Shinobi War PBF Naruto - Szukaj

Znaleziono 114 wyników

Wyszukiwanie zaawansowane

Znaleziono 114 wyników

Strona 1 z 8
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
8
Następna

autor: Yumiko: 16 min temu; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Jezioro Shikotsu; Odpowiedzi: 8; Odsłony: 146

Re: Jezioro Shikotsu

Podczas treningu widziała, że Yoshi również nad czymś pracował. Była to miła odmiana, od samotnych wieczorów kiedy to próbowała nauczyć się nowej techniki. Nawet jeżeli nie rozmawiali, to sama jego obecność była motywująca. Skoro on próbował, ona nie mogła być gorsza. Tak też po wielu próbach, niemalże w tym samym momencie, skończyli mając na koncie kolejny sukces! Nie musiała nawet pytać, czy opanował technikę, której się podjął. Widziała jak ogień sunie na powierzchni jeziora, i nie był to ten wytworzony przez nią!

-Tobie też wyszło! - Uśmiechnęła się korzystając z okazji by przyjrzeć się jego oczom. U mężczyzny było można zauważyć większą liczbę łezek. Ile czasu minie zanim u niej sharingan rozwinie się w tak piękny sposób?-Skoro tak, to mam nadzieję, że jeszcze to powtórzymy, bo w sumie to było ciekawe doświadczenie.

Yumiko patrzyła na Tsu, gdy ten szukał miejsca by posiedzieć, jednak tego że wejdzie na drzewo w ogóle się nie spodziewała. Było tutaj tyle kamieni, które mogłyby uchodzić za krzesło, ale on wybrał gałąź! Całe szczęście wyglądała na stabilną, dlatego też Yumiko wzięła, wcześniej przywłaszczone, owoce i podeszła do niego.-Z Tobą nie może być nudno, prawda?-zaśmiała się po czym uniosła dwie brzoskwinie chcąc mu je pokazać.- Tylko złap!-powiedziała nim rzuciła do niego owoce, pojedynczo, tak by miał czas na reakcję.

W innym przypadku zapewne nie weszłaby na drzewo, jednak w obecności mężczyzny robiła już tak wiele dziwnych rzeczy, że to nie wydawało się takie złe. W końcu usiadła i odebrała od niego jedną z brzoskwiń.-Tamta jest dla Ciebie.- uśmiechnęła się i dopiero wtedy spojrzała na jezioro z tej perspektywy. Było jeszcze piękniej niż wtedy gdy tu przyszli. W takim tempie doczekają momentu, gdy niebo zmieni swą barwę.

Mężczyzna wyrwał ją z chwilowego zamyślenia.-Muszę jeszcze trochę potrenować, uzupełnić braki, a później zobaczymy, może pojawią się jakieś misje... Wojna jest wszechobecna, a ja chyba chciałabym brać w niej czynny udział. Wiesz... po misji z Azumą uświadomiłam sobie, że nawet Doko może się do czegoś przydać-nie sądziła, że dojdzie do tego, że sama będzie chciała iść na front. Do tej pory uważała, że ćwiczy, by móc się obronić, teraz jednak widziała w tym o wiele więcej możliwości. Strach nie sparaliżował jej podczas walki, a to tylko utwierdziło ją w przekonaniu, że jest tam, gdzie być powinna.

-A Ty? Jakie masz plany, oprócz tego, że będziesz w centrum wydarzeń? - była ciekawa, jak spożytkuje czas, który mu został. Sam wcześniej mówił, że często jest nieobecny, zważywszy na to, że częściej bywa na froncie. Ile tak naprawdę zostało mu czasu?

-Tak. Bardzo miłe. Nie zniosłabym gapiów, wtedy już w ogóle bym się nie skupiła-w końcu zaczęła jeść, a skoro i tak rozmawiali o wszystkim chciała poznać chłopaka nieco lepiej. Wcześniej wspominał o ojcu i to ją zaciekawiło.-Jak to jest mieć rodzinę, Yoshi? W sensie wydajesz się z nimi bardzo zżyty, a to jak mówiłeś o tacie sugeruje, że macie świetny kontakt. Opowiedz mi coś proszę.-miała nadzieję, że tą prośbą nie wpędzi go w zakłopotanie, ale naprawdę chciała to usłyszeć. Dzięki takim rozmowom mogła więcej zrozumieć, a dom jaki ona miała odbiegał od typowych standardów.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: wczoraj, o 13:02; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Jezioro Shikotsu; Odpowiedzi: 8; Odsłony: 146

Re: Jezioro Shikotsu

Yumiko uważnie słuchała o miejscu, w którym zazwyczaj trenował jej towarzysz. Starała sobie je wyobrazić, co wcale nie było takie trudne. Tona książek, którą czytała ułatwiała sytuację. Przez chwilę patrzyła się na niego wyobrażając sobie jak ćwiczy na łonie natury. Była ciekawa czy takowe treningi sprawiają mu trudność, czy może jednak wszystko robił z taką lekkością, jaką zaprezentował jej przed chwilą.-Dobrze jest mieć takie miejsce. Tylko Twoje... ale zachowaj je w sekrecie, bo po Twoich opowieściach sądzę, że zaraz straciłoby swój urok, gdyby ludzie zaczęli tam przychodzić.-uśmiechnęła się do niego. Nie powiedziała na głos, że przez to jak przedstawił ten kawałek ziemi sama zachciała zobaczyć je na własne oczy.

