Shinobi War PBF Naruto - Szukaj

Znaleziono 169 wyników

Wyszukiwanie zaawansowane

Znaleziono 169 wyników

Strona 1 z 12
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
12
Następna

autor: Hikaito Kaguya: 8 kwie 2026, o 13:37; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito był zaskoczony tym, że ich plan został w jakiś sposób przejrzany - ale to właśnie na takie sytuacje próbował się przygotować. Zakładał, że coś może pójść nie tak… i właśnie to się stało (nie zakładał że plan zostanie przejrzany - zakładał inne przeciwności). Z jednej strony wiedział, że nie może się wychylać i narażać całej akcji. Z drugiej - czuł silny obowiązek, by pomóc Osamu. To nie była tylko współpraca. To było zaufanie o którym wcześniej wspominał.

Miał przy sobie kunaie i linę… i wyglądało na to, że mogą się przydać do czegoś zupełnie innego, niż pierwotnie zakładał. Wziął spokojny wdech i rozejrzał się uważnie, analizując otoczenie.

_________________________________ 1. Jeśli sytuacja była dogodna, sięgnął po jeden z kamieni i cisnął nim w przeciwny róg, tak aby odwrócić uwagę oprawców Osamu. Rzut musiał być precyzyjny - wystarczająco głośny, by przyciągnąć ich spojrzenia, ale nie na tyle, by wzbudzić alarm dalej. W tym samym momencie miał ruszyć. Szybko, dynamicznie i przede wszystkim cicho. Jego celem był większy z osiłków - ten, który trzymał Osamu. Hikaito zamierzał uderzyć go tępą częścią kunaia w tył głowy, celując w punkt, który powinien na chwilę pozbawić go przytomności lub przynajmniej zdolności reakcji.

Druga część planu opierała się już na zaufaniu i refleksie Osamu. Hikaito liczył, że w tej samej chwili jego towarzysz zareaguje - wykorzysta moment zaskoczenia i uciszy drugiego napastnika, zanim ten zdąży podnieść alarm. Każda sekunda miała znaczenie. Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, wtedy lina stanie się kluczowa. Związanie ich - szybko, ciasno, bez szans na uwolnienie. Do tego zakneblowanie ust, choćby prowizoryczne - kawałkiem oderwanej szmaty z ubrań. Brudno. Prosto. Skutecznie.
_________________________________ 2. Jeżeli jednak sytuacja nie była dogodna - przez przechadzające się patrole albo jakiekolwiek inne ryzyko - Hikaito musiałby zacisnąć zęby i odpuścić. Wtedy jego jedyną opcją byłoby kontynuowanie planu w pojedynkę. Do takiej decyzji też potrzebne było zaufanie. Jeśli Osamu się wysypie - wszystko przepadnie. Ale jeśli wytrzyma… jeśli zdoła to rozegrać - wtedy Hikaito nadal będzie miał szansę doprowadzić misję do końca. Ta opcja przynajmniej nie marnowała czasu, który pochłonęłoby użeranie się ze strażnikami ni liny... potrzebnej do wspinaczki.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 2 kwie 2026, o 17:22; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito lekko się zaniepokoił, widząc dwóch więźniów idących za Osamu.
- Czyżby też mieli jakiś plan? - pomyślał chłopak.
- Oby tylko nie przeszkodzili w naszym. - dodał wciąż w myślach, czując, jak w jego wnętrzu pojawia się napięcie.
Nie znał ich dobrze, ale coś w ich zachowaniu było… niepokojące. Zbyt zdecydowane ruchy, zbyt wyraźny cel. To nie wyglądało na przypadek. Nie było jednak czasu na dłuższe rozważania.

