Jezioro Shikotsu

[Uchiha Tsuyoshi]

Jezioro Shikotsu położone jest głęboko w Lesie na południe od Sarufutsu. Jest to średniej wielkości zbiornik wodny (przepłynięcie go wpław wiąże się z bardzo dużym wysiłkiem i nie jest możliwe dla każdego). Głębokość wody jest zróżnicowana - najbardziej płytko jest od zachodu, a najgłębiej po wschodniej stronie jeziora. Jego tafla potrafi być dość kapryśna. Czasami jest bardzo spokojna, ale częste sogeńskie wiatry potrafią ją wzburzyć. Woda jest jednak czysta, o delikatnym, zielonkawo-błękitnym odcieniu, odbijającym korony drzew rosnących nad brzegiem.

Otoczenie jeziora jest zróżnicowane. Od wschodu z jego brzegów wyrastają wzgórza, które ciągną się aż do Hachimantai. Z kolei zachód, północ i południe to miejsca, w których las z wolna przechodzi w wodę. Miejscami dominują tutaj trzciny zarastające wejście do wody, ale można też natrafić na kamienistą "plażę". Linia brzegowa potrafi zaskakiwać, czasem można trafić na urokliwe zakątki, doskonale nadające się na samotne medytacje. Od północy, czyli od strony Sarufutsu, prowadzi do jeziora kilka niezbyt szerokich ścieżek wydeptanych przez wędkarzy oraz osoby, które pragną zaznać spokoju od trudności codziennego życia.

Miejsce to odwiedzane jest przez spragnione zwierzęta, a wszelkie ptactwo głośno zaznacza swoją obecność na drzewach rosnących na brzegu. Powietrze ze względu na obecność dużego zbiornika wodnego jest tu chłodniejsze w lecie, co zapewnia wytchnienie w upale, oraz cieplejsze w zimie. Przychodząc tu zimnego poranka można natknąć się na mgłę, która rozlewa się wgłąb lasu.

Jezioro Shikotsu nocą:

Jezioro Shikotsu zimą:

[Uchiha Tsuyoshi]

Lato 396 roku

---

Tego właśnie chciał uniknąć. Wrażenia, że wczorajszy miły wieczór był miły ze względu na alkohol i Susanoo wie jeszcze jakie tam substancje. A jednak! Postąpił nie do końca tak, jak chciał i chyba wzbudził w dziewczynie wątpliwości co do szczerości swoich wczorajszych intencji. Musiał szybko działać, żeby takie wrażenie nie zostało z nią na dłużej.

- Przepraszam, przepraszam... Yumiko. Tak to już ze mną jest. Czasem różne rzeczy dochodzą do mnie z opóźnieniem - zaśmiał się nerwowo. Kiedy usłyszał zdrobnienie swojego imienia, jakiego użyła, poczuł jak gdyby ktoś przyłożył mu do klatki piersiowej coś przyjemnie gorącego. Nikt nigdy (przed wczorajszym wieczorem) tak do niego nie mówił i brzmiało to jednocześnie ciepło, ujmująco i może nawet... uroczo? Cóż, Tsuyoshi nie miał doświadczenia w byciu traktowanym w ten sposób i trudno było mu nazwać to, co właśnie się w nim działo. Działo się to jednak po raz pierwszy - Dziękuję, w sumie to ja też spałem jak suseł - odrzekł w końcu, wyraźnie pogodniejszy. Kolejne pytanie było jednak trudniejsze.

- Yyy... no mieliśmy... mieliśmy wyjść razem z ryokanu, o ile dobrze pamiętam. Ale nie wiedziałem, że już miałem zaklepany u Ciebie wspólny spacer i trening. Widać wczorajszy Tsuyoshi spisał się na medal! Dzięki, wczorajszy Tsuyoshi! - powiedział i zaśmiał się, lecz od razu dodał - Oczywiście, chodźmy, bo jeszcze się rozmyślisz od mojego głupiego gadania. Będzie mi bardzo miło - trzeba było od razu wyjaśnić, że żarty żartami, ale on naprawdę chętnie spędzi z nią trochę czasu. Chwilę później zażartował jednak znowu:

- Nie wiem czy pamiętam wszystko. Jeśli bym nie pamiętał, to chyba nie miałbym jak Ci o tym powiedzieć, co? - zaśmiał się ponownie - Ale dobra, bo zaraz zaczniesz mnie wkręcać i powiesz, że robiłem jakieś dziwne rzeczy, których naprawdę nie pamiętam, typu tańczenie na stole, albo coś. Graliśmy tylko w pytania, bez wyzwań, prawda? Nie zrobiłem nic głupiego? - zapytał. Był pewien, że tak właśnie było, ale przecież nie zaszkodzi się trochę poprzekomarzać.

W końcu jednak opuścili ryokan, który z pewnością będzie się Tsuyoshiemu bardzo dobrze kojarzył. Całe spotkanie wypadło nawet lepiej, niż mógł się spodziewać (bo że wypadnie dobrze to było oczywiste). Jego prezent dla Azumy chyba mu się spodobał. Porozmawiali, odprężyli się no i...

Zerknął ukradkiem na Yumiko.

- To co? Chyba najlepiej będzie się przejść w przeciwnym kierunku, niż centrum Sarufutsu? Las wydaje się być dobrym pomysłem na trening. A właściwie to jezioro, jest tam więcej miejsca na tego typu rzeczy. Nigdy tam nie byłem, ale kiedyś widziałem je ze wzgórz nieopodal - zaproponował. Katony latające różne strony między drzewami może i brzmiały zabawnie, ale mogły być źródłem poważnego pożaru.

Szli, rozmawiając sobie swobodnie. Tsuyoshi dość szybko opróżnił zawartość swojej menażki, ale nie skarżył się na to. Z rzadka mijali tylko ludzi wyruszających z Sarufutsu na południe, w kierunku Ryuzaku no Taki. Droga była jednak spokojna, a kiedy weszli wgłąb lasu, stała się niemal całkiem pusta. W pewnym momencie skręcili w bok, z głównego traktu handlowego, w kierunku, w którym powinno się znajdować jeziorko. Po kolejnym kwadransie drogi, między drzewami zaczęła majaczyć jasnoniebieska tafla jeziora. Po chwili minęli ostatnie drzewa i zarośla, a ich oczom ukazała się piękna woda oświetlana przez poranne słońce. Od wody dzieliła ich kamienista plaża, nad którą wznosiły się wszelkiego rodzaju drzewa, w szczególności sosny.

- Całkiem ładnie, prawda? - zapytał, spoglądając prosto w toń. Nie było tu może aż tak magicznie, jak nad "jego" wodospadem w lesie przy Hachimantai, ale jak na taką bliskość do Sarufutsu to niczego temu miejscu nie brakowało. Wręcz przeciwnie - doskonale nadawało się i do treningu i do wypoczynku.