Tereny Mieszkalne Sarufutsu

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 10/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ późne popołudnie/pogoda umiarkowana

Ich rozmowa przebiegała spokojnie, jak gdyby spotkali się tutaj na zwykłe przyjacielskie spotkanie, które nie miało nic wspólnego z planowaniem wtargnięcia w szeregi paskudnych ludzi. Koro przekazywała Yuriemu wszelkie informacje, do chwili, gdy w powietrzu nie rozbrzmiał dźwięk pukania do drzwi. Dziewczyna szybko odpowiedziała bohaterowi na jego pytanie, wskazując boczne drzwi, po czym sama ruszyła na spotkanie z gościem. Przez chwilę stanęła przed drzwiami by pozbierać rozbiegane myśli, po czym szarpnęła za odrzwia, przesuwając je w prawą stronę. Yuri nie mógł widzieć człowieka, który przybył do tego miejsca, jednak przez uchyloną szparę w przejściu między pokojami słyszał dokładnie męski głos.

– Koro-san, bardzo mi miło potwierdzić, że spotykamy się dzisiaj w budynku starego magazynu w dolnej części miasta… Zapukasz cztery razy, przyjdź tylko ze swoim wojownikiem inaczej nie wejdziesz do środka. To chyba twoja pierwsza walka prawda? – Obcy człowiek zaśmiał się, po czym, nie czekając na odpowiedź kobiety odwrócił się na pięcie, znikając z tego miejsca. Koro zamknęła drzwi, wracając do bohatera, który wciąż ukrywał się w oddzielnym pokoju, spokojnie spojrzała na niego uśmiechając się niepewnie.

– Czyli chyba już nie mamy wyboru, słyszałeś… Miejsce turnieju zostało wybrane, poczekamy kilka godzin i ruszamy – Kobieta usiadła na swoim miejscu, starając się obecnie zachować spokój, kontrolując własny oddech, na jej obliczu pojawił się smutek, jak gdyby to wszystko, co działo się wokół zaczęło ją przerastać. Kobieta po kilku minutach uniosła głowę, spoglądając na Yuriego.

– Opowiesz mi coś o sobie… Chciałabym lepiej cię poznać – Dziewczyna zaśmiała się pod nosem.

– Mimo że nawet nie znam twego imienia – Dodała cicho, tak że Yuri pewnie ledwo mógł zrozumieć co właśnie powiedziała. Czas mijał spokojnie, rozmawiali albo i nie, dopijali resztki herbaty oraz cieszyli się krótką chwilą spokoju, zanim wszystko nie stanie się znowu niebezpieczne. Dla Akoraito nie było to nic nowego, opanowany i spokojny zastanawiał się nad bardziej istotnymi sprawami niż własne życie. W tej chwili liczył się dobry plan, którego nie będą mogli zmienić, gdy przekroczą wrota nielegalnej areny. Yuri był w tym planie najważniejszym elementem, dlatego musiał skupić się na tym by zadanie powierzone mu przez Takeru zakończyło się sukcesem. Po kilku godzinach kobieta wstała ze swego miejsca, po czym, nakładając na siebie czarny płaszcz wiszący w koncie odezwała się smutno.

– Już czas – To był sygnał, że właściwa część zadania właśnie się rozpoczęła.

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna

[Suyunami Yuri]

Yuri spojrzał się przez małą szparkę pomiędzy ściankami. Odetchnął, kiedy mężczyzna opuścił wejście do posiadłości Koro. Otworzył bardziej drzwi, aby spojrzeć się na kobietę, która wydawała się zestresowana. Trwało to tylko sekundę, ale zobaczył w jej mimice zmartwienie, jakby zastanawiała się czy warto to teraz robić. Przymknął delikatnie drzwi i zaczął się rozbierać. -Eh... W sumie nie będzie to już nic szkodzić, skoro znasz Takeru-san...- odpowiedział jej nieco zrezygnowany. Ale nie wyczuł w niej nic, co miałoby mu powiedzieć, żeby jej nie ufać. Budziła w nim o dziwo zaufanie i chciał jej pomóc, bo najwyraźniej coś ją popychało do tak odważnych ruchów, aby móc zaprzepaścić swoją karierę a może i życie. -Suyunami Yuri. Nie muszę chyba nic więcej mówić...- delikatnie się zaśmiał, jakb dla samego siebie, żeby się rozluźnić. Złożył w kostkę swoje górne odzienie. I zaczął nakładać na siebie warstwy przyjemnego kimona. Odetchnął, kiedy doszło do zawiązywania Obi. -Od roku służę w Ryuzaku, jako shinobi. Chciałem pomóc, aby nie tylko mój ojciec z braćmi nosili to brzemię. Byłem krótko mówiąc beztalenciem, aż nie odkryłem swoich umiejętności pod okiem brata. Tak trafiłem tutaj przechodząc przez niemałe problemy z systemem, jaki wykorzystano przy starciach z Ludźmi Zza Muru. Widziałem dostatecznie dużo krwi, aż zacząłem zastanawiać się, gdzie jest granica. Gdzie jest rozsądek wysyłania niedoświadczonych ludzi na pewne zadania... Odpowiedzi nie znam niestety do teraz.- otworzył do końca drzwi sięgając po swoje wakizashi, które wsunął pomiędzy obi z samego przodu. -Torbę i wachlarz zostawię tutaj. Byłoby mi o wiele ciężej. Domyślam się, że pojedynki tam mogą być... ekstremalnie ciężkie i mało sprawiedliwe.

Przysiadł naprzeciwko niej i uśmiechnął się sięgając po niedokończoną herbatę, którą im przerwali. -Masz piękny ogródek, Tsubaki-san. Masz rękę do roślin. Myślałaś, kiedyś o powiększeniu swoich okazów?- zagadał do niej, aby rozluźnić ją rozmową, o czymś co najwyraźniej mogło sprawić jej przyjemność i odwrócić uwagę od nieubłaganego pędu czasu. A ten niestety leciał, jak szalony. Niedługo po wzięciu ostatniego łyka herbaty, jaki im został kobieta zebrała się zakładając czarny płaszcz. -Eh... W takim razie, czas nam w drogę...- zebrał się z miękkiej maty, trzymając w dłoni maskę. Nałożył, ją na swoją twarz. -Od teraz możesz mnie nazywać, Kitorim.- i ruszył za nią, starając się przysłuchiwać wszystkiemu dookoła. Odegrał tutaj jej ochroniarza - to nie będzie niczym dziwnym a też jego strój będzie miał swoje wyjaśnienie. Starał się jednak zaobserwować czy ktoś ich nie śledzi i nie obserwuje z daleka. Skoro było to takie tajemne musieli mieć jakieś zabezpieczenia na wypadek, gdyby ktoś ich wsypał lub się na nich szykował z natarciem. Kilka osób rozstawionych po terenach przy domach biorących udział bogaczy nie było problemem, aby sprawdzić ich prawdomówność, co do intencji przybycia na to wydarzenie.

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 11/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Kobieta wydawała się smutna, do momentu, w którym Yuri bez wcześniejszej zapowiedzi postanowił zdradzić swoje imię. Koro ze zdziwioną miną rozpromieniła się w jednej chwili, po czym z zadowoleniem pokiwała głową. Jeszcze bardziej zdziwiło ją, gdy Yuri postanowił zdradzić nieco szczegółów ze swego życia. Jej oblicze wydawało się wtedy skupione na każdym słowie młodego Akoraito. Gdy skończył dziewczyna nieco opuściła głowę, unosząc ją, dopiero gdy wspomniał o jej ogrodzie… Jej oblicze znowu stało się promienne i radosne.