Szanowana technika, której nie umiała. To nie za dobrze o niej świadczyło, ale i to wkrótce się zmieni. Widząc jak Tsuyoshi wypowiada się o ich klanie uśmiechnęła się. Wydawał się w tym momencie całkiem innym człowiekiem. Wkładał dużo serca w to co chciał przekazać, a gdy wspomniał o ojcu pokiwała głową. Wydawałoby się, że jej towarzysz ma naprawdę cudowne życie. Rodzinę, która go wspiera i przekazuje wartości, o których ona nie miała zielonego pojęcia.- Och... Nie wiedziałam... To cenne informacje i od teraz całkiem inaczej będę patrzeć na tą technikę.- To była prawda, a w tej chwili mężczyzna stał się dla niej bardzo wartościowym człowiekiem.-Dziękuję.-dodała, chcąc by wiedział, że naprawdę była wdzięczna za to wszystko.

Po chwili nadeszła kolejna zmiana. Tsuyoshi bardzo skupił się na zadaniu by wszystko szczegółowo jej opowiedzieć. Słuchała nie odzywając się i przyswajając wiedzę, którą chciał jej przekazać. Nie ruszyła się nawet wtedy, gdy jego dłoń dotknęła miejsca pod obojczykiem. W innych okolicznościach, może zwróciłaby na to uwagę, teraz jednak była wręcz zahipnotyzowana tym, co miał jej do powiedzenia. W zwojach nie było tylu informacji odnośnie tego jak wykonać daną technikę, a teraz to wszystko wydawało się znacznie prostsze, żeby nie powiedzieć, że banalne.

Gdy skończył ponownie się od niej odsunął, by jeszcze raz, jakby w zwolnionym tempie pokazać jej technikę. Przyglądała mu się uważnie, przypominając sobie kolejność pieczęci. Przy każdym jego kolejnym ruchu przypominała sobie słowa wypowiedziane przed chwilą.-W Twoim wykonaniu wydaje się to bardzo proste. I dziękuję za te wszystkie wskazówki, na pewno ułatwią mi naukę. Wcześniej chyba nie analizowałam tego, aż tak dobrze.-w jej głosie mógł dostrzec nutę podziwu. Pokazał jej teraz swoją drugą naturę i wcale nie była zaskoczona, że tą jego część też zaczynała lubić.

-Naprawdę? -zapytała nie zdając sobie z tego sprawy. Nie protestowała za długo, po prostu zrobiła to, co zasugerował Tsu. Patrząc w jego oczy aktywowała sharingana. Ona nigdy wie widziała, jak zmieniają się czyjeś oczy, nie widziała momentu zmiany, więc skoro on chciał zobaczyć, to mu to umożliwiła. Jej bursztynowe oczy zniknęły, a na ich miejscu pojawiła się czerwień. Nawet gdy zmiana nastąpiła ona wciąż mu się przypatrywała. Dla niej ta sytuacja była całkiem nowa, bowiem nie używała tych oczu za często. Nie znała potencjału tego, co posiadała-Później będę chciała zobaczyć Twoje... Dobrze?-uśmiechnęła się, przerywając kontakt wzrokowy.-Czas poćwiczyć, bierzmy się do pracy - odsunęła się i podeszła do brzegu jeziora.
Po udanej próbie odwróciła się w stronę Tsu. Na jej twarzy widniały rumieńce, które niemalże mogłyby się zlewać z kolorem jej oczu.-Widziałeś!? Udało mi się!-powiedziała podekscytowana, mało brakowało, a przytuliłaby Tsu w geście wdzięczności! Jej oczy po chwili znowu nabrały swojej naturalnej barwy.-Dziękuję! Gdyby nie Twoje wskazówki na pewno trwałoby to dłużej.-dopiero po tych słowach rozejrzała się, by zobaczyć w jakim położeniu było teraz słońce. Jak długo ćwiczyła? Bo miała wrażenie, że trwało to całą wieczność...

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 24 lut 2026, o 16:45; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Jezioro Shikotsu; Odpowiedzi: 8; Odsłony: 146

Re: Jezioro Shikotsu

Czarnowłosa chcąc schować owoce do torby, uświadomiła sobie, że przecież zostawiła ją w domu. Wyszła bez niczego, a to nie zdarzało się zbyt często. Wychodziła z założenia, że powinna być przygotowana na każdą ewentualność, ale tutaj będąc z Tsuyoshim czuła się bezpiecznie. Wiedziała, że mężczyzna miał o wiele większe doświadczenie w walce, a ona sama również starała się rozwijać w tym aspekcie. Szybko jednak zbyła mroczniejsze myśli, odkładając owoce na większy kamień, który w tym momencie miał służyć jako ich stolik.

Słuchając dalszych słów mężczyzny znowu poczuła dziwną iskrę biegnącą wzdłuż jej kręgosłupa. To nie było normalne, wczoraj mogła zwalić wszystko na alkohol, tym razem jednak była w pełni świadoma. Zamrugała kilkukrotnie patrząc na niego. Miała nadzieję, że nie dostrzegł tego jak delikatnie się wzdrygnęła.-O jakiej potrzebie mówisz?-zapytała mimochodem. Nie chciała w to brnąć, ale sam zaczął. Te ich przekomarzanie było całkiem zabawne, a może nawet nieco elektryzujące.-Bo ja miałam na myśli zwykły spokój. Spinam się przy obcych, a lubię TĘ swobodę.-powiedziała wyjaśniając co miała na myśli.

Obserwowała go gdy podszedł do wody. Zastanawiała się, jaki będzie jego kolejny krok. Bardziej obstawiała, że po prostu do niej wejdzie, ale on całkowicie ją zaskoczył. Odwrócił się do niej plecami, trwało to dosłownie chwilę, gdy pojawiła się sporych ilości kula ognia. Mknęła nad wodą nie tracąc swojej mocy. Wręcz przeciwnie, jezioro jakby rozstępowało się pod wpływem ognia. Yumiko patrzyła na to jak zaczarowana. Nawet wtedy gdy Tsu odwrócił się w jej kierunku dalej patrzyła.-Czy to było Gōkakyū? - zapytała z lekkim wahaniem. Miała kilka podejść do tej techniki, jednak za każdym razem robiła coś źle. Z kolei dla jej towarzysza nie sprawiło to najmniejszej trudności.-Możesz mnie tego nauczyć? Próbowałam wielokrotnie, ale coś mi nie wychodzi. Znaczy... Wytłumaczysz mi ją, proszę?-mówiła nieco chaotycznie, ale dalej nie mogła wyjść z podziwu.

Jak ciężko przychodziło jej proszenie o pomoc! Do tej pory zawsze radziła sobie sama, jednak perspektywa nauki w czyimś towarzystwie była bardzo kusząca, a Tsuyoshi wydawał się do tego idealną osobą. Nie przeszkadzał jej nawet fakt, że miałby patrzeć na jej każdą próbę, nawet tą, zakończoną niepowodzeniem.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 24 lut 2026, o 11:41; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Jezioro Shikotsu; Odpowiedzi: 8; Odsłony: 146

Re: Jezioro Shikotsu

Yumiko już myślała, że zaczyna wariować, gdy Tsuyoshi zreflektował się i przeprosił. Poczucie ulgi zaczęło malować się na jej twarzy. Nie chciała uchodzić za wariatkę, a przez chwilę właśnie tak o sobie myślała. Bardzo szybko jednak wrócili z rozmową na dobre tory. Czarnowłosa już nieco bardziej rozluźniona słuchała tego, co miał do powiedzenia jej towarzysz. Na fakt, że zaplanowała już wszystko uśmiechnęła się-Jeżeli masz inne propozycje to możemy zmienić plany, bo w sumie nie ustalaliśmy tego razem-powiedziała patrząc na niego. Oczywiście wizja spaceru i rozmowy była kusząca, ale jak mężczyzna wpadłby na coś innego, to nie miałaby nic przeciwko.

Gdy Tsu zaczął mówić o tańcach wytrzeszczyła oczy rozchylając nieco usta. Wyglądała jak ktoś, kto zobaczył ducha. Mimowolnie złapała go za przedramię i przysunęła się- Ty naprawdę nie pamiętasz...-szepnęła cicho wpatrując się w niego.-Były wyzwania. Hiromi... ona kazała wam biegać wokół źródeł...-przez chwilę udało jej się być poważną. Starała się, by uwierzył w te słowa, po chwili jednak nie wytrzymała. Puściła go i wybuchła śmiechem patrząc na jego reakcję.-Przepraszam!-była okropna, ale musiała się odwdzięczyć i rozluźnić nieco bardziej atmosferę między nimi.

-Jezioro?-zapytała gdy byli już na zewnątrz.-Prowadź. Zdaje się na Ciebie.- choć słońce nieco jej przeszkadzało, to cieszyła się na wspólny poranek, a może nawet popołudnie. Kto wie ile czasu razem spędzą.

Droga była spokojna, gdzie nigdzie widać było ludzi pogrążonych w swoich obowiązkach. Yumiko uśmiechała się niemalże do każdego. Miała dobry humor i chciała się nim podzielić z każdą napotkaną osobą. Sytuacja wyglądała zgoła inaczej, czy skręcili z głównej drogi i zaczęli przemieszczać się w stronę jeziora. Czarnowłosa bardzo skupiła się na tym by zapamiętać tą drogę. Zapewne tutaj wróci, jeżeli miejsce jej się spodoba... I tak właśnie było. Plaża, choć kamienista miała swój urok, a drzewa wokoło zapewniały nieco więcej prywatności. Przez chwilę stała w bezruchu przyglądając się temu widokowi. Wyglądało to tak, jakby Yumiko swoim umysłem robiła zdjęcia chcąc zapamiętać każdy szczegół.

Dopiero po chwili odwróciła się w stronę chłopaka.-Całkiem ładnie? Tutaj jest przepięknie!- w jej głosie można było słyszeć ekscytację jak u małego dziecka, ale cóż, właśnie taka była. Cieszyły ją nawet najdrobniejsze rzeczy.- Myślisz, że nikt tutaj nie przyjdzie?- nie chciała by ktoś pojawił się tutaj i zakłócił ten spokój. Nawet teraz nie wyobrażała sobie ćwiczyć w tym miejscu, czy nawet zniszczyć czegokolwiek próbując się nauczyć tego, co sprawiało jej nieco trudności.

-A właśnie... Bo ja chciałam pomocy przy technice i założyłam, że wszyscy z rodu Uchiha władają katonem, a w sumie mogą zdarzać się wyjątki, prawda?-pomyślała o Shizakim, który nie rozwinął swych oczu. Za to miał równie ciekawą broń, a mianowicie jego malownicze twory. Może to samo tyczyło się też żywiołów?

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 23 lut 2026, o 21:25; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Gdy padły pierwsze słowa z ust mężczyzny zmarszczyła delikatnie brwi, zastanawiając się, czy ona ma jakieś inne wspomnienia na temat wczorajszego wieczoru, czy to może on nie pamięta wielu kwestii-Yumiko-chan?-powtórzyła po nim.- Myślałam, że to mamy już za sobą. -powiedziała szukając w swojej głowie konkretnego wspomnienia. Tak. Przecież mówił już do niej bez zwrotów grzecznościowych, co zatem wydarzyło się w tym momencie? Zamrugała kilkukrotnie, nieco zmieszana, po chwili jakby wróciła do rzeczywistości-Tak, o dziwo padłam jak zabita. A Tobie, Yoshi... Jak minęła noc? -zapytała chcąc znaleźć potwierdzenie, że mężczyzna pamiętał wczorajszy wieczór. Z wdzięcznością przyjęła naczynie i od razu nalała sobie wody. Była spragniona i nim usiadła wypiła całą zawartość.

W ślad za Tsu zaczęła nakładać sobie jedzenie, jednak dziwne uczucie nie odstępowało jej na krok. jakby coś usiadło na jej ramieniu i rzucało cień na dzisiejszą chwilę. Kolejne pytanie znowu wprawiło ją w dziwny nastrój. Przerwała jedzenie i bacznie zaczęła się mu przyglądać.-Te ziółka chyba podziałały na Ciebie za bardzo, co? -powiedziała z lekkim uśmiechem-No... A nie mieliśmy iść stąd razem? W sensie, jak nie chcesz to zrozumiem, myślałam, że wczoraj byliśmy już umówieni... Myślałam nad spacerem, może nawet chciałam Cię poprosić o wytłumaczenie mi jednej techniki, z którą mam problem.-westchnęła cicho po czym spojrzała w jego oczy zastanawiając się co miałaby dalej powiedzieć.-Pamiętasz wszystko, prawda? Czy to ja mam jakieś inne wspomnienia? Bo zacznę podejrzewać, że z moją głową dzieje się coś złego-jakby na potwierdzenie swoich słów zaczęła masować swoje skronie.

Wzmianka o Hiromi i Azumie zbiła ją z tropu całkowicie. Czyli pamiętał. Skinęła głową z lekkim uśmiechem-Dobrze, zatem poprosimy panią Kaede o poinformowaniu ich, że wyszliśmy.- Nim skończyli posiłek, Yumiko zdążyła już wypić całkiem sporą ilość wody. Czuła się o wiele lepiej, jednak nadwrażliwość na światło dalej dawała o sobie znać.

Jeszcze przed wyjściem czarnowłosa zgarnęła ze stołu dwa owoce, tak... na dalszą część dnia. Później oczywiście poszli wspólnie do Pani Kaede by zostawić wiadomość dla ich towarzyszy. Była ona krótka. Wyszli wcześniej nie chcąc im przeszkadzać. Przeprosili również za brak pożegnania i życzyli im miłego dnia. Wkrótce przecież się spotkają i miała nadzieję, że będzie to jeszcze przed ich wyruszeniem na wojnę. Yumiko zastanawiała się jak miała by pomóc w tym przedsięwzięciu, bowiem dzięki tej znajomości uświadomiła sobie, że chciałaby być bardziej przydatna.- Mamy wszystko? Idziemy?-zapytała raz jeszcze chcąc mieć pewność, że Tsuyoshi jednak się nie rozmyślił.

zt. x 2

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 22 lut 2026, o 22:42; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

-Nad dyskrecją popracujemy jutro, dzisiaj już sobie odpuść.-uśmiechnęła się naprawdę wierząc w swoje słowa. Tylko... kiedy zaczęła planować tak szczegółowo ich jutro? Jakby jego obecność stała się dla niej naturalna... Azuma wpakował ją w niezłe tarapaty towarzyskie. Wsiąkła bez końca i wierzyła, że w końcu na świecie stąpają osoby, którym zaufa, a to powodowało, że ciepło pojawiło się w jej serduszku.

Granice coraz bardziej przesuwały się w kierunku, którego czarnowłosa nie znała. Ich spojrzenia nabierały nowej intensywności, jakby między nimi przeskakiwała iskra rażąc ich delikatnym prądem, a przynajmniej ona tak czuła. Słysząc, że może się do niego zwracać jak chce ponownie spojrzała na Tsu. Jakby wybierała, która opcja jest właściwa. Po chwili intensywnego myślenia delikatnie skinęła głową, dając tym samym znać, że podjęła decyzję-Yoshi...-powiedziała raz jeszcze, chcąc potwierdzić swój wybór.

Czy spodziewała się, że Tsuyoshi tak chętnie zareaguje na jej propozycję? Chyba nie, jednak ucieszyła ją myśl, że spędzą ze sobą nieco więcej czasu i choć początkowo ich rozmowa była trochę niezręczna, to czarnowłosa utwierdziła się w przekonaniu, że siedział przed nią dobry człowiek.-A jak ich powiadomimy, że idziemy? Zostawimy jakąś kartkę? -zapytała uświadamiając sobie, że przecież nie pójdą bez uprzedzenia i podziękowania za to wszystko. Sam fakt, że pójdą sobie nie czekając na gospodarza, był nie na miejscu.

Podstawiła mu swoją czarkę, by mógł nalać jej wina.- Skoro ma to być ostatnia czarka, to przecież nie odmówię. -uśmiechnęła się i w ślad za nim wypiła swoją porcję. Delikatnie uniosła brew widząc jak odłożył naczynie, ale niewiele myśląc zrobiła to samo zakańczając tym samym ich wspólny wieczór.-Będziesz czekać tutaj?-zapytała ustalając dokładnie miejsce ich spotkania. Oczywiście jakby wstała wcześniej, to ona czekałaby na niego. Jednak znała siebie, nie pójdzie za szybko spać, a rano będzie odsypiać, ale kto wie...

O dziwo Yumiko dała radę wstać sama, nie potrzebowała przy tym pomocy, jednak na pewno by z niej skorzystała, gdyby coś się zadziało. Do pokoju dotarli w liczeniu, jednak przed wejściem Yumiko zatrzymała się na chwilę. -Ja też się cieszę... -spojrzała w jego oczy, po czym otworzyła drzwi.-Dobranoc Yoshi... Dziękuję za dzisiaj. -powiedziała nieco ciszej, po czym schowała się do pokoju.

Gdy była już sama położyła się. Sen jednak nie nadchodził, wspomnienia dzisiejszego wieczoru były tak intensywne, że czarnowłosa potrzebowała czasu, nim zapadła w sen. Dziwne, że zamiast koszmarów widziała jedynie czarne oczy...

Poranek oprócz suchości w ustach i delikatnej nadwrażliwości na światło, okazał się bardzo łaskawy. W pośpiechu czarnowłosa zaczęła się ogarniać do wyjścia. Przez chwilę intensywnie szukała swojej kabury, jednak gdy doszło do niej, że przyszła bez niej, zaśmiała się. Czyżby był to nerwowy chichot? Wczorajszy dzień był wspomnieniem, ale wiedziała, że na dole czekał na nią Tsuyoshi, o ile jeszcze w ogóle czekał, bo wydawałoby się, że jest późno

Gdy zeszła od razu go dostrzegła. Podeszła do niego nieco się wahając. Była to chwila w której miała się dowiedzieć jak bardzo wczorajszy wieczór zmienił ich nastawienie do siebie.- Dzień dobry. Nie wypij mi całej wody, bo usycham-powiedziała uśmiechając się. Gdyby nie te ziółka na pewno skończyłaby gorzej, aczkolwiek myśl, że były robione przez wiedźmę dalej ją przerażał. Może przez to tak dziwnie się wczoraj zachowywała? Jakby coś ją.. opętało?

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 22 lut 2026, o 19:03; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Widziała rumieńce na twarzy Tsu. Widziała również jak delikatnie się pogłębiają po jej pytaniu. Jednak to nie reakcja jego ciała była dla niej zaskoczeniem, a słowa które wypowiedział.-O...-zamrugała kilkukrotnie, gdy bez najmniejszego oporu zaczął jej się przyglądać. Mimo, że była ubrana, wcale się tak nie czuła. Włoski na jej ciele zjeżyły się pod ciężarem jego spojrzenia. Czuła się dziwnie, jakby wcale nie poznali się kilka godzin temu. Czyżby alkohol, który płynął w jej żyłach otworzył, dotąd zamknięte, drzwi w jej umyśle? Ona tak się nie zachowywała, to nie było normalne...

-Ostatni... tak intensywny? -zapytała nieco rozbawiona. Jeżeli tak patrzył na każdą kobietę, to zapewne złamał już wiele niewinnych serc, ale czy to jej przeszkadzało? Niekoniecznie, zważywszy na to, że siedzieli tutaj sami.-Ale dobrze, wybaczam.- dodała po chwili i o ile jego spojrzenie nieco ją krępowało, to było... przyjemne.

Była też wdzięczna, za to jak sprawnie wybrnął z całej tej sytuacji. Obserwowała jak nalewał wino i mimo, że nie powinna pić, wzięła czarkę z alkoholem do ręki. Tsu znowu na nią spojrzał i może nawet nie zwróciłaby na to uwagi, gdyby o tym nie wspomniał- Tsuyoshi, proszę Cię, chcesz się patrzeć, to patrz, ale nie potwierdzaj tego słowami, bo zapadnę się pod ziemię...- powiedziała łapiąc z nim kontakt wzrokowy, chyba po raz pierwszy pozwoliła sobie na taką swobodę względem niego. Uniosła naczynie z winem nieco do góry, cały czas wpatrując się w jego czarne oczy-Za spotkanie.-powiedziała upijając mały łyk. Dopiero po wszystkim z delikatnym uśmiechem odwróciła wzrok.

-Tsuyoshi... Tsu... Yoshi... - leniwie wypowiadała każdą możliwą wersję jego imienia, szukała tej, która najbardziej by do niego pasowała. Dzisiaj przekroczyli jakąś niewidzialną granicę, więc w tym momencie Yumiko pozwoliła sobie na nieco więcej.-Jak zwracają się do Ciebie przyjaciele? - było to niewinne pytanie, ale chciała wiedzieć, sama również zastanawiała się jak powinna się do niego zwracać.-A może inaczej... Jak ja mogę się do Ciebie zwracać?-poprawiła się.

Perspektywa śniadania z jego przyjaciółmi wydawała się bardzo odległa, a jeżeli mieliby się spotkać tam, po raz pierwszy po dzisiejszym wieczorze, to mogłoby to być niezręczne. Oczyma wyobraźni widziała już Hiromi, która sprawnie zadaje pytania odnośnie dnia poprzedniego.- Mam zatem lepszy pomysł. -powiedziała z lekkim entuzjazmem.-Dajmy im tyle czasu ile chcą, a my wyjdziemy pierwsi. Co ty na to?-była to delikatna sugestia, a może też i zaproszenie do spędzenia wspólnie jutrzejszego dnia?

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 20 lut 2026, o 18:30; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Wiedźma. To jedno słowo wystarczyło by Yumiko spojrzała na dziewczynę z niedowierzaniem malującym się na twarzy. Nie uspakajał jej nawet fakt, że były to zwykłe przyprawy. No, może po chwili przestało ją to obchodzić, bo dwójka z ich towarzystwa postanowiła się wykruszyć i czmychnąć do pokoju. Nic dziwnego i tak wytrzymali długo bez okazywania sobie miłości, teraz przynajmniej mogli pocieszyć się swoim towarzystwem.

-Do zobaczenia! Odpoczywajcie!-pożegnała się, po czym poszła za Tsuyoshim do sali z jedzeniem. Odłożyła swoje ciuchy na bok i usiadła, już nieco swobodniej. Czy była to zasługa alkoholu? Po części na pewno. Bez pośpiechu nałożyła sobie jedzenie. Cisza wisiała w powietrzu, a Yumiko nie do końca wiedziała, co powinna powiedzieć. W obecności Azumy czuła się swobodnie, Hiromi zaś okazała jej dużo miłości w łaźni, a Tsu nie poznała jeszcze za dobrze. Nie miała chwili by porozmawiać z nim w cztery oczy.

Gdy mężczyzna na nią spojrzał uśmiechnęła się.-Znowu zerkasz... Tym razem otwarcie, jednak ubrania zmieniają wiele, co nie? -zamilkła uświadamiając sobie, że to wyszło z jej ust. Nie planowała tego mówić. To miał być głos w jej głowie, a teraz... Rumieńce pojawiły się na jej twarzy. Otworzyła usta by coś dodać, jednak po chwili je zamknęła przecierając ręką twarz. - Mam nadzieję, że jutro pomyślisz, że to wina alkoholu, inaczej nie spojrzę Ci w oczy - dodała po chwili chcąc usprawiedliwić nieco swoje zachowanie. Była zażenowana! Dobrze, że nie palnęła, że ona również go obserwowała, bo raczej tego nie widział, prawda?

Wróciła do jedzenia. Potrzebowała chwili, by nieco poskromić swoje myśli. Gdy nieco się uspokoiła zaczęła raz jeszcze. - Myślisz, że jutro ta dwójka w ogóle zejdzie na śniadanie? -Oczywiście miała na myśli Hiromi i Azumę. Nie znała ich na tyle dobrze, a wolała wiedzieć, czego rano mogła się spodziewać. W innym przypadku po prostu wcześniej się wymknie, by zacząć pożytecznie kolejny dzień. Kolejny dzień. Ciężko będzie wrócić po dniu pełnym wrażeń.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 19 lut 2026, o 14:19; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Yumiko słuchała uważnie rozmów, które toczyły się między nimi. Była zrelaksowana, patrzyła jak jej znajomi śmieją się i angażują odpowiadając na swoje pytania. Hiromi, mimo że była najbardziej szczerą i kochaną osobą nie potrafiła przejść obojętnie na miłe słowa skierowane w jej kierunku. Rumieniła się, a to powodowało, że była jeszcze bardziej urocza.

Na słowa Tsu o jej chęci bycia mężczyzną zaśmiała się. Nie takiej reakcji się spodziewała. Ona uważała, że to mogłoby być wyjątkowe przeżycie! Ile takowy mężczyzna może mieć siły? Co tak naprawdę myśli? Miała wrażenie, że płeć męska ukrywa znacznie więcej niż pokazuje na co dzień, a odkrycie tych tajemnic znacznie ułatwiłoby życie w ciele kobiety. - Tylko na jeden dzień! To mi wystarczy -powiedziała uśmiechając się do chłopaka.

Oho! Yumiko stąpała po grząskim gruncie zadając pytanie na temat wojny. Reakcja mężczyzny nie należała do tych, które widuje się na co dzień. Angażował się w temat całym sobą i czarnowłosa miała wrażenie, że byli bardziej podobni do siebie niż przypuszczała na początku. Pokręciła głową w niedowierzaniu, uważając by ręka, którą podnosił przypadkiem nie rozkwasiła jej twarzy.

Dzisiejszego wieczoru przeszli chyba przez wszystkie możliwe emocje, od radości, po refleksje i nie żałowała żadnego słowa wypowiedzianego na głos. Ten etap imprezy powoli dobiegał końca. Tsu jako pierwszy zdecydował się na opuszczenie, tego jakże wyśmienitego miejsca. I dobrze. Yumiko mogła zerknąć na to jak wyglądał pokryty błotnistą mazią. Nawet teraz mogła dostrzec mięśnie rysujące się pod skórą i te pośladki... Kto daje takie ciało mężczyźnie!? Szybko odwróciła wzrok nie chcąc zostać przyłapaną. Chociaż, zapewne każdy zobaczy, że się gapiła, nie była za bardzo dyskretna.

-Tak, Azuma... Zajmij się Tsu, a ja porywam Hiromi. Oddam za chwilę.- powiedziała wstając. Zachwiała się lekko, to był znak, że chyba nieco przesadziła z alkoholem. - Już, już gołąbeczki, zaraz będziecie mieć chwilę by nacieszyć się sobą- zaśmiała się i wzięła Hiromi za rękę. Odwróciła na chwilę wzrok, by Azuma mógł swobodnie wyjść. Następne były one i o dziwo całkiem sprawnie im to poszło.

Po drodze zgarnęła ręczniki i buty. Nie tylko swoje. Żyła w przeświadczeniu, że jak mają upaść, to lepiej by była to jedna osoba, a nie dwie! Podała koleżance jej własność, po czym okryła swoje ciało. W łaźni nie była już tak zawstydzona jak za pierwszym razem. Znalazła krzesełko na którym wcześniej siedziała i podsunęła je Hiromi, a później namierzyła też drugie. Odłożyła brudny ręcznik na bok i oblała się wodą. Miała ona nieco inną temperaturę, co sprawiło jej ogromną ulgę. Doszorowywała się już na siedząco, a gdy była już czyta rozpuściła włosy. Spinkę, którą dostała, traktowała z ogromnym szacunkiem. Odłożyła ją delikatnie, by móc zlać wodą też swoje włosy.

Gdy była już ogarnięta założyła yukatę i splotła część włosów w koka. Spinka znowu wylądowała na jej głowie, tak by mieć pewność, że jej nie zgubi.- Hiromi... Odwiedź mnie jak będziesz miała czas, z chęcią spędziłabym z tobą dzień. -powiedziała czekając, aż dziewczyna skończy się ubierać.

