Shinobi War PBF Naruto - Szukaj

Znaleziono 19 wyników

Wyszukiwanie zaawansowane

Znaleziono 19 wyników

autor: Misaya: 10 paź 2025, o 12:37; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Las na południe od Sarufutsu; Odpowiedzi: 70; Odsłony: 9713

Re: Las na południe od Sarufutsu

Widząc rozbawioną minę Kimy na widok jego fanek… Misaya nie wiedziała jak ma intepretować tą reakcję. Byl rozbawiony ich próbami? Łechtało to jego ego i cieszył się z zainteresowania? Było tyle zmiennych, a ona nie była w stanie ocenić, które było prawidłowe. Oczywiście nie zamierzała go o to zapytać. Po pierwsze nie byli na tym etapie, po drugie nie miała żadnych podstaw aby żądać wyjaśnień, ~~po trzecie nie tak działały bohaterki romansów~~.
Ważniejsze było to, że wyszedł z zainteresowaniem i postanowił nieco ją wypytać. Przyglądała się próbując odczytać jego intencje lub ewentuualne znudzenie, lecz on… on wydawał się szczerze zainteresowaany
-Naprawdę..? - zapytała unosząc na niego błękitne oczy pełne nadzei. Nadziei, że naprawdę chciał wiedzieć, chciał ją poznać. Że komuś zależało, nawet jeśli tylko na chwili rozmowy o czymś, co było dla niej drogie.
Już nawet miała kontynuuwać zachęcona jego zainteresowaniem, lecz dotarli do miejaca zbiórki. Odprowadziła go wzrokiem, gdy ten stanął między nią, a uzbrojonym w nóż jegomościem. Czy osłaniał ją? Nie wiedziała jak odczytać to zachowanie. Zaskoczył ją, lecz przywykła, że przy nim wszytko było niespodzianką.
Spojrzała na Kimę zostawiając mu przedstawienie ich. Stał najbliżej dziwnego mężczyzny, więc wszelkie uprzejmości lub ewentualne pytania na temat dziwnych napastników zostawiła jemu. Ona nie czuła się w roli oraz pozycji aby się tym zajmować. Ona wolała być skupiona na tym na czym się znała - na koniach. Powoli w głowie układała sobie wszystko co powiedział im Oyo, oraz to co było jej potrzebne.
-Obserwował je pan… czy jest pan w stanie ocenić, który z koni zdawał się przewodzić..? Być na przedzie…? Nie do obrony… raczej samica, która stoi przed pozostałymi samicami - nie wiedziała na ile mężczyzna się przyglądał wierzchowcom, lecz nie zawadziło zapytać.
-Wilki są tu częstym problemem? - było to pytamie niosące wiele. Czy to było stado, które przemieszczało się na inne tereny i zapuściło się w poszukiwaniu łatwego kąsku? Wtedy raczej nie rzuciłyby się na stado koni, mimo, że miałyby z tego tytułu dużo mięsa ryzyko obrażeń było o wiele zbyt duże. Tak samo jeśli było to miejscowe stado, które po prostu dawało o sobie znać. Jeśli nie była to gigantyczna wataha to również nie zaryzykowałyby polowania na konie… to troszkę nie ten kaliber… jelenie były duże, lecz konie zwłaszcza te wytrenowane na konie dla wojska były kilkukrotnie cięższe, czyste mięśnie. Żaden wilk nie zaryzykowałby tak nierealnej zdobyczy… no chyba, że były to wilki wygłodniałe i zdesperowane… jeśli tak to, w tym momencie oni stawali się potencjalnym posiłkiem - zaatakować dwójkę nastolatków i faceta kontra stado wytrenowanych koni… byli oczywistym celem.
Zamilkła na moment pogrążona w swoich myślach. Było tyle zmiennych.
-Czy konie mają na sobie jakieś pozostałości po sprzęcie? Siodła? Ogłowia? Jeśli nie, to czy mamy jakiś sznur, albo dostępne ogłowie? - pytała, po czym… nieco zawstydzona swoim nadmiernym zaangażowaniem oraz tym jak może być to odebrane zrobiła lekki krok w tył, z policzkami zaróżowionymi, nie tylko od upału letniego słońca.
Uniosła tęczówki, na te błyszczące szkarłatem, z niemym zapytaniem czy mogą ruszać, jednoznacznie oddając dowodzenie w jego ręce. Zwłaszcza jeśli zamieszane we wszystko były jeszcze wilki.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 27 wrz 2025, o 19:06; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Las na południe od Sarufutsu; Odpowiedzi: 70; Odsłony: 9713

