końca drzwi sięgając po swoje wakizashi, które wsunął pomiędzy obi z samego przodu. -Torbę i wachlarz zostawię tutaj. Byłoby mi o wiele ciężej. Domyślam się, że pojedynki tam mogą być... ekstremalnie ciężkie i mało sprawiedliwe.

Przysiadł naprzeciwko niej i uśmiechnął się sięgając po niedokończoną herbatę, którą im przerwali. -Masz piękny ogródek, Tsubaki-san. Masz rękę do roślin. Myślałaś, kiedyś o powiększeniu swoich okazów?- zagadał do niej, aby rozluźnić ją rozmową, o czymś co najwyraźniej mogło sprawić jej przyjemność i odwrócić uwagę od nieubłaganego pędu czasu. A ten niestety leciał, jak szalony. Niedługo po wzięciu ostatniego łyka herbaty, jaki im został kobieta zebrała się zakładając czarny płaszcz. -Eh... W takim razie, czas nam w drogę...- zebrał się z miękkiej maty, trzymając w dłoni maskę. Nałożył, ją na swoją twarz. -Od teraz możesz mnie nazywać, Kitorim.- i ruszył za nią, starając się przysłuchiwać wszystkiemu dookoła. Odegrał tutaj jej ochroniarza - to nie będzie niczym dziwnym a też jego strój będzie miał swoje wyjaśnienie. Starał się jednak zaobserwować czy ktoś ich nie śledzi i nie obserwuje z daleka. Skoro było to takie tajemne musieli mieć jakieś zabezpieczenia na wypadek, gdyby ktoś ich wsypał lub się na nich szykował z natarciem. Kilka osób rozstawionych po terenach przy domach biorących udział bogaczy nie było problemem, aby sprawdzić ich prawdomówność, co do intencji przybycia na to wydarzenie.

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 11/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Kobieta wydawała się smutna, do momentu, w którym Yuri bez wcześniejszej zapowiedzi postanowił zdradzić swoje imię. Koro ze zdziwioną miną rozpromieniła się w jednej chwili, po czym z zadowoleniem pokiwała głową. Jeszcze bardziej zdziwiło ją, gdy Yuri postanowił zdradzić nieco szczegółów ze swego życia. Jej oblicze wydawało się wtedy skupione na każdym słowie młodego Akoraito. Gdy skończył dziewczyna nieco opuściła głowę, unosząc ją, dopiero gdy wspomniał o jej ogrodzie… Jej oblicze znowu stało się promienne i radosne.