Chłopak wziął się za działanie - zgodnie z planem, dokładnie tak, jak uzgodnił z grupą. Każdy krok stawiał ostrożnie, kontrolując oddech i ruchy ciała, starając się nie zwracać na siebie uwagi. Jednocześnie miał świadomość, że plan planem… ale rzeczywistość rzadko idzie dokładnie tak, jak się ją rozpisze. Dlatego był gotów na spontaniczne decyzje. Przez cały czas kątem oka obserwował więźniów z grupy Raigena. Nie spuszczał ich z uwagi ani na moment. To przeczucie nie znikało — wręcz przeciwnie, narastało, jak cichy alarm gdzieś z tyłu głowy.
Po drodze zgarnął przygotowane wcześniej rzeczy. Lina. Kunaie. Nie zapomniał o nich — wiedział, że bez nich jego szanse drastycznie maleją. Linę przewiązał jak pas wokół bioder a kunaie zawiesił właśnie na tej linie. Krótki ruch, szybkie sprawdzenie, czy wszystko jest na miejscu… i ruszył cicho dalej.
Na moment jego wzrok zatrzymał się jeszcze na ciałach wynoszonych z obozu. Wychudzone sylwetki, bez życia, bez imion — tylko kolejne liczby dla strażników. Zacisnął lekko szczękę. Całe szczęście, że młody Dōkō do nich nie dołączył.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 26 mar 2026, o 14:31; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Chłopak lekko się naburmuszył, gdy wyszło, jak słabo jeszcze przeanalizował swój plan - ale właśnie po to podzielił się nim z resztą, żeby wyłapać błędy, zanim będzie za późno. Przez chwilę milczał, wsłuchując się w argumenty innych i układając je sobie w głowie. W międzyczasie podrapał się po ramieniu - coś go chyba ugryzło, ale nie poświęcił temu większej uwagi.

- Macie rację, faktycznie może być lepiej rozłożyć to na dwie akcje, nie można przesadzić z ryzykiem bo inaczej wszyscy skończymy na palu. - dokończył spokojnie. Na moment uniósł wzrok, jakby upewniał się, że każdy go rozumie.

- Jak najbardziej mogę być osobą która bierze czynny udział w akcji, jeszcze tylko potrzebny mi dobry kompan który będzie w stanie mi zaufać oraz nie jest tchórzem. Nie możemy sobie pozwolić na paraliż ze strachu a co gorsza na panikę. - Jako Dōkō wiedział więcej o takich sytuacjach niż większość zgromadzonych. Nie chodziło tylko o umiejętności - chodziło o głowę. Widział już, jak nawet pewni siebie ludzie łamali się w kluczowym momencie. Tutaj jeden błąd mógł kosztować życie - nie tylko jego, ale wszystkich wokół. Dlatego nie było miejsca na zawahanie.

Już teraz w myślach przygotowywał się do tego, co miało nadejść. Wiedział, że przed akcją musi zrobić wszystko, by doprowadzić ciało i umysł do możliwie najlepszej formy - na tyle, na ile pozwalały warunki w kopalni. Każda chwila odpoczynku, każdy łyk wody, każdy spokojny oddech mógł mieć znaczenie. Zamierzał też spróbować czegoś nowego.
Medytacji.
Nie miał pewności, czy to zadziała - nigdy wcześniej nie próbował. Tym bardziej w miejscu takim jak to, pełnym hałasu, napięcia i brudu. A jednak… może właśnie dlatego było warto spróbować. Nawet odrobina większego skupienia mogła zrobić różnicę.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 22 mar 2026, o 18:46; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito wyprostował się nieznacznie, a w jego spojrzeniu pojawiła się wyraźniejsza pewność. Myśli, które jeszcze chwilę temu były tylko luźnymi kierunkami, zaczęły układać się w coś bardziej konkretnego. - Możemy upiec dwie pieczenie na jednym ogniu - odezwał się ciszej, ale z wyczuwalną stanowczością. - Zamiast wybierać jedną opcję… wykorzystajmy obie naraz.
Na moment przeniósł wzrok po twarzach towarzyszy, upewniając się, że go słuchają.

- Dwóch ochotników robi zamieszanie. Proste, ale wiarygodne - jeden „przypadkiem” rani drugiego. Nic śmiertelnego, ale na tyle poważne, żeby strażnicy zareagowali. Z doświadczenia wiemy, że w takich sytuacjach zazwyczajj ciągną poszkodowanego do medyka.
Zrobił krótką pauzę, po czym dodał:
- Ich uwaga skupia się na jednym miejscu. W tym czasie ja znikam. Podchodzę pod namiot medyka i wykorzystuję moment nieuwagi. Nie wchodzę od razu - najpierw obserwuję. Kto wchodzi, kto wychodzi, gdzie trzyma rzeczy, jak się porusza. Czekam na okazję, nie działam na ślepo.
Hikaito skrzyżował ręce, kończąc spokojniej:
- Jeśli pojawi się luka - wykorzystam ją. W dodatku będę w stanie wesprzeć naszego negocjatora w środku jak zrobi się gorąco.

Na koniec jego dłoń odruchowo powędrowała do biodra - w miejsce, gdzie kiedyś znajdował się pas z wyposażeniem. Zatrzymała się tam na moment, jakby ciało nadal nie chciało przyjąć do wiadomości, że go już nie ma. Westchnął cicho. - Chyba nigdy się tego nie oduczę… - mruknął bardziej do siebie niż do reszty, po czym ponownie skupił wzrok na Manjiro, czekając na ocenę planu.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 17 mar 2026, o 18:26; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito przez chwilę słuchał w milczeniu, ale gdy padły słowa o rebelii, coś w nim drgnęło.Rebelia… wojna domowa? Myśl uderzyła go nagle i mocno. Po raz pierwszy od dawna jego skupienie się zachwiało. Przez głowę przemknęły obrazy - klan, ojciec, matka… i wszystko, co mogło dziać się teraz poza murami tej przeklętej kopalni. Pierwszy raz odkąd porwali jego siostre dał się ponieść emocjom żę na chwilę stracił zimną krew.Zanim zdążył się powstrzymać, podniósł głos do Sungoku - A wiadomo coś na temat klanu Kaguya!? - Słowa padły ostrzej i głośniej, niż zamierzał. Zapadła krótka cisza. Dopiero po chwili dotarło do niego, co zrobił. Odetchnął głęboko, zaciskając szczękę. Spojrzał po towarzyszach i skinął lekko głową w niemych przeprosinach. Na jego twarzy pojawił się cień zmartwienia - szczery, nieukrywany. Gdy rozmowa wróciła na właściwe tory, a Sungoku zaczął mówić o planie związanym z transportem i wspinaczką, Hikaito nie wahał się ani chwili. - Ja pójdę. - powiedział spokojnie, już opanowany. - Jeśli będzie trzeba wejść na tę półkę, zrobię to.. Nie wątpił w swoje umiejętności a zadanie miał nie łatwe.

Po zakończeniu rozmowy odsunął się nieco od grupy. Sprawdził stan bukłaka, potrząsając nim lekko, po czym ruszył, by go uzupełnić, korzystając z okazji i rutyny, którą wypracowali przez ostatnie dni. W międzyczasie stwierdził że jednak opowie Manjiro o sowim planie. Teraz już wie że liczy się każda cenna minuta w której właśnie jego rodzina może być zagrożona.
- Manjiro. - odezwał się ciszej, tak by nikt niepowołany nie usłyszał. - Mam pomysł.
- Twoja pozycja tutaj… może nam dać więcej, niż do tej pory. - spojrzał mu prosto w oczy. - Myślisz, że dasz radę dostać się do medyka i z nim ponegocjować?
Zawiesił głos na chwilę, po czym dodał:
- Może mieć składniki, których potrzebujemy. A nawet jeśli nie - to ma dostęp do rzeczy, których my nie mamy. - jego ton był spokojny, ale stanowczy. - Wiem, że pracuje z Szakalami tylko dla zysku. To nie lojalność… to interes.
Krótkie spojrzenie w bok, kontrolne.
- Jeśli damy mu coś, co uzna za wartościowe… może nam pomoże.
Jego wzrok nagle się zmienił jakby miał plan B
- Dodatkowo nawet jeśli się nie zgodzi bedziesz miał okazję się rozejrzeć aby później można było się tam włamać
Jego spojrzenie było stanowcze.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 16 mar 2026, o 16:53; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito siedział spokojnie i jadł tak aby oszczędzać jak najwięcej energii. Po tak długim pobycie w kopalni jego ciało powinno już trochę samo oduczyć się niepotrzebnych ruchów aby oszczędzić jej jak najwięcej. W pewnym momencie dosiadła się do nich znajoma twarz, mężczyzna który był jedną z niewielu osób w obozie, które mimo wyniszczenia nadal wyglądały jak wojownicy - szerokie barki, ciężka postura i ten charakterystyczny, gęsty wąs, który w normalnych warunkach pewnie budziłby respekt.. Wieść, którą przyniósł, była… interesująca. Chłopak spojrzał najpierw na Manjiro, potem na Tenshiego, obserwując ich reakcje. W takich chwilach najlepiej było pozwolić dowódcy zespołu mówić pierwszemu. Informacje o ruchach straży mogły oznaczać szansę - ale równie dobrze mogły być pułapką, plotką albo zwykłym złudzeniem nadziei. Hikaito milczał więc chwilę, pozwalając Manjiro poprowadzić rozmowę.

Jednocześnie w głowie zaczął powoli analizować sytuację. Jeśli rzeczywiście część strażników zostanie zabrana przy najbliższym transporcie rudy, oznaczało to kilka rzeczy: mniej oczu na placu. Mniej patroli. Więcej chaosu organizacyjnego. To mogło zmienić wiele.

Jeżeli jednak Manjiro nie zadałby najważniejszych pytań, Hikaito był gotów je dopowiedzieć, spokojnie i rzeczowo:
- To propozycja współpracy?
- Rozumiem że macie już jakiś wstępny plan?
- Nie mówisz nam tego za darmo - to negocjacje informacyjne więc, co chcecie w zamian?

W międzyczasie jego myśli zaczęły krążyć wokół innego wątku.
Medyk.
Hikaito od kilku dni zastanawiał się nad ponowną rozmową z nim. Widział ku temu dwa powody.. Pierwszym była chęć samej negocjacji i rozmowy z medykiem - może będzie miał jaszczurkę i jakoś uda się go przekonać aby nam jedną sprzedał lub... dał... . Może mech go zainteresuje? Drugim powodem była czysta obserwacja. Dokładne przyjrzenie się namiotowi medyka - jego wejściom, cieniom, martwym punktom, wszystkim miejscom, które mogłyby pozwolić komuś podejść niezauważonym. Każdy szczegół mógł się kiedyś przydać.

Plan jednak wciąż był zbyt surowy., nie wystarczająco ugotowany lub podsmażony aby już podzielić się nim z towarzyszami jak dobrym ciepłym posiłkiem. W takim razie teraz najlepiej byłoby zainteresować się nową opcją która właśnie pojawiła się na stole. Jeśli to co mówił Sungoku było prawdą - mogło otworzyć drogę, której wcześniej nie mieli.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 6 mar 2026, o 19:02; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Hikaito Kaguya - Rozliczenia PH; Odpowiedzi: 12; Odsłony: 1320

Re: Hikaito Kaguya - Rozliczenia PH

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 6 mar 2026, o 18:42; Forum: Bank; Temat: Hikaito Kaguya - Bankowość; Odpowiedzi: 6; Odsłony: 1305

Re: Hikaito Kaguya - Bankowość

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 6 mar 2026, o 18:40; Forum: Rozliczenia PH; Temat: Hikaito Kaguya - Rozliczenia PH; Odpowiedzi: 12; Odsłony: 1320

Re: Hikaito Kaguya - Rozliczenia PH

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 2 mar 2026, o 08:10; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito zatrzymał się przed Manjiro z ledwie zauważalnym, ale szczerym uśmiechem.
- Jak widać… czasem wystarczy tylko lekko popchnąć we właściwą stronę - mruknął spokojnie.

Odruchowo sięgnął dłonią do miejsca, gdzie kiedyś spoczywał jego pas. Palce zacisnęły się na pustej tkaninie. Ten gest stał się już niemal nawykiem - przypomnieniem, kim był, zanim stał się numerem w kopalni.

- Myślę, że to może być pierwszy realny krok w stronę wyjścia stąd. Nie od razu. Ale pierwszy. - Jego głos był cichy, pozbawiony przesadnej ekscytacji. - A innym jak poszło?

Manjiro wyglądał na zadowolonego z obrotu spraw, więc Hikaito pozwolił sobie na chwilę rozluźnienia. Oparł się plecami o chłodną skałę baraku, korzystając z kilku ostatnich minut względnego spokoju.

Rozejrzał się dyskretnie po placu, wypatrując Raigena. Sylwetki więźniów zlewały się w jedną, przygarbioną masę, lecz w końcu dostrzegł go w oddali. Chudszy. Bardziej wyostrzony w rysach. Brak porządnego jedzenia zaczynał zbierać żniwo.

Hikaito zmrużył oczy. Musi mu przekazać informacje - o mchu, o możliwości stworzenia namiastki pigułki… i o tym, że pomysł ze srebrem należy definitywnie pogrzebać. Nie tylko nie pomoże - może zaszkodzić.

Przez krótką chwilę przemknęła mu przez myśl inna możliwość.
Jeśli srebro w tej formie jest bezużyteczne dla nich… to czy mogłoby zaszkodzić strażnikom?

Odepchnął tę myśl. Teraz potrzebowali precyzji, nie desperacji.

- Jeśli wszystko dobrze rozegramy - dodał ciszej do Manjiro - będziemy mieli jakiś zalążek chakry, zostanie jeszcze tylko pozbyć się pieczęci.

Jego spojrzenie stwardniało na moment.

Nie zamierzał czekać, aż ktoś go uratuje.
Nie zamierzał też gnić tutaj miesiącami.
To miejsce było tylko etapem.
W głowie kłębiła się tylko jedna myśl - Szakale… kiedyś zapłacą.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 25 lut 2026, o 15:57; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Na wzmiankę o srebrze Hikaito tylko cicho prychnął pod nosem.
Czyli kolejny mit, który mógł nas zabić szybciej niż głód - przemknęło mu przez myśl. Dobrze, że zapytali. W kopalni nawet „dobry pomysł” mógł okazać się wyrokiem. Nie komentował jednak głośno. Wystarczyło, że wiedział.

Przez chwilę milczał, analizując wszystko, co usłyszał. Mech bogaty w chakrę. Potrzebne składniki zwierzęce. Krzew wysoko nad barakami. Ogień, narzędzia, miejsce do przygotowania. Każdy z tych elementów był osobnym problemem. A problemy należało rozdzielać i rozwiązywać po kolei.

- Jeśli chodzi o miejsce… - odezwał się w końcu spokojnie, ważąc słowa. - Medyk współpracuje z Szakalami dla zysku. Nie z lojalności. Jeśli mielibyśmy dla niego coś wartościowego… coś, co realnie mogłoby zwiększyć jego wpływy albo bezpieczeństwo… może zgodziłby się przymknąć oko. Albo nawet pomóc.

Nie mówił o tym z entuzjazmem. To była chłodna kalkulacja.
Zdrada dla zysku była słaba - a słabości dało się wykorzystać.

- Co do składników… znaleźliśmy niedawno grotę. Podziemną. - Zerknął krótko na Kogane, dając do zrozumienia, że nie poda szczegółów przy wszystkich. - Jeśli gdziekolwiek mają się wylegiwać jaszczurki Tokage albo gnieździć nietoperze, to właśnie tam. Miejsce jest nasączone chakrą. Pasowałoby do opisu.

Na wzmiankę o krzewie uniósł spojrzenie ku półce skalnej.
- A ten krzak… - zmrużył oczy. - Do niego nie da się podejść ot tak. Będzie potrzebna akcja podobna do tej z Raigenem. Odwrócenie uwagi. Zamieszanie. Ktoś musi zyskać kilka minut. Ale tym razem nie może to wyglądać jak prowokacja. Musi wyglądać jak przypadek.
Zamilkł na moment.
- Trzeba to dobrze przemyśleć. Jedna szansa. Bez powtórek.

Wstał powoli, poprawiając pustą już misę, jakby ten zwyczajny gest miał przykryć wagę rozmowy. Spojrzał jeszcze raz na Kogane. Nie zamierzał ciągnąć go ze sobą. Chłopak potrzebował tych kilku minut z ojcem bardziej niż czegokolwiek innego.

