Shinobi War PBF Naruto

Rezydencja Orochi w Atarashi stoi na jednym ze wzgórz dawnego Kōtei, w północno‑wschodniej części dzielnicy niegdyś należącej do możnych Uchiha. Fundamenty i bryła budynku pozostały niemal nienaruszone: to rozległy, piętrowy dom w kształcie podkowy, otwierający się szerokim ramieniem na wewnętrzny dziedziniec. Od strony miasta prowadzi do niego szerokie podejście, z rzędami kamiennych latarni rozstawionymi po obu stronach drogi. Wachlarze Uchiha, którymi niegdyś były zdobione, zostały spiłowane i zdarte - w ich miejsce wciśnięto kościane i metalowe tabliczki z wężem zwiniętym w spiralę. Mimo to, kilka starych herbów zostawiono celowo: przeciętych w pionie, z wbitymi w pęknięcie białymi „kłami”.

Za bramą rozciąga się prostokątny dziedziniec wysypany jasnym żwirem, z którego wyrastają podcięte sosny i niskie, kamienne stele. W centrum znajduje się niewielki staw, połączony z ogrodem systemem wąskich strumieni. Przy brzegach rozsypano gliniane misy wypełnione wysuszonymi fragmentami węży - skórami, kręgami, czaszkami - wyglądającymi jak ofiary i trofea jednocześnie. Od dziedzińca odchodzą trzy główne trakty: środkowy prowadzi do reprezentacyjnej sali rezydencji, lewy - do skrzydła mieszkalnego i prywatnych kwater, prawy - do części gospodarczej, dziś pełniącej rolę zbrojowni i laboratorium.

Główne skrzydło, ciągnące się wzdłuż tylnej krawędzi dziedzińca, mieści salę narad i dawną salę przyjęć Uchiha, obecnie przemienioną w serce władzy Orochi. Wchodzi się do niej przez wysoki próg, a pod belkami, tuż przed wejściem, wiszą kościane paciorki - przewiercone kręgi kręgosłupów i paliczki różnych zwierząt, tworzące jakby suchą, chrzęszczącą kurtynę. Sama sala jest niska, ale szeroka. Przez całą długość ciągnie się niski, ciemny stół, otoczony rzędami poduszek. Te należące do starszyzny obszyte są łuskami węży i ciemnymi tkaninami, miejsca dalsze - zwykłym płótnem. Ściany zamiast dawnych zwojów rodowych zdobią pionowe płachty z malowanymi, wijącymi się wężami i abstrakcyjnymi spiralami, których układ powtarza struktury niektórych pieczęci używanych w technikach shinobi. W czterech narożnikach ustawiono wysokie słoje z zatopionymi w formalinie okazami węży; to zarówno materiał badawczy, jak i ciche ostrzeżenie dla obcych, którzy tu przychodzą.

Z lewej strony głównego skrzydła ciągnie się część mieszkalna. Szereg pokoi, rozdzielonych przesuwanymi shōji, zachował prostotę dawnego domu Uchiha: tatami, niskie stoły, wnęki tokonoma. Orochi zmienili jednak ich funkcję. Najbliżej sali narad ulokowano pokoje dla seinninów i starszyzny, z osobnymi, niewielkimi pracowniami, w których przechowuje się zwoje, prywatne notatki i wszystko, czego dany mieszkaniec potrzebuje. Dalej ciągną się pomieszczenia gościnne i kwatery niższych rangą - skromniejsze, z widokiem raczej na mury i dachy niż na ogród. Na końcu korytarza znajdują się dwie, pozornie nieoznaczone sale; w rzeczywistości to dyskretne cele dla "gości”, których nie można oficjalnie nazwać więźniami. Okna tych pokoi wychodzą na ślepy dziedziniec, nad którym ciągle krążą ptaki wokół którego czai się kilka czujnych węży.

