Shinobi War PBF Naruto

Nie do końca błąd, ale brakuje wpisu w tym temacie

395 - Zlot Czterech w Karmazynowych Szczytach. Lider klanu Hyūga, Reiko, wystosował zaproszenia do najsilniejszych przywódców Karmazynowych Szczytów, zapraszając ich na wspólne rozmowy. Tematem spotkania ma być zarówno aktualna sytuacja w regionie, jak i narastające napięcia wpływające na losy całego świata.
396 - Zlot Czterech w Karmazynowych Szczytach. Podczas spotkania przywódców omówiono zagrożenia ze strony yokai i Senrankai oraz konieczność współdziałania na rzecz bezpieczeństwa regionu. Ród Hyūga oficjalnie oczyścił klan Yamanaka z zarzutów sprzed lat, rozpoczynając wygaszanie dawnego konfliktu. Większość ustaleń została przyjęta przez wszystkich uczestników, choć ród Koseki odmówił udziału w symbolicznym świętowaniu kończącym obrady.

Kopiuj

[color=#bfc8fb][b]395[/b][/color] - Zlot Czterech w Karmazynowych Szczytach. Lider klanu Hyūga, Reiko, wystosował zaproszenia do najsilniejszych przywódców Karmazynowych Szczytów, zapraszając ich na wspólne rozmowy. Tematem spotkania ma być zarówno aktualna sytuacja w regionie, jak i narastające napięcia wpływające na losy całego świata.
[color=#bfc8fb][b]396[/b][/color] - Zlot Czterech w Karmazynowych Szczytach. Podczas spotkania przywódców omówiono zagrożenia ze strony yokai i Senrankai oraz konieczność współdziałania na rzecz bezpieczeństwa regionu. Ród Hyūga oficjalnie oczyścił klan Yamanaka z zarzutów sprzed lat, rozpoczynając wygaszanie dawnego konfliktu. Większość ustaleń została przyjęta przez wszystkich uczestników, choć ród Koseki odmówił udziału w symbolicznym świętowaniu kończącym obrady.

Szczep Jūgo

KARTY POSTACI

Szczep Jūgo

WAŻNI NPC

Rola: Shirei-kan
Imię: Akirai Shūsuke
Wygląd: KLIK
Opis:

Rola: Seinin
Imię: Yen Sammo
Wygląd: KLIK
Opis:

Szczep Jūgo

FABUŁA & WYDARZENIA

Szczep Jūgo

Jūgo

W tym temacie będą umieszczane streszczenia fabuły i ważniejszych wydarzeń szczepu Jūgo. Znajdą się również co ważniejsi npc z opisami.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Kobieta ruszyła na mężczyznę spod ciemnej gwiazdy, chciałem ją zatrzymać, ale to nie miało sensu, goniona przez samą zemstę była członkini klanu Inuzuka widziała tylko swojego przeciwnika, nikogo poza nim. Najgorsze w tym wszystkim, że dała się złapać jak dziecię w technikę mężczyzny, niby go znała i jego możliwości, a odpadła w przedbiegach jak amatorka.

Widząc jak dziewczyna jest odrzucona przez technikę członka Kuroi Kiri najszybciej jak tylko mogłem starałem się złapać dziewczynę w locie nim jeszcze upadła na ziemię.
- Mai ! Mai ! Jesteś cała ?
Sprawdzałem stan dziewczyny, chciałem pobiec za mężczyzną i stanąć z nim do walki, ale nie mogłem zostawić nieprzytomnej dziewczyny w tym miejscu. Nie wiadomo co jeszcze czaiło się w tych podziemiach. Jeżeli dziewczyna nie straciła przytomności to idąc na przodzie ruszyliśmy za oponentem, ale tym razem dobitnie przekazuje dziewczynie, że ma się nie wtrącać. Jeśli było trzeba używam siły, aby ją powstrzymać i pokazać, że to nie ona decyduje. Jeżeli jest nieprzytomna, przerzucam ją sobie przez lewę ramię, wyciągam prawą dłonią swoje tanto i po wzmocnieniu go swoją techniką ruszam za tym całym Wakazashim. Staram się zachować szczególną ostrożność, aby nie dać się złapać w pułapkę bądź nadziać na nieoczekiwany atak.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Dziewczyna wtajemniczyła mnie w wiedzę dotyczącą jej klanu. Przejęcie niektórych zwyczajów od zwierząt nie brzmiało zbyt zachęcająco, ale w sumie w głębi duszy musiałem przyznać, że lepsze psy niż węże, demony, skażeni ludzie, czy ukryte rodzeństwo wewnątrz własnego ciała. Tak, na standard mnie otaczający brzmiało właściwie dość pospolicie.