Męska część towarzystwa już na nich czekała. Azuma wyciągnął kolejny flakonik. Jakby już i tak nie wypili za dużo! Jednak to miało pomóc na jutrzejsze skutki uboczne.- Nie zachęcasz do wypicia tego... -powiedziała patrząc na niego podejrzliwie, a gdy przyszła jej kolej napiła się. Po dzisiejszych rarytasach smakowało to okropnie, ale lepsze to, niż jutrzejszy ból głowy.-Nie wiem jak Wy, ale ja skuszę się na jedzenie. Kto idzie ze mną?-zapytała czekając na jakąś reakcję. Wybór należał do nich.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 18 lut 2026, o 14:24; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 13; Odsłony: 926

Re: Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 18 lut 2026, o 08:40; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Yumiko niemalże udławiła się słysząc słowa Hiromi. Nie spodziewała się takiego komentarza odnośnie jej odpowiedzi, jednak przytaknęła uśmiechając się do koleżanki. Nie potrzebowała słów, gest w jej kierunku w zupełności wystarczył. Z kolei odpowiedź Hiromi na jej pytanie bardzo ją rozczuliła. Mówiła dokładnie to, o czym myślała czarnowłosa. Tak właśnie sobie ją wyobrażała, a to dziwne, bo znały się dopiero kilka godzin! -Pięknie to ujęłaś! Trzymam kciuki za powodzenie Twoich planów! -powiedziała zerkając też na Azumę. Ciekawe kiedy ten mężczyzna zdecyduje się na kolejny krok. Ślub były świetnym wydarzeniem, na którym z chęcią by się pojawiła.

W końcu przyszła kolej na odpowiedzi Tsu, zerkała w jego kierunku słuchając tego, co miał do powiedzenia i po raz kolejny uświadomiła sobie jak bardzo ta trójka była ze sobą zżyta. Nie przeszkadzało im mówienie o swoich zaletach, wręcz przeciwnie, potrafili docenić dobre strony drugiej osoby. Gdy mówił o wrogach ich klanu spojrzała na niego uważniej. Mówił coś, co Yumiko czuła od czasu przebudzenia, jednak ona otwarcie nigdy się do tego nie przyznała.

Pytanie do ogółu spowodowało, że Yumiko zaczęła się śmiać, Hiromi wcale nie ułatwiała dodając swój komentarz.-Nie dajesz nam wyboru, zapytałeś po tym jak Azuma ogłosił swój awans! I bez wątpienia wygrywasz!- powiedziała biorąc czarkę z alkoholem. Wznieśli kolejny toast i kontynuowali dalej.

-Oczywiście, że jako kobieta chciałabym zobaczyć jak to jest żyć w ciele mężczyzny!-w jej oczach pojawiły się zawadiackie iskierki. Ile mogłaby się dowiedzieć spędzając tak chociaż jeden dzien?-A z drugiej strony chciałabym móc zobaczyć wydarzenia z muru, ale nie jako ja. Nie potrzebuję wspomnień. Może bardziej jako obserwator z góry?-przypomniała sobie jak Shizaki pokazywał jej drogę podczas misji, było to fascynujące przeżycie.-Mogłabym wtedy zobaczyć ludzi, którzy mnie skrzywdzili. Zapamiętałabym każdą twarz, a później odnalazłabym ich. -na tym zakończyła. Nie planowała mówić, że pewnie pozbawiłaby ich życia, do tego potrzebowała czasu. Musiała nabrać siły i doświadczenia, by móc być wsparciem podczas wojny.

Spojrzała na Azumę, gdy ten odpowiadał na pytania. - Sześć lat?-na jej twarzy pojawiło się niedowierzanie, może szok. Jakim cudem w tak młodym wieku doszedł tak daleko? Był prawdziwym dzieckiem wojny... Ta myśl pojawiła się na krótką chwilę i nabrała całkiem innego znaczenia. Każdy z nich miał swoją historię i jak się okazało nie była ona usłana różami, a dzięki niewinnej zabawie mogła poznać swoich towarzyszy nieco bardziej.

Hiromi sprawnie odciągnęła jej myśli od przygnębiających tematów. Uśmiechnęła się wyobrażając sobie Azumę mieszkającego w Sakai. Czy życie w tamtym miejscu było takie beztroskie? Historie dziewczyny na temat tego miejsca powodowały, że chciała je odwiedzić i sprawdzić wszystko na własnej skórze.- Myślicie, że mamy realną szansę na odzyskanie tego wszystkiego? Nie żebym wątpiła, ale każda strona ma swój niecny plan na wygraną.-było to coś, o czym myślała od dłuższego czasu. Medal zawsze miał dwie strony i można by był rzec, że ta ich jest słuszna, ale czy na pewno? Była ciekawa co o tym myśleli ich przeciwnicy.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 17 lut 2026, o 10:44; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 13; Odsłony: 926

Re: Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 17 lut 2026, o 10:43; Forum: Bank; Temat: Yumiko; Odpowiedzi: 9; Odsłony: 882

Re: Yumiko

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 16 lut 2026, o 18:44; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Yumiko rozsiadła się wygodnie słuchając historii opowiadanej przez koleżankę. Nie sądziła, że ta miała tak barwne życie. Wódka? Zioło? Ona dopiero teraz zaczęła kosztować życia, a Hiromi miała już tak wiele pięknych chwil za sobą. Chociaż fakt, że nie korzystała z tego, co oferowali jej przyjaciele, nieco ją zasmucił.-Teraz, gdy nadarzy się okazja, to korzystaj, nie wahaj się -uśmiechnęła się podsumowując to co usłyszała.

Po chwili jednak doszedł do jej uszu cichy szept, dokładnie słyszała każde słowo. Odwróciła się do mężczyzny, a w jej oczach pojawiły się iskierki rozbawienia. Nachyliła się delikatnie w jego kierunku- Najwyżej puścimy ich przodem do łaźni...- powiedziała, jednak z momentem gdy te słowa opuściły jej usta, uświadomiła sobie jak bardzo dwuznacznie to brzmiało. Nie brnęła w to dalej, miała wrażenie, że pogrążyłaby się jeszcze bardziej.

