Shinobi War PBF Naruto - Szukaj

Znaleziono 176 wyników

Wyszukiwanie zaawansowane

Znaleziono 176 wyników

Strona 1 z 12
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
12
Następna

autor: Kori: 5 mar 2026, o 12:30; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Szpital; Odpowiedzi: 14; Odsłony: 4014

Re: Szpital

Trzeba mieć w życiu cel

Misja:B
Uczestnik: Nobuo
Ilość: 5/?
Czas: Południe/słonecznie/zbliżające się deszczowe obłoki

Goro spokojnie szedł ustalonym tempem, nie licząc się, z tym że wielu ludzi zwracało swój wzrok w ich stronę. Jego słowa były pewne i wypowiadane prosto z serca, bez zbędnych krętactw i gier językowych. Mężczyzna zaśmiał się głośno, gdy Nobuo skomentował jak w jego oczach wyglądają porządne dziewczyny, nie poruszając dalej tego tematu. Gdy bohater odpowiedział na kolejne pytanie mimika przewodnika nieco się zmieniła, a na jego twarzy pojawił się szeroki uśmiech, który skrywał prawdziwe myśli.

– Życie ludzkie ma znaczenie tylko wtedy, gdy człowiek wykorzystuje je w pełni… Jeśli tyrasz na kogoś, na coś albo z powodu czegoś to to nigdy nie będzie miało większego sensu. Ludzie muszą otworzyć oczy i zacząć dostrzegać jak wielkie szczęście ich spotkało, gdy mogą złapać w płuca kolejny oddech – Mężczyzna minął kolejne skrzyżowanie, po czym ruszył prosto do szpitala miejskiego, przed którym zebrało się killu ludzi zmierzających w to samo miejsce. Przed wejściem stało dwóch shinobich, którzy wydawali się sprawdzać odwiedzających. Gdy grajek przeszedł obok o dziwo nagle ukłonili się nisko, po czym wpuścili obu do środka. Goro szedł dalej, przechodząc białym korytarzem, który prowadził dalej w głąb sal dla pacjentów. Wokół mijali ich ludzie z zewnątrz oraz osoby odziane w białe kitle ze smutkiem w oczach biegające między kolejnymi pokojami. W pewnej chwili Goro otworzył drzwi do jednej z sal, po czym wprowadził chłopaka do środka. W niewielkim pomieszczeniu stało kilka łóżek, zajmowanych przez mężczyzn w różnym stanie. Część miała obwiązane głowy, innym brakowało kończyn. Jednak najsmutniejszym widokiem była kobieta leżąca na ostatnim łóżku, piękna i całkowicie spokojna z zamkniętymi oczyma czekała na swego księcia. Przy jej łóżku stał lekarz, który zapisywał coś na niewielkiej podkładce z pergaminem. Gdy ujrzał gości posmutniał nieco, jednak szybko się ogarnął, przemawiając teraz do Goro.

– Wciąż bez zmian… Może powinien pan – Goro minął go bez słowa, a lekarz, kiwając głową po prostu wyszedł zrezygnowany z pomieszczenia. Grajek usiadł na niewielkim fikole, który stał przy łóżku kobiety. Gdy doktor opuścił pomieszczenie, muzykant odezwał się do bohatera.

– Ludzie którzy tu leżą padli ofiarą tego, że po prostu istnieli… Kiedyś wysoko utytułowani teraz pogrążeni w rozpaczy przez to, że tak jak my ufali, że świat to dobre miejsce – Goro położył dłoń na ręce śpiącej kobiety, po czym kontynuował.

– To Sadi Hamato, moja żona i jedyna kobieta, którą kiedykolwiek kochałem… Kiedyś nie byłem zwykłym muzykantem, a ludzie których widzisz na tych łóżkach służyli mi dzielnie do samego końca. Ktoś, jednak postanowił zagarnąć siłą to, co miałem, nie licząc się z tym, jak wielką krzywdę może sprawić. – Goro uśmiechnął się cierpko, gdy za swymi plecami usłyszał cichy głos.

– Zawsze walczyliśmy dla ciebie kapitanie… To nasza wina, że pani jest w takim stanie. Gdybyśmy wtedy byli silniejsi – Mężczyzna opuścił głowę, a Nobuo pierwszy raz mógł zauważyć jak z jego twarzy znika uśmiech.

– Nie przyjacielu, to ja zawiodłem was… Obiecuję, że zmienię ten świat – Goro stawał się coraz bardziej tajemniczą osobą, a Nobuo trafił w sam środek historii, która na zawsze miała zmienić jego życie.

Legenda:
Karczmarz
Goro
Bandyci
Lekarz
Ranny człowiek

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 21:53; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Stara gospoda; Odpowiedzi: 10; Odsłony: 2233

Re: Stara gospoda

Wychodząc z baru, przeszli dalej w stronę miejskiego szpitala ->z/t

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 21:51; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Szpital; Odpowiedzi: 14; Odsłony: 4014

Re: Szpital

Trzeba mieć w życiu cel

Misja:B
Uczestnik: Nobuo
Ilość: 4/?
Czas: Południe/słonecznie/zbliżające się deszczowe obłoki

Koro uśmiechnął się do Nobuo, gdy ten wspomniał o kobietach, które przy grajku traciły głowę. Mężczyzna wciąż nie patrzył w ich stronę, kładąc na stole kilka monet za własny alkohol. Nie pytał, czy musi, nie czekał, aż Nobuo to zrobi. Dla niego pewne rzeczy były oczywiste i gdyby bohater znał go lepiej, to wiedziałby, że sens dyskusji w tym temacie jest jak próba przekonania kota do wykonania polecenia. Goro wyszedł z karczmy, machając do wszystkich zza pleców. Gdy wreszcie znaleźli się na świeżym powietrzu, Nobuo mógł ogarnąć, że posiedzenie w karczmie trwało dłużej niż przypuszczał, a słońce dawno wzeszło już wysoko na niebie. Goro wciągnął powietrze w płuca, specjalnie, nadając temu spektakularny odzew.

– Ach, widzisz, bo wyrywanie kolejnych sikorek ma być dla ciebie tak naturalne jak picie czy walenie chamów po ryju… Nie możesz się wahać i zawsze musisz czuć się lepiej niż wszyscy wokół ciebie. Musisz być człowiekiem, o którym inni mówią „Ten to widać, że w życiu ma za mało zajęć, bo tylko mu głupoty w głowie” – Ostatnie zdanie zaintonował specjalnie jak dewotka obgadująca właśnie młodego sąsiada. Na tym, jednak zakończył swój wywód, po czym ruszył przed siebie, przekładając shamisen przez plecy. Mężczyzna w dziwny sposób otaczał się niesamowitą aurą, którą można było łatwo odnaleźć, jeśli człowiek wyjątkowo skupił wzrok. Sam jej wydźwięk przypominał kogoś szlachetnego, człowieka który swą siłę trzymał w kieszeniach po prostu, żyjąc, tak by inni wokół niego byli szczęśliwi… Jednak było też coś poza, jakaś nieodkryta mroczna siła, która w tym przypadku w ogóle nie pasowała.

– Powiedz Nobuo, co sądzisz o ludzkim życiu? – Jego pytanie było nagłe i całkowicie pozbawione sensu. Stał się jakoś dziwnie sentymentalny, mimo że na twarzy wciąż gościł szeroki uśmiech. Wciąż szli przez miasto, a ludzie mijali ich ze sporym zainteresowaniem. Obaj wydawali się całkowicie pochłonięci swoją podróżą, a świat wokół był całkowicie zbędny. Przechodnie dziwili się wszelkim anomaliom, a dodatkowa aura muzykanta wcale nie pomagała w pozostaniu niezauważonym.

– Bo widzisz świat mi kilka razy pokazał jak bardzo człowiek może dostać po dupie jak da za dużo od siebie… Poznałem kogoś, kto uważa, że ich wszystkich da się zmienić. Ich przykre dążenie do śmierci może zamienić się w życie – Mężczyzna zwrócił swoją twarz na Nobuo, uśmiechając się zadziornie.

– To, jaki ty właściwie jesteś Nobuo? – Na tym zakończył swoje pytania, jednak jego kroki biegły dalej przez ulice miasta.

Legenda:
Karczmarz
Goro
Bandyci

[/quote]

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 21:51; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Szpital; Odpowiedzi: 14; Odsłony: 4014

Re: Szpital

Trzeba mieć w życiu cel

Misja:B
Uczestnik: Nobuo
Ilość: 4/?
Czas: Południe/słonecznie/zbliżające się deszczowe obłoki

Koro uśmiechnął się do Nobuo, gdy ten wspomniał o kobietach, które przy grajku traciły głowę. Mężczyzna wciąż nie patrzył w ich stronę, kładąc na stole kilka monet za własny alkohol. Nie pytał, czy musi, nie czekał, aż Nobuo to zrobi. Dla niego pewne rzeczy były oczywiste i gdyby bohater znał go lepiej, to wiedziałby, że sens dyskusji w tym temacie jest jak próba przekonania kota do wykonania polecenia. Goro wyszedł z karczmy, machając do wszystkich zza pleców. Gdy wreszcie znaleźli się na świeżym powietrzu, Nobuo mógł ogarnąć, że posiedzenie w karczmie trwało dłużej niż przypuszczał, a słońce dawno wzeszło już wysoko na niebie. Goro wciągnął powietrze w płuca, specjalnie, nadając temu spektakularny odzew.