Moja logika niestety zawiodła, nie znalazłem nic na ścianach, a konfiguracja, którą znalazłem na podłożu musiała się jednak mocno przemieszać, choć i tak uważałem, że był to dobry punkt zaczepienia, ale nie dane było mi to zweryfikować gdyż dziewczyna ponownie wepchnęła się przede mnie i zaczęła opowiadać coś o ogoniastych bestiach. Tym razem udało mi się zapanować nad sobą i nie parsknąć śmiechem. Było to idiotyczne... Okazało się, że miała rację. Z dezaprobatą w głosie odezwałem się do Mai:
- Co za tandeta, spodziewałem się czegoś mniej oczywistego, czegoś bardziej wymagającego... Twórca tej łamigłówki geniuszem to nie był

Podczas gdy wrota roztępowały się przed nami ponownie zabrałem głos:
- Tak jak ja nie miałem dotyczenia z klanem Inuzuka, tak i ty najwidoczniej nie miałaś z samurajami. Nie tylko ćwiczymy nasze ciało, ale również dusze jak i umysł. Odebrałem staranne wykształcenie z bardzo wielu dziedzin.
Zakończyłem przestępując próg. Cała komnata wyglądała dosyć dziwnie. Nie zdążyłem się dobrze rozejrzeć, a usłyszeliśmy wybuch. Jak się okazało jeden z Kuroi Kiri odebrał to po co przyszedł. Oręż, który chwycił nie wyglądał zbyt imponująco, a nawet rzekłbym, że nieporęcznie.
- To jest ten incydent na skale światową ? - zapytałem Mai czy rzeczywiście o tej chodziło.
Nie zamierzałem czekać na odpowiedź dziewczyny, ruszyłem czujnie w stronę przestępcy.
- Jestem Ishikawa Kaito, sługa Yamamoto-dono protektor tych ziem, nakazuje ci poddanie się oraz zwrócenie oręża !
Byłem gotów na walkę

Jak w końcu z EQ ? Można mieć ze sobą ?

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Stałem dalej patrząc jak dziewczyna wybucha, krytykując moją decyzję. Uważałem, że trochę przesadza w tym wszystkim, zgoda goście nie wyglądali na takich co planują zbierać grzyby, jednakowoż z tym kłopotem na skalę światową to było za dużo. Pokręciłem głową w udawanym niedowierzaniu
- Mai, mai, mai, tracisz nerwy... Poza tym o jakich zalotach mówimy ? Kto tu kogoś podrywa ? - na koniec wypowiedzi parsknąłem na samą myśl o tym, choć nie mogłem powiedzieć, dziewczyna miała coś w sobie. Ewentualnie to ja miałem problem, że ciągnęło mnie do krzykliwych bab.