Re: Las na południe od Sarufutsu

Przedstawiciel władz nie był bardzo pomocny, gdyby wiedzieli ile mniej więcej jest zwierząt mogliby potem oszczędzić sobie szukania zwierząt, których już by nie było. Teraz będą musieli nieco szyć na bieżąco. Szczęśliwie co dwie pary oczu to nie jedna. Przemierzają uliczki wioski, zwracali na siebie dużo uwagi. Głównie kobiecej. I głównie był to Kima. Misaya poczuła nieprzyjemmy chłód w żołądku, podszyty… jakimś dziwnym, do tej pory nieznanym smakiem. Nie wiedziała czym było to uczucie. Każdy chichot i zalotne mrugnięcie tylko potęgowało to wrażenie, a ta nie umiała pojąć skąd się brało. Przecież znali się krótko, nie mówiąc o tym, że czemu niby kokieteryjne spojrzenia rzucane mu przez inne panie miały wywołać jakieś emocje. A mimo to nie mogła powstrzymać się przed tym aby zerknąć za reakcją Kimy. Miała nadzieję, że subtelnie.
Myśli od natrętnych panien odciągnął sam chłopak, zadając swoje pytanie. Nie spodziewała się tego, bo nie wyglądał na kogoś, kto tak po prostu poddaje się nic nie znaczącej rozmowie…. Więc może chciał porozmawiać?
-Ja… - zaczęła się zastanawiać czy powinna się odsłaniać. Czy go to interesowało, czy może było to pytanie podytkowane dobrym zachowaniem… choć raczej nie sprawiał wrażenia kogoś, kto zaprząta sobie czas pustymi frazesami.
-Na koniach… - zaczęła, zastanawiając się nad kolejnymi słowami. Nie chciała go zaprzątać szczegółami, nieco liczyła, że w razie czego pociągnie ją za język, lub w jego spojrzeniu dostrzeże coś przypominające zainteresowanie.
-Pracowałam w stadninie… odkąd pamiętam… potem przyszedł turniej pokoju i się skończyło - objęła się delikatnie ramionami, ale szybko si wyprostowała. Jej troski i przygnębienie nie były jego problemami. -Nic specjalnego - dodała typowym dla siebie tchórzostwem. W obawie, że on okaże się być kolejną osobą, której nie zależy, która nie chce wiedzieć sama wycofała się do bezpiecznej pozycji. Poza tym kto chciałby słuchać o patologicznej rodzinie i tym jak władza wypięła się na swoich? Nikt. Bezpieczniej było schować się w swoich murach.
W końcu znaleźli mężczyznę, który może okaże się być tym ,tkórego szukali.
-Dzień dobry… - skłoniła nieco głowę, w przywitaniu -…dostaliśmy zlecenie aby pomóc w złapaniu koni, które uciekły… w budynku rady poinformowano nas, że jest to ktoś, kto może nam nieco więcej powiedzieć…

Przejdź do posta

autor: Misaya: 19 wrz 2025, o 21:11; Forum: Północne Ryuzaku; Temat: Las na południe od Sarufutsu; Odpowiedzi: 70; Odsłony: 9713

Re: Las na południe od Sarufutsu

Drobny uśmiech Kimy wywołał reakcję łańcuchową reakcji Misai, która zupełnie nie spodziewała się ujrzeć uniesionych kącików ust chłopaka. Początkowo, jej oczy otrzworzyły się nieco bardziej, serce zgubiło takt, a policzki nieco się zarumieniły. Moment później jednak wróciła do siebie na tyle aby odpowiedzieć na jego jej własnym, drobnym, nieco nieśmiały lecz ciepłym.
Skinęła głową Kimie, który pozwolił jej kierować wyprawą. Ciszam ktra ponownie zapanowała między obojgiem była przyjemna, nie niosła piętna konieczności wypełnienia. Nie wiedziała czy zawsze tak będzie, lecz reraz ramię w ramię z wytatuowanym i obecnie również wydziaranym Uchihą czuła się coraz bardziej swobodnie. Bez dziwnych mimicznych sygnałów jakie jej wysylał łatwiej jej było zapanować na reakcjami.
Starszy przedstawiciel… pewnie jakiegoś działu zlecania misji postanowił zapoznać oboje z ich zadaniem. Misaya została w nieoficjalnym głosowaniu wybrana na tą mówiącą mimo, ze to ona pukała.
Szczegóły tego co miało ich teraz czekać sprawiły, ze dziewczyna rozpogodniała, oczy były szczęśliwe.
-Czy wiemy mniej więcej ile jest tych koni? - to było jej jedyne pytanie. Nie oczekiwała szczegółowych danych, lecz chociaż jakiś zakres jakim mogliby się posługiwać.
-To chyba wszystko… - w razie czego spojrzała jeszcze na Kimę by upewnić się czy nie ma nic do dodania lub zapytania. Po tym skinęła głową i pożegnała się grzecznie
-Pójdziemy do tego inormatora? - zapytała swojego towarzysza. Chciała poznać jego odczucia związane z tym co ich czekało oraz wspólnie obmyślić działanie.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 13 wrz 2025, o 10:57; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Siedziba Władzy; Odpowiedzi: 178; Odsłony: 43441

Re: Siedziba Władzy

Doko przedstawili lekko mówiąc inne podejście do zadania. Kima wykazał się sprytem i elokwencją, kiedy Misaya jak to na nieporadne stworzenie przystało wybrała dużo bardziej… widowiskowe? Było to jedyne określenie, które miało znamiona optymizmu, a nie totalnego roz..wałki. Ku zaskoczeniu kunoichi, której serce waliło jak młot, a ciało napięte jak struna, czekając na kolejny cios, zaskoczyła się, że Nana uznała, że widziała wystarczająco dużo. Była Kogo. Nic dziwnego, że wystarczyło jej rzucenie okiem aby zobaczyć to co chciała. Dobrze. Oznaczało to, że nie będzie musiała walczyć o przetrwanie dłużej. Przetarła usta jakby wypuszczone wcześniej płomienie miały pozostawić skrzące się resztki w kącikach ust.
Skinęła głową Nanie. Sama nie wiedziała czy to podziękowanie, zgoda czy co. Nogi dalej jej drżały, lecz już nie czuła się jak galareta. W jej głowie starsi bruneci dalej byli szurnięci. Może to przez to, że zakładali, że kunoichi widziała się w roli wojownika. Nawet gdyby jakimś zbiegiem wydarzeń dostała w głowę i zmieniła zdanie co do swojej przyszłości to i tak nie miał jej kto uczyć. Nie wątpiła w to, że to wydarzenie dzisiaj to była bardziej jako ciekawostka aniżeli coś co się będzie powtarzało. Szef rodziny nie był od tego aby z podrostkami ćwiczyć. Nana na pewno też miała inne priorytety.
Opatuliła się ramieniem. Spojrzała na moment na Kimę by sprawdzić w jakiej kondycji był po tym zajściu. Czy dla niego było to coś typowego? Czy często trenował? Nie wiedziała o nic na jego temat. Może kiedyś pozna odpowiedzi?
Teraz przeniosła oczy na najstarszego z nich. Cały buntowniczy grymas zniknął z jej twarzy gdy Masahiro wspomniał o koniach. Jej rysy złagodniały, a oczy rozbłysły. Nawet jeśli nie było to to samo co kiedyś, nawet jeżeli nei była to ich stadnina, to wizja choć odrobiny wspomnień dawnego życia tchnęła w nią optymizm spychając nową traumę na boczny tor.
Po chwili i ostatnich uprzejmościach podeszła bliżej do Kimy. Mieli udać się do siedziby władz. Nie miała pojęcia czego się spodziewać, lecz raźniej było, że miała towarzystwo.
-Idziemy…? - zagadnęła.
W czasie drogi prowadzenie rozmowy jeśli uznal to za odpowiednie na barkach mężczyzny. Sama potrzebowała momentu aby zebrać myśli i wyluzować rozkołatane mięśnie.
Gdy dotarli na miejsce odnalazła odpowiedni pokój. Odetchnęła, ostatni raz spojrzała na Kimę, czy nie ma nic aby ją zatrzymać, po czym zapukała i nacisnęła klamkę. Wzrok spoczął na młodej dziewczynie i mężczyźnie. Ukłoniła się nieznacznie.
-Dzień dobry… Shirei-kan skierował nas po zadanie