– Moja rodzina była kiedyś bardzo znana, jeśli chodzi o dostarczanie i hodowlę najróżniejszych roślin… Mnie został jedynie ogródek, o który staram się dbać tak jak nauczyli mnie rodzice – Koro odetchnęła głęboko, po czym wstała z ziemi, gdy przyszedł czas ich wymarszu. Spokojnie zgasiła świece, które płonęły od kilkudziesięciu minut, po czym razem wyszli na chłodny wieczór, który przywitał Sarufutsu. Kobieta otuliła się szczelniej płaszczem, po czym ruszyła krok przed Yurim, odgrywając swoją rolę znudzonej damy, która właśnie prowadziła swojego zawodnika. Czas mijał im spokojnie, gdy mijali kolejne budynki z lampionami rozświetlonymi przez blask księżyca. Yuri bacznie obserwował teren, jednak do samego końca nie ujrzał nikogo, kto wygląda podejrzanie. Dwa razy mijali przypadkowych przechodniów, z czego pierwszym spotkanym był samotny chłopak idący z bukietem kwiatów, a drugim zataczający się menel, który na widok Yuriego zszedł z drogi, wykonując w powietrzu gesty mające odpędzić złe duchy. Gdy wreszcie zeszli z głównego szlaku przecinającego wioskę, Koro poprowadziła ich ścieżką schodząc w dół niewielkiego wzniesienia. W oddali widać było kilka świateł dobywających się z samotnych chałup, jednak nic poza tym. Po kolejnych kilkunastu minutach kobieta zatrzymała się przed jednym z porzuconych budynków, który kiedyś musiał być jakimś magazynem. Wszędzie walały się poniszczone skrzynie, które lata świetności miały dawno za sobą. Dziewczyna złapała oddech, po czym zapukała w drzwi, z których kiedyś musieli korzystać pracownicy… Cztery krótkie stuknięcia, po których wrota otworzyły się wpuszczając ich do środka. W pierwszej chwili uderzyła ich całkowita ciemność, a gdy wreszcie przyzwyczaili się do warunków mogli zrozumieć, że znajdują się w niewielkim korytarzu, który w miejscu drzwi osłaniała czarna plandeka. Koro jako pierwsza weszła dalej, a za nią ruszył bohater tej opowieści. Gdy wreszcie znaleźli się we właściwej sali, ich misja właśnie się rozpoczęła. Sala, w której się znaleźli była duża i przestronna, zbudowana w kolistym kształcie. Wokół zawieszono lampiony, które rzucały przytłumione światło na środek pomieszczenia, gdzie umieszczono niewielki ring. Był to właściwie usypany z piasku krąg, który odgrodzono barierkami od zebranych gości. Yuri nie był w stanie rozpoznać żadnego z nich, zwłaszcza że większość kryła się w mroku nieoświetlonych miejsc na sali. Koro stała przed nim, w chwili gdy podszedł do nich spory dryblas z twarzą ogorzałą od wągrów. Jego tępe oblicze zwiastowało, że był tu zatrudniony do prostej roboty, dlatego następne słowa nie dziwiły tak mocno.

– Imię zawodnika, żebym wiedział, co na tablicy wpisać i wpisowe jest dziesięć tysięcy Ryo za dzisiejszy turniej – Mężczyzna trzymał w dłoniach niewielki rulon pergaminu, na którym ktoś mu wypisał wielkimi literami kilka imion. Yuri dzięki swemu wyszkoleniu mógł tam zauważyć swój pseudonim oraz kilka innych, które z pewnością nie miały związku z prawdziwym obliczem walczących.

– Kitori, a oto pieniądze – Kobieta szybko wyciągnęła z wewnętrznej kieszeni płaszcza sporej wielkości worek, który równie szybko wsadziła następnie w ręce draba.

– Kiedy zaczynamy i kto będzie naszym przeciwnikiem? – Koro zapytała pewnym głosem, jednak szybko straciła werwę, gdy ujrzała coś za plecami ochroniarza.

– Koro-san, to dla nas zaszczyt, że ktoś taki postanowił odwiedzić nas w tym miejscu – Gejsza wpatrywała się właśnie w oblicze kogoś, kogo Yuri zdążył poznać. Idąca w ich stronę kobieta była piękna, jednak swoje ciało ukrywała w tej chwili pod czarnym płaszczem. Młodzieniec momentalnie rozpoznał w niej Takagawę, urzędniczkę która dzisiejszego ranka zleciła mu zadanie… Kobieta wydawała się zimna i pewna siebie, jej oblicze stało się niemal pozbawione wcześniejszego blasku.

– To miło siostrzyczko, że postanowiłaś wreszcie zacząć żyć… Ale chyba nie udało mi się poznać jeszcze twojego partnera, walczy dla ciebie, czy masz z niego jeszcze jakieś inne uciechy? – Dziewczyna zrobiła krok w stronę bohatera, starając się przebić wzrokiem przez jego maskę. Z każdą sekundą robiło się coraz bardziej niebezpiecznie, a oni stawali przed dylematem, czy są w stanie kontynuować swoje zadanie. Co robiła tutaj urzędniczka pracująca w klanie Uchiha, jaki był jej cel i co się stanie, jeśli rozpozna Yuriego. Koro wydawała się spokojna, jednak Sugiyama widział w jej oczach strach przed tym, czego się nie spodziewała tutaj spotkać...