Zanim dziewczyna zabrała się za układanie przyjrzałem się w jaki sposób leżały klocki. Jeżeli ten typek przed nami ułożył je prawidłowo, otworzył coś, przeszedł i klocki odpadły to powinny odpaść w okolice miejsca względem tego co jest na drzwiach. Mianowicie lewy otwór na drzwiach powinien wyrzucić klocka po lewej stronie, środkowe obok siebie, a prawy po prawej stronie. Były to sześciany, a nie kule więc nie mogły nagle znaleźć się po drugiej stronie pomieszczenia. Jeżeli któryś z otworów był wyżej to klocek upadając z większą siłą powinien albo dalej odlecieć albo mocniej wbić się w podłoże wszystko zależało od podłoża i ciężaru klocka. Jeżeli otwór był stosunkowo nisko to właściwie powinien wylądować tuż przy samych drzwiach. Zanim dziewczyna dotknęła klocek, ja już miałem swoją odpowiedź spisaną na piasku na ziemi, którą szybko zapamiętałem. Dodatkowo rozglądałem się po pomieszczeniu, szybko policzyłem, że istniało dwadzieścia cztery kombinacje wedle których można było ułożyć klocki. Łatwiej było ułożyć je po kimś bo też można było uzyskać sensowną odpowiedź, jednak jeżeli ten typek ułożył to przed nami to oznaczało, że albo miał niesamowite szczęście albo odpowiedź znajdowała się w pomieszczeniu. Przejrzałem całe pomieszczenie w poszukiwaniu symboli bądź znaków sugerującą potencjalną kolejność zwierząt. Jeżeli było kilka podpowiedzi, szukałem tej kombinacji która zaczynała się pierwszym i ostatnim znakiem tego co wyznaczyłem, jeżeli znaki na drzwiach ustawione były od lewej do prawej. W tym przypadku istniała niewielka szansa na przemieszanie się środkowych sześcianów. W przypadku ustawienia od góry do dołu, interesowały mnie kombinacje zaczynające się pierwszymi dwoma znakami, które zdążyłem już wyznaczyć. W takim ułożeniu istniała szansa, że ostatni najwyższy klocek upadnie za wolno i odbije się od któregoś już z leżących.

Dziewczyna ułożyła ostatnią kombinację i kiedy zamierzała po nieudanej próbie ponownie spróbować swoich sił, doskoczyłem do niej, łapiąc ją swoją ręką i przyciągając do siebie, wskazałem gasnące pochodnie.
- Każda twoja nieudana próba kończy się gaśnięciem pochodni. Nie wiem co się stanie, jeżeli wyczerpiemy wszystkie nasze szanse, ale z pewnością nie będzie to miłe. Istnieje dwadzieścia cztery rozwiązania, ty ułożyłaś trzy, które nigdzie sobie nie zapisałaś, istnieje scenariusz w którym na końcu zapomnisz jakich dokładnie ułożeń zapomniałaś. Co więcej zostało dwadzieścia jeden możliwości, jeżeli pod uwagę w jakim ułożeniu zastaliśmy sześciany na ziemi oraz to co chce powiedzieć nam pomieszczeniu, wychodzi na to, że powinniśmy ustawić je w takiej kolejności.
Ułożyłem klocki wedle tego co sobie wykoncypowałem, zanim jednak przyłożyłem ostatni sześcian, rzekłem puszczając dziewczynę:
- Mai szykuj się. Jeżeli się pomylę, możliwe, że zostaniemy poddani innej próbie - skończyłem mówić wraz z przyłożeniem ostatniego klocka.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Słysząc odpowiedź dziewczyny uśmiechnąłem się.
- Oczywiście, tak, tak idziesz mnie wesprzeć. Hahaha... Niemożliwa jesteś, ale umówmy się, że będziesz na drugiej linii tego jakże WIELKIEGO wsparcia.
Śmiech ? Kiedy sobie na niego ostatnim razem pozwoliłem ? Na chwilę smutno uśmiechnąłem się do własnych myśli. Kolejny raz przyłapałem się na czymś co było do mnie nie podobne. Najwidoczniej im dłużej przebywałem z dala od samurajskiej wioski im dłużej przebywałem z shinobi tym bardziej oddalałem się od tego Kaito, którego znałem i znał mój ojciec... Pomyślałem o zdradzieckim ataku którego dokonałem nie tak dawno temu. Czy to była realna cena chęci zwyciężenia za wszelką cenę ? Chęci oszczędzenia ludzi za których się odpowiadało ? Powinienem poczuć złość i odrazę do samego siebie, ale niestety tak nie było. W głębi serca, choć się przed tym wzbraniałem, czułem, że wcale nie zboczyłem z drogi samuraja.

Otrząsnąłem się z zamyślenia idąc przodem jednym z tuneli, miałem położoną rękę na rękojeści będąc w każdej chwili zaatakować. Nagle usłyszeliśmy krzyk jednego z mężczyzn, przeraźliwy krzyk, który nagle urwał się
- Jednego mniej, ale mam dziwne przeczucie, że zrobiło się zarazem jednego więcej. - rzekłem do dziewczyny.

Weszliśmy do środka jednego z pomieszczeń, po chwili uświadomiliśmy sobie, że coś tu żyje, ślady były świeże, za bardzo świeże. Dostrzegliśmy też łamigłówkę przed nami, już się miałem za nią zabrać, jednak przeszedłem do jednej ze ścian. Lekko uśmiechnąłem się do kobiety i rzekłem:
- Orzeszek poczeka, czas twoją kolej.
Ton mego głosu przejawiał jawną kpinę... Znowu to było coś, niepodobne do mnie samego. Uświadomiwszy sobie to zdarzenie, nerwowo wyprostowałem się, starając się wrócić do swojego zwyczajowego zachowania. To miejsce zdecydowanie na mnie źle działało. Westchnąłem ciężko, starając się pozostawać czujnym.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Mai podała mi konkretny powód dla którego podąża za tą grupą, chęć zemsty był dla mnie bardzo zrozumiałem i jakże prostym argumentem, aby kogoś zabić. Zarazem jednym z niewielu uczuć, które cały czas motywowało do działania, które było w stanie doprowadzić do końca świata, a nawet i do własnej zguby. Czy tym razem miało być tak samo, czy na końcu swojej drogi miała odnaleźć tylko pustkę i własną zgubę ? Tego nie mogłem wiedzieć, tego nikt nie wiedział, jednak wyczułem autentyczność dziewczyny i trudno było mi wyobrazić sobie teraz jak odnajduję się w szeregach Kuroi Kiri. Wciąż pozostawałem czujny, ale sam przed sobą musiał przyznać, że mój opór w stosunku do dziewczyny z każdą chwilą zmniejszał się.

Zanim weszliśmy do krypty kazałem mojemu lisowi zostać u wejścia i schować się gdzieś z aktórymś grobem. Zwierzę chyba wyczuło co cai się w głębi po tym razem wyjątkowo zostało mi posłuszne.

Zeszliśmy na dół, a tam przywitały nas trzy odgałęzienia. Kobieta miała fantastyczny węch bo jak się w sumie okazało to właśnie dzięki niemu kierowała nas do tej pory. Zauważyła, że mężczyźni rozdzielili się jeden poszedł korytarzem na prawo drugi, na lewo. Zapadła cisza w której odczytałem, że muszę podjąć decyzję. Chrząknąłem i powiedziałem mocnym stanowczym głosem.
- Który z tej dwójki jest silniejszy ? Wskaż mi ścieżkę którą poszedł, pójdę nią również i ja. Jeżeli chcesz możesz iść za słabszym albo idź za mną, tylko proszę, nie wtrącaj się.
Spojrzałem wymownie na dziewczynę, czekałem aż wskaże właściwy kierunek.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Biegliśmy dalej, dziewczyna coś zaczęła się mądrować, dlatego też postanowiłem się wtrącić, aby ją sprostować:
- Przypominam, że to przez ciebie i gdyby nie uciekli moje ostrze przemówiłoby.
Słuchałem jej dalej, ale już bez przerywania, chociaż tylko raz gdy wspomniała o jakimś mi nieznanym klanie, ciężko westchnąłem
- Inuzuka ? Hmm... Nie znam tego klanu, ale jak się domyślam jesteś zamurcem... Przejawiasz wielką odwagę zjawiając się na tych ziemiach. Czy przyszłaś tutaj też w celach szpiegowskich bądź innych, działających na szkodę dzikiego ludu ?
Jej odpowiedź była dla mnie bardzo ważna, to od niej zależało jakie kroki wobec niej podejmę. Już wiedziałem, że będę musiał spróbować ją zatrzymać i oddać na przesłuchanie. Jednak przy tragicznej odpowiedzi skończyć to się może to się skończyć, że zmuszony będę wyciągnąć moje ostrze i skierować przeciwko niej.