– Ach, widzisz, bo wyrywanie kolejnych sikorek ma być dla ciebie tak naturalne jak picie czy walenie chamów po ryju… Nie możesz się wahać i zawsze musisz czuć się lepiej niż wszyscy wokół ciebie. Musisz być człowiekiem, o którym inni mówią „Ten to widać, że w życiu ma za mało zajęć, bo tylko mu głupoty w głowie” – Ostatnie zdanie zaintonował specjalnie jak dewotka obgadująca właśnie młodego sąsiada. Na tym, jednak zakończył swój wywód, po czym ruszył przed siebie, przekładając shamisen przez plecy. Mężczyzna w dziwny sposób otaczał się niesamowitą aurą, którą można było łatwo odnaleźć, jeśli człowiek wyjątkowo skupił wzrok. Sam jej wydźwięk przypominał kogoś szlachetnego, człowieka który swą siłę trzymał w kieszeniach po prostu, żyjąc, tak by inni wokół niego byli szczęśliwi… Jednak było też coś poza, jakaś nieodkryta mroczna siła, która w tym przypadku w ogóle nie pasowała.

– Powiedz Nobuo, co sądzisz o ludzkim życiu? – Jego pytanie było nagłe i całkowicie pozbawione sensu. Stał się jakoś dziwnie sentymentalny, mimo że na twarzy wciąż gościł szeroki uśmiech. Wciąż szli przez miasto, a ludzie mijali ich ze sporym zainteresowaniem. Obaj wydawali się całkowicie pochłonięci swoją podróżą, a świat wokół był całkowicie zbędny. Przechodnie dziwili się wszelkim anomaliom, a dodatkowa aura muzykanta wcale nie pomagała w pozostaniu niezauważonym.

– Bo widzisz świat mi kilka razy pokazał jak bardzo człowiek może dostać po dupie jak da za dużo od siebie… Poznałem kogoś, kto uważa, że ich wszystkich da się zmienić. Ich przykre dążenie do śmierci może zamienić się w życie – Mężczyzna zwrócił swoją twarz na Nobuo, uśmiechając się zadziornie.

– To, jaki ty właściwie jesteś Nobuo? – Na tym zakończył swoje pytania, jednak jego kroki biegły dalej przez ulice miasta.

Legenda:
Karczmarz
Goro
Bandyci

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 14:04; Forum: Ogłoszenia i Kontakt z Administracją; Temat: Porzucanie kont; Odpowiedzi: 206; Odsłony: 78617

Re: Porzucanie kont

Nick postaci:Kori Yuki
Link do karty postaci:w kp
Powód porzucenia konta: Postać robiona pod kogoś mam inny plan, biorę 80 % i żegnam się czule

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 08:16; Forum: Midori; Temat: Szlak transportowy; Odpowiedzi: 200; Odsłony: 41464

Re: Szlak transportowy

Kori nieco się rozluźnił, gdy Horoshi dał mu słowo, że są aktualnie bezpieczni. Wojownik z Yokukage usiadł na twardej ziemi, wypuszczając z ust nagromadzone powietrze. Gdy wreszcie mógł opuścić gardę, poczuł, jak bardzo wymęczyło go tempo aktualnej podróży.

– Nie mogę być dla siebie mniej wymagający… Jeśli chce coś osiągnąć muszę walczyć lepiej niż inni Hiroshi – Chłopak usiadł przy ognisku, które powstało szybko i sprawnie. Towarzysz Koriego odblokował ze zwoju jakieś przystawki, po czym razem mogli wreszcie zająć się jedzeniem. Chłopak zastanawiał się w tym czasie, czy robią właściwie, ociągając się, gdy gdzieś tam ktoś może potrzebować ich pomocy.

– Nie masz za co przepraszać Hiroshi-san, bez ciebie pewnie już dawno zgubiłbym się w tych krzakach – Wojownik z klanu Yuki uśmiechnął się cierpko, zdając sobie sprawę ze swych ułomności, które wciąż potrzebowały czasu i doszlifowania.