Przejdź do posta

autor: Misaya: 29 sie 2025, o 13:57; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Plac treningowy; Odpowiedzi: 38; Odsłony: 9349

Re: Plac treningowy

Z szeroko otwartymi oczami obserwowała pokaz jaki im zafundował Masahiro. Kolorowe włosy tańczyły w takt nadawany przez potężny podmuch gorącego powietrza. Aż czuła jak cała twarz piecze ją od gorąca. Nigdy nie wiedziała tak silnej techniki… nie żeby była jakimkolwiek wyznacznikiem czegokolwiek, bo nawet na arenie w czasie turnieju się nie pojawiła, lecz widząc teraz buchającego płomieniami Shirei-kana jak gdyby był to spacerek zaczynała zdawać sobie sprawę z ogromnych braków jaki brak wcześniejszych treningów jej zapełnił. W końcu ile był od niej starszy? Dziesięć? Może piętnaście lat. A to co pokazał wybiegało poza jej pojmowanie. Wiadomo, że shreikanowie byli na końcu łańcucha pokarmowego jeśli chodziło o poziom mocy, lecz… no bez przesady! Tego to ona nawet za kolejne i kolejne dekady nie ogarnie.
Z pętli myśli wyrwały ją jego słowa.
Pojebało go.
Tyle przeleciało przez głowę Misai, gdy lodowaty dreszcz przebiegł jej po plecach. Domyślała się, że na placu treningowym będą musieli coś ćwiczyć, ale po tym pokazie co im zafundował dobrze wiedziała, że ona nie ma nic do pokazania. Podmuch ognia, który potrafiła w porównaniu do jego pożogi to był płomyczek rozświetlający małą świeczkę.
W panice przeniosła spojrzenie na Nanę. Może ona miała tam wszystkie klepki na miejscu.
Z każdym kolejnym wypowiedzianym przez Nanę słowem blada twarz Misai stawała się jeszcze bielsza. Jaka potęga. Jaka walka. Ona ćwiczyła tylko po to aby dostać nieco więcej ryo i wspomóc rodzinne finanse. O jakim ona przetrwaniu mówiła. Misaya już miała się zgłosić i powiedzieć, że chyba nie tamtędy była droga, gdy dotarło do niej ostatnie zdanie.
To nie jego pojebało. To Nana była kompletnie stuknięta…
Praktycznie odruchowo aktywowała szkarłatne doujutsu z paniką szukając jakiegoś rozwiazania. Przez głowę nawet przebiegło jej aby schować się za plecami Kimy. Nogi jej drżały i była po prostu przerażona. Nigdy wcześniej z nikim się nie biła i nie trenowała. To był nie jej poziom. Ona była normalsem, który przypadkiem okazało się, że jednak nosi sprawne geny Uchiha.
Ciało zareagowało instynktownie. Jedyne co mogła zrobić w miarę szybko było uskoczyć jak najdalej za siebie i po złożeniu jednej pieczęci posłać swój ogień, licząc, że ten jakoś zderzy się z kulą ognia posłana przez Nanę i nieco go rozproszy. Czy tak to działało? A z jakiej beczki miałaby wiedzieć? Była przerażona, a jej ciało działało na automacie. Co z tego, że był to trening, a nie prawdziwa misja, a Nana raczej nie zamierzała ich zabić. To nie był świat i życie do którego przywykła Misaya. Spłoszone, szalejące konie? Proszę bardzo, wiedziała jak się zachować, jak do nich mówić i sprawić, aby ją słuchały. Pędząca technika ognia? To był zupełnie inny poziom. Nie jej.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 24 sie 2025, o 14:42; Forum: Rozliczenia PH; Temat: PH - Misaya; Odpowiedzi: 2; Odsłony: 436

Re: PH - Misaya

Przejdź do posta

autor: Misaya: 20 sie 2025, o 22:14; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Plac treningowy; Odpowiedzi: 38; Odsłony: 9349