Lis poruszył się niespokojnie na moim karku. Nie wiedziałem czy to dlatego, że wyczuł moje emocje i decyzje jaką próbuje podjąć czy to jednak Yokai, które wyskoczyły z drzewa.
- Walczyłem już z Yokai`ami, ale tego typu potworów jeszcze nie poznałem
Odpowiedziałem dziewczynie zgodnie z prawdą.

Biegliśmy dalej docierając do cmentarza. Gdy zobaczyłem podejrzanych typów z osady dotarło do mnie, że dziewczyna nie jest po stronie tamtych dwóch, inaczej po co byłoby to całe przedstawienie.
- Ishikawa Kaito, tak się nazywam. - wyszeptałem najciszej jak tylko mogłem, tak żeby tylko dziewczyna mnie usłyszała.
Choć był to kiepski moment na przedstawienie się to uznałem, że lepiej teraz niż później.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Udałem się za dziewczyną, po chwili wybiegliśmy z osady. Sam nie do końca zdawałem sobie sprawę w którą dokładnie stronę biegniemy, ale nie zamierzałem zatrzymywać siebie czy dziewczynę. To co mówiła brzmiało groźnie, organizacja błąkająca się tuż pod nosem mojego pana... Musiałem to sprawdzić osobiście i w najgorszym przypadku położyć temu kres. Dziewczynie dalej nie ufałem, była podejrzana, a tropiąc kogoś od jakiegoś i czasu i nie móc go pokonać brzmiało jak tania wymówka. Zwłaszcza, że organizacja pewnie duża nie była. Dodatkowo nie miałem pewności czy w jakiś pokraczny sposób dziewczyna nie jest w zmowie z Kuroi Kiri, pozostawałem czujny.

Gdy dziewczyna skończyła mówić, chwile przeanalizowałem co usłyszałem i odpowiedziałem:
- Niezbyt się starałaś jak ci dwaj wciąż żyją. Twój pan z pewnością nie jest zadowolony. W każdym razie powiedz proszę kim jesteś i skąd pochodzisz ?
Kobieta nie wyglądała na tutejszą, ale mogłem odnieść tylko takie mylne wrażenie.

Wiosenna pogoda nam sprzyjała, a przynajmniej tak to na ten moment przedstawiało się. Mój lis kitsune oczywiście nie mógł zostać sam w Atarashi, tylko musiał pobiec za mną. Skończyło się to finalnie, że musiałem położyć go sobie na ramieniu, gdzie ułożył się, ogrzewając mój kark. Ostatnim razem jak go nie wziąłem to wbij mi się pazurami w nogę, od tamtej pory wolę unikać tego typu nieprzyjemności

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Choć przygotowany byłem do ataku, na chwilę zostałem rozkojarzony, wyczułem że coś, a właściwie ktoś przygląda mi się z ukrycia. Osoba stała gdzieś poza zasięgiem wzroku, ten ułamek sekundy idealnie wykorzystał przeciwnik stojący naprzeciwko mnie, wykonał swój atak, który odrzucił mnie do tyłu. Czułem, że zaraz może nastąpić kolejny atak, który będzie miał na celu wykończyć moją osobę, ścisnąłem tedy mocniej rękojeść swojego tanto i gotów byłem do wyprowadzenia jednej z obronnych technik. Jednakże przeciwnika przy sobie nie dostrzegłem, co więcej zniknęli mi z oczu.