– Jeśli jesteśmy bezpieczni, to najważniejsze jest by zregenerować siły i wrócić na szlak. To czego chce nie może mi przesłonić powinności, którą niosę na swych barkach. – Kori złapał za kawałek suszonego mięsa, które pojawiło się dzięki zdolności Hiroshiego, przenosząc się teraz do własnych myśli, które wciąż rozszalałe kłębiły się w jego głowie. Byli zdecydowanie w martwym punkcie, nie mając informacji o tym, kto ich zaatakował oraz jakie były ich dalsze plany. Z minuty na minutę stawał się coraz bardziej senny, a to, co działo się wokół stawało się tylko smutnym wspomnieniem… Wciąż mieli wiele do zrobienia.

Przejdź do posta

autor: Kori: 4 mar 2026, o 00:18; Forum: Tereny mieszkalne; Temat: Tereny Mieszkalne Sarufutsu; Odpowiedzi: 32; Odsłony: 2386

Re: Tereny Mieszkalne Sarufutsu

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 14/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Nobu stał jak totalny kretyn, wrzeszcząc do tłumu, który najwidoczniej właśnie dla takich chwil tu przybył. Skacząc na Yuriego nie zdawał sobie sprawy, że przeciwnik, z którym się mierzy jest znacznie silniejszy, niż się z początku mogło wydawać. Ruchy Uchihy były szybkie i pewne, mimo tego, że chwilę wcześniej leżał na ziemi skreślony przez tłum. Słoniowy wojownik uderzył bez ostrzeżenia, jednak bohater był już na to gotowy. Przeciwnik zatrzymał się nagle jak wryty, obserwując dziwne anomalnie, które widział przed sobą. Jego zaskoczenie nie było widoczne przez maskę, którą nosił, jednak można było zrozumieć, że coś jest nie tak, gdy po omacku trafił w pusty punkt w przestrzeni. Yuri, nie czekając na dalsze zaproszenie zrobił dwa cięcia, a w powietrzu rozległ się przeraźliwy skowyt bestii. Mimo że atak dopadł przeciwnika, to rany były tylko powierzchowne co nie zakończyło tego starcia. Przeciwnik w jednej chwili pozbierał się do kupy, po czym z głośnym rykiem ruszył na swojego oponenta. Był wciąż szybki i niebezpieczny, zwłaszcza że w przeciwieństwie do Yuriego on pewnie walczył tu o własne życie. Uchiha walczył, bo dostał takie zadanie i w każdej chwili mógł zrezygnować, jeśli tamten przegra to z pewnością jego właściciele nie zostawią tego bez konsekwencji. Yuri zobaczył jak przeciwnik biegnie na niego z impetem, by w pewnej chwili wyskoczyć w powietrze z zamiarem przygwożdżenia swego przeciwnika do ziemi. Wokół słychać było krzyki ludzie, którzy jednak w tej chwili rozmywały się w jeden dźwięk. Czas, jakby stanął w miejscu, gdy dwóch wojowników stanęło w szranki…

Kp przeciwnika:
Dla gracza:

Rana Lekka: -10% szybkości, percepcji i siły

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu

Przejdź do posta

autor: Kori: 3 mar 2026, o 08:56; Forum: Techniki; Temat: Hyōton: Hyō Bunshin no Jutsu; Odpowiedzi: 3; Odsłony: 166

Re: Hyōton: Hyō Bunshin no Jutsu

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 19:00; Forum: Midori; Temat: Jaskinie na południu Midori; Odpowiedzi: 51; Odsłony: 5567

Re: Jaskinie na południu Midori

Kim Jesteś?
Misja: C 8/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Hi long zrobił to, co powinien zrobić, poddając się hersztowi, który wydwał się dużo bardziej doświadczonym wojownikiem. Gdy Long zaczął się zbliżać tamten wyciągnął swoją dłoń w jego stronę, przemawiając krótko, ale stanowczo.

– Stój kurwa, gdybym chciał, żebyś się ruszał to bym ci o tym powiedział. Jesteś jakiś głupi, czy nie rozumiesz prostych poleceń. Od teraz jesteś kurwa na mojej łasce i jak będę chciał coś od ciebie, to na pewno się o tym dowiesz. – Mężczyzna wyciągnął swoją broń, po czym ruszył w stronę bohatera, tak by stanąć kilka metrów przed nim.

– A teraz, jeśli nie chcesz umrzeć pójdziesz grzecznie tam, skąd ukradłeś tego konia i razem zastanowimy się, czy będziesz mi do czegoś potrzebny. W dupie mam Yokukage i twoje bajki o tejmniczych bibliotekach, chyba żeś się z księżyca urwał myśląc, że będę ryzykował dla bajeczek – Mężczyzna wskoczył na konia, po czym popchnął Hi, tak by szedł przodem. W krótkim czasie po tym z oddali dało się zauważyć dwie mknące kule ognia, które już po chwili okazały się pochodniami dzierżonymi przez nieustraszonym towarzyszy herszta. Ich twarze były rozpalone od biegu, a wcześniejsza popijawa wydawała się odległym wspomnieniem.

– Szefie, co jest, kim jest ten kurwa gostek – Zapytali, gdy Long zwolnił swoją technikę. Utrzymywanie jej w dalszym ciągu było marnowaniem chakry, której jemu niestety mogło wkrótce brakować.

– To nasz więzień patałachy… Wszystko za was muszę robić, a jeszcze nawet nie udało się wyjechać z tej dziury. Związać go i wracamy, jutro musimy przekroczyć granicę. Nie będziecie spać do rana, macie go pilnować, żeby znowu chuj nie uciekł – Herszt rzucił im linę przymocowaną do konia, po czym wszyscy ruszyli w stronę obozu. O ile oczywiście Long nie zaczął szaleć, właściwie to wciąż miał wolny wybór. Towarzysze Herszta z widocznym wkurwieniem przyjęli informację o tym, że przyjdzie im nie spać tej nocy, szarpiąc młodego więźnia.

– Idziemy kurwa, już my cię przypilnujemy… Tak ci ryj obije, że nawet nie pomyślisz, żeby palcem kiwnąć – Przemówił drugi, a bohater mógł zrozumieć, że czeka go trudny okres.

Herszt
Bandyta

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 18:35; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Stara gospoda; Odpowiedzi: 10; Odsłony: 2233

Re: Stara gospoda

Trzeba mieć w życiu cel

Misja:B
Uczestnik: Nobuo
Ilość: 3/?
Czas: Południe/słonecznie/zbliżające się deszczowe obłoki

Obaj mężczyźni szybko przypadli sobie do gustu, nie zadając zbędnych pytań poza tymi które wymagała kultura. Gdy karczmarz zajął się załatwianiem popielniczki i dodatkowego piwa, obaj w spokoju rozpoczęli swoją rozmowę. Grajek postawił instrument przy oparciu krzesła, tak by mieć na niego oko.

– Dzięki rzuciłem to gówno jakiś czas temu – Powiedział szybko machając dłonią, gdy Nobuo postanowił poczęstować go papierosem. Na twarzy muzykanta wciąż gościł uśmiech, mimo sytuacji, która miała miejsce chwilę temu. Gdy bohater skończył mówić mężczyzna upił ponad połowę własnego kufla.

– A bo widzisz, z życiem, to jest tak, że łatwiej jest jak nie jesteś, w tym sam… Kilka razy miałem przyjemność poznać na własnej skórze, co to znaczy zaufać złej osobie – Mężczyzna upił kolejnego łyka, jednak jego mimika wciąż pozostawała taka sama.

– Zastanów się, czy chciałbyś zadawać się z ludźmi z twojej rodziny, gdyby nie była to twoja faktyczna rodzina… Świat zmienia swoje barwy, gdy spojrzymy na wszystko z drugiej strony – Jego słowa były dobrze pokręcone, jednak w jakiś sposób odpowiadały na to, co wcześniej powiedział Nobuo. Gdy padło pytanie o zawód Goro, ten odstawił kufel, po czym w jednej chwili zmienił swoje oblicze na coś, co przypominało twarz człowieka wiele razy występującego przed publicznością.

– Nazywam się Satai Goro Akishi, jestem siedemnastym synem wspaniałego Goro Sataia, który grał na największych cesarskich włościach – Mężczyzna złapał za shamisen, podrywając się ze swego miejsca. W jednej chwili zaczął swój spektakl, nie dając nikomu na szansę dojścia do głosu. Grał jak szalony, a każda nuta wydawała się tak samo przyciągać, jak i powodować niepokój. Nobuo czuł, jak wszelkie troski odpływają, a on może wreszcie skupić się tylko na tej jednej chwili, w której nieznany mu człowiek prezentuje ludzkie zdolności w najczystszej postaci. Goro był szalony, skacząc wokół ze swym instrumentem muzycznym, jednak w tym szaleństwie było piękno i niesamowita sztuka, którą tylko nieliczni potrafili wyłapać. Gdy mężczyzna przestał wreszcie grać karczma na nowo stała się cicha… Dwie kelnerki opuściły swoje tace, rozbijając szkło, które niosły. Ich oblicza jasno wskazywały, że chętnie zajmą miejsce ciężarnego brzydala, za którym przybyli tu sfrustrowani bracia. Grajek, jednak miał ich centralnie w dupie, siadając teraz naprzeciw nowego towarzysza, Jego oblicze wydawało się emanować energią, czymś, co było niemal namacalnie wyczuwalne.

– Moja muzyka jest sztuką… Tylko czasem chce się pić i trzeba się zeszmacić dla podobnych cymbałów – Goro dopił resztę piwa, po czym przetarł usta wierzchem dłoni.

– Jak chcesz to przedstawię ci kogoś, gość serio potrafi w człowieku odnaleźć rzeczy, o których nawet byś nie wiedział – Goro wstał powoli od stołu, czekając na decyzję Nobuo.

Legenda:
Karczmarz
Goro
Bandyci

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 15:41; Forum: Tereny mieszkalne; Temat: Tereny Mieszkalne Sarufutsu; Odpowiedzi: 32; Odsłony: 2386

Re: Tereny Mieszkalne Sarufutsu

Legenda czy zdrajca klanu?
Misja: B 13/?
Uczestnik: Suyunami Yuri
Czas: Lato/ noc/ chłodno

Miejsce, w którym się znaleźli nie było z kategorii tych, które odwiedzali normalni ludzie. Psychopatyczni magnaci chcieli krwi niewinnych, za którą byli w stanie zapłacić te śmieszne pieniądze. Nikt tu nie przechodził dalej, nikt nie wygrywał. Jedynie ich pokrzywione gęby, które łypały spod ciemnych kapturów, nasycały się przedstawieniem, które przyszykowali dla nich gospodarze. Bohater tego zadania widział wszystko w swych błękitnych oczach człowieka zbyt ograniczonego by dostrzec, jak wiele zepsucia jest na świecie. Mimo że miewał przebłyski nieskuteczności władzy, to miejsce, w którym się znalazł było zupełnie z innej półki. Świece przygasały gdzieś z tyłu, gdy wreszcie znalazł się na ringu naprzeciw swego przeciwnika. Oponent emanował spokojem, gdy w jednej chwili skoczył w stronę Yuriego. Widownia na chwilę wstrzymała oddech, gdy wielkolud uderzył w Uchihe, posyłając go na ziemię szybkim ciosem. Ich prędkość była prawie taka sama, jednak mimo wszystko to olbrzym wydawał się paradoksalnie zwinniejszy. Pięści przeciwnika okute były stalowymi rękawicami, w których błyszczały ćwiekowane gwoździe. Oponent krzyknął głośno, a w tej samej chwili cały tłum zawiwatował głośno. Nie było mowy o porażce, ten przeciwnik nie był przypadkowym doko, któremu obiecano sławę i potęgę wzięcia udziału w turnieju. Yuri mógł pozbierać się z ziemi, nie będąc w tej chwili atakowanym przez wielkoluda. Czuł uderzenie przeciwnika, który zdecydowanie przekraczał poziom zwykłego Akoraito. Tłum skandował imię słoniowego wojownika, który w tej chwili unosił dłonie, krzycząc głośno… To zdecydowanie nie był dźwięk, który mogłaby wydać jakkolwiek ludzka istota. W następnej chwili rzucił się na swego przeciwnika, tym razem jednak, korzystając z pełnej prędkości. Ostatnim co Yuri mógł usłyszeć przed swoją akcją był kobiecy głos, który przebijał się głośno tuż za jego plecami.

– Zabij go Nobu, zabij tego skurwiałego durnia! – Takagawa brzmiała jak prawdziwa wiedźma, która dokonywała świętego dla siebie rytuału. Przeraźliwa ekstaza w głosie przyprawiała o ciarki, ta osoba nie była psychicznie stabilna… Co właściwie robiła w miejscu, takim jak siedziba klanu Uchiha. Co mogła do tej pory odkryć i jak wiele sekretów wykradła by podzielić się nimi z ludźmi gotowymi zapłacić jej cenę. Świat był paskudnym miejscem, a ludzkie spaczenia były największym rakiem. Dla istot czerpiących radość w śmierci, nie powinno być miejsca w cywilizowanym świecie. Yuri mimo odczuwalnego osłabienia musiał wziąć się w garść, walka dopiero się zaczęła.