Re: Plac treningowy

Dała radę. Nie przyłapał jej. W jej głowie oczywiście, ale była zadowolona, że nie przyłapał jej na tym. To, że faktycznie to zrobił to już nie miało znaczenia, grunt, że ona o tym nie wiedziała i mogła uśmiechnąć się pogodnie do samej siebie. Ku zaskoczeniu odkryła, że w porównaniu do ciszy, która często panowała w jej domu, ta między nią a Kimą... była przyjemna. Nie była dusząca, nie czuła potrzeby wypełniania jej słowami. Praktycznie na sam koniec zmierzył ją spojrzeniem. Mimo drobnego rumieńca starała się wytrzymać spojrzenie jego czarno-szkarłatnych oczu.
Gdy dotarła na miejsce spojrzała jeszcze na ostatni pokaz techniki. Pomyślała potem o tych, które umiała ona, porównała jeszcze raz do tego co wykonała Nana i... i Misaya już wiedziała, że nie tylko droga przed nią daleka, ale chyba tam nawet nie było widać światełka w długim tunelu. Ona to jeśli by rozpaliła ognisko to byłaby z siebie dumna... Nana to chyba w stanie spopielić całe osiedle. A wcale nie była jakoś dużo starsza od niej.
Misaya zrobiła niewielki krok bliżej Kimy, w jego obecności czując się z tej całej czwórki najpewniej. Nana miała niebezpieczny błysk w oku i właśnie pokazała jak dobrze włada ogniem, a drugi był Shirei-kanem... którego nie znała, ale po tym jak władze zignorowały trudną sytuację jej rodziny i zniszczenie stadniny, była ostrożna w kontaktach z osobami decyzyjnymi. Nawet jeżeli były tak sympatyczne jak zdawał się być Masahiro.
-Jeszcze nie... przynajmniej ja... - odpowiedziała bardziej za siebie aniżeli za nich oboje. Niby kobiety lubiły odpowiadać za mężczyzn, to ani ona nie czuła się taką personą... ani nie wypadało się tak panoszyć zwłaszcza w przypadku, że dopiero poznała Kimę i nie miała pojęcia jak duże doświadczenie w pracy na rzecz klanu miał.
Masahiro zaskoczył ją komplementem na temat włosów. Przejechała palcami po błękitnych końcówkach włosów.
-Dziękuję, Masahiro-sama... - powiedziała z lekkim skinieniem głowy. Mało kto komplementował jej fryzurę (poza Hino nie było nikogo takiego), więc było to... miłe uczucie. Przywykła do zwracania na siebie zdziwionych spojrzeń, lub... nie reagował wcale jak jej matka i ojciec... ta myśl wywołała niewielkie ukłucie. Zabawne. Ci, których uwagę desperacko chciała zdobyć zauważało najmniej.
Kiedy zagadnął Kimę na temat tuszu Misaya zerknęła na młodszego Uchihę. Czyżby to znaczyło, że atrament, który widziała na jego palcach kiedy oglądał stragan Hino był związany z technikami klanu Gazo, a nie artyzmem? Czyżby w takim razie był członkiem klanu Gazu, pracującym pod banderą klanu Uchiha? Zainteresowało ją to, lecz to nie było chyba pytanie na ten moment. Teraz to chciałaby wiedzieć co takiego chciał od nich Masahiro. Tak oto stały dwie kobiety i dwóch panów. Z czego jedna para kobieta i pan byli kogo i shirei-kanem, a druga była... dwójką doko. Potęga i bąbelki.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 13 sie 2025, o 13:28; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Plac treningowy; Odpowiedzi: 38; Odsłony: 9349

Re: Plac treningowy

Ku zaskoczeniu, Kima skinął jej głową, a moment później dołączył do niej i razem szli w kierunku pola treningowego. On też był wzywany? Czyli też był ninja? Znaczy ona była bardziej ciamajda co umiała dwie techniki na krzyż niż ninja, ale że on był? Nie że nie wyglądał… a może wyglądał jak ninja? Chyba sprawa była taka, że jakoś nie przyglądała się ludziom z kategorii „czy umie kontrolować chakrę czy nie”. Teraz jak o tym pomyśleć, to powinna to robić, bo może jej to kiedyś uratować życie. Może kiedyś sama będzie wielkim i silnym ninja i będzie musiała umieć rozpoznać wrogów na trudnej i wymagającej wyprawie? Prawe nie roześmiała się na tą myśl. Silna i potężna nie będzie, a zadanie, które jej będzie przypisane to co najwyżej będzie zdjęcie kota z drzewa. Ale wracając do meritum. Ocena ninja po jego atrybutach fizycznych.
Co jakiś czas zerkała na towarzyszącego jej Kimę. Przemknęła wzrokiem po jego sylwetce. Na pewno pod względem wzrostu miał większe kwalifikacje bojowe, jego sylwetka była bardziej smukła niż napakowana… ale czy każdy ninja musiał mieć dwa metry w barkach..? W sumie to chyba taki wygląd fizyczny to bardziej dla kowala - Misaya pamiętała jednego kowala, który kiedyś podkuwał konie w ich stadninie… miał chyba jakieś dwa metry wzrostu, a dłoń tak wielką, że mógłby dziewczynę złamać w pół. A mimo to nie był ninja… więc no nie było co oceniać książki po okładce.
Spacer przebiegał im w ciszy. Nie była mistrzem prowadzenia luźnych pogawędek. Nie wiedziała nawet jak powinna sie za to zabrać, aby nie wyszło niezręcznie - skomplementować nowy kolczyk? Zapytać o tatuaże? W sumie nie był to taki głupi pomysł bo przyciągały one uwagę i wzbudzały ciekawość, lecz Kima ze swoją zdolnością do zawstydzania dziewczyny prostymi gestami mógłby już do końca ją rozbroić, a tego przed spotkaniem lidera nie chciała… dlatego milczała, szczególnie że Kima sam nie inicjował rozmowy. Dawało jej to za to szansę by przyjrzeć się chłopakowi i jego nowemu nabytkowi. Błękitne oczy przeskakiwały między szczegółami twarzy chłopaka. Oczywiście starała się robić to subtelnie, a nie obczajać go po chamsku.. czy to zauważy? Szansa była całkiem spora. Jeśli tak to twarz, która na pewien czas przyjęła normalny kolor znów zaleje się drobnym rumieńcem.
Zaskoczył ją fakt, że na miejscu zastała więcej niż jedną osobę. Zakładając po aparycji i tym co słyszała od ludzi to mężczyzna był pewnie tym shirei-kanem. Misaya przez zdecydowanie dłuższą część swojego życia nie interesowała się sprawami takimi jak shinobi czy turnieje, więc nie miała za bardzo sposobności by zobaczyć jak przywódca jej szczepu wygląda… no dobra. Sposobności miała, ale nie interesowało jej to jakoś specjalnie. Miała swój mały świat i swoje pasje, które nie obejmowały biegania i plucia ogniem. Jak szybko jedno wydarzenie i konsekwencje z niego wynikłe potrafiło postawić wszystko na głowie. Yamano pewnie kojarzył tą dwójkę. Albo raczej, powinna stwierdzić, że wuj kojarzył, bo najazd dzikich zabrał go ze sobą jako jedną z ofiar.
Misaya ukłoniła się dwójce obecnej na polu treningowym. Przyjrzała się im uważnie. Mężczyzna na pewno górował swoją postawą. Był dobrze zbudowany i… i chyba tylko poza relatywnie młodym wiekiem tak sobie wyobrażała jak wygląda typowy ninja. Jego sylwetka i aura przyciągały wzrok i wzbudzały respekt. Tylko oczy odbiegały barwą od tych, które mieli typowi członkowie klanu lecz Misaya nie powinna tego komentować wyglądając tak jak wyglądała. To co ją zaskoczyło i zwróciło spojrzenie był fakt, że jego dłonie miały nieco inny odcień, może w gabinecie słońce padało pod dziwnym kątem i opalało tylko część ciała? Nie była to jakaś specjalnie duża różnica, więc mógł być to efekt nawet jednej nieszczęsliwej ekspozycji. Później jej wzrok powiódł na kobietę. Ona chociaż jako jedna posiadała wszystkie cechy charakterystyczne klanu w postaci czarnych oczu i włosów. Przyciągała spojrzenie i młodsza Uchiha nie miała wątpliwości, że starsza koleżanka wzbudzała zainteresowanie płci przeciwnej. Wzrostowo Nana przypominała Misayę… lub odwrotnie, lecz na pewno to co je odróżniało to kształty, które u Nany były już kobiece i na swoim miejscu, a u młodszej Uchihy… jeszcze w fazie rozwoju. Ciekawe ile koleżanek Nana wprawiła już w kompleksy, bo szykowała się kolejna.
Co do samej Misai. Rzucała się w oczy, a na pewno jej swoisty bunt młodzieńczy. Czarne włosy od spodu zabarwione na intensywny błękit, o odcieniu takim samym jak jej tęczówki. Kolczyki w obu uszach, wszystkie srebrne kółka. Na ciele czarne kimono, proste, bez akcentów czy dodatkowych zdobień, uszyte z bardziej niż mniej ekonomicznego materiału, sięgające do kolan. Na stopach wygodne, praktyczne ciemne sandały. Skóra jak u każdej Uchihy jasna, niemal biała.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 10 sie 2025, o 19:13; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Przechyliła lekko na bok głowę, słysząc jego chichot. Dźwięk nie dość, że niespodziewany, to jeszcze sprawił, że żołądek kunoichi wykonał dziwny fikołek. Przez głowę przeszła jej myśl, że chciałaby kiedyś usłyszeć go ponownie, lecz szybko odgoniła dziwne myśli. Na komentarz o bliznach skinęła głową. Miała podobną opinię. Gdyby było inaczej jako mała dziewczynka bawiłaby się lalkami, a nie pomagała ojcu w stajni.
-Ja również, ale byłoby szkoda… - stwierdziła chowając chusteczkę. Odchrząknęła i zwróciła oczy na Hino
-Będę się zbierać… - powiedziała z drobnym uśmiechem skierowanym już do sprzedawczyni. -Shirei-kan wzywał na pole treningowe… do zobaczenia Hino-san - powiedziała poprawiając nieco szatę. Niewiele jej to pomogło, był to bardziej odruch. Skłoniła głowę Hino, po czym zwróciła oczy na Kimę. Uśmiechnęła się nieznacznie i skinęła głową z szacunkiem szepcząc pożegnanie i ruszyła wzdłuż głównej ulicy w kierunku pola treningowego. Nie zamierzała zastanawiać się za bardzo po co Masahiro wzywał na pole treningowe. Była zaskoczona, że wiedział kim była… choć z drugiej strony teraz ich klan był tak liczny, że przywódca pewnie znał każdego z imienia. Smutne.
Hino pomachała stałej klientce na pożegnanie, po czym zwróciła spojrzenie na Kimę, który opłacił zarówno kolczyki i usługę i już odsłonił ucho. Kobieta skinęła głową. Nasączyła wacik alkoholowym specyfikiem i otarła płatek ucha chłopaka odkażając pole zabiegowe. Sięgnęła po grubą igłę i po przyjrzeniu się dokładnie uchu ze zdobytą przez lata wprawą przekuła miejsce, szybko również przeciskając wskazany przez niego kolczyk i ubierając go.
-Gotowe - powiedziała z pełnym satysfakcji uśmiechem -To tylko pogłoski, że pierwszy raz jest bolesny. - nie byłaby sobą, gdyby na ostatek nie dodała czegoś od siebie. Oczywiście to tylko po stronie Kimy leżało jak zinterpretuje jej przecież czysto platoniczne słowa. Dobrze, że zapłacił wcześniej, teraz po przekłuciu i tak nie wypadało prosić o zwrot.
-W miarę możliwości staraj się przemywać ranę i lepiej śpij na drugim boku. W razie komplikacji przyjdź to zerknę co się dzieje. I nie wyciągaj kolczyka, bo się dziurka zrośnie - licytowała formułkę, którą zapewne przekazywała każdemu klientowi. Jeszcze raz spojrzała na swoją robotę i pokiwała głową z aprobatą zadowolona z tego co widzi.
-Niech się dobrze nosi - dodała z niewielkim uśmiechem, po czym przeszła do czyszczenia lady i wyrzucania zużytych materiałów.

ZT + Kima

Przejdź do posta

autor: Misaya: 9 sie 2025, o 20:03; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Faktycznie prostota jego wyboru i suchość odpowiedzi co do biżuterii do końca zgasiła ostatni płomień w oczach Hino, która wyjęła wskazaną parę kolczyków i schowała pozostałe pod ladę, aby oczyścić stół.
-Będzie 15 ryo i 2 za przekłucie - poinformowała, bez fajerwerków w głosie, siląc się na coś na wzór profesjonalizmu, zapewne aby odpowiedzieć Kimie. Trudno powiedzieć czy bardziej jako okazanie, że go słucha, czy jako zagranie na nosie i pokazanie, że też tak potrafi - nikt nigdy nie powiedział, że Hino była dojrzała, uważała tą cechę za przereklamowaną.
Z każdym muśnięciem jego policzka, czynność ta stawała się coraz bardziej naturalna. Jego odbijające szkarłatny blask oczy były kontrastem, dla wpatrujących się w nią błękitnych… i był to moment kiedy na moment wszystko zwolniło. Dostrzegła w nich… nie umiała tego określić. Nie miała doświadczenia w czytaniu ludzi. Widziała jakąś tajemnicę, coś głębokiego, co Kima skrywał pod maską chłodu i dystansu. Coś wartego zrozumienia.
Pewnie dlatego rozluźniała się z chwili na chwilę coraz bardziej. Szkarłat policzków nie był już tak intensywny, lecz nie mogła całkowicie pozbyć się rumieńca. Nie było to na pewno jego zamiarem, lecz przypominał jej kogoś drogiego. Chociaż nie byłby pewnie zadowolony z tego porównania, to jej serce napełniło poczucie nostalgii i ciepła, które odzwierciedlało się w jej spojrzeniu.
Kolejny raz zaskoczył ją. Tym razem swoim wyjaśnieniem. Poznała go raptem moment wcześniej, lecz już pojęła, że nie był on jak nikt inny, którego do tej pory poznała i z góry powinna zakładać, że ani jego słowa, ani jego zachowanie nie będzie wpisywało się w znane jej ramy.
-Rozumiem… albo tak mi się wydaje… - powiedziała cicho, dalej czyszcząc jego policzek, jednocześnie układając sobie w głowie to co jej przekazał -To… trochę jak u koni. Mimo, że to ogier jest najsilniejszym osobnikiem, który broni stara przed drapieżnikami, to jednak najbardziej doświadczona samica przewodzi i wytycza kierunek - dodała zamyślona, po czym burknęła ciche przeprosiny pod nosem. Mało którego młodego człowieka interesowały tego typu ciekawostki. Powinna się była ugryźć w język, lecz było już za późno. Znów skierowała swoje spojrzenie na jego, utrzymując intymność chwili.
-Proszę… chyba obejdzie się bez śladu - odsunęła chusteczkę od jego policzka i uśmiechnęła się do niego delikatnie.
Hino odczekała moment, aby oboje skończyli co tam między sobą zaczęli, po czym wyciągnęła na blat buteleczkę z jakimś specyfikiem - po zapachu mógł być ziołowo=alkoholowy, zapewne do oczyszczania ran, grubą igłę oraz czysty bawełniany wacik.
-Które ucho? I czy w klasycznym miejscu?

Przejdź do posta

autor: Misaya: 7 sie 2025, o 18:21; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Hino uniosła kąciki ust w niewzruszonym uśmieszku, gdy Kima napomniał by kontrolowała swoje myśli. Nie był to pierwszy raz kiedy jej… bezpośredni humor kogoś ubódł. Widziała jak cierpliwość młodzieńca się do niej wyczerpuje, lecz zamiast samej się denerwować, była wyluzowana jak jeszcze wcześniej.
-Widzisz chłopcze… Kami… na pewnym etapie swojego życia dociera do ciebie, że jedyna opinia, która jest istotna należy do ciebie samego i tych, których wpuszczasz do swojego serca - wyjaśniła tonem osoby, która w ciężki sposób na własnej skórze nauczyła się tej lekcji i teraz była dużo szczęśliwsza. Nie zamierzała nikomu się przypodobać. Mówiła co myślała, a jeśli ktoś uznał jej zachowanie za obsceniczne? Mógł zostać lub iść na inny stragan. Taka polityka nie zapewniała jej wielu klientów, lecz w jej oczach to oni tracili, rezygnując z wyjątkowych wyrobów, które oferowała.
Sięgnęła pod ladę i wyciągnęła szklaną wystawę, pełną drobnych kolczyków - zatyczkowych kolczyków z jedną nieco większą kuleczką, oraz kółek. Różniły się one od siebie rozmiarem, część imitowała sploty, część bardziej naturalne wzory. Wszystkie dopracowane co do milimetra.
-Do chłodnego odcienia skóry lepiej pasuje srebro… mogę zaproponować jeszcze złoto, ale ono będzie na pewno krzykliwe - mówiła niewzruszona całym zajściem, lecz jej oczy nie świeciły już taką ekscytacją jak wcześniej. Oczywiście miała jeszcze inne ozdoby w zanadrzu, lecz najpierw chciała do końca wyczuć Kimę.
Kiedy zwrócił spojrzenie ku Misai, ta była pewna, że albo zignoruje jej ofertę, lub jak każda inna osoba po prostu przyjąłby chusteczkę i otarł twarz samodzielnie. On jak jednak do tej pory udowodnił nie był jak każdy inny… i wystarczyła krótka, niezręczna wymiana by była co do tego przekonana.
-Żartujesz chyba… - sapnęła, gdy jego oczy znów znalazły się bliżej jej poziomu. Szkarłat, który na moment opuścił jej zazwyczaj porcelanową cerę powrócił ze zdwojoną siłą, sprawiając, że błękit oczu stał się jeszcze intensywniejszy.
I wtedy zaskoczył ją ponownie. Tym razem swoimi słowami.
-Dlaczego…? - przyjrzała mu się pytająco. Co było złego w powtórzeniu przeprosin, a tym bardziej co to miało wspólnego z jej płcią? Skupienie na jego słowach bardziej niż bliskości i woni jaśminu i atramentu, pozwoliło zwolnić pędzące serce i przyjrzeć się chłopakowi. To chłodne spojrzenie, te… skrzące się w oczach charakterne iskierki. Ciemne pasma, które wyswobodziły się z opięcia i otulały jego twarz. To jak pochylił się ku niej, by ułatwić dostęp do swojej twarzy. Poczuła ukłucie nostalgii.
Uniosła dłoń i bardzo delikatnie zaczęła oczyszczać smugę na jego policzku. Oczy lśniły jej, gdy delektując się słodko-gorzkim wspomnieniem kontynuowała ruch kojący, niemal pieszczotliwy.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 7 sie 2025, o 12:49; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Pod palcami Kima mógł czuć szaleńczo pędzący puls, a jego słowa sprawiły, że Misaya poczuła się jeszcze głupiej. Zastanawiała się czy jest jakakolwiek sensowna riposta. Szczęśliwie aparat mowy zdawał się być sparaliżowany, przez co nie pogrążyła się bardziej jakimś głupim tekstem. Szkarłat, który błysnął w jego oczach komponował się z tym na jej policzkach. Było w nich coś wyjątkowego, to nie był szkarłat doujutsu Uchiha. Był taki jego.
Błękitne tęczówki by uciec od jego spojrzenia, przemknęły na jego dłoń, która ciągle zaciskała się wokół nadgarstka kunoichi. Wtedy dostrzegła tatuaż na jego skórze. Wachlarz klanu. Bardziej niż niedomytym atramentem, chłonęła wzrokiem tatuaż. Pozwoliło to brunetce na moment uspokoić kołaczące serce. Ciekawe czy był wykonany przez tego samego artystę co zrobił jakiś z tatuaży Hino.
W tym samym czasie pozostała dwójka kontynuowała interesy.
-Dla siostry - powtórzyła sprzedawczyni, a jej spojrzenie złagodniało. Sięgnęła pod ladę i wyciągnęła materiałowy, ozdobny woreczek w czerwonym kolorze zawiązywany na kokardkę. Gdy upewniła się, że to to chciał Kima to zapakowała mu jego zakup. -W takim razie 20 ryo - uśmiechnęła się wręczając pakunek. Materiał by bardzo przyjemny, idealny na prezent.
-Trafiłeś w odpowiednie miejsce - oczy kobiety lśniły niebezpiecznym blaskiem, gdy Kima zapytał o kolczyk dla pana. Zatarła w ekscytacji ręce -Nim pokażę co mam najpierw kochanieńki potrzebne mi to gdzie chcesz kolczyk. Skoro wolisz coś mniej widocznego to możemy odrzucić temat piercingu twarzy, chyba, że wybierzesz język. Popularne… - przerwała by otworzyć usta i ukazać trzy ustawione w rzędzie lśniące kuleczki po środku języka -…no i ma swoje zalety. Co jeszcze… hm… no uszy, to zawsze możesz zakryć włosami jak je rozpuścisz, tylko nie wiem czy chcesz coś klasycznego, heliksy masz u Misai na uszach, ciągle liczę, że zdecyduje się na odmianę. Rook, Lobe, Industrial… pasowałby też Tragus - każdy przykład podpierała skinieniem głowy, jak na potwierdzenie, że to idealny wybór.
-Nie mieszaj mnie w to…! - burknęła niebieskooka, na co Hino jedynie machnęła ręką i odsłoniła swoje małżowiny ukazując od koloru do wyboru przykłady sztuki przekłuwania ciała. Była chodzącą reklamą swojego biznesu.
-To tylko sugestie oczywiście. Jeśli masz inne pomysły, to nie ma miejsc niemożliwych - wyszczerzyła się znacząc, lecz z klasą przelatując wzrokiem wzdłuż klatki piersiowej Kimy aż do bioder, po czym znów spotkała jego spojrzenie.
Misaya również kątem oka na Kimę. Ukrycie rąk w rękawach uznała za… może próbę unikania wzroku baby, która dopiero co go spoliczkowała bez powodu. Poczuła ucisk poczucia winy, gdy dostrzegła rysę na jej policzku, bo doskonale zdawała sobie sprawę, że to ona była jej twórcą. Kiedy więc Hino w podnieceniu typowym dla zapaleńca opowiadającemu o swojej pasji produkowała się na temat różnego typu piercingu oraz miejsc gdzie można go umieścić, Misaya sięgnęła do kieszeni w swojej szacie i wyciągnęła niewielką, materiałową chusteczkę. Nie było to nic ekstrawaganckiego czy drogiego, ale była czysta i zadbana.
-Proszę… - podała Kimie, ze wzrokiem wbitym w jego policzek, na którym były dowody jej braku taktu -…i przepraszam… - dodała ciszej odwracając wzrok.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 6 sie 2025, o 22:10; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Ze skupieniem podziwiała nowe piękne prace Hino, gdy poczuła łaskotanie na policzku. Wypuściła zirytowana powietrze. Całe życie spędziła w Kotei i dobrze wiedziała co to oznacza. Teraz smyranie, a za chwilę irytujące bzyczenie i piekące ugryzienie. Cholerne komary. Strzepnęła zamaszyściej niż by wypadało, uciążliwe robactwo.
- Komary… - burknęła.
Potem usłyszała męski głos.
Jej dłoń spotkała się z czymś miękkim.
Potem otulił ją zapach jaśminu i atramentu, a żołądek ścisnął jej strach.
Przerażona, z oczami szeroko otwartymi, niemal w zwolnionym tempie obróciła twarz w kierunku… w którym wcale nie było denerwującego moskita. O to praktycznie nos w nos stała z pochylonym nad nią brunetem. Zaschło jej w gardle, a policzki zalały się wściekłym odcieniem szkarłatu. Serce ze zdenerowania zgubiło jakieś dwa takty.
Czy ona właśnie.. jej ręka… jego twarz
Okolicę zalał melodyjny śmiech Hino, która miała przyjemność obserwować cały niezręczny pokaz z pierwszego rzędu. Przetarła łezkę, która zakrciła się w kąciku jej oka, ukazując na przedramieniu misterny tatuaż ze skomplikowanymi symbolami przypominającymi łezki sharingana, w bardzo artystycznym ujęciu. Wszystko wykonane i dopieszczone czarnym atramentem.
-Ja.. prze.. pra.. - wydukała Misaya. Nawet gdyby jej mózg był w stanie teraz pracować na tyle skutecznie aby podpowiedzieć jej, że powinna jak najszybciej uciec, by uniknąć dalszego ośmieszania się, to i tak by nie podołała, bo po jednej stronie miała przystojnego obcego, a po drugiej stragan. Dałaby wszystkie swoje kolczyki za to, aby byli Kotei i pochłonęło ją bagno… i najlepiej nigdy nie wypuszczało.
Z ratunkiem przyszła Hino, która w porównaniu do swojej stałej klientki bawiła się doskonale. Rozsiadła się wygodnie.
-Dla ciebie kochanieńki będą… - zmierzyła go zadowolonym wzrokiem, zdecydowanie z aprobatą. -Niech stracę, niech będzie 20 ryo. Dla kogoś specjalnego czy będziemy przebijać? Bo to będzie dodatkowe za 2 ryo za dziurkę - dodała z niewinnym uśmiechem, który bez wątpliwości niewinny nie był