- Walki zaraz się rozpoczną, kandydaci będą wylosowani - Powiedział na koniec pryszczaty drab, odchodząc w swoją stronę

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab

[Suyunami Yuri]

Cała droga przez uliczki Sarafutsu była spokojna, nie zauważył nic specyficznego i potrzebnego szybkiej reakcji. Minęli tylko kilka osób, czyli miejsce było dobrane idealnie przez organizatorów. I to było też zmartwieniem dla młodego Akoraito. Jakim cudem coś takiego powstało przed nosem Uchihów? Czy jest to już tak duży precedens, że naprawdę wysoko postawieni rządzący mogli to ukrywać przed samym Masahiro? A może ten sam przymykał na to oko?

Pytań robiło się niestety coraz więcej a żadna odpowiedź nie przychodziła. Jednak musiał zaprzestać wodzenia myślami wokół innych tematów. Teraz liczyło się wejście do opuszczonego magazynu. Ciarki przeszły młodego shinobiego, kiedy stanęli przed drzwiami przybytku i wpuszczono ich do ciemnego korytarza. Teraz zaczynało się prawdziwe zadanie i nie mógł stracić choć na chwilę czujności. Wszystko wyglądało jak coś wymyślonego przez bardzo kreatywnego pisarza, który siadł do swojej nowej historii, która będą przeżywać wszyscy na kontynencie, jakby czytali coś żywego… było już tutaj kilkoro z nich i wszystko wskazywało, że zaraz rozpocznie się cały teatrzyk.

Sama kwota już zmroziła młodzieńca. 10 tysięcy? To tylko pokazało, jak bardzo jej zależy na zdobyciu tej listy. I kiedy chciał już zejść na bok i ustawić się gdzieś w cieniu do jego uszu doszedł głos, którego by się tutaj w ogóle nie spodziewał. Odwrócił głowę, aby potwierdzić swoje przypuszczenia i się nie zawiódł… bardzo dobrze wyczuł, aby w biurze nie zamieniać żadnych dodatkowych informacji z nią, Takagawą. I najwyraźniej bardzo dobrze znały się z Koro. Cieszył się, że od samego początku miał maskę, jego uniesiona brew mogła tylko pokazać jego zdziwienie i zmieszanie całą sytuacją.

Nie zamierzał się odzywać, mógłby bardzo szybko zdradzić swoją przykrywkę. Ale nikt nie powiedział, że nie mógłby zachować się jak ostatni cham i zostawić ją tutaj na środku. Ułożył delikatnie dłoń na ramieniu Tsubaki, dając jej znać, że nie muszą tutaj stać. Jej przerażenie i zestresowanie nie poprawi już tych sytuacji, dlatego postanowił ją trochę wesprzeć. Kiwnął głową, aby się ruszyli, Takagawę całkowicie olewając. Walki zaraz miały ruszać a on chciał wszystko widzieć.

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 12/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Koro w pierwszej chwili wydawała się całkowicie wypaść ze swej roli, jednak gdy na swym ramieniu poczuła dłoń młodzieńca, jakby ocknęła się ze swego letargu ze zdumieniem, otwierając szeroko oczy. Po kilku chwilach wróciła do siebie, a na jej twarzy pojawiła się ta sama maska, którą nałożyła przed wejściem do starego magazynu. Spokojnie spojrzała na swoją siostrę, po czym uśmiechnęła się tak samo sztucznie jak tamta.

– Niestety jak widzisz nasz czas jest zbyt cenny by marnować go na rozmowę z podobnymi tobie, radzę znaleźć twojego partnera, bo jeszcze ktoś pomyśli, że stoisz tu, jak jakaś desperatka – Koro zaśmiała się cicho, po czym odwróciła na pięcie w stronę Yuriego w przebraniu. Chłopak zadziałał pewnie i był w tym znakomity… Swoją osobowość ukrył za maską demona, nie robiąc sobie nic z tego, że ledwo po wejściu odkrył tu zdradę jednego z Uchiha. Spokojnie, podchodząc do wyznaczonego ringu zobaczyli jak drab wchodzi na jego środek, po czym przemawia wolno, jak gdyby jego komórki mózgowe działały w trybie urlopu od pracy.