Kp przeciwnika:
Dla gracza:

Rana Lekka: -10% szybkości, percepcji i siły

Legenda:
Takagawa
Takeru
Młody Doko
Kelnerka
Koro Tsubaki
Obcy mężczyzna
Drab
Kizaru
Ktoś z tłumu

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 13:37; Forum: Techniki; Temat: Hyōton: Hyō Bunshin no Jutsu; Odpowiedzi: 3; Odsłony: 166

Hyōton: Hyō Bunshin no Jutsu

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 12:43; Forum: Midori; Temat: Jaskinie na południu Midori; Odpowiedzi: 51; Odsłony: 5567

Re: Jaskinie na południu Midori

Kim Jesteś?
Misja: C 7/14
Uczestnik: Hi Long
Czas: Noc
Pogoda: Ciepło z bezchmurnym niebem

Long wydawał się panować nad sytuacją, w znacznym stopniu, opanowując swoje mordercze popędy. Jego losem kierowały zwykle przypadki, w których jedynym wyjściem było podjęcie właściwej decyzji. Bohater dowiedział się wszystkiego, co trzeba, jednocześniej nie wychodząc przy tym z obranej roli. Gdy rozkaz od herszta został wydany, Hi ruszył do stajni z zamiarem zajęcia się zwierzętami. Grupa bawiła się jeszcze długo, w czasie, gdy na niebie, na dobre zawitały jasne gwiazdy. Pierwszy odpadł sam przywódca, który ruszył do swojego oddzielnego namiotu. Dwóch jego podwładnych bawiło się jeszcze kilka godzin, po czym również padli na pysk obok ogniska. To był właśnie moment, w którym Long postanowił wprowadzić w życie swój plan. Skryty w cieniu, całkowicie olany przez herszta i resztę bandy oswobodził czarnego gniadosza, po czym jednym susem wskoczył na jego grzbiet. Przyklejony do grzbietu nawrócił ogiera, po czym ruszył w stronę Yokukage… Dumny z siebie przebył kilkaset metrów, pozostawiając w oddali uśpione obozowisko. W pewnej chwili, gdy wyjechał jednak już na pustą przestrzeń niziny oświetlonej blaskiem księżyca zauważył jak bardzo się mylił. Kilkanaście metrów przed sobą ujrzał stojącą samotną postać, która z ramionami złożonymi na piersi wpatrywała się prosto w niego… W jednej chwili ciężki głos herszta przeciął powietrze. Nie było jednak w nim oznak pijaństwa… Przemawiał pewnie i spokojnie.

– Naprawdę myślałeś, że ktoś tak głupi byłby w stanie wejść do Yokukage i sterroryzować kupców? – Mężczyzna wydawał się pewny siebie, jak gdyby od początku to właśnie on miał trzymać główną kartę w swej tali.

– Człowiek, pod którego się podszyłeś to jeden z moich najwierniejszych ludzi… On nigdy nie odmawia alkoholu, a za podobną zaczepkę byłby gotowy mi oczy wydłubać… Wy shinobi możecie się podszywać pod zwykłych ludzi, jednak nigdy nie dacie rady skopiować charakteru danej osoby – Mężczyzna położył dłoń na krótkim mieczu, który trzymał przy prawym boku, po czym przemówił głośniej.

–Zejdziesz z konia i poddasz się… Albo zginiesz i świat o tobie zapomni tej nocy – Herszt był pewny siebie, jednak nic nie było przesądzone. Bohaterem tej opowieści był Long, i to do niego zawsze należała ostateczna decyzja.

Głos herszta

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 12:01; Forum: Midori; Temat: Szlak transportowy; Odpowiedzi: 200; Odsłony: 41464

Re: Szlak transportowy

Kori podróżował w pędzie za swym towarzyszem, mimo że jego własne ciało, stało się słabe i mniej wydajne niż wcześniej. Ból w piersi wydawał się powoli rozchodzić po całym ciele, potęgowany zmęczeniem, które pojawiło się wraz z przebytą drogą. Yuki widział, jak jego towarzysz powoli również zwalnia, mimo że do celu wciąż mieli sporo drogi do przebycia. Kori nie miał zamiaru się poddawać, nawet jeśli straci tu obie ręce i nogi… Pełzając niczym ślimak i tak dopadłby tych, którzy stali za zagrożeniem sprowadzonym na Midori. Mimo wszystko odpowiadał jednak za Hiroshiego, więc nie mógł myśleć tylko o sobie. Gdy najemnik opadł na kolano Kori zatrzymał się tuż za nim, przecierając pot, który zebrał mu się na czole. Zdecydowanie obaj potrzebowali odpoczynku, a bohater dodatkowo jakiegoś leczenia, zanim trafią na przeciwników. Yuki tak jak uczył go Hamura uspokoił swój oddech, przykładając dłoń do swego brzucha. Powoli wypuścił chakrę w postaci lodowej mgiełki by schłodzić własne ciało, które zbyt długo podczas dalszej trasy. Gdy Hiroshi odezwał się nagle, Yuki przechylił głowę, zastanawiając się nad właściwą decyzją. Byli w niekorzystnych warunkach, zwłaszcza że nie wiedzieli dokładnie, gdzie udał się wróg. Nie mieli pojęcia co też mogło na nich czekać, jeśli teraz spróbują iść dalej. Kori wreszcie uśmiechnął się cierpko, zdając sobie sprawę, że nie może podjąć właściwiej decyzji… Przeklęty los dowódcy.

– Odpocznijmy chwilę, wyczerpani nie pomożemy nikomu – Mimo wszystko Kori nie miał zamiaru spuszczać gardy, rozglądając się wokół z napięciem. Jeśli ktoś postanowiłby ich teraz zaatakować byli całkowicie bezbronni. Ich walka trwała już wiele godzin, licząc, że na misję wyruszyli wczorajszego ranka. Yuki w pewnym momencie oparł się plecami o szerokie drzewo, starając się powstrzymać łzy, które gromadziły się potęgowane przez ból odczuwalny w całym ciele. Jego los był marny, a na horyzoncie nie widać było wcale poprawy tego losu.

– Przykro mi Hiroshi, że trafiłeś do mojej grupy… Jako dowódca powinienem być w lepszej formie – Zaśmiał się cicho, tak by nie powodować niepotrzebnego napadu kaszlu. Tkwili w tym razem, jednak to on wziął odpowiedzialność za każdego człowieka pod sobą… Właśnie to znaczyło bycie Sentokim.

Przejdź do posta

autor: Kori: 2 mar 2026, o 11:30; Forum: Tenshikoku (Osada szczepu Kami); Temat: Stara gospoda; Odpowiedzi: 10; Odsłony: 2233

Re: Stara gospoda

Trzeba mieć w życiu cel

Misja: A B
Uczestnik: Nobuo
Ilość: 2/?
Czas: Południe/słonecznie/zbliżające się deszczowe obłoki

Nobuo zachował się jak prawdziwy rasowy bohater, stając, w chwili gdy banda rzucił się na samotnego grajka. Mężczyzna, który stał się celem ataku zasłonić się własnym instrumentem, nie mając pojęcia, że ratunek nadejdzie tak samo niespodziewanie jak atak. Nobuo wstał ze swego miejsca, rozbijając wcześniej osuszony kufel na głowie jednego z napastników, w tej samej chwili usłyszał głos karczmarza.

– Zapłacisz mi za ten kufel! – Krzyknął głośno by przebić się swym niskim głosem, po czym spojrzał z przerażeniem jak ręce bohatera pokrywają się papierem… Nie, one właściwie zamieniały się w kartki, które z pozoru nie wydawały się niczym szczególnym. Bandyci zrozumieli chyba jednak, że w starciu z kimś dysponującym takimi umiejętnościami nie mają większych szans, dlatego z wkurwionymi minami zaczęli wycofywać się w stronę drzwi, zgarniając przy okazji swojego nieprzytomnego przyjaciela… Nikt nie miał odwagi się odezwać, do chwili, gdy tamci niemal całkowicie nie zniknęli… Już z oddali można było usłyszeć przytłumione krzyki.

– Jeszcze go dopadniemy, ten shin obi nie będzie wiecznie tam siedział – Po tym wszystko ucichło, a karczmarz z zadowoloną miną odezwał się do bohatera.

– No no, udało ci się zminimalizować straty chłopaku… To co, piwko na mój koszt wystarczy? – Jak na człowieka mającego węża w kieszeni ta nagroda i tak była czymś niesamowitym. Grajek w pewnej chwili minął innych zebranych, po czym wyciągnął dłoń w stronę Nobuo. Teraz gdy bohater mu się przyjrzał, mógł zauważyć, że tamten jest z dziesięć lat starszy. Ubrany w białe kimono z motywem kwiatów wydawał się bardziej niż zadowolony. Jasne włosy opadały lokami na jego czoło, oczy ciemne i przenikliwe wpatrywały się w Nobuo, który w tym momencie uratował jego biedne życie.

– Dzięki przyjacielowi, nazywam się Goro… Skoro wpadli tu we trójkę, to ona faktycznie musiała być paskudna. Muszę przestać grać na tych wiejskich zabawach, bo później wiecznie taka przykra sytuacja wychodzi. Co cię sprowadza to tego obskurnego miejsca? – Zapytał z zadowoleniem, ku ogólnemu zniesmaczeniu na twarzy karczmarza… Wszystko tutaj wracało do normy, a ludzie którzy wcześniej skryli się pod stołami sięgnęli po kufle pozostawione na stołach… Najwidoczniej podobne incydenty nie były tu niczym nowym.

Legenda:
Karczmarz
Goro
Bandyci

Przejdź do posta

Znaleziono 176 wyników

Strona 1 z 12
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
12
Następna

Wyszukiwanie zaawansowane