Oceniając w napięciu całą sytuację, zagadała do mnie dziewczyna, która wyszła ze swojego ukrycia. Odruchowo zareagowałem kierując się w jej stronę. Nie była na tyle nie rozsądna, aby przekroczyć strefę mojego ataku. W tym momencie skończyłoby się to dla niej utratą głowy. Orientując się, że obcy odeszli, wstałem, nie zwracając uwagę na rękę dziewczyny.
- Wysokiej oceny ze śledzenia to ty nie miałaś, wyczułem cię i finalnie przez to mogli wykonać swój atak. To ja ich miałem już w garści.
Dziewczyna nie wyglądała na wrogą osobę, co prawda nie powinienem jej się spowiadać, ale uciekające zagrożenie było w tym momencie bardziej trapiące, aniżeli ona.
- Mówili o cmentarzu świętych, jeżeli wiesz gdzie to jest to prowadź. Jeżeli wiesz gdzie to jest albo jesteś w stanie ich wyczuć to prowadź. Jeżeli nie, to będę musiał znaleźć sensora w osadzie. W drodze możesz już zacząć tłumaczyć kim jesteś i co tu jest grane ?
W najgorszym przypadku będę zmuszony użyć wioskowego sensora, jednak nie zamierzałem alarmować osady. Nie wiadomo kto to był, ale z pewnością bezpośrednio nie zagrażali Atarashi, toteż nie było sensu, aby ginęli wioskowi ludzie. A zginęliby i byłem tego świadom, a po Yamamoto-dono na ten moment w osadzie nie było nikogo silniejszego ode mnie, a przynajmniej tak mi się zdawało.

Misja

Wiosna 396 roku Atarashi

Zmierzając do mężczyzn przypałętał się pewien zwierzęcy jegomość o którym istnieniu często zapominam. Mianowicie najzwyklejszy w świecie lis. Jak wracałem do Atarashi odgoniłem bandę innych lisów od niego. Od tamtej pory upierdliwiec zaczął za mną podążać. Z początku próbowałem go odgonić, ale to nic nie dawało. Jego lojalność mnie urzekła i w końcu uległem, dając mu regularnie jeść. I tak to się skończyło, że dałem mm imię kitsune, a ten podąża za mną jako mój wierny kompan.

Mężczyzna zaczął od bycia nie miłym, drugi go uspokajał, a finalnie obydwoje byli bardzo podejrzani. Pewnie w innej sytuacji rozprawiłbym się z nimi na środku Atarashi albo zaprowadził do właściwych ludzi, aby oni już się wszystkiego dowiedzieli. Jednak miałem nieodparte przeczucie, że to nie jest dobry wybór. Historia ze specjalnym miejscem bardzo mnie zaintrygowała, byłem ciekaw do czego to prowadzi. Jednak zamierzałem postawić sprawę jasno.
- Jestem Ishikawa Kaito, sługa Yamamoto-dono. To moja sprawa co tu zamierzacie robić. Nie, nie słyszałem o tym miejscu. Jednak zaintrygowaliście mnie, czego tam szukacie ? Co próbujecie tam odnaleźć ? Planujecie jakieś świętokradztwo ?
Przez zęby wydałem dwa krótkie cmoknięcia, aby kitsune odszedł, a sam powoli przygotowałem się do pozycji bojowej. Byłem gotowy do ataku.

Dla MG

Znaleziono 591 wyników

Re: Błędy na stronie

Re: Jūgo - Fabuła, NPC, Wydarzenia etc.

Re: Jūgo - Fabuła, NPC, Wydarzenia etc.

Re: Jūgo - Fabuła, NPC, Wydarzenia etc.

Jūgo - Fabuła, NPC, Wydarzenia etc.

Re: Cmentarz świętych

Re: Cmentarz świętych

Re: Shinobi Zbijak!

Re: Cmentarz świętych

Re: Cmentarz świętych

Re: Cmentarz świętych

Re: Cmentarz świętych

Re: Szlak transportowy

Re: Centrum

Re: Centrum