Hikaito skinął lekko głową zielarzowi - krótki, wojowniczy gest szacunku - i ruszył w stronę Manjiro, by zdać raport.
Idąc, czuł zmęczenie w mięśniach, pieczęć jak tępy żar pod skórą i głód, który przestawał być fizycznym bólem, a stawał się częścią codzienności. Ale w środku coś się zmieniło.
Mieli zasób.
Mieli wiedzę.
Mieli plan.
A on - syn Białego Demona Wydm - zaczynał powoli przyjmować do wiadomości jedną rzecz.
To nie oni są tu ofiarami na zawsze.
Kiedyś wyjdą stąd.
A kiedy wyjdą - Szakale zapłacą.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 21 lut 2026, o 05:01; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito przez dłuższą chwilę milczał, pozwalając tej scenie wybrzmieć. Nie wtrącał się, nie komentował. Dokończył spokojnie swoją porcję, jedząc powoli i bez pośpiechu, jakby samym tempem chciał nadać rozmowie stabilność. Gdy zielarz przyciągnął syna do siebie, młody Kaguya odwrócił na moment wzrok - nie z braku szacunku, lecz z dyskretnej uprzejmości. Pewne rzeczy powinny dziać się bez świadków.

Na podziękowanie starszego mężczyzny odpowiedział jedynie krótkim spojrzeniem i ledwo dostrzegalnym skinieniem głowy. Nie zrobił tego dla wdzięczności. W jego świecie pomoc była obowiązkiem wobec tych, z którymi dzieliło się ciężar. Gdy emocje opadły, a ojciec Kogane osłonił ich sylwetką przed wzrokiem patroli, Hikaito ostrożnie wyciągnął zawiniątko z mchem. Rozwinął materiał minimalnym ruchem, tak by roślinę widzieli tylko oni.

Obserwował twarz mężczyzny uważnie - każdy cień zawahania, każdą zmianę w spojrzeniu. Liczył, że mech okaże się czymś więcej niż ciekawostką. Może środkiem wzmacniającym. Może przyspieszającym gojenie. Może czymkolwiek, co dałoby im choćby niewielką przewagę. Gdy temat rośliny zaczął dobiegać końca - lub jeśli Kogane nie podjął drugiej kwestii - Hikaito wszedł w rozmowę spokojnym, rzeczowym tonem:

- Jest jeszcze jedna sprawa. Słyszeliśmy teorię, że srebro może wzmacniać organizm… Plan był taki, żeby dodawać odrobinę do bukłaków. - zrobił krótką pauzę, jakby ważył słowa. - Skoro zna się pan na ziołach i naturalnych właściwościach minerałów… czy to w ogóle ma sens?

Hikaito pamiętał że mężczyzna może mieć przy sobie srebrny pył nie chciał jednak zdradzać że to wie - żeby mężczyzna nie wziął Kogane za zbyt naiwnego. Mówił rzeczowo, bez podekscytowania. Jak ktoś, kto rozważa opcje przetrwania, nie fantazje. Po zakończeniu rozmowy - niezależnie od jej wyniku - Hikaito zamierzał odnaleźć Manjiro. Zdać raport dokładnie, bez upiększeń. W kopalni każda informacja była jak broń. A on zaczynał powoli zbierać arsenał.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 19 lut 2026, o 15:36; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

Hikaito pewnie chwycił za naczynie z jedzeniem.
Zjemy z twoim ojcem. - powiedział krótko, tonem, który nie pozostawiał miejsca na dalsze odwlekanie decyzji.

Gdyby to on był na miejscu Kogane, nie przeciągałby takiej rozmowy ani chwili dłużej. W kopalni każdy dzień mógł być ostatnim dniem odwagi.- Najpierw ja zacznę rozmowę - dodał ciszej, pochylając się minimalnie. - Poczujesz o… tu.
Dotknął Kogane przy piersi, znacząco, wskazując serce.
- …kiedy będzie dobry moment, żebyś wszedł do rozmowy.

Nie planował żadnych teatralnych gestów. W tym miejscu wszystko, co zbyt oficjalne, mogło przyciągnąć niechcianą uwagę. Zamierzał po prostu podejść i usiąść. Naturalnie. Jak więzień do więźnia. Z miskami w dłoniach ruszyli w stronę samotnie siedzącego mężczyzny. Hikaito usiadł naprzeciw niego bez słowa. Nie powiedział „smacznego” - do tej rozwodnionej brei nawet nie wypadało używać takich słów. Zamiast tego spojrzał mu w oczy. Spokojnie. Bez wyzwania. Bez strachu. Nie chciał, by strażnicy cokolwiek podejrzewali - rozmowa musiała wyglądać jak zwykła wymiana zdań przy posiłku.

- Domyślam się, że jesteś… - zawahał się na ułamek sekundy, zerkając kątem oka na Kogane. Nie chciał okazać braku szacunku, choć w tym miejscu tytuły i nazwiska zdawały się nie mieć znaczenia. - …ojcem mojego kolegi z zespołu.

Pozwolił, by cisza zawisła między nimi przez moment.
- Słyszałem, że znasz się na roślinach. Potrzebujemy małej rady co do mchu, który znaleźliśmy podczas pracy.

Nie wyciągał jeszcze rośliny. Nie wiedział, czy może ufać temu człowiekowi. Nie wiedział też, kto może patrzeć. - Jesteś w stanie nam pomóc? Oczywiście na zasadzie współpracy. Korzyści obustronnych. - zawiesił głos. - Domyślam się, że tutaj nic nie ma za darmo. Hikaito jadł powoli, jakby rozmowa była czymś zupełnie zwyczajnym. Jego twarz pozostawała spokojna, lecz wzrok uważny - analizujący reakcję każdego drgnięcia brwi, napięcia szczęki czy zmiany oddechu. Jeśli odpowiedź brodatego mężczyzny była choć odrobinę przychylna - wtedy młody Kaguya skinąłby głową i powiedział cicho:
-Lepiej nie tutaj. Możemy pokazać to później. Pod stołem… albo w baraku. Tak, żeby nikt nie widział.

Nie naciskałby. Nie zdradzał szczegółów. Obserwował też reakcje Kogane

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 16 lut 2026, o 17:16; Forum: Sabishi; Temat: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]; Odpowiedzi: 47; Odsłony: 3357

Re: Kopalnia Srebra [Pod kontrolą Szakali]

A więc plan jest jasny. — rzucił Hikaito krótko, bez zbędnych ozdobników, jakby chciał przeciąć rosnącą w powietrzu niepewność.

Gdy Manjiro zakończył ustalenia, Hikaito przykucnął przy brzegu strumienia. Zerwał kilka pasm mchu, uważnie przyglądając się jego strukturze i wilgotności. Następnie oderwał kawałek materiału z wewnętrznej warstwy swojej koszuli, zawinął w niego roślinę i wsunął pakunek w luźną przestrzeń spodni - między materiał a skórę, gdzie nie powinien rzucać się w oczy podczas pobieżnej kontroli. Nie wiedział jeszcze, jakie właściwości ma mech - lecz jeśli okaże się cenny, lepiej mieć go przy sobie. W kopalni każda przewaga była na wagę życia.

Następnie od razu zabrał się do pracy przy zasypywaniu przejścia. Tym razem uderzał i przesuwał kamienie z wyjątkową dokładnością, starając się nie zostawić oczywistych śladów świeżego odkrycia. Każdy ruch był przemyślany - nie chodziło tylko o ukrycie jaskini, ale o to, by wyglądało to jak zwykła, niestabilna ściana, której nikt rozsądny nie ruszy przed dodatkowym zabezpieczeniem. To mogła być ich pierwsza realna przewaga od chwili trafienia tutaj. Nie zamierzał jej zmarnować.

Zauważył też przygaszone spojrzenie Kogane. Podszedł do niego i bez słowa położył mu dłoń na ramieniu. Gest był krótki, twardy, nieprzesadny. Kaguyowie nie słynęli z czułości - a wielu z klanu nawet nie rozumiało jej znaczenia. Ale Hikaito znał je aż za dobrze. Pewnie dlatego że obwiniał się o porwanie siostry. Po chwili zdjął rękę i lekko, choć zdecydowanie, uderzył Kogane pięścią w ramię.