– Moja rodzina była kiedyś bardzo znana, jeśli chodzi o dostarczanie i hodowlę najróżniejszych roślin… Mnie został jedynie ogródek, o który staram się dbać tak jak nauczyli mnie rodzice – Koro odetchnęła głęboko, po czym wstała z ziemi, gdy przyszedł czas ich wymarszu. Spokojnie zgasiła świece, które płonęły od kilkudziesięciu minut, po czym razem wyszli na chłodny wieczór, który przywitał Sarufutsu. Kobieta otuliła się szczelniej płaszczem, po czym ruszyła krok przed Yurim, odgrywając swoją rolę znudzonej damy, która właśnie prowadziła swojego zawodnika. Czas mijał im spokojnie, gdy mijali kolejne budynki z lampionami rozświetlonymi przez blask księżyca. Yuri bacznie obserwował teren, jednak do samego końca nie ujrzał nikogo, kto wygląda podejrzanie. Dwa razy mijali przypadkowych przechodniów, z czego pierwszym spotkanym był samotny chłopak idący z bukietem kwiatów, a drugim zataczający się menel, który na widok Yuriego zszedł z drogi, wykonując w powietrzu gesty mające odpędzić złe duchy. Gdy wreszcie zeszli z głównego szlaku przecinającego wioskę, Koro poprowadziła ich ścieżką schodząc w dół niewielkiego wzniesienia. W oddali widać było kilka świateł dobywających się z samotnych chałup, jednak nic poza tym. Po kolejnych kilkunastu minutach kobieta zatrzymała się przed jednym z porzuconych budynków, który kiedyś musiał być jakimś magazynem. Wszędzie walały się poniszczone skrzynie, które lata świetności miały dawno za sobą. Dziewczyna złapała oddech, po czym zapukała w drzwi, z których kiedyś musieli korzystać pracownicy… Cztery krótkie stuknięcia, po których wrota otworzyły się wpuszczając ich do środka. W pierwszej chwili uderzyła ich całkowita ciemność, a gdy wreszcie przyzwyczaili się do warunków mogli zrozumieć, że znajdują się w niewielkim korytarzu, który w miejscu drzwi osłaniała czarna plandeka. Koro jako pierwsza weszła dalej, a za nią ruszył bohater tej opowieści. Gdy wreszcie znaleźli się we właściwej sali, ich misja właśnie się rozpoczęła. Sala, w której się znaleźli była duża i przestronna, zbudowana w kolistym kształcie. Wokół zawieszono lampiony, które rzucały przytłumione światło na środek pomieszczenia, gdzie umieszczono niewielki ring. Był to właściwie usypany z piasku krąg, który odgrodzono barierkami od zebranych gości. Yuri nie był w stanie rozpoznać żadnego z nich, zwłaszcza że większość kryła się w mroku nieoświetlonych miejsc na sali. Koro stała przed nim, w chwili gdy podszedł do nich spory dryblas z twarzą ogorzałą od wągrów. Jego tępe oblicze zwiastowało, że był tu zatrudniony do prostej roboty, dlatego następne słowa nie dziwiły tak mocno.

– Imię zawodnika, żebym wiedział, co na tablicy wpisać i wpisowe jest dziesięć tysięcy Ryo za dzisiejszy turniej – Mężczyzna trzymał w dłoniach niewielki rulon pergaminu, na którym ktoś mu wypisał wielkimi literami kilka imion. Yuri dzięki swemu wyszkoleniu mógł tam zauważyć swój pseudonim oraz kilka innych, które z pewnością nie miały związku z prawdziwym obliczem walczących.

– Kitori, a oto pieniądze – Kobieta szybko wyciągnęła z wewnętrznej kieszeni płaszcza sporej wielkości worek, który równie szybko wsadziła następnie w ręce draba.

– Kiedy zaczynamy i kto będzie naszym przeciwnikiem? – Koro zapytała pewnym głosem, jednak szybko straciła werwę, gdy ujrzała coś za plecami ochroniarza.

– Koro-san, to dla nas zaszczyt, że ktoś taki postanowił odwiedzić nas w tym miejscu – Gejsza wpatrywała się właśnie w oblicze kogoś, kogo Yuri zdążył poznać. Idąca w ich stronę kobieta była piękna, jednak swoje ciało ukrywała w tej chwili pod czarnym płaszczem. Młodzieniec momentalnie rozpoznał w niej Takagawę, urzędniczkę która dzisiejszego ranka zleciła mu zadanie… Kobieta wydawała się zimna i pewna siebie, jej oblicze stało się niemal pozbawione wcześniejszego blasku.

– To miło siostrzyczko, że postanowiłaś wreszcie zacząć żyć… Ale chyba nie udało mi się poznać jeszcze twojego partnera, walczy dla ciebie, czy masz z niego jeszcze jakieś inne uciechy? – Dziewczyna zrobiła krok w stronę bohatera, starając się przebić wzrokiem przez jego maskę. Z każdą sekundą robiło się coraz bardziej niebezpiecznie, a oni stawali przed dylematem, czy są w stanie kontynuować swoje zadanie. Co robiła tutaj urzędniczka pracująca w klanie Uchiha, jaki był jej cel i co się stanie, jeśli rozpozna Yuriego. Koro wydawała się spokojna, jednak Sugiyama widział w jej oczach strach przed tym, czego się nie spodziewała tutaj spotkać...

- Walki zaraz się rozpoczną, kandydaci będą wylosowani - Powiedział na koniec pryszczaty drab, odchodząc w swoją stronę

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab