Shinobi War PBF Naruto - Szukaj

Znaleziono 134 wyniki

Wyszukiwanie zaawansowane

Znaleziono 134 wyniki

Strona 1 z 9
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
9
Następna

autor: Yumiko: wczoraj, o 11:24; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Likwidacja, to słowo padło już drugi raz z ust medyka i o ile za pierwszym razem była zaskoczona, to w tym momencie pojawiła się irytacja. Człowiek ten traktował shinobi jak bydło, którego można się w każdej chwili pozbyć. Nie takie wartości powinien przejawiać ktoś, kto na co dzień ratuje ludzi. Yumiko spojrzała na swoją przyjaciółkę, czekając aż ta skończy mówić.-Hiromi-sama jeśli pozwolisz mam pytanie... -chwilę poczekała na zgodę, po czym zwróciła się do mężczyzny- Skoro tak bardzo Riku-san chce po cichu eliminować naszych towarzyszy, to co w przypadku, gdy zachoruje medyk? Ma on przecież wiedzę i może udzielić więcej informacji na temat swojego stanu...- policzki dziewczyny zaczęły się rumienić, jeszcze nigdy tak bezpośrednio nie zwracała się do obcej osoby, jednak wiedziała, że nie da rady słuchać takiego gadania. Gdyby to ten mężczyzna znalazł ją na murze, zapewne zostałaby spisana na straty, a jednak dalej żyła, funkcjonowała. Yumiko wzięła głęboki oddech i zaczęła kontynuować.-Mimo choroby, może być przydatny, czy w takim przypadku też zostałby zabity? A może, Riku-san zmieniły zdanie?-powiedziała to. Dłonie zaczynały się jej pocić. Nie była jak Hiromi, która w sposób dyplomatyczny potrafiła rozmawiać z ludźmi. Tym pytaniem chciała się dowiedzieć jak bardzo powinna zaufać osobie stojącej przed nią.

I choć czarnowłosa zdawała sobie sprawę z faktu, że ludzie mogą zacząć chorować, to nie wyobrażała sobie takich praktyk. Miała cichą nadzieję, że jej przyjaciółka myślała podobnie. Sama z resztą wspominała, że shinobi umierają od mazi niemalże od razu. Yumiko jak najszybciej musiała nadrobić raport odnośnie ostatniej misji Hiromi, będzie miała większą wiedzę i możliwości do bardziej aktywnego uczestnictwa w rozmowach. Moriego z kolei starała się unikać, wolała nie wypowiadać na głos słów jakie zaprzątały jej głowę.

Rozmowa zeszła na dalsze tory, dając im tym samym chwilę wytchnienia. W końcu Pan pajączek zainteresował się tym, co działo się w namiocie. Wyraził nawet chęć pójścia na przodzie, no... może nie dosłownie. Człowiek ten, wzbudził w niej bardzo duże zainteresowanie, tak samo jak młodzieniec wyrywający się do tego zadania i chcący ją w to wmanewrować! Spojrzała na niego z lekko uniesioną brwią. Czy informacja o aktywowanym sharinganie była ogólnodostępna? Bo z tego co pamiętała nie wspominała o tym.

Gdy ponownie odezwała się Hiromi, czarnowłosa skupiła na niej całą swoją uwagę. Decyzja jaką podjęła była słuszna. Uwzględniła też w tym Yumiko, za co była wdzięczna. Przebywanie wśród medyków w tym momencie, mogłoby być dla niej kłopotliwe. Tym bardziej w sytuacji, gdy niezbyt miło odezwała się do jednego z nich. Czy żałowała? Niekoniecznie.

-Oczywiście, z chęcią podejmę się tego zadania.- Więcej z jej ust nic nie padło.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 10 kwie 2026, o 10:39; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

W namiocie panował względy spokój, do czasu, aż każdy po kolei nie zaczął mówić. Ludzie nie poprzestali na przedstawieniu się, wręcz przeciwnie, mówili o swoich obawach i spostrzeżeniach-chociaż te, dla Yumiko były dość... dziwne. Jakim cudem w obozie miałyby pojawić się choroby wstydliwe? Przez chwilę czarnowłosa przyglądała się mężczyźnie i wtedy to do niej dotarło. Możliwości bycia w dużej grupie, mieszanka kobiet i mężczyzn. Była naiwna myśląc, że takie rzeczy nie dzieją się na froncie. Jej policzki lekko się zarumieniły, zsynchronizowało się to ze słowami Riku, który z dużą lekkością mówił o likwidowaniu ludzi, ich ludzi. Towarzyszy, którzy chcą zginąć dla dobra sprawy. Czarnowłosa zanotowała, że do tego Pana nie zamierzała przychodzić z jakimkolwiek swoim problemem, z kolei jego brat wydawał się nieco bardziej stonowaną osobą, był głosem rozsądku w tym duecie.

Sytuacja z każdą chwilą zaczynała się zaogniać, młody mężczyzna wypowiedział na głos to, o czym myślała Yumiko. Delikatny uśmiech pojawił się na jej twarzy, lecz zniknął równie szybko, gdy Yosuke wyrywa się do przodu. Drogę zastąpiła mu kobieta, chcąc załagodzić sytuację. Podział między medykami, a setnikami był coraz bardziej widoczny. Jedni nie zamierzali zostawiać przy życiu chorych z obawy przed mutacją choroby i możliwością zarażenia innych, a ci drudzy skorzy byli bronić ludzi im powierzonych. Nie wyglądało to za dobrze. Po środku tego chaosu stała Hiromi, która w tym momencie musiała to wszystko zrównoważyć. Czarnowłosa zerknęła na przyjaciółkę, chcąc dodać jej nieco otuchy. Mimo młodego wieku na barkach nosiła duży ciężar i świetnie sobie z nim radziła.

Ostatnią osobą, która zabrała głos był Mori. Dziwne, że mężczyzna nie skomentował żadnej poprzedniej wypowiedzi. Tym razem podszedł do sprawy bardzo profesjonalnie. Przybliżył im położenie wioski jak także sytuację, która tam panuje. Informacje, choć sprzed wielu lat dawały im większe pole manewru. Przynajmniej mieli pewność, że to nie wioska duchów, chociaż ta opcja, w tym momencie, byłaby dla nich bardziej komfortowa.

Po całej wymianie zdań, Hiromi zadała kolejne kluczowe pytanie. Zwiadowcy. Zapewne to oni mieli wyruszyć jako pierwsi by zaktualizować informacje jakie mieli. Od natłoku informacji, głowa zaczynała jej parować. Nie była odpowiednio przygotowana do takich sytuacji. Misja, na której była z Azumą nie dawała nawet procenta tego, co działo się tutaj. Nauka w takich okolicznościach, była cenna, ale obawa przed jakimkolwiek błędem, owijała się wokół jej szyi niczym wąż.

Yumiko, mimo że milczała, skrupulatnie notowała pytania jak także przemyślenia, z którymi chciała się podzielić z Hiromi w późniejszym czasie.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 6 kwie 2026, o 22:01; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Padło zbyt wiele słów nim ktokolwiek się zorientował, że mężczyzna wcale nie wyszedł. Pytania, wątpliwości, wszystko to, zostało usłyszane przez Moriego, który nie powstrzymał się od komentarza. Zaczął łagodnie, by po chwili wbić szpileczkę w Hiromi dając jej do zrozumienia, że w mowie bojowej nie powinna wspominać o swoich lękach, tylko... to ON nie powinien tutaj stać i słuchać tego wszystkiego. Yumiko otworzyła usta ze zdziwienia, przyglądając się zaistniałej sytuacji. Nie potrafiła wydobyć z siebie żadnego dźwięku, za to jej towarzyszka bardzo ładnie wybrnęła z sytuacji. Teraz dopiero czarnowłosa dostrzegła jej drugą naturę i była z niej naprawdę dumna!

Yumiko podeszła do mężczyzny by odebrać od niego raport. Jakim cudem w tak krótkim czasie udało mu się zrobić tyle kopii? Jak wielu ludzi musiało przy tym pracować, skoro od powrotu Hiromi minęło tak mało czasu?- Dziękuje, jeszcze dzisiaj się z nim zapoznam -powiedziała spokojnie, zerkając na mężczyznę. Choćby miała zarwać noc, przeczyta go, by zrozumieć zagrożenie z jakim mają do czynienia. Skoro Hiromi widziała to na własne oczy, uwierzy we wszystko co przeczyta w raporcie. Liczyła też, że inni będą mieli tego podobny stosunek. W innym przypadku będą miały więcej problemów niż "oswojenie" ludzi i postawienie szpitala.

W końcu zostały same. Słysząc słowa przyjaciółki, złapała ją za rękę, chcąc dodać jej nieco otuchy tak, jak to robiła Tamiko. Mały gest mający uspokoić nieco rozszalałe serce.-Nie musisz się tłumaczyć, ja Ci wierzę. Jesteś zdolnym medykiem i świadczy o tym fakt, że zamiast odpocząć sporządziłaś raport, by dostarczyć jak najszybciej informacje o tym wszystkim... -westchnęła cicho słysząc wzmiankę o armii. Niestety za innych ludzi Yumiko nie mogła odpowiadać... -Nawet jeżeli teraz tak będą uważać, to przekonają się do niego na miejscu. Miejmy jednak nadzieję, że rozkazy będą dla nich ważniejsze niż ciekawość i chęć sprawdzenia twoich słów w praktyce. -Coraz większe obawy pojawiały się w sercu czarnowłosej, ale w tym momencie musiała je stłumić.

Wysłuchała słów dotyczących chłopca i dalszych planów wobec niego. Miało to większy sens niż podróż z nim na tym etapie.- Ty też możesz na mnie liczyć, będę Cie wspierać jak tylko mogę... -powiedziała z delikatnym uśmiechem. Dostała swoje zadanie i nie zamierzała zawieźć Hiromi, a skoro miała obserwować Moriego to... chyba powinna się z nim zakolegować, na tyle, by rozmowa z nim przebiegała w bardziej komfortowy sposób. Już raz jej się to udało podczas misji, tym razem też nie może być tak źle, prawda?

Yumiko podążała za przyjaciółką do kolejnego namiotu, przywitała się ukłonem z ludźmi i stanęła z boku słuchając tego, co miała do powiedzenia Hiromi. Jeżeli wcześniej miałby wątpliwości, że była siostrą Shirei-kana, to teraz zostałyby one rozwiane. Dziewczyna miała w sobie to coś. Skupiała się na każdej osobie, pokazując tym samym swoje zaangażowanie. Nie było już strachu, stał przed nimi dowódca, z oczekiwaniami i planami na kolejne dni, a może nawet tygodnie.

Gdy przyszła kolej na przedstawienie się, czarnowłosa nie wiedziała co powinna powiedzieć, dopóki nie zaczęła-Jestem Yumiko Uchiha, drugi adiutant o randze doko. O sobie mogę powiedzieć niewiele, jednak chciałabym byście wiedzieli, że straciłam pamięć po wydarzeniach na murze, przez co mogę zadawać nieco więcej pytań. -I tyle, a może aż tyle. Czarnowłosa nieczęsto mówiła o swojej stracie, jednak tutaj nie zamierzała tego ukrywać. Nie chciała bowiem, by jej niewiedza ograniczała ją w jakiś sposób, a możliwość dopytania o cokolwiek dawała jej więcej przestrzeni na lepsze funkcjonowanie w tak ogromnej grupie.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 31 mar 2026, o 13:58; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Przez większość czasu Yumiko milczała słuchając tego, co mieli do powiedzenia jej towarzysze. Dowiedziała się dokąd zmierzają i jaki cel mają. Zajęcie Morokiby , stworzenie szpitala, a wszystko to miało się odbyć w bardziej pokojowy sposób. Reakcja Moriego nie była jednak zadowalająca, czyżby miał on na ten temat inne wyobrażenia? Czarnowłosa w tym momencie była jedynie obserwatorem i czuła się w tej roli naprawdę komfortowo. Informacje jakie uzyskiwała dawały jej większe pole manewru. Nawet zaczęła myśleć o ludziach, którzy mogliby ich postrzegać jako najeźdźców. Ona jednak miała co do tego inne zdanie, bowiem ludzie, którzy martwią się o jedzenie, bardzo często chorują. Szpital, nawet jeżeli miałby służyć do celów wojennych mógłby pomóc okolicznym mieszkańcom, tym samym zwiększając ich zaufanie. Hiromi miała takie samo zdanie, bo już po chwili wypowiedziała je na głos.

Temat zszedł na nią i przydział ludzi. Yumiko poruszyła się niespokojnie zerkając na przyjaciółkę. Po jej pierwszych słowach odetchnęła z ulgą. Oddanie w jej ręce ludzi, gdy jej pamięć nie domagała, byłoby dość ryzykowane. Mogłaby się motać i pod wpływem chwili podjąć złą decyzję. Była wdzięczna, że Hiromi zmieniła zdanie, to zdjęło jej spory ciężar z serca.

Gdy ponownie zostały same pierwsza odezwała się Hiromi mówiąc o swoich obawach.-To jesteśmy przerażone we dwie...-powiedziała patrząc jak przyjaciółka odpieczętowuje zawartość zwoju. Yumiko miała bardzo dużo pytań i wątpliwości, ale pozwoliła mówić dziewczynie. Słuchała uważanie przyswajając każde słowo. Informacje o mazi były... szokujące. Jak to możliwe, że coś tak niewinnego może zabijać ludzi tak szybko, a ich, natychmiastowo?-Będę uważać, ale czym dokładnie jest ta maź? Skąd ona się tam wzięła? Proszę, wyjaśnij mi to wszystko.-zrobiła przerwę dając szansę wypowiedzieć się Hiromi. Wiedziała, że od niej dostanie szczegółowe informacje, bez zatajania, z przemyśleniami.-Pojawienie się w wiosce, nawet oferując pomoc ludziom też może być problematyczne. Czy oni tam chorują przez tą maź? Raport odnośnie wioski ma dwadzieścia lat, mamy w ogóle pewność, że ktokolwiek tam jeszcze mieszka?-pytania po prostu z niej wypływały. Kto normalny zostałby w miejscu, gdzie może stać się mu krzywda? Chyba tylko Ci, najbiedniejsi, którzy nie mogli opuścić swojego dobytku, a Ci mogą się stawiać.

Czarnowłosa poprawiła zbroję, przyzwyczajając się do dodatkowego ciężaru. Ta cała sytuacja była dla niej abstrakcyjna, a myślenie o tak dużym przedsięwzięciu mogło przytłoczyć nawet najbardziej wyszkolonego shinobi. -Hiromi... wspominałaś też o chorym dziecku, co z nim? Zabierasz go ze sobą by go obserwować? Właściwie to ile czasu mu zostało? - wiedziała, że reszty dowie się, gdy dołączą do nich setnicy. Teraz miała czas na pytania, których przy nich raczej by nie zadała.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 27 mar 2026, o 22:43; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

-Zbroję?-zapytała niedowierzając. Nie spodziewała się, że jedno spotkanie z Azumą tak bardzo urozmaici jej życie. Nie dość, że poznał ją ze swoimi przyjaciółmi, to jeszcze pomyślał o niej podczas tego całego chaosu. Na twarzy Yumiko pojawiły się delikatne rumieńce, które przybrały na sile, gdy padło imię Tsuyoshiego.-Myślę, że każdemu z nas się uda, w sumie... chyba nawet w to wierzę.-powiedziała patrząc na koleżankę.-Co do Tsu, widziałam go tutaj, była to krótka rozmowa, bo został wezwany do Arcykapłana Rintaro, kimkolwiek on jest.-zamilkła na chwilę, chcąc zebrać myśli.-Hiromi, ja nie znam tych ludzi. Nazwiska mi się mieszają. Na uczcie szukałam Was, ale widziałam tylko Azumę. Gdyby nie on, to chyba bym uciekła, ale ostatecznie, to było wspaniałe przeżycie, szkoda że nie mogłaś tam być -wyrzuciła z siebie. Nie wspomniała o mężczyźnie, który chwalił jej tatuaże, już nawet nie pamiętała kim był! Z cichym westchnieniem spojrzała w oczy koleżanki.-Chyba powinnam zacząć robić notatki inaczej w życiu nie nadrobię tego wszystkiego.

Już miała pytać, gdzie dokładnie była Hiromi, gdy do namiotu wszedł mężczyzna, przerywając im dalszą rozmowę. Yumiko nieco zdezorientowana ukłoniła się i zaczęła przysłuchiwać się rozmowie. I choć na początku jej koleżanka wyjaśniła na czym będzie polegać jej misja, to chwilę później po prostu mówiła. O namiocie, o tym co tutaj robiła. Wyglądało to tak, jakby tłumaczyła się z czegoś niestosownego. Po chwili znowu wróciła na właściwe tory i opowiadała o dalszej części zadania.

To był jednak przedsmak tego, jaką bombę chciała zrzucić na nią Hiromi. Kolejne słowa spowodowały, że Yumiko otworzyła usta ze zdziwienia. Informacji było za dużo. Czarnowłosa nie wiedziała, czy powinna przytulić koleżankę, pogratulować, a może nie robić nic w obecności Fujita.-Gratuluję, to wspaniałe wieści... I to będzie dla mnie zaszczyt móc być w twoim oddziale.-uśmiechnęła się. Wiedziała, że te słowa wyrażą więcej niż zwykły uścisk. Wierzyła w nią i to chciała jej przekazać.

Dopiero po tych wszystkich informacjach Yumiko ponownie skupiła się na mężczyźnie. Skoro mieli współpracować, to chciała dostrzec w nim coś więcej niż tylko znudzonego starszego pana. Niestety pierwsze wrażenie ciężko zatrzeć, nawet jeżeli ton jego głosu całkowicie odbiegał od wyrazu twarzy, który zaprezentował im na "dzień dobry".

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 25 mar 2026, o 18:23; Forum: [K] Tematy graczy; Temat: Yumiko Uchiha; Odpowiedzi: 1; Odsłony: 65

Yumiko Uchiha

Nazwa postaci: Yumiko Uchiha
Ilość zaakceptowanych przedmiotów:

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 24 mar 2026, o 21:09; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Wzmianka o Kenjim nieco wybiła z rytmu czarnowłosą. Podczas ich ostatniego spotkania Tsu wspominał o swoim kuzynie i z tego co pamiętała nie mieli oni w ostatnim czasie zbyt dobrych relacji. Czyżby coś się zmieniło od tamtego czasu? Była ciekawa, jednak to kolejna informacja wzbudziła w niej więcej emocji.-Słyszałam! Gratuluję i cieszę się, że w końcu Twoje słowa stały się rzeczywistością -powiedziała nawiązując do tego, jak mianował siebie Kōgō podczas świętowania awansu Azumy. Na te wspomnienie uśmiechnęła się kręcąc nieco głową.-Ja z kolei od naszego ostatniego spotkania dużo ćwiczyłam -podsumowała szybko to, co działo się u niej. Dzięki jego wskazówkom szło jej całkiem dobrze. Wyrobiła sobie mechanizm i starała się z niego korzystać podczas każdego treningu.

-Jeszcze nic nie wiem.-odpowiedziała zgodnie z prawdą. Obawiała się tego, gdzie może trafić. Przystosowanie się do nowych ludzi, otworzenie się przed nimi, to zawsze było trudne. Chciała coś dodać, ale podszedł do nich obcy mężczyzna informując, że Tsu proszony jest do Arcykapłana Rintaro. Czarnowłosa nie do końca wiedziała kim jest owy mężczyzna, ale skoro Yoshi miał się do niego stawić, to musiał być to ktoś ważny. -O to nie musisz się martwić, nawet jeżeli masz tutaj rodzinę, to swoją osobą reprezentujesz wszystko co najlepsze. Wystarczył jeden krok w jej stronę, by Yumiko niemalże sparaliżowało. Szybki uścisk, nawet jeśli przyjacielski, w tym miejscu był dla niej dość niecodziennym zjawiskiem. Nie zdążyła odwzajemnić tego gestu, bo już po chwili ręka Tsu zniknęła z jej pleców zostawiając po sobie jedynie nikły ślad.- Będę czekać...- te słowa powiedziała już bardziej do siebie obserwując go do czasu, aż całkowicie zniknął z jej oczu.
___________

W końcu przyszedł czas i na nią. Posłaniec pojawił się znikąd informując, że jest wzywana do jednego z namiotów. Nie padła żadna informacja kto go przysłał, czego chciał, co tylko spotęgowało rosnący w niej niepokój. Z wahaniem w głosie postanowiła jednak poprosić o wskazanie drogi do miejsca docelowego. Szli w ciszy, bowiem czarnowłosa nie potrafiła wydukać z siebie żadnego słowa. Stresowała się! Nie do końca wiedziała jak powinna się zachować wchodząc do takiego namiotu. Kogo tam zastanie? Czy podoła zadaniu jakie otrzyma? Z każdą chwilą pytań było coraz więcej, a ona nie potrafiła wypowiedzieć ich na głos.

W tej części obozu panował porządek. Gwar, do którego zdążyła już przywyknąć zamienił się niemalże w głuchą ciszę. Po wylegitymowaniu się Yumiko mogła podziwiać miejsce mniej dostępne dla kogoś o jej randze. Nie było tutaj zbędnych ludzi. Każdy miał swój cel. Straż stała przy namiotach, a pojedyncze jednostki cicho przemieszczały się po alejkach nie zwracając na siebie zbędnej uwagi. Cała ta atmosfera spowodowała, że dłonie dziewczyny zaczęły się pocić.

W końcu dotarli na miejsce. Posłaniec wskazał jej namiot do którego miała wejść, po czym bez najmniejszego wyjaśnienia zniknął zostawiając ją samą. Jeden głęboki wdech i Yumiko weszła do środka z myślą tego co powinna powiedzieć. To, co zobaczyła w środku bardzo ją zaskoczyło. Przed nią stała Hiromi! Czarnowłosa rozejrzała się nerwowo sprawdzając czy poza nią nie ma tutaj innych ludzi. Były same.-Hiromi! Jak dobrze Cię widzieć!-powiedziała idąc w kierunku koleżanki. Napięcie widoczne na jej ramionach zelżało, a ona bez większego namysłu przytuliła do siebie dziewczynę-Nawet nie wiesz jak się stresowałam idąc tutaj.-powiedziała odsuwając się od niej.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 22 mar 2026, o 19:27; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Znudzona czekaniem i zmęczona obecnością wszystkich tych ludzi wokoło Yumiko postanowiła przejść się w poszukiwaniu bardziej ustronnego miejsca. Była jak cień poruszający się między ludźmi. Dopiero gdy usłyszała znajome imię stanęła i zaczęła przysłuchiwać się rozmowie. Mijało ją właśnie dwóch mężczyzn. Nie potrafiła określić ich wieku, ale nie to było istotne, bowiem to imię Tsuyoshiego zwróciło jej uwagę. Czy była wariatką, chcąc upewnić się, że chodzi dokładnie o tą samą osobę, o której myślała? Być może.- Przepraszam...- zaczepiła ich nieco skołowana. Po chwili jednak wykrzesała z siebie nieco więcej ikry dopytując się o mężczyznę. Z wcześniejszej rozmowy między nimi wiedziała, że Tsu był już na miejscu, jednak potrzebowała dokładniejszych informacji odnośnie tego, gdzie mógł się w tym momencie znajdować. Gdy poznała szczegóły uśmiechnęła się z wdzięcznością, podziękowała po czym po prostu oddaliła się we wskazanym kierunku.

Na miejscu Yumiko zaczęła rozglądać się po ludziach w poszukiwaniu tej jednej, znajomej, twarzy. Chciała już odejść, gdy coś, a raczej ktoś, zwrócił jej uwagę. Nieznajomy stał do niej tyłem. Ubrany w czarną zbroję, z włosami splecionymi tak, jak to robił Tsu. W pierwszym momencie pomyślała, że to może ktoś z jego rodziny, jednak po chwili gdy mężczyzna spojrzał gdzieś w bok, zobaczyła jego profil. Nie miała już wątpliwości. Był tym, którego szukała. Uśmiechnęła się obserwując go w takim wydaniu, a w jej głowie pojawiła się jedna mała myśl. Był jeszcze przystojniejszy niż to zapamiętała.

-Tsuyoshi?-zapytała chcąc zwrócić na siebie jego uwagę. Nie ośmieliła się użyć zdrobnienia, którego używała podczas ich ostatniego spotkania. Tutaj rangi miały znaczenie, a ludzie okazywali sobie należyty szacunek- Miałam nadzieję, że Cię tu spotkam. Cieszę się, że zdążyłam Cię złapać.-powiedziała zerkając na niego. Gdyby byli sami Yumiko na pewno bardziej entuzjastycznie podeszłaby do tego spotkania, teraz jednak miała opory, a jedynym znakiem, mówiącym o tym jak bardzo cieszy się na to spotkanie były jej oczy.

Nie wiedziała jak dużo czasu będą mieli na rozmowę. Ludzie tutaj pojawiali się i znikali. Inni tak jak ona, czekali nieco dłużej. Dla każdego prędzej, czy później znajdowało się zadanie do wykonania. -Wiesz już, gdzie wyruszasz?-zapytała obserwując go uważnie. Zastanawiała się czy obawiał się nadchodzących dni... Czy będzie mu dane dowodzić ludźmi tak jak chciał? Mimo, że nie powiedziała tego głośno wspierała go, tak samo jak chciała wspierać Hiromi czy nawet Azumę. W końcu znalazła ludzi, z którymi czuła się dobrze. Z delikatnym wahaniem przybliżyła się do niego tak, by osoby postronne nie mogły usłyszeć kolejnych słów skierowanych w jego stronę-I pamiętaj Yoshi. Uważaj na siebie -po tych słowach odsunęła się na bezpieczną odległość. Już nie potrzebowała iść z dala od tego całego chaosu. Wystarczyła jej obecność kogoś kogo znała.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 17 mar 2026, o 12:32; Forum: [S2] Pola Tenran (天乱の原 – Tenran no Hara); Temat: Sztab Generalny Ryuzaku; Odpowiedzi: 89; Odsłony: 3055

Re: Sztab Generalny Ryuzaku

Ostatnie dni bardzo namieszały z życiu Yumiko. Jednego dnia uczyła się w zaciszu własnego domu, kolejnego zaś była w miejscu, gdzie tak naprawdę nie czuła się komfortowo. Tłumy ludzi, ciche szepty, powitania. Wszystkie te bodźce budziły w niej niepokój. Zbliżała się wojna i jej organizm, mimo braku wspomnień, działał instynktownie. Rozluźniła się dopiero wtedy, gdy wszyscy znaleźli się w ogromnej sali, a ona po raz pierwszy dostrzegła Azumę. Uśmiechnęła się obserwując go, wyglądał inaczej niż podczas ich ostatniego spotkania. Wydawał się bardziej dostojny, jakby nie był teraz tylko zabawnym chłopakiem, a mężczyzną. Seininem.