Przejdź do posta

autor: Misaya: 6 sie 2025, o 12:56; Forum: Sarufutsu (Miasteczko szczepów Uchiha i Gazo); Temat: Targowisko; Odpowiedzi: 40; Odsłony: 6437

Re: Targowisko

Krok za krokiem przemierzała targowisko, zapewne już trzeci raz tego dnia. Włóczyła się próbując zająć czas przed powrotem do domu. Godzina była jeszcze wczesna, więc to co by tam zastała… musnęła opuszkami palców kolczyki na lewym uchu. Syknęła gdy jedna ze świeżych dziurek zapiekła. Nie bardziej niż rozczarowanie, że pozostała niewidoczna. Roztarła smugę krwi między palcami.
Bezsensowne.
Przewróciła oczami i jak gdyby nigdy nic ruszyła w dół prostej dróżki. Chociaż klimat był tutaj dużo przyjemniejszy niż w Kotei i mimo iż między straganami chodziły dziesiątki osób ścieżka była zwarta i stabilna. Ze świecą były szukać ubłoconych kałuż, które stanowiły standardowy krajobraz miasta klanu Uchiha. Cóż za ironia. Z klanu zmienili się w szczep, to w zamian warunki klimatyczne im się poprawiły. No tak. Było ich teraz tak niewielu, że łatwiej było zapewnić choć pozór przyzwoitych warunków.
Niemal nie prychnęła pod nosem. Przyzwoite warunki. Przyzwoite warunki były nim ten pieprznięty napaleniec nie rozwalił połowy wioski, grzebiąc jej normalne i szczęśliwe życie. I wcale nie miała na myśli tego złego faceta, co go cała plejada „Bohaterów” pokonała. Paradoksalnie jego działania, w żaden namacalny sposób nie dotykały Misai. Może było to bardzo krótkowzroczne podejście podyktowane samolubnym podejściem, ale to nie on zabrał jej rodzinie dachu nad głową i jedynego źródła utrzymania. A potem nawet nie umiał ich ocalić gdy przyszła godzina próby i pojawili się najeźdźcy. Najwidoczniej tylko budynki mieszkalne i port uznawał za godnych przeciwników.
Nawet umrzeć nie umiał porządnie. Najwidoczniej nawet bogowie go nie znieśli bo odesłali go na ziemię.
Drobne dłonie zacisnęły się w pięść.
Głęboki oddech, to niczego nie zmieni - upomniała się w myślach. Złość niczego nie zmieni, a skoro do tej pory do jej rodziny nie dotarły żadne przeprosiny, nie sądziła by miało się to zmienić. Może gdy zabraknie im wierzchowców klasy, którą tylko Funichi potrafił zapewnić zrozumieją błędy, które popełnili wypuszczając narwańca o zbyt wielkiej mocy między normalnych ludzi.
Zatrzymała się przy niewielkim straganie, które ostatnimi czasy było jej azylem. Uśmiechnęła się nieznacznie do kobiety około czterdziestki, która siedziała rozłożona przy wystawce z biżuterią wszelkiej maści. Hino miała czarne włosy rozjaśnione dziesiątkami pasemek i plecionych warkoczyków. Kolczyki zdobiące jej ciało odbijały się w letnim słońcu, a Hino nie szczędziła na ozdobach, uważając się za najlepszą reklamę swoich produktów. Na boku szyi widać było wytatuowany łeb kruka, którego rozłożyste ciało skryte było pod dość krzykliwą szatą, równie ekspresyjną co jej właścicielka.
Misaya skinęła głową na przywitanie i już pochłaniała swoimi błękitnymi ślepiami nową ekspozycję. Choć w sakiewce hulał wiatr, nikt nie mógł zabronić jej marzyć. Hino doskonale to wiedziała i często dawała swojej nowej stałej klientce upusty, zwłaszcza, że niemal wszystkie przekłucia wykonywała właśnie ona.

Przejdź do posta

autor: Misaya: 4 sie 2025, o 15:20; Forum: Zaakceptowane karty; Temat: Misaya; Odpowiedzi: 2; Odsłony: 983

Re: Misaya

Karta raczej gotowa w razie czego

Przejdź do posta

Znaleziono 19 wyników

Wyszukiwanie zaawansowane