– Witam państwa szanownego w imieniu naszych gospodarzy, pierwsza walka zacznie się za kilka minut… tak – Olbrzym sięgnął po zwój, na którym zapisał wyraźnie imiona zawodników, po czym wysapał coś, co brzmiało jak.

– Pierwsze starcie Kizaru Kuma, zapraszam na ring – Mężczyzna oddalił się ze swego miejsca, po czym na środek przez tłum zebranych przecisnęło się dwóch zawodników. Tak jak Yuri odziani oni byli w czarne stroje, jednak ich nie posiadały zdobień, które widać było u bohatera. Jeden z nich, z godnością ukłonił się przed przeciwnikiem, który był od niego o głowę wyższy. Wojownicy ustawili się do siebie twarzami, a gdy w powietrzu rozbrzmiał gong, obaj rzucili się sobie do gardeł. Obaj wydawali się nie posiadać żadnego planu, prócz tego by pokonać swego przeciwnika. Raz po razie zadawali sobie ciosy gołymi rękoma, starając się przebić przez gardę przeciwnika. Nagle jeden z nich potknął się na ziemi, a impet pchnięcia drugiego spowodował, że padł na plecy. W tej samej chwili ktoś z tłumu krzyknął.

– Urżnij świni łeb! – Ktoś inny z tłumu cisnął siekierę, którą stojący oponent pochwycił w prawą dłoń, bez zastanowienia, uderzając z góry prosto w łeb przegranego. Ostatnim co tłum mógł usłyszeć było głośne…

– Poddaję się! – Niestety to nie było miejsce na takie wyznania. Wróg uzbrojony w topór raz za razem zadawał swemu przeciwnikowi ciosy, nie bacząc na to, że jego ciało już dawno zamieniło się w kupkę mięsa. Krew lała się dosłownie wszędzie, a każda nowa kropla wywoływała w tłumie ekscytację… Ludzie byli gorsi niż zwierzęta.

– Walkę wygrywa Kuma! – Krzyknął nagle drab z wcześniej, pojawiając się na środku ringu. Jego oblicze wydawało się całkowicie obojętne na to, że stał właśnie w cudzych flakach, a ktoś inny zrzucał resztki ciała pokonanego do dziury wykopanej w ziemi.

– Kolejna walka Kitori Nobu – Mężczyzna ponownie zszedł z miejsca przeznaczonego dla zawodników, które teraz skąpane było we krwi i wnętrznościach pokonanego. Yuri już po chwili mógł poczuć dłoń Koro, która delikatnie musnęła jego wewnętrzną stronę ręki, po czym uśmiechnęła się niepewnie.

– Powodzenia… – Powiedziała cicho, tak że tylko on mógł to usłyszeć. Na ring już po chwili wszedł wielkolud odziany w czarne szaty. Jego oblicze zdobiła biała maska słonia z ogromnymi rogami… Nobu czekał na swego przeciwnika.

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu

[Suyunami Yuri]

Cała sytuacja robiła się napięta, ale starał się nie popadać w żadne stany lękowe. Fukugawa zachowywała się całkowicie inaczej, jeżeli chodziło o porównanie tego kim była w gabinecie a tutaj. Wyglądała i zachowywała się jak dwie różne osoby. Dodatkowo nazywała siostrą Koro, tym bardziej go to zainteresowało, ale nie miał na to czasu w tym momencie. Skupił się, stając z boku na całym widowisku, które się rozpoczęło a było... brutalne. Po pierwsze, wszystko wydawało się jakby jakąś szopką. Dwóch niedoświadczonych w niczym wojowników szarpało się ze sobą jak z dziećmi i czysty przypadek pozwolił drugiemu na mocniejsze pchnięcie. Yuri mimowolnie pokiwał głową z zażenowaniem. Ktoś wydał dziesięć tysięcy ryo, aby ktoś taki... pokazał coś takiego?

Niestety to nie było najgorsze. Ludzie żądali rozlewu krwi. Poczuł się jak w jakimś mało cywilizowanym miejscu, pozbawionym żadnych moralnych zasad. Przełknął ślinę, aż zrobiło mu się słabo na dalszy widok. Ale nie opuszczał wzroku, dzielnie obserwował wszystkich dookoła i ich zachwyty, wiwaty. Ktoś rzucił siekierę... Czyli jego broń nie była tutaj niczym gorszącym, dlatego wpuszczono go z jego własnym tanto.