Tsuyoshi zaproponował grę, co było dla Yumiko całkowicie nowym wyzwaniem. Czuła się jak dziecko, które dzisiejszego wieczoru przeżywa swój najwspanialszy sen. Hiromi jako pierwsza zaczęła zadawać pytania. Zafascynowana słuchała odpowiedzi starając się zapamiętać każdą z nich. Gdy przyszła jej kolej na odpowiedz, zaczęła się zastanawiać. W pierwszej chwili chciała wypić, jednak zaryzykowała.Najbardziej niebezpieczna? Na ten moment myślę, że brak wspomnień. Nikt nie jest w stanie mi zagrozić, że zniszczy kogoś, kogo kocham. Mogę podejmować bardziej ryzykowne decyzje nie obawiając się, że zginę.-powiedziała spokojnie patrząc na koleżankę.

Pytanie Azumy nieco zbiło ją z tropu. Mężczyźni znajdowali się daleko na jej liście. W tym momencie miała inne priorytety.Azuma, zadajesz naprawdę trudne pytania! - powiedziała rozbawiona, po czym zaczęła kontynuować. -Imponuje mi gdy mężczyzna nie ogranicza, a wręcz przeciwnie, pcha do przodu i traktuje Cię jak równego sobie.- powiedziała przypominając sobie spotkania, które miały miejsce w ostatnim czasie. Pytanie do Tsu jak na razie było najlepsze. Jak szybko i sprawnie dowiedzieć się, czego potrzebuje przyjaciel. Mądre i jakie pożyteczne. Yumiko zerknęła na mężczyznę oczekując odpowiedzi. Była ciekawa, czego sobie zażyczy.

-Hiromi... Kim będziesz za pięć lat? Jaka będzie Twoja droga? - zapytała uśmiechając się. Była ciekawa odpowiedzi, bo patrząc na nią widziała wspaniałego medyka, ale gdy siedział przy niej Azuma... Widziała też przeogromną miłość i tak po ludzku, zastanawiała się jak postrzega to ona sama.

- A Ty Azuma, jako najmłodszy seinin, czego najbardziej obawiasz się w życiu?- nie pytała o to, co chciałby osiągnąć, bo miała wrażenie, że na to pytanie zna odpowiedź. Ostatnie słowa skierowała do Tsu.- Jaki cel chciałbyś osiągnąć? Taka wisienka na torcie. Kropka nad "i" -. Z niecierpliwością oczekiwała odpowiedzi i czekała na ostatnie, jeszcze nie zadane pytanie.

Przejdź do posta

autor: Yumiko: 15 lut 2026, o 15:25; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”; Odpowiedzi: 50; Odsłony: 1357

Re: Ryokan „Uścisk Czarnej Ziemi”

Słowa Hiromi otworzyły dawno zamknięte drzwi w jej umyśle. Jeszcze na początku czarnowłosa chciała poznać swoją historię, jednak brak informacji ze strony jej opiekunki spowodowały, że odpuściła. Teraz, gdy pojawiły się nowe możliwości chciała spróbować. Nawet jeżeli prawda miałaby się okazać brutalna. -Dziękuje Hiromi, doceniam to, że chcesz pomóc, ale nie dzisiaj, dobrze? Dzisiaj nie chce myśleć o przeszłości.- uśmiechnęła się. Była wdzięczna za pomoc, nawet jeżeli w tym momencie były to tylko słowa.

Już drugi raz dzisiejszego wieczoru czuła się obserwowana i choć Tsuyoshi starał się być dyskretny, to widziała jego spojrzenie. Kolejny dreszcz przeszedł jej ciało, tym razem nie potrafiła stwierdzić, czy to przez chłód, czy coś zupełnie innego. Z lekkim zainteresowaniem zaczęła mu się przyglądać. Rysy jego twarzy, w tym świetle, były nieco ostrzejsze, a usta- pełniejsze, ale to oczy przyciągały jej uwagę. Granica między tęczówką, a źrenicą zacierała się tworząc jedną całość. Otchłań, w której można było się zatracić.

Gdy usiadła poczuła przyjemne ciepło. Oparła głowę na kamieniu i na chwilę przymknęła powieki. Tak, chciała dać czas, by Hiromi z Azumą swobodnie weszli do środka. Dopiero gdy padło pytanie otworzyła ponownie oczy-Tak... Jest przyjemnie. -powtórzyła po koleżance. Lepszego słowa nie znajdzie, a to idealnie pasowało do sytuacji w której się znajdowali.

Po chwili Tsuyoshi ożywił się informując, że posiada cukierki i to jeszcze miętowe! Nie minęła nawet chwila, gdy chłopak wrócił z tacką, na której znajdowały się pastylki i szpikulce. Wszystko idealnie przygotowane. Yumiko poczęstowała się pastylką. Słodycz po chwili mieszała się z orzeźwiającym smakiem mięty. To nie powinno dobrze smakować, a jednak okazało się rewelacyjne.- To jest przepyszne! A Wy nie przestajecie mnie zaskakiwać, naprawdę..-powiedziała kosztując kolejną pastylkę.

Hiromi zaczęła rozlewać kolejny trunek, zapraszając tym samym po odbiór czarek. Azuma podszedł pierwszy i w uroczy sposób pocałował dziewczynę. Trochę im zazdrościła takowej bliskości. Posiadanie drugiej osoby musiało być wspaniałym doświadczeniem, a ta dwójka wydawała się szczególnie szczęśliwa. Kolejny toast i łyk alkoholu, ten jednak wydawał się inny, mocniejszy, czuła jak pali w żołądku i zostawia gorzki smak na języku.

Przejdź do posta

Znaleziono 114 wyników

Strona 1 z 8
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
8
Następna

Wyszukiwanie zaawansowane