Prawe skrzydło, które niegdyś mieściło magazyny ryżu, sake i sprzętu, zostało gruntownie przebudowane. Pierwsze pomieszczenia od strony dziedzińca to zbrojownia - stojaki na włócznie, naginaty, katany i łuki, wszystko rozmieszczone równo, z precyzją typową dla klanu, który przetrwał za Murem tylko dzięki swoim zdolnościom wojennym. Głębiej zaczyna się część laboratoryjno‑rytualna: niskie sale ze stołami przykrytymi lakierowanymi deskami, półki uginające się od naczyń z jadem węży wszelakich gatunków, suszonych ziół i zakonserwowanych organów. Tu prowadzi się badania nad jadem i nad rozwojem klanowych zdolności - od rytuałów inicjacji, przez testy odporności, aż po eksperymenty, które lepiej, by nigdy nie ujrzały światła dziennego. W jednym z końcowych pomieszczeń urządzono jasny, niemal sterylny pokój z dużym, kamiennym stołem pośrodku - miejsce pracy najwyżej postawionych iryoninów w klanie nad nowymi formami klanowych technik.

Po prawej stronie dziedzińca, nieco cofnięty i ustawiony na niewysokim podwyższeniu, stoi pawilon ogrodowy. To najspokojniej wyglądające, a zarazem najgroźniejsze miejsce rezydencji. Z trzech stron otwierają go przesuwane ściany, które można niemal całkowicie odsunąć, łącząc wnętrze z ogrodem. Podłogę przykrywają tatami i szerokie, starannie ułożone deski. Pod nimi biegnie gęsta sieć wąskich kanałów i wnęk, w których odpoczywają węże. W normalnych warunkach widzi się je tylko kątem oka - dyskretny ruch między szczelinami, cichy szelest - ale na rozkaz mogą zalać całe pomieszczenie w ciągu kilku oddechów. W centralnej części pawilonu stoi niski, lakierowany stolik z zawsze przygotowaną zastawą: porcelanowe miseczki, czarki, metalowy nóż i widelec, niepasujące do reszty świata, jakby przywiezione z obcej krainy. To najczęściej tutaj Seijūrō przyjmuje posłańców, przesłuchuje podwładnych, wydaje wyroki i spożywa spokojne kolacje, podczas gdy pod podłogą cierpliwie czekają jego węże.

Między głównym skrzydłem a pawilonem ciągnie się ogród w klasycznym stylu: nieregularne głazy, kręte ścieżki ze żwiru, przycięte sosny i rozłożyste klony. Na pierwszy rzut oka to zwykła, dobrze utrzymana kompozycja, ale Orochi przestawili w niej akcenty. W kluczowych punktach, gdzie przecinają się ścieżki, stoją wspomniane kamienne stele z wyrytym wężem. W pobliżu każdego z takich punktów znajduje się dyskretny wylot tunelu - mała szczelina przy kamieniu, zagłębienie pod korzeniami drzewa, pozornie niewinna dziura w kamiennej krawędzi stawu. To przez nie przedostają się węże, które hodują w swej posiadłości Orochi.

Na tyłach rezydencji, za skrzydłem gospodarczym, znajduje się mniejszy, częściowo osłonięty dziedziniec. Tam, obok drewutni i składu na opał, stoi skromny budynek dojo. Jego wnętrze to prostokątna, wysoka sala o deskowanej podłodze, z kilkoma drewnianymi manekinami przy ścianach. Dawniej młodzi Uchiha ćwiczyli tu taijutsu i kata z mieczem; dziś Orochi trenują własne formy walki i użycia jadu. Wzdłuż jednej ze ścian wiszą krótkie, tabliczki z imionami poległych - cienkie deseczki wciśnięte w specjalny stojak. Nie są podpisane nazwiskiem rodu, tylko imieniem i symbolem węża; to ich miejsce pamięci, bardziej kameralne i ciche niż oficjalne tereny ogrodu i posiadłości.

Całość rezydencji spina system korytarzy, które zachowały prostą, niemal ascetyczną geometrię Uchiha. Każdy z nich ma jednak już nową "skórę": pod belkami wiszą rzędy kościanych ozdób, w narożnikach stoją gliniane misy z kadzidłami o słodko‑cierpkim zapachu, a na drewnianych słupach można dostrzec wypalone motywy wężowych łusek. Mury i dachy wciąż przypominają, do kogo należało to miejsce, lecz jego serce bije już w rytmie klanu Orochi - chłodnym, powolnym, ale nadal pełnym napięcia - jak ciało węża zwiniętego do skoku.

Shinobi War PBF Naruto

Jadoku‑tei - Pawilon Wężowego Jadu - Siedziba Klanu Orochi

Jadoku‑tei - Pawilon Wężowego Jadu - Siedziba Klanu Orochi