Długo nie zajęło, aby to Yuri musiał wejść na ring/arenę. Flaki i krew była wszędzie. Obrzydzało go to, kiwnął głową do gejszy, która chciała go wesprzeć, ale nie miała z czym. Musiał wykonywać teraz swoją grę aktorską a to wyznaczało mu prosty cel. Walczyć tak jak potrafił. Nie wiedział tutaj jeszcze nic o używaniu jutsu, dlatego postanowił tego nie robić. Stanął na przeciwko swojego przeciwnika, który był wielki. Ktoś z tych ludzi pomyślał, że najlepszym sposobem będzie wystawienie największego człowieka w Sarafutsu i to wszystko załatwi?

Poczekał tylko na znak rozpoczęcia - nie zamierzał się bawić w jakieś szarpaniny, ani dłuższe momenty zbliżenia. Stojąc w miejscu poczekał, aż jego przeciwnik do niego wybiegnie. Cały czas trzymał dłoń na rękojeści tanto włożonego pomiędzy pas obi. Wpatrywał się w przeciwnika i gdy ten ruszył, skulił się delikatnie w kolanach, napiął mięśnie nóg i jednym prostym szarpnięciem zadał cięcie wprost w krtań przeciwnika. Jeżeli była jednak taka potrzeba w ocenie przewagi przeciwnika, Yuri przed cięciem unika jego ruchów delikatnie odskakując i manewrując pomiędzy nim, z gotowością, aby zadać cięcie. Kiedy zadał cięcie, machnął swoim ostrzem, aby krew strzeliła w podłoże i włożył je ponownie do pochwy, czekając na reakcję lub werdykt. Nie zamierzał wykonywać żadnego polecenia gwarnych ludzi, ale czekał na moment, co kto w tym momencie zrobi i czyj był ten wielkolud.

  Ukryty tekst

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 13/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Miejsce, w którym się znaleźli nie było z kategorii tych, które odwiedzali normalni ludzie. Psychopatyczni magnaci chcieli krwi niewinnych, za którą byli w stanie zapłacić te śmieszne pieniądze. Nikt tu nie przechodził dalej, nikt nie wygrywał. Jedynie ich pokrzywione gęby, które łypały spod ciemnych kapturów, nasycały się przedstawieniem, które przyszykowali dla nich gospodarze. Bohater tego zadania widział wszystko w swych błękitnych oczach człowieka zbyt ograniczonego by dostrzec, jak wiele zepsucia jest na świecie. Mimo że miewał przebłyski nieskuteczności władzy, to miejsce, w którym się znalazł było zupełnie z innej półki. Świece przygasały gdzieś z tyłu, gdy wreszcie znalazł się na ringu naprzeciw swego przeciwnika. Oponent emanował spokojem, gdy w jednej chwili skoczył w stronę Yuriego. Widownia na chwilę wstrzymała oddech, gdy wielkolud uderzył w Uchihe, posyłając go na ziemię szybkim ciosem. Ich prędkość była prawie taka sama, jednak mimo wszystko to olbrzym wydawał się paradoksalnie zwinniejszy. Pięści przeciwnika okute były stalowymi rękawicami, w których błyszczały ćwiekowane gwoździe. Oponent krzyknął głośno, a w tej samej chwili cały tłum zawiwatował głośno. Nie było mowy o porażce, ten przeciwnik nie był przypadkowym doko, któremu obiecano sławę i potęgę wzięcia udziału w turnieju. Yuri mógł pozbierać się z ziemi, nie będąc w tej chwili atakowanym przez wielkoluda. Czuł uderzenie przeciwnika, który zdecydowanie przekraczał poziom zwykłego Akoraito. Tłum skandował imię słoniowego wojownika, który w tej chwili unosił dłonie, krzycząc głośno… To zdecydowanie nie był dźwięk, który mogłaby wydać jakkolwiek ludzka istota. W następnej chwili rzucił się na swego przeciwnika, tym razem jednak, korzystając z pełnej prędkości. Ostatnim co Yuri mógł usłyszeć przed swoją akcją był kobiecy głos, który przebijał się głośno tuż za jego plecami.

