Posiadłość Akiry i Jun

[Yukari]

Yukari spodziewała się wyjaśnień, a nie kolejnego wybuchu śmiechu. Tym razem ten, nie należał nawet do niej. Odwróciła się w kierunku dźwięku i zobaczyła Jun, która najwyraźniej świetnie się bawiła. Cyrk. Dalej w nim tkwili, a cała ta sytuacja tylko potwierdziła jej teorię. Nie ustawiała Akiry po kątach, wyrażała jedynie swoje zdanie, nie zważając na to jak zareaguje, a przecież reagował różnie.

Po chwili jednak pojawiła się kolejna osoba, była na kolanach. I jak za dotykiem magicznej różdżki śmiech ustał, a to było jeszcze dziwniejsze. Czyżby kolejny trup wypływał na powierzchnię tych ziem? Jeżeli wiadomość znowu będzie dotyczyła ich dwójki, to wróci do pokoju, zamknie się w nim i przeczeka ten sztorm.

Gdy kobieta zniknęła z pola widzenia, Akira wziął się w garść i skupił swoją uwagę na niej. Nie ruszyła się czekając na to co miał jej do powiedzenia.-Którym ślubie?- zapytała z błyskiem w oczach, skoro on sobie żartował, czemu nie miałaby zrobić tego samego? Jednak jego dotyk... Nie był już tak przyjemny jak zeszłej nocy, w pierwszej chwili chciała wyrwać się z tego uścisku, jednak poczekała. Wolała by dokończył, to co chciał jej przekazać.

Słuchała uważnie, już miała odpowiedzieć, lecz wyprzedziła ją kobieta składając jej inną propozycję. Westchnęła cicho, po czym skupiła całą swoją uwagę na Akirze.-Posłuchaj, nie wyślemy żadnej wiadomości.-zrobiła pauzę zastanawiając się nad dalszą częścią swojej wypowiedzi.-A obietnica, zawsze pozostaje obietnicą. Dla Ciebie mogła ona nie być ważna, ale dla niej już tak. Zobacz ile lat żyła czekając na Ciebie. Należą jej się wyjaśnienia, a pojawienie się innej kobiety, to... utrudniłoby całą sytuację. - Czy powinna dodać, że skoro się zadeklarował powinien wywiązać się z umowy? Być może, ale wtedy nie byłoby to zgodne z nią. Ona wierzyła w miłość, a nie w układy. Bała się też, że jej obecność spowoduje, że Akira wybuchnie, a ona nie zdoła go powstrzymać-Poczekam tu na Ciebie. Tylko obiecaj, że wrócisz..-powiedziała patrząc mu w oczy -A wtedy opowiesz mi wszystko, dobrze?

Zrobiła kilka kroków w stronę jego cioci, po czym stanęła. Wahała się. W ostatnim momencie zawróciła, by ostatni raz przytulić się do mężczyzny i poczuć jego zapach. Jedną dłoń położyła mu na serce.- Będę przy Tobie - była to obietnica i wsparcie na jakie mogła sobie pozwolić, liczyła, że zrozumie.

Odsunęła się patrząc mu w oczy, a później pośpiesznie poszła w kierunku Jun.-Chodźmy...-nim zmienię zdanie.