Podczas tego wieczoru czarnowłosa starała się znaleźć też inne osoby, które znała. Skoro był tutaj Azuma, na pewno w pobliżu była też Hiromi, a może nawet Tsuyoshi. Poszukiwania jednak szybko zostały zakończone, gdy pojawił się przy niej starszy mężczyzna. Yumiko spojrzała na niego uważnie, gdy komplementował jej wygląd i tatuaże. Czy powinna znać tego człowieka? Nie uważała podczas rozmów, skupiając się na czymś zupełnie innym, a teraz siląc się na miły ton odpowiedziała na pytania o zasługi dla klanu. Było ich niewiele, dlatego też rozmowa zakończyła się bardzo szybko, przypieczętowana jej pierwszym kieliszkiem sake. Pierwszym i ostatnim, bowiem tego wieczoru wolała myśleć trzeźwo...

Podróż do obozowiska, jak i samo bycie w nim było dla niej ogromnym doświadczeniem. Zastanawiała się, czy jej rodzice kiedyś przeżywali coś równie ważnego. Jak byli przygotowani? Czy mieli wątpliwości? Ona takowych nie miała. Wiedziała po co tu przyszła, wiedziała też czym ryzykuje. W domu nawet się nie pożegnała. Zostawiła jedynie krótką notatkę informującą, że zdecydowała. Żeby jej nie szukali, gdyby nie wróciła. Ot, zwykły mały płomień, który zgasł za szybko.

Przemowa Shirei-kana była bardzo motywująca, Yumiko słuchała jej z delikatnym uśmiechem malującym się na twarzy, chyba po raz pierwszy utożsamiała się z czymś tak bardzo. Jej kolejne dni były niewiadomą, ale w końcu osiągnęła to, co tak naprawdę chciała. Była potrzebna bardziej niż dotychczas. Przysłuży się i będzie rosła w siłę. Teraz jedynie wystarczyło poczekać na dalsze rozkazy. Co przyniesie jej kolejny dzień? Tego nie wiedziała, ale cicha ekscytacja wkradła się do jej serduszka.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 15 mar 2026, o 20:37; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 15; Odsłony: 1175

Re: Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 13 mar 2026, o 23:30; Forum: Tereny mieszkalne; Temat: Dom Yumiko; Odpowiedzi: 27; Odsłony: 2498

Re: Dom Yumiko

zt.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 9 mar 2026, o 12:08; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 15; Odsłony: 1175

Re: Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 7 mar 2026, o 10:25; Forum: Tereny mieszkalne; Temat: Dom Yumiko; Odpowiedzi: 27; Odsłony: 2498

Re: Dom Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 6 mar 2026, o 16:14; Forum: Tereny mieszkalne; Temat: Dom Yumiko; Odpowiedzi: 27; Odsłony: 2498

Re: Dom Yumiko

Dom był w opłakanym stanie, gdy czarnowłosa przekroczyła jego próg. Koty wariowały, kupy były wszędzie, a na stole widniała jedynie karta. Ślad po jej opiekunce, która wiedziała już o obecności czworonogów. "Wracam za dwa dni, jeżeli jeszcze raz zastanę dom w takim stanie, wyrzucę Ciebie razem z tymi przybłędami. Tęsknie, Tamiko. Czarnowłosa jęknęła przerażona tonem owej wiadomości. Jeżeli kobieta dała jej czas, to na pewno będzie oczekiwała lśniącego domu. Bez namysłu zaczęła wszystko ogarniać. Trwało to bardzo długo, a kociaki nie odstępowały jej na krok. Gdy wszystko już lśniło, a zwierzaki były nakarmione Yumiko postanowiła zająć się sobą, a dokładniej treningiem.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 4 mar 2026, o 16:26; Forum: Bank; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 10; Odsłony: 1115

Re: Yumiko

Przejdź do posta

Znaleziono 134 wyniki

Strona 1 z 9
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
9
Następna

Wyszukiwanie zaawansowane