– Zabij go Nobu, zabij tego skurwiałego durnia! – Takagawa brzmiała jak prawdziwa wiedźma, która dokonywała świętego dla siebie rytuału. Przeraźliwa ekstaza w głosie przyprawiała o ciarki, ta osoba nie była psychicznie stabilna… Co właściwie robiła w miejscu, takim jak siedziba klanu Uchiha. Co mogła do tej pory odkryć i jak wiele sekretów wykradła by podzielić się nimi z ludźmi gotowymi zapłacić jej cenę. Świat był paskudnym miejscem, a ludzkie spaczenia były największym rakiem. Dla istot czerpiących radość w śmierci, nie powinno być miejsca w cywilizowanym świecie. Yuri mimo odczuwalnego osłabienia musiał wziąć się w garść, walka dopiero się zaczęła.

Kp przeciwnika:

  Ukryty tekst

Dla gracza:

Rana Lekka: -10% szybkości, percepcji i siły

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu

[Suyunami Yuri]

Mimo, że chciał unikać swojego przeciwnika los chciał, że jakimś cudem całkowicie jego ciało tego nie wykonało, więc dostał strzała z pięści od swojego przeciwnika, który dla wiwatów zaprzestał dalszego atakowania i pozostawił go na ziemi. Nie bolało tak, jak to można było opisać, jednak wiedział, że nie może pozwolić sobie na dostanie następny z takich ataków. Wstając z ziemie usłyszał, jak Fukugawa wykrzykuje obrzydliwe zdanie i on wtedy już wiedział, że nie powinien się oszczędzać nawet na chwilę. Jego przeciwnik zachwycony wiwatami ludzi, którzy huczeli o więcej krwi. A stojący Yuri wyciągając swoje ostrze wykonał cztery zamaszyste ruchy w powietrzu. Każdy jego ruch był wymierzony i gotowy, aby zadać dwa cięcia prosto w ramiona mężczyzny, który najwyraźniej zapomniał, że stał tutaj z nim. Ciosy były precyzyjne i z uwagą wypatrywał kolejnej możliwości uniknięcia ciosów tamtego, lawirując i odskakując od niego - szczególnie, że tamten powinien być zdezorientowany tym co właśnie widział.

  Ukryty tekst

[Kori]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 14/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Nobu stał jak totalny kretyn, wrzeszcząc do tłumu, który najwidoczniej właśnie dla takich chwil tu przybył. Skacząc na Yuriego nie zdawał sobie sprawy, że przeciwnik, z którym się mierzy jest znacznie silniejszy, niż się z początku mogło wydawać. Ruchy Uchihy były szybkie i pewne, mimo tego, że chwilę wcześniej leżał na ziemi skreślony przez tłum. Słoniowy wojownik uderzył bez ostrzeżenia, jednak bohater był już na to gotowy. Przeciwnik zatrzymał się nagle jak wryty, obserwując dziwne anomalnie, które widział przed sobą. Jego zaskoczenie nie było widoczne przez maskę, którą nosił, jednak można było zrozumieć, że coś jest nie tak, gdy po omacku trafił w pusty punkt w przestrzeni. Yuri, nie czekając na dalsze zaproszenie zrobił dwa cięcia, a w powietrzu rozległ się przeraźliwy skowyt bestii. Mimo że atak dopadł przeciwnika, to rany były tylko powierzchowne co nie zakończyło tego starcia. Przeciwnik w jednej chwili pozbierał się do kupy, po czym z głośnym rykiem ruszył na swojego oponenta. Był wciąż szybki i niebezpieczny, zwłaszcza że w przeciwieństwie do Yuriego on pewnie walczył tu o własne życie. Uchiha walczył, bo dostał takie zadanie i w każdej chwili mógł zrezygnować, jeśli tamten przegra to z pewnością jego właściciele nie zostawią tego bez konsekwencji. Yuri zobaczył jak przeciwnik biegnie na niego z impetem, by w pewnej chwili wyskoczyć w powietrze z zamiarem przygwożdżenia swego przeciwnika do ziemi. Wokół słychać było krzyki ludzie, którzy jednak w tej chwili rozmywały się w jeden dźwięk. Czas, jakby stanął w miejscu, gdy dwóch wojowników stanęło w szranki…

Kp przeciwnika:

  Ukryty tekst

  Ukryty tekst

Dla gracza:

Rana Lekka: -10% szybkości, percepcji i siły

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu

[Suyunami Yuri]