- A teraz idź porozmawiać z ojcem. Tym bardziej skoro przez ciebie tu jesteście - chyba nie myślisz, że to on będzie za tobą łaził?
Westchnął cicho. - Nawet nie chcę myśleć, jak mój ojciec zareaguje, gdy się jeszcze kiedyś spotkamy.

Zostanie tu na zawsze nie wchodziło w grę. Po chwili wrócił myślami do wcześniejszych ustaleń. -
A co z planem, który proponował Raigen? Myślicie, że może nam jakoś pomóc jego pomysł? Nie wiedział, jak teraz wygląda sytuacja Raigena w innej grupie, ale nie zamierzał całkowicie porzucać tej nici. Skrawki srebra faktycznie mogą też mieć jakieś znaczenie a ich konflikt jeszcze może się okazać użyteczny - pytanie tylko, czy w tej chwili nie przyniesie więcej szkody niż pożytku.

Gdy nadszedł koniec zmiany, ciało bolało go jak po nieudanej misji. Mimo to ruszył najpierw po jedzenie, przyjmując porcję bez słowa. Zjadł spokojnie, oszczędzając siły, a potem dopił resztę wody z bukłaka, zanim zgodnie z planem został on podmieniony. Podczas całego zamieszania zerkał dyskretnie w stronę chatki medyka przy wewnętrznej palisadzie. Obserwował wejście: kto wchodzi, kto wychodzi, jak często, czy któryś z więźniów trafia tam regularnie. Szukał schematu. Powtarzalności. Może kogoś, kto przebywa tam zbyt długo jak na zwykłe leczenie.
Może łącznika. Może słabego ogniwa.
Nie spieszył się. Wiedział już, że klucze wiszą w strażnicy i są przynoszone tylko w wyjątkowych sytuacjach. Wiedział też, że każda próba zbliżenia się do nich wymaga precyzyjnego momentu. Jeszcze nie teraz. Ale dzień, w którym wykreuje odpowiednią sytuację, był coraz bliżej.

Przejdź do posta

autor: Hikaito Kaguya: 16 lut 2026, o 16:37; Forum: Techniki; Temat: Hone no Tate (骨の盾) – „Kościana Tarcza”; Odpowiedzi: 7; Odsłony: 386

Re: Hone no Tate (骨の盾) – „Kościana Tarcza”

Hikaito Kaguya pisze: ↑11 lut 2026, o 17:47
Hikaito Kaguya pisze: ↑7 lut 2026, o 19:31

Nazwa
Hone no Tate (骨の盾) – „Kościana Tarcza”

Dziedzina
Kekkai Genkai (Shikotsumyaku)

Ranga
C

Pieczęci
Brak (manipulacja kośćmi)

Zasięg
Bezpośredni (przedramię)

Objętość
Średnica
40

Koszt
Technika rangi C: E: 24% | D: 18% | C: 15% | B: 12% | A: 9% | S: 6% | S+: 3%

Statystyki
Siła
Szybkość
Wytrzymałość
100

Wymagania
Siła postaci
20
Wytrzymałość postaci
20
[/name]

Opis Technika polega na wysunięciu szeregu grubych kolców z kości przedramienia użytkownika, które układają się półkolistym kształcie, tworząc tarczę. Idealna do szybkiej, doraźnej obrony, choć jej powierzchnia nie zabezpiecza przed większymi atakami obszarowymi. Tarczy nie można w żadnen sposób odczepić. Tarcza utrzymuje się 5 tur, ale możliwe jest przedłużenie czasu jej trwania - pod koniec należy zapłacić pełen koszt techniki na kolejne 5 tur.

Dodatkowe W przypadku nieposiadania wystarczającej siły i wytrzymałości, szybkość użytkownika maleje o brakujące punkty (np. komuś brakuje 5 siły i wytrzymałości, szybkość maleje więc o 10) do minimum 1. W trakcie noszenia nie można wyjmować kości. Mała naprawa dotyczy maksymalnie rozmiarów jednej kończyny, dużą naprawą jest wszystko ponad to.

https://shinobiwar.pl/viewtopic.php?f=102&t=12028
KLIK!

Przejdź do posta

Znaleziono 169 wyników

Strona 1 z 12
- Przejdź do strony:
1
2
3
4
5
…
12
Następna

Wyszukiwanie zaawansowane