Przeciwnik się nie poddawał, mimo ran dostał większą motywację na kolejne akcje i potężny wyskok. Yuri był zdenerwowany, że musiał tak się tutaj wysilać i tamten był taki chętny do bitki. Normalny człowiek by się w tym momencie poddał, ale najwyraźniej Takagawa była o wiele gorsza niż śmierć z jego ręki. Wyskoczył wysoko w powietrze i Yuri bez żadnego namysłu, nie wiedząc kiedy rozwinął dzwoneczek na rękojeści swojego wakizashi, aż ten zadzwonił i wydał z siebie ten jeden specyficzny dźwięk, wysyłając w kierunku jego przeciwnika iluzję bardzo prostą. Samemu składając pieczęć posłał w jego kierunku potężny podmuch wiatru, który może nic mu miał nie zrobić w tym momencie albo tylko delikatnie nim pchnąć, żeby osłabić jego lot, aby sam Yuri mógł uskoczyć i przekoziołkować po arenie, ustępując tamtemu wbicie się w jego stare miejsce i wykonując zamaszyste cięcie w jego lewą łydkę - nadal wydając dźwięki i trzymając go w iluzji. Wiedział, że jeżeli Genjutsu będzie silniejsze od Woli tego przeciwnika to technika według niego nie wystrzeli od Yuriego, ale z każdej możliwej strony, co miało spowodować chaos dla przeciwnika i małą manipulację, że ktoś z zebranych tutaj... wtrącał się w walkę. Miało to kupić mu trochę więcej czasu i Koro, aby dostać to co potrzebowali a nie wiedział też jak zareagują tutaj na użycie Ninpou.

  Ukryty tekst

[Deku Orochi]

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 15/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Gdy wojownik zaczął swą batalię tłum wciąż skandował imię Nobu. Dopiero gdy w powietrzu uniosły się drobinki krwi, a słoń został trafiony przez bohatera wszystko na moment ucichło. Ktoś postawił na tego wojownika dużo pieniędzy, a działania bohatera właśnie oddalały ich szansę na zarobek. W powietrzu uniosły się gwizdy i obelgi rzucane w stronę Uchihy. Jego szkarłatne oczy mogły zauważyć jak kilku z nich ciska swoje szklanki do połowy zalane alkoholem w jego stronę. Nie miał jednak aktualnie czasu na konfrontacje z nimi, gdy wciąż trzeba było bronić się przed słoniowym napastnikiem. Olbrzym skoczył w powietrze z zamiarem przygwożdżenia Yuriego, jednak tamten zareagował instynktownie, wytrącając jego trajektorię przy pomocy prostej techniki uwolnienia wiatru. Widownia zaczęła krzyczeć jeszcze głośniej, a on mógł usłyszeć kilku za swymi plecami.

– To pieprzony shinobi, wiedziałem, że coś jest nie tak z tymi ruchami… Kto na to pozwolił? – Ktoś innych krzyczał by natychmiast usunąć Yuriego, ktoś inny by urwać mu łeb. W tej samej chwili słoniowy kolos walczył z iluzją, wciąż obrywając od kolejnych uderzeń zadawanych mu przez prawdziwego szermierza. Jego przeciwnik nie był w stanie ocenić, gdzie jest prawdziwy wróg, przebywając w nierealnym świecie iluzorycznych technik. W pewnej chwili słoń zawył głośno, po czym upadł na jedno kolano. W tej samej chwili Yuri mógł zauważyć, jak na arenę wbiega kilku strażników z wyraźnym zamiarem pozbycia się jego osoby. Koro nie wspominała nic o nie używaniu technik, jednak jeśli Yuri chciał ją teraz znaleźć na widowni, to marne były jego próby. Kobieta po prostu zniknęła, a on pozostał sam między powstającym rannym przeciwnikiem, a szalonym tłumem, który blokował jego wyjście z tego miejsca. Wciąż miał swoje zadanie do wykonania, jednak w tej sytuacji musiał zastanowić się, czy nie lepiej było po prostu ratować własne życie. Tuż za plecami strażników mógł zauważyć Takagawe która niemal z morderczą nienawiścią w oczach wskazuje go palcem, krzycząc coś do tłumu. Niestety w całym tym zamieszaniu nie był w stanie zrozumieć, co to było… Musiał jednak szybko podjąć jakieś kroki.

  Ukryty tekst

Obrażenia przeciwnika:

  Ukryty tekst

Dla gracza:

Rana Lekka: -10% szybkości, percepcji i siły

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu